Legislator Case Law & Legislation
III APz 17/13 AI generated

Appeal court reversed lower court, holding that a contractual termination compensation claim falls under regional court jurisdiction regardless of labor dispute validity.

Case Number III APz 17/13
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Partially Allowed

Legislator summary

AI generated

The appeal court overturned the lower court's decision transferring the case to a regional court and ordered the case back for retrial. The plaintiff sued for a contractual termination compensation of 379,000 PLN, which the lower court incorrectly classified as a claim under Article 461 § 1 of the Code of Civil Procedure. The court ruled that such compensation claims, arising from the termination of an employment contract, must be heard by regional courts regardless of whether the termination was contested substantively.

Legislator headnote

AI generated

Art. 461 § 1 k.p.c.; Art. 386 § 4 k.p.c.; Art. 397 § 2 k.p.c.: A claim for contractual termination compensation constitutes a labor dispute subject to regional court jurisdiction, irrespective of whether the employee contests the substantive validity of the employer's decision.

Keywords

AI generated
regional court jurisdiction labor dispute classification contractual termination compensation Code of Civil Procedure appeal court reversal employment contract termination procedural competence

Cited Legislation

AI generated
Art. 461 § 1 k.p.c.
Art. 45 § 1 Kodeksu pracy
Art. 56 § 1 Kodeksu pracy
Art. 386 § 4 k.p.c.
Art. 397 § 2 k.p.c.
Art. 98 § 1 k.p.c.
§ 12 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r.
art.200 k.p.c
4 k.p.c., art.200 k.p.c., art.233 § 1 k.p.c.
art.233 § 1 k.p.c
4 k.p.c., art.200 k.p.c., art.233 § 1 k.p.c.
art.45 §1 k.p

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt III APz 17/13 POSTANOWIENIE Dnia 10 lipca 2013 r. Sąd Apelacyjny w Poznaniu – III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSA Dorota Goss-Kokot (spr.) Sędziowie: SSA Marek Borkiewicz SSA Marta Sawińska Protokolant: inspektor ds. biurowości Krystyna Kałużna po rozpoznaniu w dniu 10 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa A. M. przeciwko Zespołowi (...) S.A. z siedzibą w K. o zapłatę na skutek zażalenia powoda A. M. na postanowienie Sądu Okręgowego w Koninie z dnia 5 czerwca 2013 r. sygn. akt III Np 1/13 p o s t a n a w i a :

1. uchylić zaskarżone postanowienie i sprawę przekazać Sądowi Okręgowemu w Koninie do dalszego postępowania;

2. zasądzić od pozwanej na rzecz powoda kwotę 3.794 zł tytułem zwrotu kosztów sądowych i kwotę 3.600 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu zażaleniowym. SSA Marta Sawińska SSA Dorota Goss-Kokot (spr.) SSA Marek Borkiewicz

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 5.06.2013r. Sąd Okręgowy w Koninie w sprawie z powództwa A. M. przeciwko Zespołowi (...) w K., uznał się niewłaściwym i przekazał sprawę Sądowi Rejonowemu – Sądowi Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Koninie. Z uzasadnienia postanowienia wynika, że powód wniósł pozew w postępowaniu upominawczym o zapłatę odszkodowania w kwocie 379.000zł. tytułem rozwiązania przed terminem stosunku pracy nawiązanego na podstawie kontraktu menadżerskiego. Sąd Okręgowy uznał, że powód dochodzi roszczenia o którym mowa w przepisie art.461 §1 1 k.p.c. co oznacza właściwość Sądu Rejonowego bez względu na wartość przedmiotu sporu.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł pełnomocnik powoda zaskarżając je w całości. Skarżący zarzuca naruszenie przepisów art.461 § 1 1 k.p.c., art.17 pkt. 4 k.p.c., art.200 k.p.c., art.233 § 1 k.p.c. i wnosi o uchylenie zaskarżonego postanowienia i zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego. Zarzuty naruszenia przepisów proceduralnych powołanych w uzasadnieniu zażalenia wskazują na nieprawidłową ocenę przez Sąd Okręgowy dochodzonego pozwem odszkodowania. Skarżący podnosi bowiem, że powód nie kwestionuje zasadności rozwiązania stosunku pracy czyli nie dochodzi związanego z tym odszkodowania o którym mowa w przepisie art.461 § 1 1k.p.c.

Roszczenie powoda to odszkodowanie wynikające z umowy o pracę na wypadek wypowiedzenia umowy przez spółkę. Skarżący dokonując analizy powołanego przepisu proceduralnego wywodzi, że dotyczy on roszczeń gdy pracownik zarzuca niezasadność rozwiązania stosunku pracy. SĄD APELACYJNY ZWAŻYŁ, CO NASTĘPUJE: Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Przede wszystkim ma rację skarżący gdy wywodzi, że Sąd Okręgowy błędnie zakwalifikował roszczenie pozwu do odszkodowań o których mowa w przepisie art.461§ 1 1k.p.c. Literalna wykładnia tego przepisu nie budzi bowiem wątpliwości.

Obejmuje on odszkodowania, których pracownik może dochodzić jeżeli zarzuca pracodawcy nieuzasadnione lub naruszające prawo wypowiedzenie lub rozwiązanie stosunku pracy. Roszczenia te wynikają z przepisów prawa materialnego, to jest art.45 § 1 kodeksu pracy i art.56 § 1 kodeksu pracy. Ustawodawca bowiem pozostawił pracownikowi wybór: może on domagać się przywrócenia do pracy a w sytuacjach gdzie jest to niecelowe lub niemożliwe pozostaje pracownikowi możliwość dochodzenia odszkodowania. Opisana wyżej sytuacja procesowa dotyczy zarówno rozwiązania umowy o pracę jak i jej wypowiedzenia.

Sąd Apelacyjny nie akceptuje poglądu wyrażonego w uzasadnieniu zażalenia, jakoby odszkodowanie o którym mowa w przepisie art.461§1 1k.p.c. dotyczyło jedynie rozwiązania umowy bez wypowiedzenia. Pogląd ten jest sprzeczny z brzmieniem przepisu, gdzie wyraźnie wyartykułowano zarówno wypowiedzenie umowy o pracę jak i jej rozwiązanie. Literalna wykładnia powołanego przepisu odpowiada również wykładni celowościowej i funkcjonalnej. Do właściwości Sądów Rejonowych ustawodawca przekazał wszystkie sprawy, gdzie sąd pracy obowiązany jest badać czy decyzja pracodawcy o wypowiedzeniu bądź rozwiązaniu umowy o pracę była słuszna pod względem formalnym i merytorycznym i to niezależnie czy pracownik wnosi o przywrócenie do pracy czy też o odszkodowanie.

Praktyka orzecznicza wskazuje, że strony w umowach o pracę mogą ustanawiać korzystniejsze warunki niż te wynikające z kodeksu pracy, czyli wyższe odszkodowania za niezgodne z prawem wypowiedzenie czy też rozwiązanie umowy o pracę ale nie zmienia to charakteru takiego roszczenia w odniesieniu do art.45 §1 k.p. i art.56 §1 k.p. Tymczasem roszczenie dochodzone w rozpoznawanej sprawie nie jest związane z kwestionowaniem zasadności decyzji pracodawcy a jedynie z samym faktem wypowiedzenia umowy. Strony umowy o pracę przewidziały bowiem jednorazowe odszkodowanie w przypadku wypowiedzenia kontraktu przez spółkę, którego wypłata jest związana z rozwiązaniem kontraktu.

Świadczenie to nie jest w żaden sposób uzależnione od złożenia odwołania do sądu pracy kwestionującego decyzję pracodawcy o rozwiązaniu umowy. Dlatego też mając na uwadze wyżej powołane argumenty, Sąd Apelacyjny na podstawie przepisu art.386 § 4 k.p.c. w związku z art.397 § 2 k.p.c. orzekł jak w sentencji postanowienia. O kosztach postępowania Sąd Apelacyjny orzekł na podstawie przepisu art.98 § 1 k.p.c. oraz przepisu § 12 ust.2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych … (Dz.

U. Nr 163, poz.1349 ze zm.) SSA Marta Sawińska SSA Dorota Goss-Kokot (spr.) SSA Marek Borkiewicz