Court dismisses disability appeal; medical experts unanimously rate condition as mild disability.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe court dismissed the appellant's appeal against a decision classifying his disability as mild rather than moderate. Medical experts unanimously concluded that his psychiatric and neurological conditions only warrant a mild disability rating, and the appellant failed to object to these expert opinions within the statutory timeframe. Consequently, the court gave full weight to the experts' findings and rejected the claim that his worsening health justified a higher classification.
Legislator headnote
AI generatedArt. 4 ust. 3 ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych; Art. 477 § 14 k.p.c.: The court must rely on expert opinions that are complete, clear, and free of internal contradictions when determining the degree of disability, dismissing appeals that fail to challenge these findings within the prescribed period.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt IV U 422/14
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 20 maja 2015 roku Sąd Rejonowy w Świdnicy IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie : Przewodniczący: SSR Teresa Maślukiewicz Protokolant : Katarzyna Zych po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 maja 2015 roku w Ś. sprawy z odwołania A. G. od orzeczenia Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Województwie (...) we W. z dnia (...)roku, znak: (...). (...) o ustalenie stopnia niepełnosprawności oddala odwołanie.
UZASADNIENIE
A. G. odwołał się od orzeczenia o niepełnosprawności wnosząc o zmianę stopnia z lekkiego na stopień średni uzasadniając to tym m. in. tym, że stan jego zdrowia z dnia na dzień pogarsza się, jest pod stałą opieką neurologa i psychiatry. Ukończył terapię narkotykową w ZK w K.. Wojewódzki Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Województwie (...) we W. wniósł o oddalenie odwołania uzasadniając to m. in. tym, że w ocenie składu orzekającego, biorąc pod uwagę dokumentację medyczną oraz ustalenie będące wynikiem bezpośredniego badania A.
G. nie spełnia wymogów ustawowych zaliczenia go do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności. Sąd ustalił: A. G. orzeczeniem z (...). (...) do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w K. został zaliczony do lekkiego stopnia niepełnoprawności, na stałe, symbol przyczyny niepełnosprawności – 02-P, 10- N. Wojewódzki Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Województwie (...) we W. orzeczeniem z (...). utrzymał w mocy zaskarżone przez A. G. orzeczenie (...) w K. z (...) Dowód: orzeczenie z (...). (...) w K. orzeczenie z (...). (...) we W. -w aktach (...) w załączeniu.
Biegły sądowy specjalista psychiatra rozpoznał u A. G. zaburzenia osobowości i zachowania, encefalopatii toksycznej i orzekł, że ze względu na te schorzenia może zostać zaliczony do lekkiego stopnia niepełnosprawności, symbol przyczyny niepełnosprawności 02-P,10- N- na stałe. Dowód: opinia biegłego psychiatry- k. 18-23. Biegły sądowy specjalista neurolog rozpoznał u A. G. zespół móżdżkowy na podłożu toksycznym i orzekł, że może zostać zaliczony do lekkiego stopnia niepełnosprawności, na stałe, symbol przyczyny niepełnosprawności -02-P, 10 – N. Dowód: opinia biegłego neurologa –k. 41-42.
Sąd zważył: Odwołanie jest bezzasadne. Przepis art. 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 roku o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (tekst jednolity – Dz. U. z 2011r., Nr 127, poz. 721 z póź. zm.) stanowi, że:
1) ust. 1 – do znacznego stopnia niepełnosprawności zalicza się osobę z naruszoną sprawnością organizmu, niezdolną do pracy albo zdolną do pracy jedynie w warunkach pracy chronionej i wymagającej w celu pełnienia ról społecznych, stałej lub długotrwałej opieki i pomocy innych osób w związku z niezdolnością do samodzielnej egzystencji, 2) ust. 2 – do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności zalicza się osobę z naruszoną sprawnością organizmu, niezdolną do pracy albo zdolną do pracy jedynie w warunkach pracy chronionej lub wymagającą czasowej albo częściowej pomocy innych osób w celu pełnienia ról społecznych, 3) ust. 3 – do lekkiego stopnia niepełnosprawności zalicza się osobę o naruszonej sprawności organizmu, powodującej w sposób istotny obniżenie zdolności do wykonywania pracy, w porównaniu do zdolności, jaką wykazuje osoba o podobnych kwalifikacjach zawodowych z pełną sprawnością psychiczną i fizyczną, lub mająca ograniczenia w pełnieniu ról społecznych dające się kompensować przy pomocy wyposażenia w przedmioty ortopedyczne, środki pomocnicze lub środki techniczne.
Bezsporne w sprawie było, ze podstawowymi schorzeniami powoda powodujące jego niepełnoprawność to schorzenia psychiatryczne i neurologiczne. Sporne pozostawało, czy schorzenia te uzasadniają zaliczenie powoda do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności. Wszyscy lekarze badający powoda dla potrzeb niniejszego postępowania ( w (...), (...), dwaj biegli sadowi) zgodnie orzekli, że schorzenia powoda uzasadniają zaliczenie go do lekkiego stopnia niepełnosprawności. Mimo pouczenia- powód w zakreślonym mu 14-sto dniowym terminie nie wniósł zastrzeżeń do opinii biegłych (k.39 i k. 48).
Przyjąć zatem należało, że powód zgadza się z ustaleniami i wnioskami końcowymi opinii. Sąd w całości dał wiarę opiniom biegłych albowiem są pełne, jasne, pozbawione wewnętrznych sprzeczności i dostatecznie wyjaśniły wszystkie okoliczności mające istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia. Mając powyższe na uwadze, na mocy art. 477 14 §1 kpc odwołanie oddalono.