Social Security Court dismissed pre-retirement benefit claim due to missing bankruptcy court order document.
Legislator summary
AI generatedThe Social Security Court dismissed the applicant's appeal against the Social Insurance Institution's refusal of a pre-retirement benefit. Although the applicant met age and contribution requirements, the court found she failed to submit the mandatory bankruptcy court order proving the cessation of her business. The court ruled that pre-retirement benefits are exceptional and must be granted only when all statutory conditions, including specific documentation, are strictly met.
Legislator headnote
AI generatedUstawa o świadczeniach przedemerytalnych z dnia 30 kwietnia 2004 r.; świadczenie przedemerytalne przysługuje wyłącznie przy łącznym spełnieniu wszystkich ustawowych przesłanek, w tym przedłożeniu dokumentu potwierdzającego ogłoszenie upadłości, a jego warunki muszą być interpretowane ściśle.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt VIII U 1772/14
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 12 listopada 2014 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSO Grażyna Łazowska Protokolant: Korneliusz Jakimowicz po rozpoznaniu w dniu 12 listopada 2014 r. w Gliwicach sprawy J. M. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. o prawo do świadczenia przedemerytalnego na skutek odwołania J. M. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. z dnia 7 lipca 2014 r. nr (...) oddala odwołanie. (-) SSO Grażyna Łazowska Sygn. akt VIII U 1772/14
UZASADNIENIE
Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. decyzją z dnia 7.07.2014 r., odmówił ubezpieczonej J. M. prawa do świadczenia przedemerytalnego na podstawie przepisów ustawy z dnia 30.04.2004 r. o świadczeniach przedemerytalnych (tekst jednolity: Dz. U. z 2013 r., poz. 170). W uzasadnieniu organ rentowy wyjaśnił, że w/w wprawdzie do dnia opłacania składek na ubezpieczenie społeczne z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej, tj. 28.02.2013 r. ukończyła 56 rok życia, udokumentowała 19 lat, 10 miesięcy i 20 dni okresów składkowych oraz 9 lat, 5 miesięcy i 21 dni okresów nieskładkowych, ograniczonych zgodnie z art. 5 ust. 2 ustawy o emeryturach i rentach z FUS do 1/3 udowodnionych okresów składkowych, tj. 6 lat, 7 miesięcy i 16 dni, co łącznie dało 26 lat, 6 miesięcy i 6 dni okresów składkowych i nieskładkowych, jak również spełniła pozostałe przesłanki ustawowe, przy czym ubezpieczona nie dostarczyła wymaganego dokumentu jakim jest postanowienie Sądu o ogłoszeniu upadłości.
Z powyższą decyzją nie zgodziła się ubezpieczona wnosząc o jej zmianę poprzez przyznanie żądanego świadczenia. Odwołująca zarzuciła zaskarżonej decyzji m.in. rażące naruszenie art. 32 Konstytucji Rzeczypospolitej, a nadto podniosła okoliczność przewlekłego prowadzenia postępowania administracyjnego przez ZUS. W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie, argumentując jak w zaskarżonej decyzji. Sąd ustalił, co następuje: Ubezpieczona urodziła się (...) W dniu 7.10.2013 r. skarżąca złożyła wniosek o przyznanie świadczenia przedemerytalnego.
W okresie od 1.12.1990 r. do 28.02.2013 r. odwołująca prowadziła pozarolniczą działalność gospodarczą i w związku z tym za w/w okres opłacała składki na ubezpieczenie społeczne. Do dnia zaprzestania prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej, tj. do 28.02.2013 r. ubezpieczona wykazała 19 lat, 10 miesięcy i 20 dni okresów nieskładkowych oraz 9 lat, 5 miesięcy i 21 dni okresów nieskładkowych, który po ograniczeniu do 1/3 udowodnionych okresów składkowych wynosi 6 lat, 7 miesięcy i 16 dni. Okres składkowy i nieskładkowy po zsumowaniu wynosi 26 lat, 6 miesięcy i 6 dni.
Skarżąca jest zarejestrowana w Powiatowym Urzędzie Pracy w G. jako osoba bezrobotna od 1.03.2013 r. do nadal, a w okresie od 9.03.2013 r. do 8.03.2014 r. była uprawniona do pobierania zasiłku dla bezrobotnych. W w/w okresie nie odmówiła bez uzasadnionej przyczyny przyjęcia propozycji odpowiedniego zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej, w rozumieniu ustawy o promocji zatrudnienia, albo zatrudnienia w ramach prac interwencyjnych lub robót publicznych. Ubezpieczona nie przedłożyła w postępowaniu przed organem rentowym, jak również w postępowaniu toczącym się przed tutejszym Sądem postanowienia sądu o ogłoszeniu upadłości prowadzonej przez nią działalności gospodarczej. [dowód: akta organu rentowego ] Sąd uznał zebrany w sprawie materiał dowodowy za wystarczający do poczynienia rzetelnych ustaleń w sprawie i wydania rozstrzygnięcia opartego na faktach.
Sąd zważył, co następuje:
Odwołanie ubezpieczonej nie zasługuje na uwzględnienie. W pierwszej kolejności wskazać należy, iż regulację miarodajną dla oceny niniejszego stanu faktycznego stanowi art. 2 ustawy z dnia 30.04.2004 r. o świadczeniach przedemerytalnych (tekst jednolity: Dz. U. z 2013 r., poz. 170). Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 3 świadczenie przedemerytalne przysługuje osobie, która do dnia ogłoszenia upadłości prowadziła nieprzerwanie i przez okres nie krótszy niż 24 miesiące pozarolniczą działalność, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 13.10.1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz.
U. z 2009 r. nr 205, poz. 1585, ze zm.) i za ten okres opłaciła składki na ubezpieczenia społeczne oraz do dnia ogłoszenia upadłości ukończyła co najmniej 56 lat – kobieta i 61 lat – mężczyzna i posiada okres uprawniający do emerytury, wynoszący co najmniej 20 lat dla kobiet i 25 lat dla mężczyzn. Z kolei stosownie do art. 2 ust. 3 powoływanej ustawy, świadczenie przedemerytalne przysługuje osobie określonej w ust. 1 po upływie co najmniej 180 dni pobierania zasiłku dla bezrobotnych, o którym mowa w ustawie o promocji zatrudnienia, jeżeli osoba ta spełnia łącznie następujące warunki:
1) nadal jest zarejestrowana jako bezrobotna;
2) w okresie pobierania zasiłku dla bezrobotnych nie odmówiła bez uzasadnionej przyczyny przyjęcia propozycji odpowiedniego zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej, w rozumieniu ustawy o promocji zatrudnienia, albo zatrudnienia w ramach prac interwencyjnych lub robót publicznych;
3) złoży wniosek o przyznanie świadczenia przedemerytalnego w terminie nieprzekraczającym 30 dni od dnia wydania przez powiatowy urząd pracy dokumentu poświadczającego 180-dniowy okres pobierania zasiłku dla bezrobotnych. Okolicznością sporną w niniejszej sprawie pozostawało rozstrzygnięcie, czy ubezpieczonej przysługuje prawo do świadczenia przedemerytalnego. Sąd podzielił stanowisko organu rentowego, który odmówił skarżącej żądanego świadczenia. Jak wynika z zebranych w sprawie dokumentów, odwołująca prowadziła nieprzerwanie przez 24 miesiące pozarolniczą działalność gospodarczą i w związku z tym opłacała składki na ubezpieczenie społeczne, ukończyła 56 lat, a także legitymuje się wymaganym ogólnym stażem pracy, spełniła też wymogi w zakresie statusu osoby bezrobotnej określone przez art. 2 ust. 3 powoływanej ustawy, przy czym zaniechała obowiązku przedłożenia postanowienia sądu potwierdzającego fakt ogłoszenia upadłości.
Mając na uwadze powyższe decyzję ZUS należy uznać za prawidłową. Podkreślić należy, że świadczenie przedemerytalne jest świadczeniem o charakterze wyjątkowym, przysługującym ubezpieczonym o długim stażu ubezpieczeniowym, którzy z przyczyn od siebie niezależnych utracili źródło dochodu, a ze względu na wiek nie mogą uzyskać prawa do emerytury. W związku z powyższym jest to świadczenie, którego warunki przyznania powinny być interpretowane ściśle, a dla uzyskania prawa do świadczenia konieczne jest łączne spełnienie wszystkich przesła nek wymienionych w ustawie.(wyrok Sądu Apelacyjnego w Lublinie z dnia 30.01.2014 r., wydany w sprawie o sygnaturze akt III AUa 1313/13, lex nr 1422373).
Odnosząc się natomiast do zarzutu ubezpieczonej w przedmiocie dyskryminującego charakteru wymogów ustawowych Sąd uznał je za niezasługujące na uwzględnienie. Wskazać należy, iż istnieje zasadnicza różnica pomiędzy osobą która na własny rachunek podejmuje działalność gospodarczą i ją wykonuje, a sytuacją pracownika, którego źródło dochodu jest uzależnione od pracodawcy. W związku z odmiennością statusu w/w grup ustawodawca uregulował ich sytuację prawną w sposób odmienny. Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 477 14 § 1 k.p.c., Sąd orzekł, jak sentencji.
SSO Grażyna Łazowska