Legislator Case Law & Legislation
VIII U 2192/14 AI generated

Social security court dismisses widow's claim for unclaimed pension due to 12-month statute of limitations expiry.

Case Number VIII U 2192/14
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Social Security Court dismissed the widow's appeal regarding an unclaimed pension benefit for her deceased husband. The Social Security Office argued the claim expired 12 months after his death, a point the widow contested by claiming she was unaware of her rights until years later. The court ruled that the statutory 12-month limitation period is mandatory and cannot be extended or waived, resulting in the loss of the claim. Consequently, the appeal was rejected as the right to the unclaimed benefit had legally extinguished.

Legislator headnote

AI generated

Art. 136 ust. 3 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych; Art. 101 pkt. 2 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych: The right to an unclaimed pension benefit for a deceased insured person expires 12 months after death, and this limitation period is mandatory and cannot be extended or restored.

Keywords

AI generated
unclaimed pension benefit statute of limitations social security law deceased insured person mandatory limitation period widow's claim extinguishment of rights

Cited Legislation

AI generated
Art. 136 ust. 3 ustawy z 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych
Do wypłaty niezrealizowanych świadczeń konieczne jest złożenie wniosku przez uprawnionego przed upływem 12 miesięcy od dnia śmierci osoby, której świadczenia emerytalno-rentowe przysługiwały pod rygorem utraty uprawnień (art. 136 ust.
Art. 101 pkt. 2 ustawy z 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych
Zgodnie z art. 101 pkt. 2 ustawy z 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (tekst jedn.
Art. 136a ust. 2 ustawy z 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych
Art. 477 14 § 1 k.p.c.
Mając powyższe na uwadze i na mocy powołanych przepisów Sąd Okręgowy orzekł jak w sentencji wyroku – art. 477 14 § 1 k.p.c. LKN/sj
art. 47 Konstytucji RP
1 i nie został uznany za niezgodny z art. 47 Konstytucji RP (wyrok TK z 12 listopada 2001 r., P 2/01, OTK 2001 nr 8 poz.

Cited Case Law

AI generated
SA w Katowicach z dnia 14 września 2005 r., III AUa 865/04
wyrok SA w Katowicach z dnia 14 września 2005 r., III AUa 865/04, Lex nr 164653).
Trybunał Konstytucyjny z dnia 12 listopada 2001 r., P 2/01

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt VIII U 2192/14

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 12 maja 2015 roku. Sąd Okręgowy w Lublinie VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący – Sędzia S.O. Lucyna Krawczyk-Nazar Protokolant – sekretarz sądowy Ewelina Parol po rozpoznaniu w dniu 12 maja 2015 roku w Lublinie sprawy M. P. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w L. o wypłatę niezrealizowanego świadczenia na skutek odwołania M. P. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w L. z dnia 28 października 2014 roku znak I- (...) oddala odwołanie. Sygn. akt VIII 2192/14

UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 28 października 2014 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. odmówił M. P. wypłaty niezrealizowanego świadczenia za maj 2010 r. po zmarłym W. P. podnosząc, że roszczenie wygasło po upływie 12 miesięcy od dnia śmierci osoby, której świadczenia przysługiwały. W odwołaniu wnioskodawczyni domagała się wypłaty świadczenia przysługującego mężowi za maj 2010 r. podnosząc, że decyzja jest krzywdząca i niesprawiedliwa, bowiem nie została pouczona przez pracowników organu rentowego o możliwości dochodzenia niezrealizowanego świadczenia, mąż zmarł na skutek choroby nowotworowej, a o przysługujących uprawnieniach dowiedziała się przypadkowo kilka lat po śmierci męża (k. 2 a.s.). Organ rentowy wnosił o oddalenie odwołania wskazując, że wniosek o wypłatę niezrealizowanego świadczenia wnioskodawczyni złożyła po upływie 12 miesięcy od dnia śmierci męża, co powoduje, że świadczenie wygasło(k. 3 a.s.).

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Odwołanie nie zasługuje na uwzględnienie. Jest poza sporem, że zmarły w dniu (...) r. W. P. był uprawniony i pobierał od 1 lipca 2009 r. rentę z tytułu całkowitej niezdolności do pracy. Termin płatności świadczenia został ustalony na 20 dzień każdego miesiąca (k. 57 akt ZUS). W dniu 20 października 2014 r. M. P. złożyła wniosek o wypłatę niezrealizowanego świadczenia przysługującego mężowi za maj 2010 r. (k. 89 – 90 akt ZUS). Zgodnie z art. 101 pkt. 2 ustawy z 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (tekst jedn.

Dz. U. 2013 r., poz. 1440 zł ze zm.) prawo do świadczenia ustaje ze śmiercią osoby uprawnionej. W takiej sytuacji organ rentowy obowiązany jest do wstrzymania wypłaty świadczenia. W myśl art. 136a ust. 2 cyt. ustawy w razie śmierci emeryta lub rencisty wstrzymanie wypłaty świadczenia następuje od miesiąca przypadającego po miesiącu, w którym zmarł emeryt lub rencista. Oznacza to, że nawet „gdy termin wypłaty świadczenia przypada po dniu śmierci (…) wypłatę wstrzymuje się od następnego miesiąca”. Uprawnienia przysługujące osobom bliskim z tytułu świadczeń należnych zmarłemu emerytowi lub renciście reguluje przepis ar. 136 cyt. ustawy.

Prawo do niezrealizowanego świadczenia przysługuje w pierwszej kolejności małżonkowi i dzieciom z którymi zmarły prowadził gospodarstwo domowe. Do wypłaty niezrealizowanych świadczeń konieczne jest złożenie wniosku przez uprawnionego przed upływem 12 miesięcy od dnia śmierci osoby, której świadczenia emerytalno-rentowe przysługiwały pod rygorem utraty uprawnień (art. 136 ust. 3 cyt. ustawy). Termin 12 miesięcy wskazany w powołanym przepisie, jako termin zawity prawa materialnego nie może być przedłużony ani przywrócony, a po jego upływie uprawnienie wygasa.

Wobec wygaśnięcia uprawnienia do uzyskania wypłaty niezrealizowanego świadczenia do oceny upływu 12 miesięcznego terminu nie mają zastosowania zasady współżycia społecznego (por. wyrok SA w Katowicach z dnia 14 września 2005 r., III AUa 865/04, Lex nr 164653). Należy zaznaczyć, że art. 136 ust. 3 cyt. ustawy został przez Trybunał Konstytucyjny uznany za zgodny z art. 32 ust. 1 i nie został uznany za niezgodny z art. 47 Konstytucji RP (wyrok TK z 12 listopada 2001 r., P 2/01, OTK 2001 nr 8 poz. 249). Uwzględniając powyższe rozważania trzeba stwierdzić, że wprawdzie wnioskodawczyni należy do kręgu osób uprawnionych, wymienionych w art. 136 ust. 1 cyt. ustawy o emeryturach i rentach z FUS, jednakże jej roszczenie do dochodzenia niezrealizowanego świadczenia za maj 2010 r. wygasło, bowiem wniosek o jego wypłatę wnioskodawczyni złożyła po upływie ponad 4 lat od dnia śmierci męża.

Podkreślenia wymaga, że wbrew podnoszonym w odwołaniu zarzutom organ rentowy nie miał obowiązku pouczania lub informowania wnioskodawczyni o przysługujących jej roszczeniach. Mając powyższe na uwadze i na mocy powołanych przepisów Sąd Okręgowy orzekł jak w sentencji wyroku – art. 477 14 § 1 k.p.c. LKN/sj