Legislator Case Law & Legislation
III Kow 603/15 AI generated

Court denies electronic monitoring parole for recidivist with failed probation and dangerous lifestyle.

Case Number III Kow 603/15
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The court denied the convicted defendant's request to serve his one-year prison sentence under electronic monitoring. Although the defendant claimed stable housing and family consent, the court found him to be an exceptionally incorrigible recidivist who had committed multiple similar crimes and failed a suspended sentence previously. Consequently, the court ruled that electronic monitoring would not achieve the goals of punishment due to the defendant's high risk of reoffending and lack of behavioral guarantees.

Legislator headnote

AI generated

Ustawa z dnia 7 września 2007 r. o wykonaniu kary pozbawienia wolności poza zakładem karnym w systemie dozoru elektronicznego; Art. 6 ust. 1 pkt 2 i ust. 3; The court may refuse electronic monitoring parole when the convicted person is an incorrigible recidivist, has failed prior probation, and lacks guarantees of proper behavior.

Keywords

AI generated
electronic monitoring parole denial recidivism failed probation suspended sentence incorrigible offender penal execution

Cited Legislation

AI generated
Ustawa z dnia 7 września 2007 r. o wykonaniu kary pozbawienia wolności poza zakładem karnym w systemie dozoru elektronicznego (Dz. U. z 2010r. Nr 142 poz.960)
art. 6 ust. 1 pkt 2
art. 6 ust. 3
art. 64 § 2 k.k.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt III Kow.603/15el POSTANOWIENIE Dnia 21.05.2015r. Sąd Okręgowy w Słupsku Wydział III Penitencjarny w składzie: Przewodniczący - Sędzia SO w Słupsku Tadeusz Stodoła Protokolant sekretarz sądowy Wojciech Kazaniecki przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Słupsku K. M. oraz Zastępcy Kierownika Działu Penitencjarnego Aresztu Śledczego w S. P. G. po rozpoznaniu na posiedzeniu w Areszcie Śledczym w S. Oddział Zewnętrzny w U. wniosku skazanego A. K. s. L. o udzielenie mu zezwolenia na odbycie kary poza zakładem karnym w systemie dozoru elektronicznego na podstawie art.6 ust.1 pkt 2 i art.6 ust.3 ustawy z dnia 7 września 2007r. o wykonaniu kary pozbawienia wolności poza zakładem karnym w systemie dozoru elektronicznego (Dz.

U. z 2010r. Nr 142 poz.960) postanawia: odmówić skaz. A. K. s. L. i M., ur. dnia (...) w B., nr PESEL (...) zezwolenia na odbycie poza zakładem karnym w systemie dozoru elektronicznego kary roku pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego w B. z dnia 09.05.2013r., sygn. akt II K 80/13 za czyn z art.279§1kk, art.278§1kk,

UZASADNIENIE

Skazany A. K. wystąpił do Sądu z wnioskiem o udzielenie mu zezwolenia na odbywanie kary w systemie dozoru elektronicznego wskazując, iż posiada stałe miejsce zamieszkania, a domownicy wspólnie z nim mieszkający wyrażają zgodę na odbywanie przez niego kary w tym systemie. Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Z opinii Dyrektora Aresztu Śledczego w S. z dnia 22.04.2015r. wynika, że skaz. A. K. od dnia 03.02.2015r. odbywa karę roku pozbawienia wolności orzeczoną wyrokiem Sądu Rejonowego w B. z dnia 09.05.2013r., w sprawie IIK 80/13, za czyn z art.279§1kk, art.278§1kk.

Zgodnie z treścią art.6 ust.1 ustawy z dnia 7 września 2007r. o wykonywaniu kary pozbawienia wolności poza zakładem karnym w systemie dozoru elektronicznego, zezwolenia na odbycie kary w systemie dozoru elektronicznego można udzielić skazanemu, wobec którego orzeczono karę pozbawienia wolności nieprzekraczającą jednego roku, a nie zachodzą warunki przewidziane w art.64§2 kk, jest to wystarczające dla osiągnięcia celów kary, skazany posiada określone miejsce stałego pobytu, osoby pełnoletnie zamieszkujące wspólnie ze skazanym wyraziły zgodę na odbywanie kary we wskazanym miejscu, a odbywaniu kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego nie stoją na przeszkodzie możliwości techniczno-organizacyjne związane z wykonywaniem dozoru przez podmiot prowadzący centralę monitorowania i upoważniony podmiot dozorujący oraz warunki mieszkaniowe skazanego.

Z informacji K. z dnia 17.04.2015r. wynika, że skazany jest sprawcą wyjątkowo niepoprawnym, a naruszanie przez niego porządku prawnego nie było zdarzeniem incydentalnym. Skazany bowiem wielokrotnie dopuszczał się przestępstw, również podobnych z art.278§1kk w sprawach: VII K 109/13 SR B. Wydział Zamiejscowy w Ś., II K 163/13 SR B., II K 824/12 SR K., z art.278§3kk w sprawie X K 535/13 SR K. (...) Ponadto należy zauważyć, że obecnie skazany odbywa karę pozbawienia wolności w wymiarze roku, orzeczoną w sprawie II K 80/13, którą Sąd Rejonowy w B. orzekł wobec niego z warunkowym zawieszeniem jej wykonania.

Ten zastosowany wobec skazanego środek probacyjny okazał się bezskuteczny, bowiem postanowieniem z dnia 27.06.2014r. Sąd zarządził w stosunku do niego wykonanie tej kary. Ustalenia kuratora wynikające z wywiadu środowiskowego z dnia 23.03.2015r. także przemawiają przeciwko uwzględnieniu wniosku. Skazany na wolności, przed osadzeniem był postrzegany jako osoba podatna na negatywny wpływy otoczenia. Przebywał w towarzystwie osób zdemoralizowanych, zażywających środki odurzające. Taka, zdaniem Sądu postawa skazanego nie daje gwarancji poprawnego zachowania na wolności oraz przestrzegania przez niego obowiązków nałożonych przez Sąd związanych z wykonywaniem kary poza zakładem karnym, w systemie dozoru elektronicznego.

Zatem, w ocenie Sądu, tryb życia skazanego na wolności, w tym popełnianie licznych czynów karalnych tego samego rodzaju oraz nieskuteczność stosowanego wobec niego środka związanego z poddaniem sprawcy próbie pozwalają stwierdzić, że odbywanie przez skazanego kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego nie byłoby wystarczające do osiągnięcia celów kary. Niewątpliwie, względy bezpieczeństwa oraz stopień demoralizacji skazanego nie przemawiają za celowością odbywania przez niego kary w systemie dozoru elektronicznego.

Z tego też względu, uznając wniosek skazanego za bezzasadny, postanowiono jak wyżej.