Court allows prosecutor's appeal to impose court costs on defendant for violating procedural agreement.
Legislator summary
AI generatedThe appellate court modified the first-instance judgment to impose court costs on the defendant, overturning the lower court's decision to waive them. The defendant had previously agreed to pay these costs as part of a plea deal where the prosecutor requested a summary trial without a full hearing. The court ruled that the first-instance judge violated the procedural agreement by ignoring the prosecutor's request and the defendant's consent, thereby infringing on the principle of legal certainty.
Legislator headnote
AI generatedArt. 335 § 1 k.p.k.; Art. 85 k.k.; When a prosecutor requests a summary judgment with agreed costs and the defendant consents, the court cannot unilaterally waive those costs without violating the procedural agreement and the principle of legal certainty.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt IV Ka 459/15
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 24 czerwca 2015 r. Sąd Okręgowy w Bydgoszczy IV Wydział Karny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący SSO Stefan Pietrzak Sędziowie SO Małgorzata Lessnau - Sieradzka SO Mariola Urbańska - Trzecka - sprawozdawca Protokolant sekr. sądowy Dominika Marcinkowska przy udziale Ewy Łączkowskiej Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Bydgoszczy po rozpoznaniu dnia 24 czerwca 2015 r. sprawy D. K. s. I. i S. ur. (...) oskarżonego z art. 279§1k.k. w zw. z art. 64§1k.k. na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora od wyroku Sądu Rejonowego w Bydgoszczy z dnia 31 marca 2015 r. sygn. akt III K 386/14 zmienia zaskarżony wyrok w pkt. 6 w ten sposób, że wymierza oskarżonemu opłatę w kwocie 700 (siedemset) złotych za I instancję i obciąża go kosztami sądowymi; w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy; zwalnia oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze i jego wydatkami obciąża Skarb Państwa. Sygn. akt IV Ka 459/15
UZASADNIENIE
Oskarżony D. K. stanął przed sądem pod zarzutem popełnienia 29 przestępstw z art. 279 § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk i z art. 278 § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk. Wyrokiem Sądu Rejonowego w Bydgoszczy z dnia 31 marca 2015 roku sygn. akt III K 386 /14 wydanym w trybie art. 335 k.p.k. w wyniku uwzględnienia wniosku prokuratora 1. oskarżonego D. K. uznano za winnego popełnienia czynów zarzucanych mu wyżej w punktach od 1 do 9 i od 11 do 29 z tym ustaleniem, że: - odnośnie czynu 6, że łączne straty wyniosły 4.660 złotych, - odnośnie czynu 7, że łączne straty wyniosły 5.410 złotych, - odnośnie czynu 9, że łączna wartość szkody wyniosła 2.346 złotych, - odnośnie czynu 10, że skradzione 2 kosiarki odzyskano, - odnośnie czynu 15, że łączna wartość przywłaszczonego mienia wyniosła 5.092 złote, a bez marży 3.402,03 złote - odnośnie czynu 16, że łączna wartość przywłaszczonego towaru wyniosła 3.414,90 złotych, - odnośnie czynu 18, że łączna wartość poniesionej szkody na rzecz firmy (...) s.j. (...).A.
N. wyniosła 5.595, 98 złotych - odnośnie czynu 21, że łączna wartość przywłaszczonego mienia wyniosła 4.587 złotych i każdym z tych czynów wyczerpał znamiona przestępstwa z art. 279 § 1 k.k. w zw. z art. 64 §1 k.k. i za to na podstawie art. 279 §1 k.k. i art. 33 k.k. skazał go za każdy z tych czynów na kary po 1 (jednym) roku i 1 (jednym) miesiącu pozbawienia wolności i po 20 (dwadzieścia) stawek dziennych grzywny ustalając stawkę dzienną równą kwocie 10 (dziesięć) złotych.
2. oskarżonego D. K. uznano za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu wyżej w punkcie 10 tj. przestępstwa z art. 278 §1 k.k. w zw. z art. 64 §1 k.k. i za to na podstawie art. 278 §1 k.k. i art. 33 k.k. skazano go na karę 1 (jednego) roku i 1 (jednego) miesiąca pozbawienia wolności i 20 (dwadzieścia) stawek dziennych grzywny ustalając stawkę dzienną równą kwocie 10 (dziesięć) złotych.
3. na podstawie art. 85 k.k. i art. 86 §1 i 2 k.k. i art. 33 §3 k.k. w miejsce orzeczonych wyżej kar pozbawienia wolności i grzywien wymierzono oskarżonemu D. K. karę łączną 4 (czterech) łat pozbawienia wolności i karę łączną 100 (stu) stawek dziennych grzywny ustalając stawkę dzienną równą kwocie 15 (piętnaście) złotych.
4. na podstawie art. 69 §1 i 2 k.k. i art. 343 § 2 pkt 2 k.p.k. wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności oskarżonemu D. K. warunkowo zawiesza na okres lat 8 (ośmiu).
5. na podstawie art. 46 §1 k.k. zobowiązano oskarżonego K. do zapłacenia kwot: - 81.900 złotych na rzecz J. K. oraz B. K. (czyn 1 aktu oskarżenia) - 2.500 złotych na rzecz firmy (...) sp. z o.o. (czyn 3 aktu oskarżenia) - 1.000 złotych na rzecz H. K. (czyn 4 aktu oskarżenia) - 4.050 złotych na rzecz M. R. (czyn 5 aktu oskarżenia) - 4.660 złotych na rzecz J. J. (czyn 6 aktu oskarżenia) - 5.419 złotych na rzecz J. J. (czyn 7 aktu oskarżenia) - 3.000 złotych na rzecz A. R. (czyn 8 aktu oskarżenia) - 2.346 złotych na rzecz E. B. (czyn 9 aktu oskarżenia) - 800 złotych na rzecz W.
R. (czyn 12 aktu oskarżenia) - 6.000 złotych na rzecz J. C. (czyn 13 aktu oskarżenia) - 3.414,90 złotych na rzecz J. D. (czyn 16 aktu oskarżenia) - 2.000 złotych na rzecz M. K. (czyn 17 aktu oskarżenia) - 4.587 złotych na rzecz S. W. (czyn 21 aktu oskarżenia) - 3.631, 55 złotych na rzecz B. C. (czyn 22 aktu oskarżenia) - 938,20 złotych na rzecz B. B. (czyn 23 aktu oskarżenia) - 500 złotych na rzecz I. C. (czyn 25ktu oskarżenia) - 1.976,20 złotych na rzecz S. K. (czyn 26 aktu oskarżenia) - 7.468,63 złotych na rzecz H. J. tytułem naprawienia szkody.
6. zwolniono oskarżonego D. K. od kosztów sądowych i opłaty i obciąża nimi Skarb Państwa. Apelację od powyższego wyroku wniósł prokurator, zaskarżając wyrok na niekorzyść oskarżonego D. K.. Na podstawie art. 438 pkt 2 k.p.k. wyrokowi zarzucił: ⚫ obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na treść orzeczenia a to art. 335 1 § k.p.k. polegającą na zaniechaniu obciążenia oskarżonego kosztami postępowania w sytuacji gdy wobec poczynionego przez prokuratora uzgodnienia co do wskazanych kosztów, umieszczenia tego uzgodnienia we wniosku o uznanie oskarżonego za winnego bez przeprowadzania rozprawy, podtrzymania swoich stanowisk przez oskarżonego i prokuratora orzeczenie w powyższym zakresie było obligatoryjne. na rozprawie. Stawiając ten zarzut prokurator wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez obciążenie D. K. kosztami procesu. Oskarżony D. K. na rozprawie odwoławczej poparł apelację prokuratora i potwierdził swoją wcześniejszą zgodę na obciążenie go kosztami procesu za postępowanie pierwszoinstancyjne.
Sąd Odwoławczy zważył co następuje:
Apelacja prokuratora zasługiwała na uwzględnienie, skutkując w konsekwencji zmiana wyroku w zakresie orzeczenie o kosztach procesu. Jak wynika ze znajdującej się w aktach dokumentacji procesowej prokurator umieścił w akcie oskarżenia wniosek o wydanie wyroku skazującego bez przeprowadzenia rozprawy (art. 335 § 1 k.p.k.), uzgadniając z oskarżonym D. K. wymierzenie mu kar za poszczególne zarzucane mu przestępstwa z art. 279 § 1 kk i z art. 278 § 1 kk (po roku i 1 miesiącu pozbawienia wolności oraz 20 stawek dziennych grzywny po 10 złotych jedna stawka) oraz kary łącznej pozbawienia wolności w wymiarze 4 lat pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 8 lat próby, wymierzenie kary łącznej grzywny w wysokości 100 stawek dziennych po 15 złotych jedna stawka, orzeczenie obowiązku naprawienia szkody oraz obciążenie oskarżonego opłatą i kosztami procesu ( k. 1315).
Pomimo zaakceptowania tego wniosku na posiedzeniu w dniu 25 marca 2015 roku, Sąd Rejonowy, orzekając wyrokiem z dnia 31 marca 2015roku o przedmiocie procesu, w zakresie kosztów procesu rozstrzygnął odmiennie, zwalniając oskarżonego od ich ponoszenia z uwagi na jego trudną sytuację majątkową, fakt pozbawienia wolności, konieczność uiszczenia grzywny i zobowiązania do naprawienia szkody. Takie postąpienie sądu rejonowego, bez dokonania w tym zakresie modyfikacji wniosku przez prokuratora za zgodą oskarżonego, który zresztą w posiedzeniu tym uczestniczył podtrzymując uzgodnienia zawarte z prokuratorem naruszył dyspozycję art. 335 § 1 k.p.k.
Rację ma też skarżący, że odmienne orzeczenie w powyższym zakresie , naruszało konsensus osiągnięty pomiędzy oskarżycielem publicznym a oskarżonym, a uchybienie to stanowiło obrazę prawa procesowego i miało wpływ na treść wyroku. Sąd Odwoławczy podziela w tym zakresie pogląd wyrażony w wyroku SN z dnia 16 listopada 2011 r. w sprawie III KK 322/11, iż „ Nieprawidłowe jest zwolnienie oskarżonego w całości od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych w sprawie, w sytuacji, gdy wniosek prokuratora o wydanie wyroku skazującego bez przeprowadzenia rozprawy, na który oskarżony wyraził zgodę, przewiduje obowiązek uiszczenia przez oskarżonego wszelkich kosztów i opłat”( LEX nr 1055032).
Powyższe implikowało zmianą zaskarżonego wyroku w punkcie 6 poprzez wymierzenie oskarżonemu opłaty w kwocie 700 złotych za I instancję i obciążenie go kosztami sądowymi. Tego rodzaju orzeczenie jest wystarczające do konwalidowania stwierdzonego naruszenia prawa, ponieważ nadal istnieje wniosek prokuratora w powyższym zakresie, a oskarżony ponownie go poparł , jak i apelację wywiedzioną na jego niekorzyść w tym zakresie. Kierując się wskazanymi wyżej powodami orzeczono jak w części dyspozytywnej wyroku. O kosztach za postępowanie odwoławcze orzeczono po myśli 624 § 1 k.p.k.