Legislator Case Law & Legislation
II C 148/15 AI generated

Court dismisses investment fund claim against borrower citing statute of limitations and invalid service of process.

Case Number II C 148/15
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The court dismissed the plaintiff's claim for repayment of a closed investment fund loan against the defendant. The defendant argued that the debt was paid and the statute of limitations had expired, while the plaintiff maintained the debt remained valid. The court ruled that the plaintiff failed to prove payment and that the loan claim had expired due to the three-year limitation period for business-related debts.

Legislator headnote

AI generated

Art. 118 k.c.; Art. 98 § 1, § 3 k.p.c.: A claim for repayment of a business-related loan is barred by the three-year statute of limitations if the debt became due upon loan termination, and a plaintiff's failure to prove payment constitutes a ground for dismissal.

Keywords

AI generated
statute of limitations business loan service of process investment fund dismissal of claim

Cited Legislation

AI generated
Art. 118 k.c.
Zgodnie z art. 118 k.c. jeżeli przepis szczególny nie stanowi inaczej, termin przedawnienia wynosi lat dziesięć, a dla roszczeń o świadczenia okresowe oraz roszczeń związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej- trzy lata.
Art. 98 § 1 k.p.c.
Na zasadzie art. 98 § 1 i § 3 k.p.c.
Art. 98 § 3 k.p.c.
Na zasadzie art. 98 § 1 i § 3 k.p.c.
art. 509 k.c
Przedmiotem tej umowy było jednorazowe przeniesienie przez zbywcę na nabywcę kapitału z wszystkich wierzytelności pieniężnych z tytułów wskazanych w umowie wraz z odsetkami i kosztami (w tym wierzytelności objętej żądaniem pozwu) ze skutkiem określonym w art. 509 k.c.
art. 118 k.c

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II C 148/15

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 5 maja 2015 roku Sąd Okręgowy w Gliwicach II Wydział Cywilny Ośrodek (...) w R. w składzie: Przewodniczący SSO Katarzyna Banko Protokolant Bogumiła Brzezinka po rozpoznaniu w dniu 5 maja 2015 roku w Rybniku sprawy z powództwa D. Niestandaryzowany Sekurytyzacyjny Fundusz Inwestycyjny Zamknięty z siedzibą w W. przeciwko A. Z. o zapłatę 1. oddala powództwo;

2. zasądza od powoda na rzecz pozwanego kwotę 3.617,00 (trzy tysiące sześćset siedemnaście) złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. SSO Katarzyna Banko Sygn. akt II C 148/15

UZASADNIENIE

W dniu 24 czerwca 2013r. do Sądu Rejonowego Lublin – Zachód w Lublinie wpłynął pozew D. Niestandaryzowanego Sekurytyzacyjnego Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego z siedzibą w W. przeciwko pozwanemu A. Z. o zapłatę kwoty 79.454,36 zł z ustawowymi odsetkami od dnia 21 czerwca 2013r. Sąd Rejonowy Lublin – Zachód w Lublinie nakazem zapłaty w elektronicznym postępowaniu upominawczym z dnia 04 września 2013r. orzekł, że pozwany A. Z. w ciągu dwóch tygodni od dnia doręczenia nakazu zapłaty powinien zapłacić powodowi D. Niestandaryzowanemu Sekurytyzacyjnemu Funduszowi Inwestycyjnemu Zamkniętemu w W. kwotę 79.454,36 zł z ustawowymi odsetkami od dnia 21 czerwca 2013r. wraz z kosztami postępowania w kwocie 994,00 zł.

W dniu 16 kwietnia 2014r. do Sądu Rejonowego Lublin – Zachód w Lublinie wpłynął wniosek pozwanego A. Z. o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu od nakazu zapłaty z dnia 04 września 2013r. wraz ze sprzeciwem. We wniosku pozwany uprawdopodobnił, że nie zamieszkiwał w dacie uznania przesyłki do niego skierowanej za skutecznie doręczoną pod adresem, pod którym dokonano podwójnego awizowania. Powyższe oznaczało, iż nie doszło w istocie do doręczenia pozwanemu przesyłki zawierającej odpis nakazu zapłaty, a tym samym nie rozpoczął bieg termin do wniesienia sprzeciwu od nakazu zapłaty.

W tym stanie rzeczy Sąd Rejonowy Lublin – Zachód w Lublinie uznał, że wniosek o przywrócenie terminu jest niedopuszczalny i postanowieniem z dnia 25 kwietnia 2014r. odrzucił powyższy wniosek. Jednocześnie uznał, że sprzeciw pozwanego został złożony skutecznie co spowodowało, że nakaz zapłaty utracił moc. Postanowieniem z dnia 25 kwietnia 2014r. Sąd Rejonowy Lublin – Zachód w Lublinie sprawę przekazał do rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Gliwicach. W sprzeciwie od nakazu zapłaty pozwany A. Z. podał, że uregulował należności wobec powoda względnie cedenta.

Zostało to poświadczone raportem Biura (...) z dnia 04 lipca 2012r. stwierdzającym brak wymagalnych należności z tytułu zaciągniętych kredytów. Ponadto roszczenie powoda uległo przedawnieniu. Powód D. N. Fundusz Inwestycyjny Zamknięty z siedzibą w W. podtrzymał żądanie pozwu wnosząc o zasądzenie od pozwanego na swoją rzecz kwoty 79.454,36 zł z ustawowymi odsetkami od dnia wniesienia pozwu wraz z kosztami postępowania. W uzasadnieniu powyższego żądania podano, że pozwany A. Z. w dniu 05 stycznia 2007r. zawarł z G. Bankiem umowę kredytu o numerze (...).

Na podstawie umowy sprzedaży wierzytelności z późniejszymi aneksami zawartej w dniu 30 września 2011r. pomiędzy D. N. Funduszem Inwestycyjnym Zamkniętym z siedzibą w W. a (...) Bank S.A. w W., powód wszedł w prawa dotychczasowego wierzyciela w odniesieniu do wierzytelności objętej żądaniem pozwu. Wierzytelność została zapisana w księgach rachunkowych Funduszu. Pozwany został zawiadomiony o transakcji oraz wezwany do dobrowolnej zapłaty zadłużenia, jednak zobowiązania nie wykonał. Co do zarzutu przedawnienia powód podniósł, że ciężar udowodnienia tego faktu spoczywa na pozwanym.

Odnosząc się do zarzutu pozwanego w kwestii uregulowania całości zadłużenia z umowy kredytu powód podniósł, że wydruk BIK jest niekompletny i nic z niego nie wynika, w związku z czym nie może stanowić żadnego dowodu w sprawie. W piśmie procesowym z dnia 02 lipca 2014r. powód podał, że na dochodzoną pozwem należność w kwocie 79.454,36 zł składa się: kapitał w wysokości 36.332,74 zł, odsetki naliczone przez zbywcę wierzytelności w kwocie 36.314,95 zł, odsetki ustawowe naliczone przez powoda w wysokości 6.806,67 zł.

W związku z zarzutem przedawnienia Sąd zobowiązał pełnomocnika powoda do wykazania czy i kiedy nastąpiło wypowiedzenie umowy kredytu nr (...) z dnia 05 stycznia 2007r., zaś jeśli nie doszło do wypowiedzenia umowy kredytu do wskazania, które raty kredytu obejmują należność główną dochodzoną w niniejszym procesie – w terminie 7 dni pod rygorem uznania, że nastąpiło wypowiedzenie umowy kredytu, zaś termin wypowiedzenia umowy upłynął w dniu 25 lipca 2007r. Strona powodowa nie udzieliła na powyższe wezwanie żadnej odpowiedzi.

Sąd ustalił, co następuje: W dniu 05 stycznia 2007r. pomiędzy (...) Bankiem S.A. w K. a pozwanym A. Z. została zawarta umowa kredytu o numerze (...), zgodnie z którą pozwanemu udzielono kredytu w kwocie stanowiącej równowartość w złotych polskich kwoty 16.945,02 CHF. Kurs waluty w dniu zawarcia umowy wynosił 2,3030 zł. Kredyt miał być spłacony w miesięcznych ratach do dnia 25 grudnia 2014r. W paragrafie 10 umowy strony postanowiły, że w przypadku opóźnienia w terminowym regulowaniu rat kredytu ustalonych w harmonogramie bank będzie pobierał od niespłaconego w terminie kredytu podwyższone odsetki naliczone według stopy procentowej w wysokości średniego oprocentowania WIBOR dla 3 – miesięcznych lokat na rynku międzybankowym z 10 ostatnich dni roboczych ostatniego miesiąca poprzedniego kwartału, powiększonej o 25 punktów procentowych, z tym zastrzeżeniem, że w żadnym czasie nie może przekroczyć czterokrotności wysokości bieżącej stopy kredytu lombardowego NBP.

Jeżeli kredytobiorca nie zapłaci w terminach umownych pełnych rat kredytu, za co najmniej dwa okresy płatności, bank może wypowiedzieć umowę kredytu po uprzednim wezwaniu kredytobiorcy do zapłaty zaległych rat lub ich części w terminie 7 dni od otrzymania wezwania pod rygorem wypowiedzenia umowy. Termin wypowiedzenia wynosi 30 dni. (dowód: umowa kredytu nr (...) k. 59 – 66, przesłuchanie stron zapis audio – video k. 198) W dniu 30 września 2011r. pomiędzy D. Niestandaryzowanym Sekurytyzacyjnym Funduszem Inwestycyjnym Zamkniętym z siedzibą w W. a (...) Bankiem S.A. w W. (następcą prawnym (...) Bankiem S.A. w K.) zawarta została umowa sprzedaży wierzytelności.

Przedmiotem tej umowy było jednorazowe przeniesienie przez zbywcę na nabywcę kapitału z wszystkich wierzytelności pieniężnych z tytułów wskazanych w umowie wraz z odsetkami i kosztami (w tym wierzytelności objętej żądaniem pozwu) ze skutkiem określonym w art. 509 k.c. Jednocześnie zbywca wierzytelności zapewnił powoda, że wierzytelności objęte umową przelewu są bezsporne, wymagalne, przeniesienie praw z tych wierzytelności nie jest zastrzeżone, a nadto zapewnił, iż w dacie umowy nie są mu znane żadne zarzuty przysługujące dłużnikom wierzytelności, które miałyby wpływ na ograniczenie praw wynikających z zawartej umowy. (umowa sprzedaży wierzytelności wraz z aneksami k. 163 - 188) Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o wskazane dowody.

Dokumenty były w pełni wiarygodne, albowiem zostały sporządzone przez uprawnione podmioty, zaś ich wiarygodność nie była podważana. Przesłuchanie stron ograniczone do przesłuchania powoda potwierdziło istotne okoliczności wynikające z dokumentów, zaś w pozostałym zakresie – zeznania te nie miały decydującego wpływu na rozstrzygnięcie, albowiem zgromadzone dowody (głównie z dokumentów) pozwoliły na wyjaśnienie sprawy.

Sąd zważył, co następuje:

W ustalonym stanie faktycznym powództwo nie zasługuje na uwzględnienie. Bezspornym w sprawie było, że w dniu 05 stycznia 2007r. pomiędzy (...) Bankiem S.A. w K. a pozwanym A. Z. została zawarta umowa kredytu o numerze (...), zgodnie z którą pozwanemu udzielono kredytu w kwocie stanowiącej równowartość w złotych polskich kwoty 16.945,02 CHF. Kurs waluty w dniu zawarcia umowy wynosił 2,3030 zł, zatem pozwanemu udzielono kredytu w kwocie 39.024,38 zł. Kredyt miał być spłacony w miesięcznych ratach do dnia 25 grudnia 2014r. Bezspornym było także, żew dniu 30 września 2011r. pomiędzy D.

Niestandaryzowanym Sekurytyzacyjnym Funduszem Inwestycyjnym Zamkniętym z siedzibą w W. a (...) Bankiem S.A. w W. (następcą prawnym (...) Bankiem S.A. w K.) zawarta została umowa sprzedaży wierzytelności obejmująca m. in. wierzytelność objętą żądaniem pozwu wynikającym z kredytu nr (...) z dnia 05 stycznia 2007r. zawartej przez pozwanego A. Z. z (...) Bankiem S.A. w K.. Pozwany A. Z. wnosząc o oddalenie powództwa podniósł m. in., że uregulował należności wobec powoda względnie cedenta. Powyższej okoliczności pozwany jednak nie udowodnił, a zatem nie może stanowić ona podstawy do oddalenia powództwa.

W dalszej kolejności pozwany podniósł zarzut przedawnienia. Zgodnie z art. 118 k.c. jeżeli przepis szczególny nie stanowi inaczej, termin przedawnienia wynosi lat dziesięć, a dla roszczeń o świadczenia okresowe oraz roszczeń związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej- trzy lata. Roszczenia banku o spłatę kredytu przedawniają się z upływem trzech lat. Jeżeli bowiem przepis szczególny nie stanowi inaczej, to termin przedawnienia roszczeń związanych z działalnością gospodarczą - a takich dotyczy roszczenie banku z tytułu kredytu- wynosi 3 lata (art. 118 k.c.).

Bieg terminu przedawnienia liczy się od dnia, w którym roszczenie stało się wymagalne. Datą początkową dla określenia przedawnienia poszczególnych rat są terminy ich spłaty określone w umowie kredytowej. Jeżeli jednak doszło do wypowiedzenia kredytu to raty dotychczas niewymagalne stały się wymagalne wraz z terminem wypowiedzenia. Od tego dnia trzeba do nich liczyć trzyletni termin przedawnienia. Wobec powyższego Sąd zobowiązał pełnomocnika powoda do podania czy nastąpiło wypowiedzenie umowy kredytu o numerze (...). Na powyższe wezwanie strona powodowa nie udzieliła odpowiedzi.

Tymczasem z paragrafu 1 umowy kredytu nr (...) wynika, że kredyt został udzielny na okres 96 miesięcy ze spłatą do dnia 25 grudnia 2014r. Natomiast z paragrafu 10 ust. 1 umowy wynika, że podwyższone odsetki bank ma prawo naliczać w przypadku opóźnienia w terminowym regulowaniu rat kredytu, zaś naliczane będą one od niespłaconego w terminie kredytu. W piśmie procesowym z dnia 02 lipca 2014r. strona powodowa przedstawiła sposób naliczenia odsetek, przy czym tabela nr 1 obejmuje odsetki umowne, natomiast tabela nr 2 - odsetki karne, które naliczane są od dnia 01 stycznia 2008r. od kwoty 36.332,74 zł , tj. całości kapitału, którego spłata według paragrafu 1 umowy miała nastąpić w 96 ratach do dnia 25 grudnia 2014r.

Powyższe świadczy o wypowiedzeniu umowy kredytu na przełomie lat 2007/2008.Skoro zaś roszczenia banku o spłatę kredytu przedawniają się z upływem trzech lat, a bieg terminu przedawnienia liczy się od dnia, w którym roszczenie stało się wymagalne,co w przypadku wypowiedzenia kredytunastępuje wraz z upływem terminu wypowiedzenia, to stwierdzić należy, że roszczenia powoda uległy przedawnieniu w styczniu 2011r. Pozew w rozpoznawanej sprawie wpłynął w dniu 24 czerwca 2013r. , zatem zarzut pozwanego zasługuje na uwzględnienie.

Mając powyższe ustalenia i rozważania na względzie orzeczono jak w sentencji. Na zasadzie art. 98 § 1 i § 3 k.p.c. Sąd zasądził od powoda na rzecz pozwanego kwotę 3617 zł tytułem zwrotu kosztów procesu, na które składają się: wynagrodzenie pełnomocnika procesowego będącego adwokatem w wysokości 3.600 zł zgodnie z treścią § 6 pkt 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.

U. z 2013r, poz. 461 z późniejszymi zmianami) oraz opłata skarbowa od pełnomocnictwa. R., dnia 21 maja 2015r. SSO Katarzyna Banko