Legislator Case Law & Legislation
II K 159/15 AI generated

Court convicts defendant of drug possession and driving under influence, merging sentences and imposing a driving ban.

Case Number II K 159/15
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Allowed / Granted

Legislator summary

AI generated

The court convicted the defendant of possessing amphetamines and driving under their influence, finding him guilty on both counts. The prosecution argued for severe punishment due to the defendant's recidivism and dangerous behavior, while the defense likely contested the severity or procedural aspects. The court rejected the defense's arguments, merged the sentences into a total of six months imprisonment, and imposed a one-year driving ban.

Legislator headnote

AI generated

Ustawa o przeciwdziałaniu narkomanii, art. 62 ust. 1; Ustawa o przeciwdziałaniu narkomanii, art. 178a § 1kk; Kodeks karny, art. 85 kk; Kodeks karny, art. 86 § 1 kk; Kodeks karny, art. 42 § 2kk; Ustawa o przeciwdziałaniu narkomanii, art. 70 ust. 2; When a defendant commits multiple offenses under the Anti-Narcotics Act, the court must merge the sentences and impose a combined penalty that is sufficiently deterrent, often including a driving ban for drug-impaired driving.

Keywords

AI generated
drug possession conviction driving under influence recidivism sentencing sentence merging driving ban order anti-narcotics law criminal liability

Cited Legislation

AI generated
art. 62 ust. 1 Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii
(1) winnym popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w pkt I części wstępnej wyroku stanowiącego występek z art. 62 ust. 1 Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw.
art. 178a § 1kk Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii
o czyn z art. 178a § 1kk I.
art. 85 kk
Mając na uwadze dyspozycje art. 85 kk i spełnienie zawartych w nim warunków, Sąd w oparciu o przepis art.
art. 86 § 1 kk
85 kk i spełnienie zawartych w nim warunków, Sąd w oparciu o przepis art. 86 § 1 kk zobligowany był do wymierzenia oskarżonemu kary łącznej.
art. 42 § 2kk
Na podstawie art. 42 § 2kk Sąd orzekł wobec niego środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 1 roku.
art. 70 ust. 2 Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii
na podstawie art. 70 ust. 2 Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii orzeka przepadek na rzecz Skarbu Państwa po przez zniszczenie dowodu rzeczowego w postaci substancji koloru białego o masie 0,30g – opisanego w wykazie dowodów rzeczowych Drz 432/14, V.
art. 627 k.p.k.
na podstawie art. 627 kpk zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty postępowania i na podstawie art.
art. 2 ust. 1 pkt 2 i art. 3 ust. 2 Ustawy z dnia 23.06.1973r. o opłatach w sprawach karnych
627 kpk zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty postępowania i na podstawie art. 2 ust.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt IIK 159/15 1Ds. 558/14/D WYROK – zaoczny W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 15.06.2015r. Sąd Rejonowy w Lubaniu Wydział II Karny w składzie: Przewodniczący: SSR Tuliusz Stabryn Protokolant: Sylwia Oleksy po rozpoznaniu dnia 15.06.2015r. sprawy karnej przeciwko: W. M. (1), s. W. i E. zd. K., ur. (...) w B., oskarżonemu o to, że : I. w dniu 07 sierpnia 2104r. w L., woj. (...) wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii posiadał w prowadzonym przez siebie samochodzie osobowym marki V. (...) nr rej. (...) 0,33 gramów amfetaminy przy czym czynu tego dopuścił się w warunkach powrotu do przestępstwa określonego w art. 64 § 1kk będąc uprzednio skazanym wyrokiem Sądu Okręgowego w Jeleniej Górze z dnia 21.10.2011r. syg.

IIIK 66/11 m.in. za przestępstwo określone w art. 53 ust. 2 Ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii na karę 3 lat pozbawienia wolności, którą odbył w okresie od 10.11.2010r. do 21.10.2011r. i od 01.05.2012r. do 25.11.2013r., tj. o czyn z art. 62 ust. 1 Ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 64 § 1kk II. w nocy 07 sierpnia 2014r. w L., woj. (...) kierował po drodze publicznej samochodem osobowym marki V. (...) nr rej. (...) znajdując się pod wpływem środków odurzających w postaci metaamfetaminy w stężeniu 572 ng/ml oraz amfetaminy w stężeniu 424 ng/ml, które w znacznym stopniu zaburzały jego reakcje psychomotoryczne, tj. o czyn z art. 178a § 1kk I. uznaje W.

M. (1) winnym popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w pkt I części wstępnej wyroku stanowiącego występek z art. 62 ust. 1 Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 64 § 1kk i za to na podstawie art. 62 ust. 1 Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii wymierza mu karę 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności, II. uznaje W. M. (1) winnym popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w pkt II części wstępnej wyroku stanowiącego występek z art. 178a § 1kk i za to na podstawie art. 178a § 1kk wymierza mu karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności, III. na podstawie art. 85kk i art. 86 § 1kk łączy orzeczone kary pozbawienia wolności wobec oskarżonego W.

M. (1) i wymierza mu karę łączną 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności, IV. na podstawie art. 70 ust. 2 Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii orzeka przepadek na rzecz Skarbu Państwa po przez zniszczenie dowodu rzeczowego w postaci substancji koloru białego o masie 0,30g – opisanego w wykazie dowodów rzeczowych Drz 432/14, V. na podstawie art. 627 kpk zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty postępowania i na podstawie art. 2 ust. 1 pkt. 2 i art. 3 ust. 2 Ustawy z dnia 23.06.1973r. o opłatach w sprawach karnych wymierza mu opłatę w kwocie 320 (trzysta dwadzieścia) złotych.

UZASADNIENIE

W dniu 7 sierpnia 2014 roku W. M. (1) przebywa na terenie L.. Jadąc swoim samochodem marki V. (...) o nr rej. (...) na zbiegu ul. (...), został zatrzymany do kontroli przez patrol Policji W trakcie przeszukania samochodu policjanci ujawnili w schowku pojazdu, proszek koloru białego. Proszek poddano badaniu na testerze N. 2 test 01 M., który wykazał, iż może być on amfetaminą. W związku, z czym policjanci zabezpieczyli 0,33 grama przedmiotowej substancji, zaś W. M. (1) został przewieziony do (...) centrum Medycznego w L. w celu pobrania krwi i przebadania jej na zawartość środków odurzających.

Dowód: protokół przeszukania samochodu ki. 3-5; protokół użycia testera narkotykowego k. 8; protokół użycia wagi k.9; wyjaśnienia oskarżonego W. M. k. 16-18, 58-60. Przeprowadzona opina chemiczno toksykologiczna krwi W. M. (1) wykazała, iż w chwili kierowania pojazdem znajdował się pod działaniem metamfetaminy o stężeniu 572 ng/ml oraz amfetaminy o stężeniu 424 ng/ml. Po przeprowadzeniu analizy chemicznej zabezpieczonej substancji koloru białego, stwierdzono, iż zawiera ona metamfetamine w postaci soli i amfetaminę w postaci soli, a tym samym stanowi ona substancje psychotropową w rozumieniu przepisów ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii.

W. M. (1) był uprzednio wielokrotnie karany, zaś przestępstwa polegającego na posiadaniu narkotyków dopuścił się w ramach powrotu do przestępstwa, określonego w art. 64 § 1 kk. W chwili popełnienia czynów W. M. (1) nie był upośledzony umysłowo ani chory psychicznie, nie miał również zniesionej ani w znacznym stopniu ograniczonej zdolności rozumienia zarzucanego mu czynu ani pokierowania swoim postępowaniem. Dowód: opinia chemiczno toksykologiczna k. 41-42; opina H-V-C 5480-902/14/RK/RB k. 71-72; karta karna k. 32-34; odpis wyroku SO w Jeleniej Górze z dnia 21.10.2011r III K 66/11 k. 48-49; odpis wyroku SA we Wrocławiu z dnia 2.02.2012r II AKa 413/11 k. 50; opinia sądowo psychiatryczna k. 84-87.

Oskarżony W. M. (1) był dwukrotnie przesłuchiwany w postępowaniu przygotowawczym. Początkowo przyznał się do posiadania narkotyków zabezpieczonych w jego aucie, by następnie zaprzeczyć obu czynom. Mając na uwadze zgromadzony materiał dowodowy w postaci protokołu przeszukania samochodu, protokołu użycia testera narkotykowego, opinii chemiczno toksykologicznej oraz opinii składu chemicznego zabezpieczonej substancji, należy stwierdzić, iż przyjęta przez oskarżonego linia obrony, a polegająca na zaprzeczeniu swojego sprawstwa, nie może się ostać.

Przedstawione dowody są obiektywne i brak jest jakichkolwiek podstaw do kwestionowania ich wiarygodności, czy rzetelności. Dowody te jednoznacznie wskazują na sprawstwo oskarżonego zarówno w zakresie posiadania narkotyków jak i prowadzenia pojazdu pod wpływem środków odurzających. Tak zgromadzony materiał dowodowy legł u podstaw przyjętego przez Sąd rozstrzygnięcia. W ocenie Sądu okoliczności sprawy i wina oskarżonego nie budzą żadnych wątpliwości. W. M. (1) swoim zachowaniem wyczerpał ustawowe znamiona zarzucanych mu czynów z art. 62 ust 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii i art. 178 a § 1 kk.

Przepis art. 62 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii penalizuje odpowiedzialność sprawcy za posiadanie substancji psychotropowych lub środków odurzających. Jak wynika z opinii H-V-C 5480-902/14/RK/RB, zabezpieczona substancja koloru białego zawierała metamfetamine w postaci soli i amfetaminę w postaci soli, a tym samym stanowiła ona substancje psychotropową w rozumieniu przepisów ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w myśl załącznika nr 2 do cytowanej ustawy. Przedmiotowego czynu W. M. (1) dopuścił się w warunkach powrotu do przestępstwa określonego w art. 64 § 1 kk albowiem był on uprzednio karany Wyrokiem Sądu Okręgowego w Jeleniej Górze z dnia 21.10.2011 roku w sprawie III K 66/11 za czyn z art. 279 § 1 k. 53 ust. 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomani na karę 3 lat pozbawienia wolności, którą odbył w okresie od 10.11.2010 roku do 21.10.2011 roku i od 01.05.2012 roku do 25.11.2013 roku, zaś przedmiotowego czynu dopuścił się w okresie 5 lat, po odbyciu, co najmniej 6 miesięcy pozbawienia wolności w tejże sprawie.

Nie można mieć również wątpliwości, iż w chwili kierowania samochodem oskarżony znajdował się pod wpływem środków odurzających, co wykazała opinia chemiczno toksykologiczna krwi. To z kolei „rodzi” jego odpowiedzialność za czyn z art. 178a § 1 kk. Wymierzając W. M. (1) za pierwszy czyn, na podstawie art. 62 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii karę 3 miesięcy pozbawienia wolności, zaś za drugi czyn na podstawie art. 178a § 1kk karę 6 miesięcy pozbawianie wolności Sąd miał na uwadze dotychczasowy charakter i sposób życia oskarżonego, jego uprzednia karalność, dopuszczenie się jednego z czynów w warunkach powrotu do przestępstwa, znaczny stopień społecznej szkodliwości zarzucanych mu czynów, przejawiający się miedzy innym w ignorowaniu podstawnych zasad bezpieczeństwa w ruchu drogowym oraz niewielka ilość posiadanych narkotyków.

W ocenie Sądu kary jednostkowe są adekwatne do stopnia zawinienia oskarżonego i czynią zadość społecznemu odczuciu sprawiedliwości. Mając na uwadze dyspozycje art. 85 kk i spełnienie zawartych w nim warunków, Sąd w oparciu o przepis art. 86 § 1 kk zobligowany był do wymierzenia oskarżonemu kary łącznej. Przy jej wymiarze Sąd uwzględnił przesłanki, które legły u podstaw wymiaru kar jednostkowych, jednakże uznał, iż kara łączna 6 miesięcy pozbawienia wolności będzie nie tylko realnie dolegliwa, ale i wystarczająca dla uzmysłowienia sprawcy niedopuszczalności podobnego zachowania w przeszłości.

Wymierzenie oskarżonemu kary o charakterze wolnościowym byłoby tylko i wyłącznie pobłażaniem jego zachowaniu, co w konsekwencji mogłoby doprowadzić do eskalacji jego przestępczego zachowania. Mimo wielokrotnej karalności i stosowania wobec sprawcy kar bezwzględnych pozbawienia wolności, oskarżony swoja postawą wykazuje rażącą ignorancję dla obowiązującego porządku prawnego. Jego zachowanie świadczy o wysokiej demoralizacji i konieczności odizolowania go od społeczeństwa. Brak jest jakichkolwiek przesłanek do uznania, iż w przyszłości będzie on przestrzegać zasad współżycia społecznego i porządku prawnego.

Na podstawie art. 42 § 2kk Sąd orzekł wobec niego środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 1 roku. Środek ten swoją realną dolegliwością winien w tym przypadku wpłynąć wychowawczo na oskarżonego i uświadomić mu niebezpieczeństwo grożące innym użytkownikom dróg ze strony kierowców znajdujących się pod wpływem środków odurzających. Stosownie do art. 70 ust. 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii Sąd zobligowany był do orzeczenia przepadku na rzecz Skarbu Państwa poprzez zniszczenie dowodu rzeczowego w postaci substancji koloru białego o masie 0,30 grama, opisanego w wykazie dowodów rzeczowych Drz 432/14.

Na podstawie art. 627 kpk Sąd zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty niniejszego posterowani oraz wymierzył mu opłatę, albowiem nie znalazł podstaw do zwolnienia go od ich poniesienia. W tej części Sąd błędnie wskazał, jako podstawę wymierzenia opłaty art. 2 ust 1 pkt 2 i art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 23.06.1973 roku o opłatach w sprawach karnych oraz wadliwie określił wysokość opłaty wskazując ja na kwotę 320 zł. Tym czasem prawidłowa podstawa prawna wymiaru opłaty to art. 2 ust 1 pkt 2 w zw. z art. 6 cytowanej ustawy, a jej prawidłowy wymiar to kwota 120 zł.