Legislator Case Law & Legislation
III Ca 782/14 AI generated

Court partially dismissed appeal; plaintiff withdrew claim exceeding 35.52 PLN; defendant's partial admission upheld.

Case Number III Ca 782/14
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Partially Allowed

Legislator summary

AI generated

The appellate court partially dismissed the plaintiff's appeal, ordering the withdrawal of the claim exceeding 35.52 PLN while upholding the defendant's admission of that specific amount. The plaintiff voluntarily withdrew the remainder of the lawsuit on the hearing date, which the court deemed legally effective and binding. Consequently, the first-instance judgment was vacated regarding the withdrawn portion, and the appeal was rejected for the admitted portion.

Legislator headnote

AI generated

Art. 355 § 1 k.p.c.; Art. 386 § 3 k.p.c.; Art. 203 § 4 k.p.c.; Art. 213 § 1 k.p.c.; Art. 100 k.p.c.; Art. 102 k.p.c.: A partial withdrawal of a claim by the plaintiff is legally effective and binding on the court, provided it does not violate the law or public policy, thereby creating a statutory basis for dismissing the proceedings in that specific part.

Keywords

AI generated
partial withdrawal of claim binding effect of withdrawal vacatur of judgment costs of appeal partial admission of debt legal binding force procedural withdrawal

Cited Legislation

AI generated
Art. 355 § 1 k.p.c.
Jest ono zatem skuteczne i wiąże Sąd odwoławczy, przez co w sprawie powstała przewidziana w art. 355 § 1 k.p.c. podstawa prawna umorzenia postępowania, co stosownie do regulacji art.
Art. 386 § 3 k.p.c.
Reasumując, wobec skutecznego częściowego cofnięcia pozwu przez po-woda uchylono zaskarżony wyrok w zakresie wskazanym w punkcie 1 sentencji i w tej części umorzono postępowanie w oparciu o regulację art. 386 § 3 k.p.c. w związku z art.
Art. 203 § 4 k.p.c.
W świetle tego poglądu prawnego częściowe cofnięcie pozwu przez powoda nie jest zatem niezgodne z prawem ani zasadami współżycia społecznego oraz nie zmierza także do obejścia prawa w rozumieniu regulacji art. 203 § 4 k.p.c.
Art. 213 § 1 k.p.c.
Uznanie to nie jest sprzeczne z prawem, ani zasadami współżycia społecznego i nie zmierza także do obejścia prawa i co za tym idzie – stosownie do regulacji art. 213§ 1 k.p.c.
Art. 100 k.p.c.
O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono na podstawie art. 100 zd.
Art. 102 k.p.c.
I PZ 17/71), wobec czego w sprawie zachodzi przewidziany w art. 102 k.p.c. szczególnie uzasadniony wypadek uzasadniający obciążenie powoda obowiązkiem zwrotu pozwanej tylko części poniesionych przez nią kosztów procesu w postępowaniu odwoławczych w postaci opłaty od apelacji w kwocie 279zł.
art. 228 k.p.c
poprzez jego zastosowanie pomimo braku podstaw, oraz przepisy postępowania będące podstawą wydanego wyroku i mające wpływ na jego treść tj,: - art. 228 k.p.c.
art. 233 k.p.c
art. 227 k.p.c
sądowej waloryzacji kaucji w oparciu o nieuzasadniony miernik przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego, - art. 227 k.p.c.
art. 328 § 2 k.p.c

Cited Case Law

AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt III Ca 782/14

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 23 grudnia 2014 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach III Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący - Sędzia SO Leszek Dąbek Protokolant Aldona Kocięcka po rozpoznaniu w dniu 23 grudnia 2014 r. w Gliwicach na rozprawie sprawy z powództwa S. S. (S.) przeciwko (...) Spółdzielni Mieszkaniowej (...) w Z. o zapłatę na skutek apelacji pozwanej od wyroku Sądu Rejonowego w Zabrzu z dnia 25 lutego 2014 r., sygn. akt I C 812/13 1. uchyla zaskarżony wyrok w części zasądzającej od pozwanej na rzecz powoda kwotę 5537,15 zł (pięć tysięcy pięćset trzydzieści siedem złotych i piętnaście groszy) z ustawowymi odsetkami od dnia uprawomocnienia się orzeczenia do dnia zapłaty i w tej części umarza postępowanie oraz nie obciąża powoda kosztami procesu;

2. oddala apelację w pozostałej części ;

3. zasądza od powoda na rzecz pozwanej kwotę 279 zł (dwieście siedemdziesiąt dziewięć złotych) z tytułu zwrotu części kosztów postępowania odwoławczego;

4. nie obciąża powoda kosztami postępowania odwoławczego w pozostałej części. SSO Leszek Dąbek Sygn. akt III Ca 782/14

UZASADNIENIE

Powód S. S. żądał zasądzenia na jego rzecz od pozwanej (...) Spółdzielni Mieszkaniowej (...) w Z. kwoty 5.572,67zł wraz z ustawowymi odsetkami od dnia uprawomocnienia się orzeczenia do dnia zapłaty oraz zwrotu kosztów procesu. W uzasadnieniu żądania twierdził, że pomimo wygaśnięcia stosunku najmu lokalu mieszkalnego pozwana nie zwróciła mu zwaloryzowanej kaucji mieszkaniowej. Pozwana (...) Spółdzielnia Mieszkaniowa (...) w Z. uznała powództwo w części tj. co do kwoty 35,52 zł, wniosła o oddalenie powództwa w pozostałej części oraz zasądzenie na jej rzecz od powoda zwrotu kosztów procesu.

Zarzuciła, że w dacie przekazywania lokalu otrzymała od powoda kaucję mieszkaniową w kwocie 35,52 zł, a przepisy ustawy z dnia 15 12 2000r. o spółdzielniach mieszkaniowych nie przewidują jej waloryzacji. Ponadto podnosiła, że powód nabył nieodpłatnie własność lokalu mieszkalnego, na podstawie wyroku Sądu Okręgowego w G. z dnia 31 05 2012r., sygn. akt XII C 197/11. Sąd Rejonowy w Zabrzu w wyroku z dnia 25 02 2014r. uwzględnił powództwo i orzekł o kosztach procesu. W motywach orzeczenia przywołał regulacje: art. 9 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 12 10 1994r. o zasadach przekazywania zakładowych budynków mieszkalnych przez przedsię-biorstwa państwowe (Dz.

U. z 1994r., nr 119, poz. 567 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym po nowelizacji z dnia 8 02 1997r. oraz art. 358 1 § 3 k.c. Stwierdził, że kaucja mieszkaniowa została wpłacona przed wejściem w życie tej ustawy i ocenił, że zachodzą podstawy prawne do jej waloryzacji. Następnie dokonał jej przerachowania kaucji przy pomocy średniego miesięcznego wynagrodzenia w wymiarze brutto oraz wyliczył, że w pełni zwaloryzowana kaucja zamyka się kwotą 5.696,74zł i uznał powództwo za uzasadnione. Wziął po uwagę, że zawarte w wyroku rozstrzygnięcie o należności głównej ma charakter konstytutywny i zasądził należne powodowi od pozwanej odsetki za opóźnienie się w zapłacie tej należności od dnia uprawo-mocnienia się orzeczenia.

O kosztach procesu orzekł na podstawie regulacji art. 98 § 1 i 3 k.p.c. Wyrok zaskarżyła pozwana (...) Spółdzielnia Mieszkaniowa (...) w Z. w całości, która wnosiła o jego zmianę przez oddalenie powództwa i zasądzenie na jej rzecz od powoda zwrotu kosztów procesu za obie instancje, bądź jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji. Zarzucała, że przy ferowaniu wyroku naruszono przepisy prawa materialnego, tj. regulacje: - art. 48 ust. 5 zd. 2 ustawy z dnia 15 12 2000r. o spółdzielniach mieszkaniowych przez jego błędną wykładnię skutkującą nieuzasadnionym przyjęciem, iż kaucja mieszkaniowa zwracana byłemu najemcy podlega waloryzacji na podstawie przepisu art. 358 1 § 3 k.c., - art. 358 1 § 3 k.c. poprzez jego zastosowanie pomimo braku podstaw, oraz przepisy postępowania będące podstawą wydanego wyroku i mające wpływ na jego treść tj,: - art. 228 k.p.c. w zw. z art. 233 k.p.c. poprzez dokonanie dowolnej oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego skutkujące nieuwzględnieniem odmiennej sytuacji społeczno – ekonomicznej w dacie przekazania przez powoda kaucji tj. w 1989 r. z warunkami społeczno – ekonomicznymi istniejącymi w chwili orzekania i przyjęciem na tej podstawie w oparciu o art. 358 1 § 3 k.c. sądowej waloryzacji kaucji w oparciu o nieuzasadniony miernik przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego, - art. 227 k.p.c. poprzez niewykazanie przesłanek zastosowania instytucji sądowej waloryzacji kaucji, a także przyjęcie miernika waloryzacji, który prowadzi do sprzecznych z zasadami współżycia społecznego rezultatów, w szczególności obciążenia tylko jednej strony skutkami zmiany siły nabywczej pieniądza, - art. 328 § 2 k.p.c. polegające na sporządzeniu uzasadnienia wyroku nie zawierającego wymaganych prawem treści, co uniemożliwia pozwanej odczytanie motywów rozstrzygnięcia.

Powód S. S. wniósł o oddalenie apelacji oraz o zasądzenie na jego rzecz od pozwanej zwrotu kosztów postępowania apelacyjnego. Na rozprawie w dniu 23 12 2014r. powód S. S. cofnął powództwo ponad kwotę 35,52 zł, zrzekając się w tym zakresie roszczenia oraz wniósł o nieobciążanie go kosztami procesu za pierwszą i drugą instancję (k. 109-110). Pozwana (...) Spółdzielnia Mieszkaniowa (...) w Z. wyraziła zgodę na cofnięcie pozwu oraz wniosła o zasądzenie na jej rzecz od powoda zwrotu kosztów procesu za pierwszą i drugą instancję (k. 109-110).

Sąd Odwoławczy ustalił i zważył, co następuje:

Powód S. S. na rozprawie apelacyjnej w dniu 23 12 2014r. cofnął pozew w części - ponad kwotę 35,52 zł i w tym zakresie zrzekł się roszczenia. Sąd Najwyższy w uchwale z dnia 26 11 2014r. wyraził pogląd, że „w razie nieodpłatnego przeniesienia na najemcę prawa własności lokalu mieszkalnego na pod-stawie art. 48 ust. 1 ustawy z dnia 15 grudnia 2000r. o spółdzielniach mieszkaniowych (tekst jedn.: Dz.U. z 2013r. poz. 1222), art. 358 1 § 3 k.c. nie ma zastosowania do wie-rzytelności o zwrot kaucji mieszkaniowej, o której mowa w art. 48 ust. 5 zdanie drugie tej ustawy” (III CZP 83/14).

W świetle tego poglądu prawnego częściowe cofnięcie pozwu przez powoda nie jest zatem niezgodne z prawem ani zasadami współżycia społecznego oraz nie zmierza także do obejścia prawa w rozumieniu regulacji art. 203 § 4 k.p.c. Jest ono zatem skuteczne i wiąże Sąd odwoławczy, przez co w sprawie powstała przewidziana w art. 355 § 1 k.p.c. podstawa prawna umorzenia postępowania, co stosownie do regulacji art. 386 § 3 k.p.c. prowadziło do uchylenia zaskarżonego wyroku w części zasądzającej od pozwanej na rzecz powoda kwotę 5.537,15zł z ustawowymi odsetkami od dnia uprawomocnienia się orzeczenia do dnia zapłaty i umorzenia w tej części postępowania.

W pozostałym zakresie doszło do uznania powództwa przez pozwaną (w części dotyczącej żądania zasądzenia od pozwanej na rzecz powoda kwoty 35,52zł z ustawowymi odsetkami). Uznanie to nie jest sprzeczne z prawem, ani zasadami współżycia społecznego i nie zmierza także do obejścia prawa i co za tym idzie – stosownie do regulacji art. 213§ 1 k.p.c. - wiąże Sąd. Z tej przyczyny w tej części apelacja jest bezzasadna, co prowadziło do jej oddalenia. Reasumując, wobec skutecznego częściowego cofnięcia pozwu przez po-woda uchylono zaskarżony wyrok w zakresie wskazanym w punkcie 1 sentencji i w tej części umorzono postępowanie w oparciu o regulację art. 386 § 3 k.p.c. w związku z art. 355 § 1 k.p.c. O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono na podstawie art. 100 zd. 2 k.p.c. i art. 102 k.p.c., biorąc pod wobec uwagę, że pozwana uległa tylko w nie-znacznej części żądania powództwa oraz że wobec wątpliwego charakteru sprawy – świadczy o tym dotychczasowa rozbieżna praktyka orzecznicza i związana z tym konieczność wystąpienia do Sądu Najwyższego z zapytaniem prawnym – nie można zarzucić powodowi, iż zbyt pochopnie wystąpił on z powództwem (por. w uzasadnieniu postanowienia SN z dn. 27 04 1971r.

I PZ 17/71), wobec czego w sprawie zachodzi przewidziany w art. 102 k.p.c. szczególnie uzasadniony wypadek uzasadniający obciążenie powoda obowiązkiem zwrotu pozwanej tylko części poniesionych przez nią kosztów procesu w postępowaniu odwoławczych w postaci opłaty od apelacji w kwocie 279zł. SSO Leszek Dąbek