Legislator Case Law & Legislation
III APa 2/13 AI generated

Appeal court partially allowed claim for profit bonus based on audited financial statements and shareholder resolution.

Case Number III APa 2/13
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Partially Allowed

Legislator summary

AI generated

The appellate court partially reversed the lower court's judgment, ordering the defendant to pay the plaintiff a profit bonus of 200,990.55 PLN plus statutory interest. The court found that the bonus was legally due because the company's annual financial report for 2010, which confirmed a net profit, had been formally approved by the shareholders' meeting. Consequently, the court held that the plaintiff's interpretation of the employment contract regarding the definition of 'profit' was correct and the defendant was in default of payment.

Legislator headnote

AI generated

Art. 23 § 1 k.s.h.; Art. 386 § 1 k.p.c.: The court established that a profit bonus stipulated in an employment contract becomes payable upon the formal approval of the company's annual financial report by the shareholders' meeting, and the employer's failure to pay after such approval constitutes a default subject to statutory interest.

Keywords

AI generated
profit bonus employment contract financial report shareholders meeting statutory interest default payment net profit

Cited Legislation

AI generated
Art. 23 § 1 k.s.h.
poczynione zostały w oparciu o dowolną ocenę materiału dowodowego, a zatem z naruszeniem art. 233 § 1 k.p.c.
Art. 386 § 1 k.p.c.
Wobec powyższego, zaskarżone orzeczenie Sądu Okręgowego należało, stosownie do art. 386 § 1 k.p.c., zmienić zasądzając na rzecz powoda 200.990,55 zł.
Art. 98 k.p.c.
Orzeczenie o kosztach zawarte w punkcie 3 wyroku znajduje uzasadnienie w treści art. 98 i art.
Art. 108 § 1 k.p.c.
98 i art. 108 § 1 k.p.c. oraz § 6 pkt 1, § 12 ust.
§ 6 pkt 1, § 12 ust. 1 pkt 2 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 roku
oraz § 6 pkt 1, § 12 ust. 1 pkt 2 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu a także art.
Art. 35 w zw. z art. 13 w zw. z art. 21 ustawy z 28 lipca 2005 roku o kosztach sądowych w sprawach cywilnych
1 pkt 2 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu a także art. 35 w zw.
art. 6 k.c
oraz § 6 pkt 1, § 12 ust.
art. 233 § 1 k.p.c
poczynione zostały w oparciu o dowolną ocenę materiału dowodowego, a zatem z naruszeniem art. 233 § 1 k.p.c.
art. 229 k.p.c
poprzez uznanie, że powód wykazał, że przysługuje mu premia w wysokości 253.570,83 zł., mającej wpływ na treść rozstrzygnięcia obrazy przepisów postępowania: art. 229 k.p.c.
art. 386 § 1 k.p.c
Wobec powyższego, zaskarżone orzeczenie Sądu Okręgowego należało, stosownie do art. 386 § 1 k.p.c., zmienić zasądzając na rzecz powoda 200.990,55 zł.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt III APa 2/13

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 3 lipca 2013 r. Sąd Apelacyjny w Poznaniu, III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSA Dorota Goss-Kokot (spr.) Sędziowie: SSA Iwona Niewiadowska-Patzer SSA Marek Borkiewicz Protokolant: starszy inspektor sądowy Dorota Cieślik po rozpoznaniu w dniu 3 lipca 2013 r. w Poznaniu sprawy z powództwa J. D. przeciwko (...) sp. z o.o. z siedzibą w G. W.. o zapłatę na skutek apelacji (...) sp. z o.o. z siedzibą w G. W.. od wyroku Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 11 września 2012 r. sygn. akt VI P 63/12 1. z m i e n i a zaskarżony wyrok w punkcie 1 i zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 200.990,55 zł (dwieścietysięcydziewięćsetdziewięśdziesiątzłotych 55/100) z ustawowymi odsetkami od dnia 1 października 2011r.;

2. w pozostałym zakresie oddala powództwo;

3. zasądza od powoda na rzecz pozwanego kwotę 2.630 zł tytułem zwrotu kosztów sądowych oraz kwotę 2.700 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu odwoławczym. SSA Marek Borkiewicz SSA Dorota Goss-Kokot (spr.) SSA Iwona Niewiadowska-Patzer

UZASADNIENIE

Pozwem z 6 lipca 2012 roku J. D. wniósł o zasądzenie od pozwanego (...) sp. z o.o. z siedzibą w G. W.. 253.570,83 zł. z ustawowymi odsetkami od 1 maja 2011 roku do dnia zapłaty oraz zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda zwrotu kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego. Pozwana wniosła o oddalenie powództwa w całości oraz zasądzenie od powoda na jej rzecz kosztów procesu według norm przepisanych, w tym kosztów zastępstwa procesowego. Pozew wzajemnym (...) sp. z o.o. z siedzibą w G. W.. wniosła o zasądzenie od J.

D. na jej rzecz 300.000,00 zł. wraz z ustawowymi odsetkami od daty wytoczenia powództwa wzajemnego do dnia zapłaty, zasądzenie od powoda/pozwanego wzajemnego na rzecz pozwanej/powódki wzajemnej kosztów procesu według norm przepisanych, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego. Sąd Okręgowy Sąd Pracy w Poznaniu wyrokiem częściowym z 11 września 2012 roku, w sprawie VI P. 63/12 zasądził od pozwanego na rzecz powoda tytułem premii z zysku za 2010 rok 253.570,83 zł. (dwieście pięćdziesiąt trzy tysiące pięćset siedemdziesiąt złotych osiemdziesiąt trzy grosze) z odsetkami ustawowymi od 1 października 2011 roku do dnia zapłaty (pkt 1) w pozostałej części oddalił powództwo (pkt 2).

Sąd wyrokowi w punkcie 1 nadał rygor natychmiastowej wykonalności do wysokości 38.260,00 złotych brutto (pkt 3). Sąd Okręgowy ustalił następujący stan faktyczny: Powód został zatrudniony przez pozwaną na podstawie umowy o pracę z 1 lutego 2006 roku, zawartą na czas nieokreślony, na stanowisku dyrektora generalnego, od 1 listopada 2008 roku, na stanowisku dyrektora generalnego – zarządzającego. Strony w paragrafie 5 punkcie 1 umowy o pracę ustaliły wysokość miesięcznego wynagrodzenia za pracę w kwocie 2.500 euro miesięcznie.

Strony, na podstawie kolejnych aneksów do umowy o pracę, począwszy od 1 sierpnia 2009 roku ustaliły ostateczną wysokość miesięcznego wynagrodzenia za pracę powoda na kwotę 38.260 zł. W paragrafie 5 punkcie 3 zastrzeżono prawo powoda do corocznej premii w wysokości 4 % wypracowanego zysku spółki, termin wypłaty premii miał nastąpić po sporządzeniu i zatwierdzeniu rocznego sprawozdania finansowego spółki. Na podstawie przeprowadzonego rachunku zysków i strat pozwanej za 2010 rok ustalono zysk brutto spółki za 2010 rok w wysokości 6.339.270,76 zł.Na podstawie uchwały zwyczajnego zgromadzenia wspólników pozwanej z 30 września 2011 roku m.in. zatwierdzono bilans sporządzony na dzień 31 grudnia 2010 roku, zamykający się po stronie aktywów i pasywów kwotą 17.804.639,14 zł, a także rachunek zysków i strat za okres od 1 stycznia do dnia 31 grudnia 2010 roku wykazujący zysk netto w kwocie 5.024.763,78 zł.

Apelację od wyroku co do kwoty 52.580,28 zł. złożyła pozwana wnosząc o:

1. oddalenie powództwa ponad 200.990,55 zł., 2. zasądzenie od powoda na rzecz pozwanego kosztów procesu według norm przepisanych, obejmujących także koszty postępowania odwoławczego oraz koszty zastępstwa adwokackiego. Pozwana podniosła zarzuty: obrazy prawa materialnego i mającej wpływ na treść rozstrzygnięcia obrazy przepisów postępowania, tj. art. 6 k.c. i art. 233 § 1 k.p.c. poprzez uznanie, że powód wykazał, że przysługuje mu premia w wysokości 253.570,83 zł., mającej wpływ na treść rozstrzygnięcia obrazy przepisów postępowania: art. 229 k.p.c. poprzez uznanie za przyznany faktu osiągnięcia przez pozwanego za rok 2010 zysku w wysokości 6.339.270,78 zł., w sytuacji, w której złożone w sprawie, a nie kwestionowane przez żadną ze stron dokumenty wskazują na osiągnięcie zysku w wysokości 5.024.763,78 zł., art. 233 § 1 k.p.c. poprzez dowolną ocenę dowodów w postaci bilansu pozwanego za rok 2010, rachunku zysków i strat za rok 2010 oraz uchwały nr(...)w sprawie zatwierdzenia sprawozdania finansowego spółki za rok 2010 co do wysokości zysku osiągniętego przez pozwanego, błędne ustalenia faktyczne w zakresie przyjęcia, że pozwany w roku 2010 osiągnął zysk w wysokości 6.339.270,78 zł brutto.

Ponadto apelująca odwołała czynność procesową w postaci złożonego na rozprawie w 11 września 2012 roku oświadczenia aplikanta adwokackiego E. Ś. w przedmiocie przyznania faktu, że pozwany nie kwestionuje faktu, że pozwany za rok 2010 osiągnął zysk w wysokości takiej, jak wskazuje powód, i że potwierdzają to dokumenty załączone do pozwu, oraz podała, że pozwany wysokości tej zaprzecza.

Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:

Apelacja zasługiwała na uwzględnienie. Skarżąca zakwestionowała prawo powoda do premii określonej w umowie o pracę w wysokości stanowiącej 4 % zysku brutto wypracowanego przez spółkę w 2010 roku. Zdaniem pozwanej wysokość premii winna zostać ustalona w oparciu o zysk netto, a ustalenia Sądu Okręgowego jakoby spółka osiągnęła w 2010 roku zysk brutto w kwocie 6.339.270,78 zł. poczynione zostały w oparciu o dowolną ocenę materiału dowodowego, a zatem z naruszeniem art. 233 § 1 k.p.c. Apelująca podniosła, że powód nie zaoferował żadnych dowodów na poparcie powództwa.

Powód w odpowiedzi na apelację, wnosząc o jej oddalenie, wskazał, że zysk netto nie powinien stanowić podstawy określenia wysokości premii, gdyż jest to kategoria nieprecyzyjna. Zysk jest synonimem wyrażenia dochód, a ustawodawstwo nie odróżnia dochodu brutto i netto. Zgodnie z art. 7 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, dochodem jest, z zastrzeżeniem art. 10 i 11, nadwyżka sumy przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym; jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą.

Sąd Apelacyjny uznał apelację za uzasadnioną, przedstawione przez pozwaną spółkę zarzuty nie w pełni jednak wskazują na istotę uchybień Sądu I instancji, które spowodowały konieczność wydania w toku kontroli instancyjnej orzeczenia reformatoryjnego. Nie można bowiem zaakceptować stanowiska skarżącej, jakoby ustalenie przez Sąd I instancji, że (...) sp. z o.o. z siedzibą w G. W.. w 2010 roku osiągnęła zysk brutto 6.339.270,78 zł. było całkowicie dowolne. Z przedłożonego, co należy podkreślić - przez pozwaną, dokumentu w postaci rachunku zysków i strat, stanowiącego element sprawozdania finansowego spółki za rok 2010, wynika bowiem, że pozwana zysk brutto w takiej kwocie w 2010 roku osiągnęła.

Sąd Okręgowy w stanie faktycznym sprawy wskazał zarówno osiągnięty przez pozwaną spółkę w 2010 roku zysk brutto i zysk netto (5.024.763,78 zł.). Błąd Sądu I instancji polega na niedokonaniu analizy powyższych ustaleń przez pryzmat zapisów umowy o pracę powoda dotyczących przysługującej mu premii i treści uchwały zwyczajnego zgromadzenia wspólników pozwanej z 30 września 2011 roku zatwierdzającej sprawozdanie finansowe z działalności spółki. Sąd Okręgowy już podsumowując ostatecznie stanowiska stron w procesie przyjął, bezzasadnie, iż pozwana tak jak i powód poprzez kwotę należną tytułem premii przyjmuje 4 % zysku brutto określonego w sprawozdaniu finansowym za rok 2010 tj. 6.339.270,78 zł.

Zgodnie z § 5 ust. 3 umowy o pracę powoda, strony ustaliły, że pracownik otrzymywał będzie corocznie premię w wysokości 4 % wypracowanego zysku spółki. Termin wypłaty premii następował będzie po sporządzeniu i zaakceptowaniu rocznego sprawozdania finansowego. W tym miejscu, odnosząc się do argumentacji powoda zawartej w odpowiedzi na apelację, wskazującej na uregulowania ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, poczynić należy uwagi dotyczące pojęcia „zysk”. Obliczanie wyniku – różnicy między uzyskanymi przychodami a poniesionymi kosztami – jest czynnością nierozerwalnie związaną zarówno z prowadzeniem ksiąg rachunkowych na podstawie ustawy z 29 września 1994 roku o rachunkowości, jak naliczaniem zobowiązań podatkowych według ustawy z 15 lutego 1992 roku o podatku dochodowym od osób prawnych.

W praktyce działania spółek prawa handlowego następuje zbieg przepisów wymienionych ustaw. Dla celów rachunkowych mówimy o zysku i wyniku finansowym, dla celów podatkowych – o dochodzie i podstawie opodatkowania; w obu przypadkach występuje pojęcie „straty". Odprowadzany podatek dochodowy liczony jest od dochodu do opodatkowania, a nie od zysku brutto. Natomiast dochód do opodatkowania (zgodnie z przepisami podatkowymi) z reguły nie odpowiada zyskowi brutto. Pojawiają się również różnice w sposobie kwalifikowania przychodów i kosztów w świetle obu ustaw (tak w:

Andrzej Kidyba. Komentarz do ustawy z 15 września 2000 roku. Kodeks spółek handlowych. Lex/El., 2013 oraz Małgorzata Niedźwiedzka. Zysk i strata – rozliczanie i korygowanie a podatek dochodowy od osób prawnych. Komentarz praktyczny ABC nr 72892). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w wyroku z 25 listopada 2010 roku, w sprawie I SA/Po 694/10, analizując m.in teść art. 7 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych wskazał, iż przepis ten nie traktuje o zysku osoby prawnej, które to pojęcie nie jest tożsame z dochodem.

Zysk jest przede wszystkim pojęciem prawa bilansowego i nie oznacza tylko dodatniej różnicy pomiędzy wartością obrotów (przychodu) i wartością ponoszonych obciążeń (łącznych kosztów), ale też definiowany bywa jako korzyść, dochód od posiadanego kapitału użytego w działalności przedsiębiorstwa (por. J. Bremond i inni, Kompendium wiedzy o ekonomii, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2006, str. 376). Także definicja legalna zawarta w art. 3 pkt 30 ustawy z 29 września 1994 roku o rachunkowości stanowi, że ilekroć w ustawie jest mowa o przychodach i zyskach - rozumie się przez to uprawdopodobnione powstanie w okresie sprawozdawczym korzyści ekonomicznych, o wiarygodnie określonej wartości, w formie zwiększenia wartości aktywów, albo zmniejszenia wartości zobowiązań, które doprowadzą do wzrostu kapitału własnego lub zmniejszenia jego niedoboru w inny sposób niż wniesienie środków przez udziałowców lub właścicieli.

Uwzględniając powyższe za nietrafne uznać należało stanowisko powoda odwołujące się do przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych i utożsamiające pojęcie zysku z dochodem. Przypomnieć należy, iż w umowie o pracę strony posłużyły się pojęciem zysku, nadto ustaliły, iż termin wypłaty premii następował będzie po sporządzeniu i zaakceptowaniu rocznego sprawozdania finansowego. Sprawozdanie finansowe, zgodnie z ustawą o rachunkowości obejmuje: bilans, rachunek zysków i strat (rachunek wyników), sprawozdanie z przepływów środków pieniężnych, informację dodatkową.

Do rocznego sprawozdania finansowego dołącza się sprawozdanie opisowe z działalności spółki w roku obrotowym. Rachunek zysków i strat (rachunek wyników) oznacza sprawozdanie finansowe, które pokazuje, czy prowadzona przez spółkę działalność przynosi zyski czy straty. Podstawą jest ustalenie różnicy między przychodami a poniesionymi kosztami oraz wyliczenie należnych obciążeń podatkowych. Zatwierdzenie (zaakceptowanie) sprawozdania finansowego za ubiegły rok obrotowy, należy stosownie do art. 23 1 k.s.h. do kompetencji zwyczajnego zgromadzenia wspólników i następuje w drodze uchwały.

W ocenie Sądu Apelacyjnego odwołanie się przez strony w § 5 ust. 3 umowy o pracę powoda do sporządzenia rocznego sprawozdania finansowego i jego akceptacji sprawia, iż interpretacja zakresu pojęcia „zysku wypracowanego przez spółkę”, użytego również w tej części umowy, nie budzi wątpliwości. Uchwałą nr (...) zwyczajnego zgromadzenia wspólników (...) sp. z o.o. z siedzibą w G. W.. z 30 września 2011 roku, w sprawie zatwierdzenia sprawozdania finansowego spółki za rok 2010, zatwierdzone zostało sprawozdanie finansowe spółki za okres od 1 stycznia 2010 roku do 31 grudnia 2010 roku, obejmujące m.in. rachunek zysków i strat za w/w okres, wykazujący zysk netto w kwocie 5.024763,78 zł.

Zwyczajne zgromadzenie wspólników pozwanej spółki zatwierdziło za rok 2010 zysk netto 5.024.763,78 zł. i 4 % od tej kwoty tj. 200.990,55 zł stanowi premię należną J. D.. Wobec powyższego, zaskarżone orzeczenie Sądu Okręgowego należało, stosownie do art. 386 § 1 k.p.c., zmienić zasądzając na rzecz powoda 200.990,55 zł. z ustawowymi odsetkami od 1 października 2011 roku (pkt 1) i oddalając powództwo w pozostałym zakresie (pkt 2). Pozwana pozostawała w zwłoce z zapłatą premii od 1 października 2011 roku, tj. od dnia, po którym podjęto uchwalę o zatwierdzeniu sprawozdaniu finansowego za rok 2010 rok i z tego względu zasadnym było zasądzenie na rzecz powoda odsetek ustawowych.

Orzeczenie o kosztach zawarte w punkcie 3 wyroku znajduje uzasadnienie w treści art. 98 i art. 108 § 1 k.p.c. oraz § 6 pkt 1, § 12 ust. 1 pkt 2 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu a także art. 35 w zw. z art. 13 w zw. z art. 21 ustawy z 28 lipca 2005 roku o kosztach sądowych w sprawach cywilnych. SSA Marek Borkiewicz SSA Dorota Goss-Kokot (spr.) SSA Iwona Niewiadowska-Patzer