Legislator Case Law & Legislation
V U 98/14 AI generated

Social security court dismissed appeal against pension recalculation based on final court judgment regarding base amount.

Case Number V U 98/14
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Social Security Institution recalculated the appellant's pension using a base amount derived from a final court judgment, which the appellant contested as erroneous. The court found the recalculation correct because it strictly followed the statutory base amount established in the prior final decision. Consequently, the appeal was dismissed as unfounded since the institution properly applied the binding judicial determination.

Legislator headnote

AI generated

Art. 194a ust. 1 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych; When a final court judgment establishes a specific base amount for pension calculation, the Social Security Institution must apply that exact figure, and an appeal challenging the resulting pension amount based on the same judgment is unfounded.

Keywords

AI generated
pension recalculation base amount determination final court judgment social security benefits appellant's appeal statutory base amount binding judicial decision

Cited Legislation

AI generated
Art. 194a ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych
zgodnie z obowiązującymi przepisami art. 194a ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r.

Cited Case Law

AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt VU 98/14

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 25 kwietnia 2014 r. Sąd Okręgowy w Kaliszu V Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie : Przewodniczący SSO Romuald Kompanowski Protokolant Anna Werner-Dudek po rozpoznaniu w dniu 11 kwietnia 2014 r. w Kaliszu odwołania W. Z. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O. z dnia 5 grudnia 2013 r. Nr (...) w sprawie W. Z. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O. o wysokość świadczenia oddala odwołanie

UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 5 grudnia 2013 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O. wykonując prawomocną część wyroku Sądu Okręgowego w Kaliszu – Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 13 listopada 2013 r. w sprawie VU 1143/13, przeliczył W. Z. emeryturę za okres od dnia 1 marca 2010 r. przyjmując do obliczenia tzw. części socjalnej (24% kwoty bazowej) kwotę bazową – 1043,24 zł odpowiadającą 100% przeciętnego wynagrodzenia za II kwartał 1997 r. Wyliczona z uwzględnieniem powyższej kwoty bazowej wysokość emerytury na dzień 1 marca 2010 r. wyniosła kwotę 1 275,68 zł, na dzień 1 marca 2011 r.

– kwotę 1 315,23 zł, na dzień 1 marca 2012 r. – kwotę 1 386,23 zł, na dzień 1 marca 2013 r. – kwotę 1 441,68 zł. Odwołanie od powyższej decyzji złożył W. Z. zrzucając wadliwe obliczenie wysokości emerytury, sprzeczne z treścią wyroku. Z treści pisma z dnia 26 marca 2014 r. wynika, iż odwołujący jako prawidłowo wyliczoną kwotę emerytury na dzień 1 marca 2010 r. wskazuje kwotę 1 323,24 zł. Za kolejne, wskazane w decyzji okresy, odwołujący podaje identyczne kwoty świadczenia. Organ rentowy wniósł o oddalenie odwołania.

Sąd ustalił, co następuje: Poza sporem pozostaje przyznanie odwołującemu W. Z., urodzonemu dnia (...), emerytury poczynając od dnia 1 lutego 1998 r. Do ustalenia wysokości świadczenia przyjęto wtedy kwotę bazową – 666,96 zł. Wyrokiem z dnia 13 listopada 2013 r. Sąd Okręgowy w Kaliszu – Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w sprawie VU 1143/13 ustalił prawo odwołującego do obliczenia emerytury w części obejmującej 24% kwoty bazowej od kwoty bazowej obowiązującej w lutym 1998 r. poczynając od dnia 1 czerwca 2007 r. Apelację od powyższego wyroku złożył organ rentowy skarżąc wyrok w części odnoszącej się do daty przeliczenia.

Z uzasadnienia apelacji wynika, iż zaskarżeniem objęta była część obejmująca ustalenie prawa od przeliczenia od dnia 1 czerwca 2007 r. do końca lutego 2010 r. /bezsporne/

Sąd zważył, co następuje:

Rozpoznając odwołanie, sąd uznał je za nieuzasadnione albowiem prawidłowo organ rentowy obliczył wysokość emerytury wykonując prawomocną część wyroku z dnia 13 listopada 2013 r. w sprawie VU 1143/13. Jak wynika bowiem z tego orzeczenia, sąd uznał prawo odwołującego do obliczenia wysokości emerytury w części obejmującej 24% kwoty bazowej od kwoty bazowej obowiązującej w lutym 1998 r. Przedstawione przez ZUS obliczenia wskazują, iż organ wykonując wyrok ponownie obliczył wysokość emerytury na dzień 1 luty 1998 r. stosując do obliczenia tzw. części socjalnej (24% kwoty bazowej) kwotę bazową – 1 043,24 zł tj. kwotę odpowiadającą 100% przeciętnego wynagrodzenia za II kwartał 1997 r. zgodnie z obowiązującymi przepisami art. 194a ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych.

Wyliczona zgodnie z tymi zasadami emerytura w części socjalnej wyniosła kwotę 250,38 zł a w części stażowej kwotę 426,34 zł. W tej ostatniej części kwota emerytury nie ulegała zmianie albowiem sentencja powołanego wyżej orzeczenia w tej części nie wskazywała prawa do przeliczenia świadczenia. Tak obliczona kwota emerytury – 676,72 zł poddana była kolejnym przypadającym od dnia 1 marca 1998 r. waloryzacjom obowiązującymi w poszczególnych latach wskaźnikami waloryzacyjnymi. Przy zastosowaniu powyższych zasad, kwota emerytury przed waloryzacją w marcu 2010 r. wyniosła 1 219,35 zł co przy zastosowaniu wskaźnika waloryzacyjnego na rok 2010 – 104,62% sprawiło o ustaleniu emerytury na kwotę 1 275,68 zł w okresie od dnia 1 marca 2010 r.

Nie było więc w tych warunkach podstaw do przyjęcia, iż od tej daty przysługuje odwołującemu emerytura w kwocie 1 323,24 zł o co odwołujący wnosił w piśmie z dnia 26.03.2014 r. Pozostałe wzmiankowane w tym piśmie kwoty za kolejne lata zostały powołane przez ZUS w załączniku do decyzji. Nie było warunków aby korygować decyzję o kwoty przyrostu świadczenia o część emerytury rolnej oraz wyrównania określonego na kwotę 201,42 zł albowiem kwoty te nie zostały wskazane w zaskarżonej decyzji a z odwołania wynikało, iż przedmiotem skargi odwołującego były wadliwości ZUS w zakresie prawidłowości obliczenia wysokości świadczenia.

W tych warunkach odwołanie jako nieuzasadnione podlegało oddaleniu.