Legislator Case Law & Legislation
XI Ka 1117/14 AI generated

Criminal appeal partially allowed; court quashes acquittal on fraud charges due to flawed evidence assessment and intent analysis.

Case Number XI Ka 1117/14
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Partially Allowed

Legislator summary

AI generated

The appellate court partially quashed the first-instance acquittal, remanding the case for retrial on specific fraud charges while upholding the dismissal of others. The prosecution argued the lower court incorrectly assessed evidence regarding the defendant's deceptive conduct and failure to deliver defective goods, which negated the civil-only liability conclusion. The court agreed that the first instance failed to properly analyze the defendant's intent and post-contract behavior, necessitating a new evaluation of criminal responsibility.

Legislator headnote

AI generated

Art. 286 § 1 k.k.; Art. 424 § 1 k.p.k.; The court must thoroughly evaluate all evidence and the defendant's conduct to determine criminal intent; a flawed assessment of deceptive behavior or failure to fulfill contractual obligations requires quashing the acquittal and remanding the case for retrial.

Keywords

AI generated
fraud by deception criminal intent assessment appellate review standard defective goods delivery remand for retrial civil vs criminal liability evidence evaluation error

Cited Legislation

AI generated
Art. 286 § 1 k.k.
(1) oskarżonego z art. 286 §1 kk na skutek apelacji wniesionych przez prokuratora i obrońcę oskarżonego od wyroku Sądu Rejonowego w Białej Podlaskiej z dnia 12 sierpnia 2014r.
Art. 424 § 1 k.p.k.
I o ile zajdzie konieczność sporządzenia uzasadnienia w sprawie wypełni ten obowiązek zgodnie z normą art. 424 par.
Art. 5 k.p.k.
Dowody oceni z poszanowaniem art. 5 i 7 kpk, bacząc by zapadłe orzeczenie było wolne od błędów.
Art. 7 k.p.k.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt XI Ka 1117/14

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 29 stycznia 2015r. Sąd Okręgowy w Lublinie w XI Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie: Przewodniczący: SO Elżbieta Daniluk Sędziowie: SO Elżbieta Kowalska SO Magdalena Kurczewska – Śmiech –spr. Protokolant: st. prot. Małgorzata Polaczek przy udziale Prokuratora Doroty Kalinowskiej po rozpoznaniu w dniu 29 stycznia 2015r. sprawy B. S. (1) oskarżonego z art. 286 §1 kk na skutek apelacji wniesionych przez prokuratora i obrońcę oskarżonego od wyroku Sądu Rejonowego w Białej Podlaskiej z dnia 12 sierpnia 2014r. sygn. akt II K 691/13 I. uchyla zaskarżony wyrok w części dotyczącej uniewinnienia oskarżonego od czynów z pkt od II do VI i sprawę B.

S. w tym zakresie przekazuje do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Białej Podlaskiej; II. w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy, uznając apelację obrońcy oskarżonego za oczywiście bezzasadną; III. zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa za postępowanie odwoławcze 100 (sto) złotych opłaty oraz 20 (dwadzieścia) złotych tytułem zwrotu poniesionych wydatków. XI Ka 1117/14

UZASADNIENIE

B. S. został oskarżony o to ,że:I.w dniu 11 czerwca 2012 r w B. woj. (...) w celu osiągnięcia korzyści majątkowej po uprzednim wprowadzeniu go w błąd doprowadził J. S. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 198 złotych w ten sposób, że prowadząc sklep internetowy (...); sprzedał pokrzywdzonemu dwie pamięci P., a następnie po otrzymaniu zapłaty zaniechał wywiązania się z zawartej umowy nie przesyłając sprzedawanego towaru; tj. o czyn z art. 286 §1 kk; II.w dniu 8 listopada 2012 r w B. woj. (...) w celu osiągnięcia korzyści majątkowej po uprzednim wprowadzeniu go w błąd doprowadził G.

P. (2) do niekorzystnego rozporządzenia pieniędzmi w kwocie 44.99 złotych w ten sposób, że podając się na P. S. w portalu internetowym Allegro na aukcji nr (...) oferował do sprzedaży pamięć typu P. (...), a następnie po otrzymaniu pieniędzy przesłał pokrzywdzonemu uszkodzoną pamięć; tj. o czyn z art. 286 §1 kk III.w bliżej nieustalonym okresie od 30 października 2012 r do 11 listopada 2012 r w B. woj. (...) w celu osiągnięcia korzyści majątkowej po uprzednim wprowadzeniu go w błąd doprowadził G. W. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 39,99 złotych w ten sposób, że podając się na P. S. w portalu internetowym Allegro na aukcji nr (...) oferował do sprzedaży pamięć typu P. (...) a następnie po otrzymaniu pieniędzy przesłał pamięć nie spełniającą warunków zawartych w umowie; tj. o czyn z art. 286 §1 kk IV.w dniu 12 listopada 2012 r w B. woj. (...) w celu osiągnięcia korzyści majątkowej po uprzednim wprowadzeniu go w błąd doprowadził M.

P. (1) do niekorzystnego rozporządzenia pieniędzmi w kwocie 44.02 złotych w ten sposób, że podając się na P. S. w portalu internetowym Allegro na aukcji nr (...) oferował do sprzedaży pamięć typu P. (...) a następnie po otrzymaniu pieniędzy przesłał pamięć nie spełniającą warunków zawartych w umowie; tj. o czyn z art. 286 §1 kk; V.w dniu 13 listopada 2012 r w B. woj. (...) w celu osiągnięcia korzyści majątkowej po uprzednim wprowadzeniu go w błąd doprowadził J. J. do niekorzystnego rozporządzenia pieniędzmi w kwocie 44.02 złotych w ten sposób, że podając się na P. S. w portalu internetowym Allegro na aukcji nr (...) oferował do sprzedaży pamięć typu P. (...) a następnie po otrzymaniu pieniędzy przesłał pokrzywdzonemu uszkodzoną pamięć; tj. o czyn z art. 286 §1 kk VI.w dniu 15 listopada 2012r B. woj. (...) w celu osiągnięcia korzyści majątkowej po uprzednim wprowadzeniu go w błąd doprowadził M.

M. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 39,99 złotych w ten sposób, że podając się na P. S. w portalu internetowym Allegro na aukcji nr (...) oferował do sprzedaży pamięć typu P. (...) a następnie po otrzymaniu pieniędzy przesłał pokrzywdzonemu dwa P., z czego jeden był uszkodzony; tj. o czyn z art. 286 §1 kk VII.w dniu 16 listopada 2012 r w B. woj. (...) w celu osiągnięcia korzyści majątkowej po uprzednim wprowadzeniu go w błąd doprowadził M. P. (2) do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 44,99 złotych w ten sposób, że podając się na P. S. w portalu internetowym Allegro na aukcji nr (...) oferował do sprzedaży pamięć typu P. (...) a następnie po otrzymaniu pieniędzy zaniechał wywiązania się z zawartej umowy nie przesyłając sprzedanego towaru; tj. o czyn z art. 286 §1 kk VIII.w dniu 19 listopada 2012 r w B. woj. (...) w celu osiągnięcia korzyści majątkowej po uprzednim wprowadzeniu go w błąd doprowadził D.

K. do niekorzystnego rozporządzenia pieniędzmi w kwocie 42 złotych w ten sposób, że podając się na P. S. w portalu internetowym Allegro na aukcji nr (...) oferował do sprzedaży pamięć typu P. (...) a następnie po otrzymaniu pieniędzy zaniechał wywiązania się z zawartej umowy nie przesyłając sprzedanego towaru; tj. o czyn z art. 286 §1 kk IX.w dniu 19 listopada 2012 r w B. woj. (...) w celu osiągnięcia korzyści majątkowej po uprzednim wprowadzeniu w błąd doprowadził B. K. do niekorzystnego rozporządzenia pieniędzmi w kwocie 43.50złotych w ten sposób, że podając się na P. S. w portalu internetowym Allegro na aukcji nr (...) oferował do sprzedaży pamięć typu P. (...) a następnie po otrzymaniu pieniędzy zaniechał wywiązania się z zawartej umowy nie przesyłając sprzedanego towaru; tj. o czyn z art. 286 §1 kk X.w dniu 21 listopada 2012 r w B. woj. (...) w celu osiągnięcia korzyści majątkowej po uprzednim wprowadzeniu go w błąd doprowadził H.

K. do niekorzystnego rozporządzenia pieniędzmi w kwocie 44,99 złotych w ten sposób, że podając się na P. S. w portalu internetowym Allegro na aukcji nr (...) oferował do sprzedaży pamięć typu P. (...) a następnie po otrzymaniu pieniędzy typu P. (...) a następnie po otrzymaniu pieniędzy zaniechał wywiązania się z zawartej umowy nie przesyłając sprzedanego towaru; tj. o czyn z art. 286 §1 kk; XI.w dniu 5 stycznia 2013 r w B. woj. (...) w celu osiągnięcia korzyści majątkowej po uprzednim wprowadzeniu go w błąd doprowadził G.

P. (3) do niekorzystnego rozporządzenia pieniędzmi w kwocie 45 złotych w ten sposób, że prowadząc sklep internetowy (...) sprzedał pokrzywdzonemu pamięć typu P. a następnie po otrzymaniu zapłaty zaniechał wywiązania się z zawartej umowy nie przesyłając sprzedanego towaru; tj. o czyn z art. 286 §1 kk Wyrokiem z dnia 12 sierpnia 2014 r w sprawie II K 691/13 Sąd Rejonowy w Białej Podlaskiej uniewinnił oskarżonego od dokonania zarzuconych mu czynów z pkt. II –VI aktu oskarżenia; Uznał go natomiast winnym tego, że w B. woj. (...) działając w celu osiągniecia korzyści majątkowej; -w dniu 11 czerwca 2012 r doprowadził J.

S. do niekorzystnego rozporządzenia kwotą 198 złotych poprzez wprowadzenie go w błąd co do zamiaru dostarczenia zakupionych za pośrednictwem Internetu dwóch pamięci przenośnych (p. -w dniu 16 listopada 2012 r doprowadził M. P. (2) do niekorzystnego rozporządzenia kwotą 44,99 złotych w ten sposób, ze podając się na P. S. w portalu internetowym Allegro na aukcji nr (...) wprowadził ją w błąd co do zamiaru dostarczenia zakupionej w ten sposób pamięć przenośnej ((...) -w dniu 19 listopada 2012 r doprowadził D. K. do niekorzystnego rozporządzenia kwotą 42 złote w ten sposób, że podając się na P. S. w portalu internetowym Allegro na aukcji nr (...) wprowadził go w błąd co do zamiaru dostarczenia zakupionej w ten sposób pamięć przenośnej ((...)); -w dniu 19 listopada 2012 r doprowadził B.

K. do niekorzystnego rozporządzenia kwotą 43,50 złotych w ten sposób, że podając się na P. S. w portalu internetowym Allegro na aukcji nr (...) wprowadził go w błąd co do zamiaru dostarczenia zakupionej ten sposób pamięć przenośnej (...) -w dniu 21 listopada 2012 r doprowadził H. K. do niekorzystnego rozporządzenia kwotą 44,99 złotych w ten sposób, że podając się P. S. w portalu internetowym Allegro na aukcji nr (...) wprowadził go w błąd co do zamiaru dostarczenia zakupionej w ten sposób pamięć przenośnej ((...) -w dniu 5 stycznia 2013 r doprowadził G.

P. (2) do niekorzystnego rozporządzenia kwotą 45 złotych poprzez wprowadzenie go w błąd co do zamiaru dostarczenia zakupionej za pośrednictwem Internetu pamięci przenośnej (pendrive), z których to czynów każdy stanowi wypadek mniejszej wagi określony w art. 286 § 3 w zw. z § 1 kk a popełnione zostały w krótkich odstępach czasu i w podobny sposób i za to, na podstawie art. 286 § 3 kk w zw. z art. 91 §1 kk i za to wymierzył mu karę grzywny w wymiarze 100 stawek dziennych ustalając wartość stawki, na mocy art. 33 §3 kk na kwotę 10 złotych;

Na podstawie art. 627 kpk zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa tytułem zwrotu wydatków kwotę 90 złotych oraz 100 złotych opłaty. Apelację od powyższego wyroku wniósł prokurator zaskarżając wyrok w zakresie zarzuconych oskarżonemu aktem oskarżenia przestępstw z pkt. II – VI na niekorzyść oskarżonego. Zarzucił błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, a mający wpływ na jego treść, polegający na niesłusznym przyjęciu, że okoliczność przesłania przez oskarżonego pokrzywdzonym niesprawnych bądź niezgodnych z treścią oferty egzemplarzy pamięci przenośnej typu pendrive wywołuje jedynie odpowiedzialność cywilną co doprowadziło do nieuzasadnionego uniewinnienia oskarżonego od zarzuconych mu aktem oskarżenia przestępstw z pkt II-VI podczas gdy prawidłowa analiza zebranego w sprawie materiału dowodowego prowadzi do wniosku, iż zachowanie oskarżonego wypełniło znamiona przestępstw z art. 286 kk.

Wniósł o uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Apelację złożył także obrońca oskarżonego zaskarżając wyrok co do pkt.2 i zarzucając iż Sąd I instancji bezzasadnie utożsamił sam fakt prowadzenia działalności gospodarczej z działaniem profesjonalnym, podczas gdy profesjonalne działanie winno towarzyszyć takowej, ale w świetle zasad doświadczenia życiowego nie zawsze tak jest, szczególnie na początku jej prowadzenia; pominął fakt, że w połowie grudnia 2012 roku oskarżony części transakcji realizował w sposób w pełni satysfakcjonujący nabywców, a trudno przyjąć, że oskarżony „wyrywkowo” i losowo chciał oszukać część nieznanych sobie kontrahentów, a wobec innych zamierzał rzetelnie wywiązać się ze swoich zobowiązań.

Wniósł o uniewinnienie oskarżonego ewentualnie o uchylenie zaskarżonego orzeczenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Złożył wniosek o nieobciążanie oskarżonego kosztami postępowania odwoławczego.

Sąd Okręgowy zważył co następuje:

apelacje prokuratora, o ile domaga się uchylenia sprawy do ponownego rozpoznania w zaskarżonym zakresie jest zasadna. Rację ma prokurator wskazując na błąd w ustaleniach faktycznych, polegającym na niesłusznym przyjęciu, że okoliczność przesłania przez oskarżonego pokrzywdzonym niesprawnych bądź niezgodnych z treścią oferty egzemplarzy pamięci przenośnej typu pendrive, wywołuje jedynie odpowiedzialność cywilną, co doprowadziło do uniewinnienia oskarżonego od dokonania czynu z art. 286 kk. Analiza uzasadnienia sądu rejonowego k.586, co do przesłanki uniewinnienia oskarżonego od dokonania czynów od II - VI wskazuje, iż przyjął on, że oskarżony przesłał pokrzywdzonym zamówiony towar, a co za tym idzie wywiązał się z umowy internetowej, które z nimi zawarł.

Usprawiedliwił to, że oskarżony wysyłając niesprawny sprzęt jedynie go nie sprawdził, co przesądza o braku zamiaru po jego stronie i skutkowało uniewinnieniem oskarżonego od postawionych mu zarzutów. Zasadny jest zarzut prokuratora, że z prawidłowo ocenionych dowodów w postaci zeznań pokrzywdzonych, sąd wyciągnął nieprawidłowe wnioski, skutkujące uniewinnieniem oskarżonego od zarzutów, w sytuacji gdy prawidłowa ocena prawna jego zachowania winna prowadzić do uznania, że wyczerpało ono dyspozycję art. 286 par. 1 kk. Zarzucił zasadnie, że sądowi umknął całokształt okoliczności związanych z zachowaniem się oskarżonego, które tylko gdyby było incydentalne mogło by stanowić o odpowiedzialności wyłącznie cywilnoprawnej.

Istotnie zdaniem Sądu Okręgowego sąd I instancji wnioskując co do winy oskarżonego uczynił to w sposób pobieżny i jednostronny. Pominął okoliczności , które winny być uwzględnione w zakresie oceny tego czy oskarżony celowo i umyślnie wprowadzał pokrzywdzonych w błąd, dla doprowadzenia ich do niekorzystnego rozporządzenia mieniem. Skutkowało to poczynieniem ustaleń faktycznych niezgodnych z zebranym w sprawie materiałem dowodowym. Sąd Rejonowy wnioskując co do zamiaru oskarżonego zasadnie wskazał, że uznanie winy B. S. powinno wynikać z udowodnienia, że już w momencie zawierania umowy sprzedający nie miał zamiaru wywiązania się z jej warunków, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej i wprowadzenia kontrahenta w błąd, co do istotnej okoliczności dotyczącej zawieranej umowy.

W sytuacji kiedy oskarżony nie przyznał się do dokonania zarzuconych mu czynów, wnioskowanie to winno nastąpić w oparciu o całokształt okoliczności dotyczących zachowania się B. S.. Także tych, które miały miejsce po zawarciu zobowiązania i niewykonaniu lub nienależytym wykonaniu go. Sąd powinności tej nie wykonał i nie przeanalizował faktu, że oskarżony miał zarejestrowaną działalność gospodarczą ( k. 125) w Polsce pod nazwą (...)kom B. S. (1), z siedzibą przy ul. (...) w B.. Tak prowadzona działalność gospodarcza w nadanym nr regon i numerem NIP identyfikowała go w obrocie gospodarczym w zakresie czynności handlowych , które prowadził w internecie.

Tymczasem oskarżony nie posługiwał się tymi danymi w transakcjach handlowych z pokrzywdzonymi wymienionymi w pkt. od II – VI. Używał on w kontaktach z pokrzywdzonymi jako sprzedający danych P. G. G. L. (...) L. A. (...)-(...) C. S. Z. (...) ( k. 47, 191,206). Jeśli się zważy na fakt, iż z notatki urzędowej ( k.

61) wynika, że adres tej firmy to Ł. 11/31 B. i firma nie jest zarejestrowana w bazie REGON i CEL PESEL, to ten zabieg stosowany przez oskarżonego nie mógł być pominięty i nieprzeanalizowany przez sąd. Jest to bowiem konieczne dla oceny zachowania oskarżonego i ustalenia tego czy to zachowanie nie stanowiło już o wprowadzeniu w błąd pokrzywdzonych i wywołaniu u nich fałszywego przekonania, że firmą sprzedającą jest firma amerykańska. W powszechnym zaś odbiorze mogło rodzić skutki domniemanej solidności i tego, że amerykańska spółka będzie wywiązywała się z zawartych kontraktów.

To zaś skłaniać do zawarcia transakcji handlowej z tym a nie innym podmiotem gospodarczym. W kontekście tego należało rozważyć i przeanalizować twierdzenia oskarżonego B. S. dotyczące mężczyzny o imieniu P., który wg niego istniał i był jego partnerem handlowym. Osoba ta bowiem podpisywała się pod korespondencją, gdzie zapewniano pokrzywdzonych o uznaniu reklamacji i tym, że towar zostanie wymieniony. Wprowadzenie do wykonania umów z pokrzywdzonymi tej osoby, winno być szczegółowo przeanalizowane przez sąd, stanowiło bowiem o kształtowaniu u pokrzywdzonych określonego wyobrażenia dotyczącego realizacji umowy.

Mężczyzna ten w e-mailach posługiwał się językiem polskim a zapewnienia z korespondencji na k. 44 powinny być przeanalizowane pod kątem tego, na ile oskarżony tworzył fikcyjną rzeczywistość dla uzyskania zamierzonego przez siebie celu. Ma to znaczenie w kontekście zeznań M. P. (3), który twierdził przecież, że oskarżony sam prowadził sprzedaż wysyłkową w B., jedynie przez dwa tygodnie korzystając z jego pomocy. Sąd Rejonowy tego nie uczynił, co skutkuje tym, iż należy przyznać rację prokuratorowi w zakresie w jakim zarzuca on jedynie wybiórczą ocenę materiału dowodowego i płynące stąd wadliwe ustalenia.

Nie sposób zaakceptować wnioskowania sądu co do tego, że oskarżony wywiązał się z zawartych umów, co zasadnie podnosi prokurator, jako przesądzające o wyłącznie cywilnej odpowiedzialności oskarżonego. Na k. 48, 50,52,53-56, zawarte są parametry sprzętu jaki miał być wysłany. P. miały być nowe, z obudową chroniącą przed uszkodzeniami, z określonymi standardami technicznymi i niezawodne, określonej marki. Przesłane pokrzywdzonym nośniki pamięci przenośnej nie spełniały takich wskaźników, co wynika z ich twierdzeń i być może wynikało stąd, że były sprowadzane jak twierdził oskarżony w ilości hurtowych z C..

Stanowiły wg. nabywców „buble”( k. 140).Kwestia ta nie została w żaden sposób przeanalizowana przez sąd I instancji, co stanowi uchybienie rzutujące na ocenę winy oskarżonego i tego czy wprowadzał on kontrahentów w błąd czy też nie. Rację ma prokurator wskazując, że sąd nie nadał właściwego waloru zachowaniom oskarżonego wobec pokrzywdzonych po zawartych umowach, kiedy unikał ich, nie odbierał telefonów kierując nieprawdziwe zapewnienia , że sprzęt zostanie wymieniony w wyniku uwzględnienia reklamacji. Okoliczność ta winna być także przez sąd oceniona, łącznie w faktami wskazanymi wyżej.

To bowiem dopiero umożliwi wnioskowanie o zamiarze oskarżonego i tego czy wypełnił on dyspozycję art. 286 par. 1 kk czy nie. Wskazane uchybienia skutkowały koniecznością uchylenia zaskarżonego wyroku do ponownego rozpoznania w zakresie pkt. II – VI. W pozostałym zakresie sąd utrzymał zaskarżony wyrok w mocy uznając apelację obrońcy oskarżonego za oczywiście bezzasadną. Brak wniosku ze strony obrony o uzasadnienie orzeczenia w tej części, skutkuje sporządzeniem uzasadnienia w zakresie narzuconym przez treść orzeczenia. Przy ponownym rozpoznaniu sąd przeprowadzi postępowanie dowodowe w całości w odniesieniu do zakwestionowanych i uchylonych zarzutów, korzystając z możliwości ujawnienia zeznań świadków przesłuchanych w drodze pomocy prawnej.

Odbierze wyjaśnienia od oskarżonego , o ile zechce je złożyć. Dokona oceny zachowań oskarżonego, z uwzględnieniem powyższych uwag i w oparciu o nie odtworzy zamiar oskarżonego. Będzie miał na uwadze także pozostałe wyroki skazujące, które zapadły przeciwko niemu i przeanalizuje akta spraw, w których zostały orzeczone. Dopiero bowiem pełna wiedza na temat działalności internetowej oskarżonego, z uwzględnieniem dat wszczęcia pozostałych postepowań karnych przeciwko niemu i tego co działo się po tych datach, umożliwi dokonanie prawidłowych ocen tak w zakresie faktów jak i odpowiedzialności karnej.

Dowody oceni z poszanowaniem art. 5 i 7 kpk, bacząc by zapadłe orzeczenie było wolne od błędów. Właściwie oceni szkodliwość społeczną zachowań B. S.. I o ile zajdzie konieczność sporządzenia uzasadnienia w sprawie wypełni ten obowiązek zgodnie z normą art. 424 par. 1 kpk Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji. Magdalena Kurczewska – Śmiech Elżbieta Daniluk Elżbieta Kowalska