Social court grants early retirement pension by recognizing 15 years of heavy truck driving as special conditions work.
Legislator summary
AI generatedThe social court reversed the Social Insurance Institution's denial of an early retirement pension, granting the claimant the right starting March 17, 2014. The claimant argued that his heavy truck driving from 1974 to 1990 constituted work in special conditions, which the institution had rejected due to insufficient witness testimony. The court accepted the claimant's detailed explanations and witness statements as coherent and corroborated by documentary evidence, thereby validating the required fifteen-year period of special conditions employment.
Legislator headnote
AI generatedArt. 32 ust. 2 ustawy emerytalnej; Art. 32 ust. 4 ustawy emerytalnej: The court may grant early retirement rights based on work in special conditions if the applicant's testimony and witness statements are coherent, logical, and corroborated by documentary evidence, even when initial administrative decisions relied solely on witness statements as auxiliary means.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt: X U 808/14
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 29 kwietnia 2015 roku Sąd Okręgowy w Katowicach X Wydział Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSO Barbara Reszczyńska - Łoboda Sędziowie/Ławnicy: Protokolant: Anna Borkowska po rozpoznaniu w dniu 17 kwietnia 2015 roku w Katowicach odwołania Z. C. (1)(Z. C. (1)) od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. z dnia 5 marca 2014 roku Nr: (...) w sprawie Z. C. (1)(Z. C. (1)) przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. o prawo do emerytury 1. zmienia zaskarżoną decyzję i przyznaje ubezpieczonemu prawo do emerytury począwszy od dnia 17 marca 2014r., 2. zasadza od organu rentowego Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. na rzecz ubezpieczonego kwotę 60,00 (sześćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego SSO Barbara Reszczyńska-Łoboda ( Przewodniczący ) Sygn. akt: XU 808/14
UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 5 marca 2014r. organ rentowy Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. odmówił ubezpieczonemu Z. C. (2) (C.) prawa do emerytury w obniżonym wieku emerytalnym 60 lat życia, wskazując w jej uzasadnieniu, że ubezpieczony nie ukończył wieku 60 lat życia i na dzień 1 stycznia 1999r. nie udowodnił co najmniej 15 – to letniego okresu pracy w warunkach szczególnych, wykonywanej stale i w pełnym wymiarze czasu pracy. W uzasadnieniu wskazał, że nie uwzględnił ubezpieczonemu okresu zatrudnienia od roku 1972 (brak dokładnej daty) do dnia 5 lipca 1974r. w Przedsiębiorstwie (...) Oddział w T. oraz okresu od dnia 31 sierpnia 1974r. do dnia 28 lutego 1985r. w Przedsiębiorstwie (...) w K.
B. jako pracy wykonywanej stale i w pełnym wymiarze czasu pracy w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze ponieważ zeznania świadków nie stanowią środka dowodowego na potwierdzenie okresów pracy w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze – mogą stanowić jedynie środek pomocniczy w postępowaniu sądowym. Ponadto nie uwzględnił okresu zatrudnienia od dnia 1 marca 1985r. do dnia 31 grudnia 1990r. w Zakładach (...) w K. jako pracy w szczególnych warunkach gdyż świadectwo wykonywania pracy w szczególnych warunkach z dnia 14 sierpnia 2006r. wystawione zostało przez archiwistę.
Od decyzji tej ubezpieczony wniósł odwołanie domagając się uznania pracy w warunkach szczególnych. Wskazał, że po ukończeniu nauki w zasadniczej szkole budowlanej i otrzymaniu w dniu 3 sierpnia 1972r. uprawnień (prawo jazdy kat. B C. ) podjął pracę w Przedsiębiorstwie (...)w T.w charakterze kierowcy samochodu ciężarowego o masie całkowitej powyżej 3,5 tony. Do jego obowiązków należało wówczas przewożenie materiałów budowlanych na nowo powstających osiedlach mieszkaniowych. Następnie od dnia 31 sierpnia 1974r. podjął pracę w Przedsiębiorstwie (...)w K.w charakterze kierowcy samochodu ciężarowego powyżej 3,5 tony.
Przedsiębiorstwo świadczyło usługi transportowe dla budownictwa mieszkaniowego i przemysłowego. Nadmienił, że przez 6 lat, od roku 1979, obsługiwał jako kierowca ciągnik balastowy z naczepa D.70 ton, służący do transportu ponadgabarytowych konstrukcji stalowych, ciężkich maszyn i urządzeń. W Przedsiębiorstwie tym pracował 10 lat. W dniu 1 marca 1985r. podjął pracę w (...)((...)w K.) w charakterze kierowcy autobusu i samochodu ciężarowego D.powyżej 3,5 tony. Jego praca polegała na przewożeniu grup sportowców i studentów na imprezy sportowe organizowane na terenie kraju i za granicą.
Pracował także w dni wolne, święta oraz w nadgodzinach. Obsługiwał także grupy studenckie, w tym przyjeżdżające do Polski w ramach wymiany. Dodatkowo obsługiwał giełdę sprzętu sportowego na terenie Ośrodka (...)w K.oraz (...) – Sportowejw K., na które przyjeżdżali przedstawiciele akademickich Klubów Sportowych, związków sportowych i szkól z różnych rejonów Polski – zakupiony towar rozwoził autem ciężarowym D.powyżej 3,5 tony po terenie całego kraju. Zaznaczył, że przedstawił zaświadczenie pracy wydane przez R.
B.– ówczesnego jego kierownika (...) K., a później archiwistę zakładu. W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy podtrzymał zaskarżoną decyzję, wnosząc o oddalenie odwołania ubezpieczonego.
Sąd ustalił i zważył co następuje:
Ubezpieczony Z. C. (1) (ur. (...)) w dniu 5 lutego 2014r. wystąpił do organu rentowego z wnioskiem o przyznanie mu prawa do emerytury. Ubezpieczony jest członkiem otwartego funduszu emerytalnego i wniósł o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym , za pośrednictwem ZUS, na dochody budżetu państwa. Decyzją z dnia 5 marca 2014r. organ rentowy odmówił ubezpieczonemu prawa do emerytury w obniżonym wieku emerytalnym 60 lat życia - wskazując, że nie ukończył on wieku 60 lat życia i na dzień 1 stycznia 1999r. nie udowodnił co najmniej 15 – to letniego okresu pracy w warunkach szczególnych, wykonywanej stale i w pełnym wymiarze czasu pracy.
Wskazał, że nie uwzględnił ubezpieczonemu okresu zatrudnienia od roku 1972 (brak dokładnej daty) do dnia 5 lipca 1974r. w Przedsiębiorstwie (...) Oddział w T. oraz okresu od dnia 31 sierpnia 1974r. do dnia 28 lutego 1985r. w Przedsiębiorstwie (...) w K. B. jako pracy wykonywanej stale i w pełnym wymiarze czasu pracy w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze ze względu na brak świadectw wykonywania pracy w szczególnych warunkach. Nie uwzględnił też jako pracy w szczególnych warunkach okresu zatrudnienia od dnia 1 marca 1985r. do dnia 31 grudnia 1990r. w Zakładach (...) w K. gdyż świadectwo wykonywania pracy w szczególnych warunkach z dnia 14 sierpnia 2006r. wystawione zostało przez archiwistę. (k. 91 a.e.).
Prawo jazdy kategorii B oraz C ubezpieczony posiadał od dnia 3 sierpnia 1982r. (prawo jazdy okazane na rozprawie w dniu 13 czerwca 2014r. , kopia k. 6 a.s ) . W oparciu o dokumenty zawarte w aktach emerytalno – kapitałowych ubezpieczonego, dołączonych do akt niniejszej sprawy, w oparciu o dokumenty zawarte w aktach osobowych i karty wynagrodzeń ubezpieczonego oraz L. L. i M. K. z okresu ich zatrudnienia w Przedsiębiorstwie (...) w K. , dokumenty zawarte w aktach osobowych ubezpieczonego z okresu zatrudnienia w Zarządzie Środowiskowym (...) K. i Zakładach (...), w aktach osobowych z okresu zatrudnienia w Przedsiębiorstwie (...) w K.
Oddział w T., w aktach osobowych pracowników (...) M. K., W. D., J. W., M. S. i S. Ż. (zatrudnionych jako kierowcy), zeznania świadków R. B. i L. K. (przełożonych ubezpieczonego) na okoliczność charakteru pracy ubezpieczonego w Zakładzie (...) oraz zeznania świadków J. H., M. K. i L. L. na okoliczność charakteru pracy ubezpieczonego w Przedsiębiorstwie (...) oraz na okoliczność pracy w (...) K., w oparciu o świadectwo wykonywania przez odwołującego się pracy w warunkach szczególnych w (...) K. z dnia 14 sierpnia 2006r. (k. 23 a.e.) i z dnia 3 września 2014r. (k. 53 a.s.), a także w oparciu o dokumenty zawarte w aktach emerytalnych J.
H. i kapitałowych R. B. Sąd ustalił, że w Przedsiębiorstwie (...) w K. Oddział w T. ubezpieczony z dniem 6 czerwca 1973r. został skierowany do pracy na stanowisku kierowcy. W zatrudnieniu pozostawał do dnia 5 lipca 1974r. Kierował pojazdami ciężarowymi. Następnie w okresie od dnia 31 sierpnia 1974r. do dnia 28 lutego 1985r. (okres 10 lat, 6 miesięcy i 1 dnia) ubezpieczony zatrudniony był w Przedsiębiorstwie (...) w K. jako kierowca i stale i w pełnym wymiarze czasu pracy prowadził samochody ciężarowe typu Z. i S. z naczepą. Były to samochody o ciężarze całkowitym do 60 ton.
Przedsiębiorstwie (...) składało się z 5 dużych oddziałów, łącznie dysponowało 5,5 tysiąca samochodów. Zabezpieczało potrzeby transportowe i obsługę 26 firm zrzeszonych w Zjednoczeniu Budowlano – (...). Z kolei kolejny pracodawca skarżącego - Zakład (...) w K. - prowadził działalność handlową prowadząc kilkanaście sklepów o branży sportowej, miał też własną bazę transportową, znajdującą się w C.. Zakład (...) pracował na rzecz utrzymania sportu akademickiego w K. – prowadził kilkanaście sekcji ligowych: piłki ręcznej, hokeja, hokeja na trawie, koszykówki, siatkówki i rugby.
Baza (...) Zakładu świadczyła także usługi transportowe rzecz innych podmiotów - firm turystycznych, szkół, klubów sportowych, firm budowlanych prowadzących budowę kopalń, budowę osiedli kopalnianych. Baza (...) dysponowała samochodami ciężarowymi, dostawczymi, osobowymi i autokarami. Zakład (...) urządzał także giełdy sportowe, przywożąc towar z zakładów produkcyjnych produkujących sprzęt sportowy. Giełdy sportowe były organizowanie w K. i w innych miastach. Ubezpieczony podczas zatrudnienia od dnia 1 marca 1985r. do dnia 31 grudnia 1990r. w (...) w K. (okres 5 lat i 10 miesięcy) był kierowcą samochodu ciężarowego o dopuszczalnym ciężarze całkowitym powyżej 3,5 tony i autobusu o liczbie miejsc powyżej 15.
Za prace serwisowe przy pojazdach otrzymywał dodatkowe wynagrodzenie w postaci premii. Dodatek spedycyjny otrzymywał zaś wtedy gdy pracował jako kierowca zestawu ciężarowego - było to związane z załadunkiem i rozładunkiem towaru. Taki dodatek otrzymywał w określonym miesiącu. Gdy wykonywał prace jako kierowca autobusu nie otrzymywał dodatku spedycyjnego. Sąd ustalił zatem, że w okresach od dnia 31 sierpnia 1974r. do dnia 28 lutego 1985r. i od dnia 1 marca 1985r. do dnia 31 grudnia 1990r. ubezpieczony pracował w pełnym wymiarze czasu pracy jako kierowca samochodów o dopuszczalnym ciężarze całkowitym powyżej 3,5 tony i autobusu o liczbie miejsc powyżej 15.
Okresy te stanowią łącznie 16 lat i 4 miesiące pracy w warunkach szczególnych i jako takie są wystarczające dla ustalenie ubezpieczonemu uprawnień do wcześniejszej emerytury, z dniem ukończenia przez niego 60 lat życia (Stąd też Sąd nie analizował już szczegółowo charakteru pracy ubezpieczonego w Przedsiębiorstwie (...) w K. Oddział w T.). Z ustaleń Sądu wynika, że w okresach od dnia 31 sierpnia 1974r. do dnia 28 lutego 1985r. i od dnia 1 marca 1985r. do dnia 31 grudnia 1990r. ubezpieczony stale i w pełnym wymiarze czasu pracy pracował w warunkach szczególnych kierując samochodami ciężarowymi o dopuszczalnym ciężarze całkowitym powyżej 3,5 tony oraz autobusami o liczbie miejsc powyżej 15.
Bezspornym jest ponadto, że na dzień 1 stycznia 1999r. ubezpieczony udokumentował wymagany co najmniej 25 – cio letni okres ubezpieczenia, a z dniem (...) ukończył 60 lat życia. Zgodnie zaś z regulacją zawartą w art. 184 ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (tekst jednolity Dz. U. z 2009r. nr 153 poz. 1227), zwanej dalej ustawą emerytalną, ubezpieczonym urodzonym po dniu 31 grudnia 1948r. przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku przewidzianego w art. 32 ustawy jeżeli w dniu wejścia w życie ustawy osiągnęli: 1)okres zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wymaganym w przepisach dotychczasowych do nabycia prawa do emerytury w wieku niższym niż 60 lat - dla kobiet i 65 lat - dla mężczyzn oraz 2)okres składkowy i nieskładkowy, o którym mowa w art. 27 ustawy emerytalnej (ust. 1 art. 184 ustawy emerytalnej).
Emerytura na powyższych zasadach przysługuje pod warunkiem nieprzystąpienia do otwartego funduszu emerytalnego albo złożenia wniosku o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym, za pośrednictwem Zakładu, na dochody budżetu państwa. Wedle zaś art. 32 ustawy emerytalnej ubezpieczonym urodzonym przed dniem 1 stycznia 1949 r., będącym pracownikami zatrudnionymi w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, przysługuje emerytura w wieku niższym niż określony w art. 27 pkt 1 powoływanej ustawy.
Dla celów ustalenia uprawnień do emerytury wcześniejszej z tytułu pracy w warunkach szczególnych za pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach uważa się pracowników zatrudnionych przy pracach o znacznej szkodliwości dla zdrowia oraz o znacznym stopniu uciążliwości lub wymagających wysokiej sprawności psychofizycznej ze względu na bezpieczeństwo własne lub otoczenia w podmiotach, w których obowiązują wykazy stanowisk ustalone na podstawie przepisów dotychczasowych (art. 32 ust. 2 ustawy emerytalnej). Obniżony wiek emerytalny oraz rodzaje prac lub stanowisk oraz warunki, na podstawie których osobom zatrudnionym w szczególnych warunkach ustala się na podstawie przepisów dotychczasowych (art. 32 ust. 4 ustawy emerytalnej).
W rozpoznawanej sprawie kwestię sporną stanowiło ustalenie, czy odwołujący się przez okres co najmniej 15 lat wykonywał stale i w pełnym wymiarze czasu pracy prace w warunkach szczególnych, określone w wykazie A stanowiącym załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz. U. nr 8, poz. 43 z pózn. zm.) – prace wymienione w wykazie A stanowiącym załącznik do tego rozporządzenia, dział VIII, poz. 2 , tj. prace kierowców samochodów ciężarowych o dopuszczalnym ciężarze całkowitym powyżej 3,5 tony i autobusów o liczbie miejsc powyżej 15.
Dowody przeprowadzone w niniejszym postępowaniu dają w ocenie Sądu podstawy do stwierdzenia, że odwołujący się przez wymagany dla uzyskania uprawnień emerytalnych okres stale i w pełnym wymiarze czasu pracy, wykonywał prace w warunkach szczególnych. Sąd w pełni dał wiarę wyjaśnieniom ubezpieczonego i zeznaniom świadków co do charakteru jego zatrudnienia w okresach od dnia 31 sierpnia 1974r. do dnia 28 lutego 1985r. i od dnia 1 marca 1985r. do dnia 31 grudnia 1990r. – są one spójne, logiczne i wzajemnie korespondują ze sobą, a nadto korespondują ze zgromadzoną w sprawie dokumentacją.
Tym samym Sąd ustalił, że ubezpieczony udokumentował staż pracy w warunkach szczególnych w wymiarze wymaganym i koniecznym dla uzyskania uprawnień do emerytury w obniżonym wieku emerytalnym 60 lat, udowadniając przeszło 15 letni okres wykonywania pracy w warunkach szczególnych, stale i pełnym wymiarze czasu pracy. Mając na uwadze wyżej przytoczone okoliczności i przepisy Sąd na mocy art. 477 14 § 2 k.p.c. orzekł jak w pkt 1 sentencji wyroku. O kosztach Sąd orzekł na zasadzie art. 98 k.p.c. w pkt 2 sentencji. SSO Barbara Reszczyńska – Łoboda