Court convicted defendant of attempted theft under recidivism rules and imposed one year prison sentence.
Legislator summary
AI generatedThe Regional Court in Giżycko convicted the defendant of attempted theft and sentenced him to one year of imprisonment. The court found that the defendant, a former employee with a prior criminal record, attempted to steal fuel from a company garage but failed due to an employee's intervention. The court applied recidivism provisions because the offense occurred within five years after serving a six-month prison term for a similar crime, justifying a harsher penalty.
Legislator headnote
AI generatedArt. 13§1 kk; Art. 278§1 kk; Art. 64§1 kk; Art. 14§1 kk; Art. 53§1, 2 kk; Art. 627 kpk: Attempted theft constitutes a completed offense when the perpetrator exhausts the elements of the crime, and recidivism mandates a heavier punishment for repeat offenders.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt II K 208/14
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 26 lutego 2015 roku Sąd Rejonowy w Giżycku w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący – SSR Katarzyna Garbarczyk Protokolant – Oksana Mądra w obecności Prokuratora Prokuratury Rejonowej w (...) Janusza Wałach po rozpoznaniu w dniach: 01.10.2014r., 19.11.2014 r.,26.02.2015 r. sprawy P. S. s. J. i E. z d. D., (...) w G. oskarżonego o to, że: W nocy 24 kwietnia 2014 roku na ulicy (...) w miejscowości A. gmina G. z samochodu ciężarowego m-ki (...) o nr rej. (...) usiłował dokonać zaboru w celu przywłaszczenia oleju napędowego w ilości 110 litrów o wartości 600 złotych na szkodę Przedsiębiorstwa Zakład (...) Spółka Jawna reprezentowanego przez C.
O. jednak zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na interwencję pracownika firmy, przy czym czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu, co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne tj. o czyn z art. 13§1 kk w zw. z art. 278§1 kk w zw. z art. 64§1 kk 1. Oskarżonego P. S. uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu i za to na podstawie art. 13§1 kk w zw. z art. 278§1 kk w zw. z art. 64§1 kk skazuje go, zaś na podstawie art. 14§1 kk w zw. z art. 278§1 kk wymierza oskarżonemu karę 1 (jeden) roku pozbawienia wolności.
2. Zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 180 (sto osiemdziesiąt) zł tytułem opłaty i kwotę 120 (sto dwadzieścia) zł tytułem pozostałych kosztów sądowych. Sygn. akt II K 208/14
UZASADNIENIE
Na podstawie zebranych dowodów Sąd ustalił następujący stan faktyczny: P. S. był zatrudniony jako kierowca samochodu ciężarowego w Przedsiębiorstwie Zakład (...) Spółka Jawna, z siedzibą w A. na ul. (...), gm. G.. W związku z wykonywanymi obowiązkami kierowcy, oskarżony posiadał klucze do garażu należącego do firmy. W połowie marca 2014 roku właściciel firmy zorientował się, że z samochodów ciężarowych należących do Zakładu, a znajdujących się w garażu w A., znika paliwo. Aby ustalić, kto dokonuje tych kradzieży, pracownicy firmy postanowili w nocy obserwować garaże, gdzie parkowane są służbowe samochody.
W nocy 24 kwietnia 2014 roku „dyżur” przy garażach trzymał A. S.- jeden z pracowników Przedsiębiorstwa. W tym czasie, w garażu znajdowała się 6 samochodów ciężarowych należących do Przedsiębiorstwa, w tym samochód ciężarowy m-ki (...) o nr rej. (...), w baku którego było 400 litrów oleju napędowego. Wlewy do baków paliwa były w samochodach zabezpieczone jedynie korkiem. Około godz. 2 nad ranem, A. S. zaobserwował, iż w okolice garażu podjechał swoim samochodem marki M. o nr rej. (...), znany mu P. S. –zatrudniony w firmie, jako kierowca.
Oskarżony zaparkował swój wóz w mało widocznym miejscu. Następnie oskarżony wyjął ze swojego samochodu dwie bańki na paliwo i po otwarciu oryginalnym kluczem garażu Przedsiębiorstwa, wszedł do wnętrza pomieszczenia. Po pewnym czasie wrócił do swojego samochodu, wyjął z niego kolejne trzy bańki na paliwo i ponowie poszedł do garażu. W tym czasie A. S. telefonicznie zawiadomił o powyższym fakcie właściciela firmy (...) oraz prokurenta Spółki – (...). O zdarzeniu telefonicznie została także powiadomiona Policja. Kiedy funkcjonariusze Policji przybyli na miejsce, P. S., przez tylne wyjście garażu zdołał uciec.
W garażu stwierdzono przy bramie wjazdowej trzy puste plastikowe pojemniki na paliwo, każdy po 20 l pojemności. Przy samochodzie z ciężarowym m-ki (...) o nr rej. (...) stały kolejne dwa plastikowe pojemniki: 20 i 30 - litrowy. Pojemnik 30 litrowy był pusty, a 20- litrowy - wypełniony paliwem, które spływało przez rurkę podłączoną do baku paliwa samochodu. Zabezpieczeniem zbiornika paliwa samochodu był jedynie korek, który oskarżony wcześniej odkręcił. Wartość oleju napędowego, w ilości 110 litrów, jakie zmieściłyby się do 5 pojemników przyniesionych przez oskarżonego, pokrzywdzony oszacował na kwotę 600 złotych.
P. S. był uprzednio karany, w tym mocą wyroku SR w Giżycku z dnia 29.08.2007 roku, w sprawie VK 132/07, za przestępstwo z art. 278§1 kk na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności, którą odbył w całości w okresie od 15 lutego 2009 roku do 15 sierpnia 2009 roku. Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie: wyjaśnień P. S. (k. 81-82, 32-33, 59-60), na podstawie zeznań S. G. (k. 101v, 34-35), A. S. (k. 101v- 102), S. O. (k. 116- 116v, 3-6), a także w oparciu o dowody tj.: protokół oględzin k. 9-10, pokwitowanie k. 11, materiał poglądowy k. 40-42, wyrok k. 54, zawiadomienie k.55, obliczenie kary k. 56, postanowienie k.57, karta karna k. 91-92.
P. S. przyznał się do winy ( wyjaśnienia k. 81-82, 32-33, 59-60), potwierdził, iż usiłował dokonać kradzieży paliwa z samochodu ciężarowego firmy, w której pracował jako kierowca samochodu ciężarowego. Paliwo to chciał przeznaczyć do jazdy swoim samochodem marki M. o nr rej. (...). W świetle wyjaśnień oskarżonego, jak i zeznań S. G. (k. 101v, 34-35), A. S. (k. 101v- 102) i S. O. (k. 116- 116v, 3-6) – nie budzi wątpliwości, iż to P. S. usiłował dokonać, z samochodu ciężarowego m-ki (...) o nr rej. (...), kradzieży oleju napędowego, na szkodę Przedsiębiorstwa Zakład (...) Spółka Jawna, z siedzibą w A. na ul. (...), gm.
G., w której to Spółce był zatrudniony jako kierowca. Z racji wykonywanej w firmie pracy, oskarżony miał klucze go garażu i tym samym dostęp do znajdujących się tam samochodów ciężarowych. Wyjaśnienia oskarżonego korespondują z zeznaniami w/w świadków, dowody te są spójne i wzajemnie się uzupełniają. Mając na uwadze zeznania S. G. (k. 101v, 34-35), A. S. (k. 101v- 102) i S. O. (k. 116- 116v, 3-6) oraz protokół oględzin (k. 9-10) i pokwitowanie (k. 11), bez żadnych wątpliwości stwierdzić należy, iż oskarżony usiłował zabrać w celu przywłaszczenia 110 litrów oleju napędowego, wnosząc do garażu w sumie pięć pojemników na paliwo – cztery po 20 litów i jeden 30-litrowy.
W garażu stwierdzono, przy bramie wjazdowej, trzy puste plastikowe pojemniki na paliwo, każdy po 20 l pojemności, natomiast przy samochodzie z ciężarowym m-ki (...) o nr rej. (...) stały kolejne dwa plastikowe pojemniki: 20 i 30 - litrowy. Pojemnik 30 litrowy był pusty, a 20- litrowy - wypełniony paliwem, które spływało przez rurkę podłączoną do baku paliwa samochodu. Pojemniki te przyniósł ze sobą oskarżony. Pokrzywdzony wartość oleju napędowego, w ilości 110 litrów, jakie zmieściłyby się do tych 5 pojemników - oszacował na kwotę 600 złotych.
Z uwagi na interwencję A. S., zawiadomienie policji, P. S. nie udało się zabrać ze sobą przedmiotu kradzieży. W ocenie Sądu, zebrane w sprawie dowody, jakim należy nadać walor wiarygodności, tworzą jasny, spójny obraz sytuacji. W oparci o powyższe przyjąć należy, że P. S., w nocy 24 kwietnia 2014 roku na ulicy (...) w miejscowości A. gmina G. z samochodu ciężarowego m-ki (...) o nr rej. (...) usiłował dokonać zaboru w celu przywłaszczenia oleju napędowego w ilości 110 litrów o wartości 600 złotych na szkodę Przedsiębiorstwa Zakład (...) Spółka Jawna reprezentowanego przez C.
O. jednak zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na interwencję pracownika firmy. Oskarżony w konsekwencji swoim zachowaniem wyczerpał znamiona przestępstwa z art. 13§1 kk w zw. z art. 278§1 kk. Mając na uwadze fakt, że P. S. był uprzednio karany, w tym mocą wyroku SR w Giżycku z dnia 29.08.2007 roku, w sprawie VK 132/07, za przestępstwo z art. 278§1 kk na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności, którą odbył w całości w okresie od 15 lutego 2009 roku do 15 sierpnia 2009 roku, czynu zarzuconego mu w niniejszej sprawie dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu, co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne, co wskazuje, że oskarżony działał w warunkach powrotu do przestępstwa określonego w art. 64§1 kk.
Wina umyślna oskarżonego, w świetle okoliczności sprawy- nie budzi żadnych wątpliwości. Oskarżony miał pełną świadomość, że zabiera mienie nie należące do niego. Zeznania J. M. (k. 101v, 29-30), K. P. (k. 116v, 46-47) i C. M. (k. 117: 61-62) – nic nie wniosły do przedmiotowej sprawy. Uznając oskarżonego P. S. za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu , Sąd na podstawie art. 13§1 kk w zw. z art. 278§1 kk w zw. z art. 64§1 kk skazał go, zaś na podstawie art. 14§1 kk w zw. z art. 278§1 kk wymierzył oskarżonemu karę 1 (jeden) roku pozbawienia wolności.
Przy wymiarze kary Sąd kierował się ogólnymi jej dyrektywami zawartymi w art. 53§1 i 2 kk tj. uwzględnił stopień społecznej szkodliwości czynu, winy sprawcy, pobudki jakimi się kierował. Zdaniem Sądu oskarżony z pełną premedytacją popełnił zarzucone mu przestępstwo, skuszony perspektywą łatwego wzbogacenia się w wyniku zabrania cudzego mienia. Oskarżony swoim zachowaniem dał dowód lekceważenia obowiązujących norm prawnych, lekceważenia zasad współżycia społecznego. Orzekając wobec P. S. karę bezwzględnego pozbawienia wolności w wymiarze 1 roku, Sąd miał na uwadze wielokrotną dotychczasową karalność sprawcy (karta karna k. 91-92), w tym działanie w warunkach powrotu do przestępstwa, określonego w art. 64§1 kk.
Podkreślić należy, że P. S. czterokrotnie był skazywany za przestępstwa przeciwko mieniu, w tym trzykrotnie na kary pozbawienia wolności. Pomimo tego, ponownie dopuścił się przestępstwa kradzieży, co wskazuje na fakt, iż jest sprawcą niepoprawnym. W ocenie Sądu, mając na uwadze kryminalną przeszłość P. S., tylko bezwzględna kara, w orzeczonym rozmiarze, spełni cele w zakresie prewencji szczególnej, jak i ogólnej, nadto jest ona adekwatna do stopnia zawinienia i społecznej szkodliwości czynu. Zasądzając od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 180 (sto osiemdziesiąt) zł tytułem opłaty i kwotę 120 (sto dwadzieścia) zł tytułem pozostałych kosztów sądowych, Sąd kierował się treścią art. 627 kpk.