Legislator Case Law & Legislation
III Ca 1226/14 AI generated

Court dismissed appeal, holding inheritance rejection deadline suspended by prior consent request for minors.

Case Number III Ca 1226/14
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Court of Appeal dismissed the appeal filed by a beneficiary against a lower court's decision to ratify the minors' waiver of inheritance rights. The minors, represented by their parents, sought to reject their grandmother's estate after the initial six-month deadline expired. The appellate court ruled that the lower court correctly applied the principle that a request for permission to reject the inheritance suspends the statutory deadline, thereby validating the waiver as timely filed.

Legislator headnote

AI generated

Art. 1015 § 1 k.c.; Art. 1019 k.c.; The filing of a request for permission to reject an inheritance in the name of a minor suspends the statutory deadline for rejection, rendering a subsequent waiver valid if filed within the suspended period.

Keywords

AI generated
inheritance rejection statutory deadline minor representation suspension of time limit waiver of inheritance court of appeal civil procedure

Cited Legislation

AI generated
Art. 1015 § 1 k.c.
W dalszej części Sąd wskazał, że termin do złożenia oświadczenia o odrzuceniu spadku określony w art. 1015 § 1 k.c., jest terminem zawitym (prekluzyjnym).
Art. 1019 k.c.
wniosła o oddalenie wniosku i zasądzenie od wnioskodawców solidarnie na jej rzecz kosztów postępowania podnosząc, że w sprawie nie zachodzą podstawy do zastosowania art. 1019 k.c. Zarzuciła też, że w jej ocenie wniosek zmierza do pokrzywdzenia uczestniczki, jako wierzyciela spadkowego.
Art. 233 § 1 k.p.c.
Dokonana przez Sąd Rejonowy ocena materiału dowodowego została dokonana w granicach określonych przez art. 233 § 1 k.p.c. w związku z art.
Art. 13 § 2 k.p.c.
w związku z art. 13 § 2 k.p.c. Wnioski tego Sądu, co do faktów w sposób logiczny wynikają z treści dowodów zgromadzonych w sprawie, poddanych przez ten Sąd wnikliwej i starannej ocenie.
Art. 385 k.p.c.
Z tych też względów apelacja uczestnika postępowania podlegała oddaleniu w oparciu o art. 385 k.p.c. w związku z art.
art. 1019 k.c
wniosła o oddalenie wniosku i zasądzenie od wnioskodawców solidarnie na jej rzecz kosztów postępowania podnosząc, że w sprawie nie zachodzą podstawy do zastosowania art. 1019 k.c.
art. 1014 § 1 k.c
wniósł o oddalenie wniosku wobec tego, iż termin dla małoletnich dla złożenia oświadczenia o przyjęciu lub odrzuceniu spadku określony art. 1014 § 1 k.c.
art. 101 § 3 k.r.o
S., oraz wskazując, że są nimi osoby małoletnie, Sąd wskazał, że do złożenia oświadczenia o odrzuceniu spadku znajduje zastosowanie art. 101 § 3 k.r.o.
art. 63 k.c
nie jest zgodą osoby trzeciej w rozumieniu art. 63 k.c.
art. 58 k.c
W takich przypadkach brak wymaganej zgody podlega ocenie na podstawie art. 58 k.c., a zatem, zgoda sądu opiekuńczego nie może zostać wyrażona następczo i nie ma mocy wstecznej od daty jej wyrażenia.

Cited Case Law

AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt III Ca 1226/14 POSTANOWIENIE Dnia 10 grudnia 2014 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach III Wydział Cywilny Odwoławczy w następującym składzie: Przewodniczący - Sędzia SO Leszek Dąbek Sędziowie: SO Andrzej Dyrda (spr.) SR (del.) Maryla Majewska - Lewandowska Protokolant Aldona Kocięcka po rozpoznaniu w dniu 10 grudnia 2014 r. na rozprawie sprawy z wniosku P. C. i Z. K. z udziałem (...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w S., G. K., J. C., M. C. (1), G. S., A. S., P. S., Banku (...) Spółki Akcyjnej w W., (...) Banku (...) Spółki Akcyjnej w W., D. S., M. S., D. W., M. C. (2), I. N., E. W. (1), G. H., M. P. i E. W. (2) o zatwierdzenie oświadczenia o uchyleniu się od skutków prawnych nie złożenia oświadczenia o odrzuceniu spadku po U. S. na skutek apelacji uczestnika postępowania (...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w S. od postanowienia Sądu Rejonowego w Jastrzębiu-Zdroju z dnia 25 marca 2014 r., sygn. akt I Ns 467/13 postanawia: oddalić apelację. SSR (del.) Maryla Majewska - Lewandowska SSO Leszek Dąbek SSO Andrzej Dyrda

UZASADNIENIE

Małoletni P. C. i Z. K. działający przez swoją matkę J. C. oraz ojca Z. G. K. wnioskiem z dnia 22 kwietnia 2013r. domagali się przywrócenia terminu do złożenia przez nich oświadczenia o odrzuceniu spadku po ich babci U. S. zmarłej 5 kwietnia 2012r. W uzasadnieniu wskazali, iż sprawa dotycząca udzielenia zezwolenia na odrzucenie spadku przed sądem rodzinnym nie zakończyła się w terminie sześciu miesięcy, wobec czego notariusz udzielił porady matce małoletnich, by zwróciła się do sądu z niniejszym wnioskiem. Uczestniczka postępowania (...) Sp. z o.o. w S. wniosła o oddalenie wniosku i zasądzenie od wnioskodawców solidarnie na jej rzecz kosztów postępowania podnosząc, że w sprawie nie zachodzą podstawy do zastosowania art. 1019 k.c. Zarzuciła też, że w jej ocenie wniosek zmierza do pokrzywdzenia uczestniczki, jako wierzyciela spadkowego.

Uczestnik postępowania Bank (...) SA w W. wniósł o oddalenie wniosku wobec tego, iż termin dla małoletnich dla złożenia oświadczenia o przyjęciu lub odrzuceniu spadku określony art. 1014 § 1 k.c. minął. Uczestnik postępowania (...) Bank (...) SA we W. wniósł o oddalenie wniosku zarzucając, że postępowanie w przed sądem rodzinnym w przedmiocie wyrażenia zgody na działanie w imieniu małoletniego dziecka nie wstrzymuje biegu terminu do przyjęcia lub odrzucenia spadku. Wezwani do udziału w sprawie w charakterze uczestników postępowania postanowieniem Sądu z dnia 13 lutego 2014r.

M. C. (2), G. S., I. N., A. S., D. S., M. S., E. W. (1), E. W. (2), D. W., G. H., P. S. i M. P. nie ustosunkowali się do żądania wniosku. Sąd Rejonowy w Jastrzębiu Zdroju postanowieniem z dnia 25 marca 2014r. zatwierdził oświadczenie o uchyleniu się od skutków prawnych niezłożenia w terminie oświadczenia o odrzuceniu spadku przez P. C. i Z. K. po spadkodawczyni U. S. z domu F. zmarłej 5 kwietnia 2012r. w J., ostatnio stale zamieszkałej w J. oraz odrzucił wniosek o uzasadnienie z dnia 17 lutego 2014r. a także ustalił, iż każdy z uczestników ponosi koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie.

Orzeczenie to poprzedził ustaleniem, że spadkodawczyni U. S. ostatnio stale zamieszkała w J. zmarła 5 kwietnia 2012r. jako wdowa. Spadkodawczyni była tylko raz mężatką. Z jej związku małżeńskiego pochodzi siedmioro dzieci: J. C., G. S., A. S., E. W. (1), G. H., P. S. i M. P.. Spadkodawczyni posiadała również jedno dziecko pozamałżeńskie – I. N.. Spadkodawczyni nie miała dzieci przysposobionych. Nie zostawiła testamentu. 24 maja 2012r. matka małoletnich wnioskodawców P. C. i Z. K. J. C. złożyła oświadczenie o odrzuceniu spadku po spadkodawczyni w formie aktu notarialnego.

Podobne oświadczenia złożyła część pozostałych osób należących do kręgu spadkobierców ustawowych po spadkodawczyni. 24 maja 2012r. J. C. złożyła wniosek do Sądu Rejonowego w Jastrzębiu-Zdroju Wydział III Rodzinny o zezwolenie na złożenie oświadczenia o odrzuceniu spadku w imieniu małoletnich wnuków spadkodawczyni a jej dzieci - P. C. i Z. K.. Postanowieniem z dnia 04 marca 2013r. Sąd Rejonowy w Jastrzębiu-Zdroju w sprawie sygn. III Nsm 339/12 zezwolił J. C. na dokonanie czynności prawnej w imieniu małoletnich P. C. i Z.

K. polegającej na odrzuceniu spadku po zmarłej dnia 5 kwietnia 2012r. U. S. – babce małoletnich. Postanowienie to uprawomocniło się z dniem 26 marca 2013r. Złożony przez J. C. wniosek z dnia 7 marca 2013r. o doręczenie jej odpisu tego orzeczenia ze stwierdzeniem jego prawomocności nie został rozpoznany. W dniu 17 kwietnia 2013r. J. C. złożyła w imieniu swych małoletnich dzieci P. C. i Z. K. oświadczenie w formie aktu notarialnego o odrzuceniu spadku po spadkodawczyni. Na rozprawie w dniu 25 marca 2014r. J. C. w imieniu małoletnich wnioskodawców oświadczyła, iż uchyla się od skutków prawnych nie złożenia w terminie oświadczenia o odrzuceniu spadku po ich babci U.

S. i spadek ten w ich imieniu odrzuciła. W tak ustalonym stanie faktycznym, Sąd Rejonowy, w sposób szczegółowy analizując osoby powołane do dziedziczenia po zmarłej U. S., oraz wskazując, że są nimi osoby małoletnie, Sąd wskazał, że do złożenia oświadczenia o odrzuceniu spadku znajduje zastosowanie art. 101 § 3 k.r.o. Do skutecznego złożenia oświadczenia o odrzuceniu spadku po spadkodawczyni U. S. przez małoletnich wnioskodawców wymagane było zezwolenie sądu opiekuńczego. W dalszej części Sąd ten wskazał, że zgoda sądu opiekuńczego wymagana treścią art. 101 § 3 k.r.o. nie jest zgodą osoby trzeciej w rozumieniu art. 63 k.c. Wyłącza to zastosowanie art. 63 k.c. do tych czynności prawnych, do dokonania których z mocy przepisów szczególnych wymagane jest zezwolenie sądu, czy też innego organu państwa.

W takich przypadkach brak wymaganej zgody podlega ocenie na podstawie art. 58 k.c., a zatem, zgoda sądu opiekuńczego nie może zostać wyrażona następczo i nie ma mocy wstecznej od daty jej wyrażenia. Mając na względzie powyższe, Sąd uznał, że jakiekolwiek oświadczenia przedstawicieli małoletnich wnioskodawców złożone przed uprawomocnieniem się postanowienia Sądu Rejonowego w Jastrzębiu-Zdroju z dnia 04 marca 2013r., sygn. III Nsm 339/12, którym sąd ten jako sąd opiekuńczy zezwolił J. C. na dokonanie czynności prawnej w imieniu małoletnich P. C. i Z.

K. polegającej na odrzuceniu spadku po zmarłej dnia 05 kwietnia 2012r. U. S. – babce małoletnich, byłyby bezwzględnie nieważne w rozumieniu art. 58 k.c. W dalszej części Sąd wskazał, że termin do złożenia oświadczenia o odrzuceniu spadku określony w art. 1015 § 1 k.c., jest terminem zawitym (prekluzyjnym). Oznacza to, że z chwilą jego upływu wygasa uprawnienie do skorzystania z tego prawa podmiotowego, a oświadczenie złożone po upływie terminu nie wywołuje żadnych skutków prawnych. W tej sytuacji Sąd uznał, że regulacja z art. 1015 § 1 k.c. w zw. z art. 98 § 1 k.c. w sposób jednoznaczny wyklucza możliwość skutecznego złożenia oświadczenia o przyjęciu lub odrzuceniu spadku po upływie określonego w tym przepisie terminu.

Oznacza to, iż termin ten upływa niezależnie od tego, czy osoba uprawniona do jego złożenia miała faktyczną i prawną możność skutecznego złożenia tego oświadczenia. Sąd nadto wskazał, że ustawa wymaga, aby to w tym terminie złożone zostało oświadczenie zainteresowanego spadkobiercy, a nie wniosek o udzielenie zezwolenia na jego złożenie. Stąd też w przypadku małoletniego nie można uznać, że termin ten został zachowany, gdy przed jego upływem rodzice wystąpili do sądu o udzielnie im zezwolenia, o którym mowa w art. 101 § 3 k.r.o.

Z art. 1015 § 1 k.c. w zw. z art. 98 § 1 k.r.o. wynika jednoznacznie, że rodzice powinni w imieniu małoletnich złożyć oświadczenie o odrzuceniu przez niego spadku przed upływem sześciu miesięcy, od dowiedzenia się przez nich o tytule powołania go do spadku. Sąd wskazał, że w niniejszej sprawie od chwili złożenia oświadczenia o odrzuceniu spadku po spadkodawczyni przez matkę małoletnich wnioskodawców J. C. w dniu 24 maja 2012r. do uprawomocnienia się postanowienia sądu opiekuńczego w przedmiocie udzielenia jej zezwolenia na złożenie oświadczenia w przedmiocie odrzucenia spadku, co miało miejsce 26 marca 2013r., upłynął okres 10 miesięcy.

Tym samym uczestniczka ta nie miała możliwości faktycznych ani prawnych złożenia w terminie oświadczenia określonego o odrzuceniu spadku w imieniu małoletnich wnioskodawców. Oświadczenie o przyjęciu lub o odrzuceniu spadku jest nieodwołalne (art. 1018 § 2 k.c.), natomiast bezskuteczny upływ terminu do złożenia oświadczenia spadkowego powoduje, wygaśnięcie uprawnienia kształtującego do jego złożenia. Sąd wskazał jednak, że surowość tej zasady łagodzi konstrukcja przewidziana w art. 1019 k.c. zgodnie z którą, spadkobierca, który złożył oświadczenie o przyjęciu lub o odrzuceniu spadku pod wpływem błędu bądź groźby, lub z tego powodu nie złożył takiego oświadczenia może uchylić się od skutków prawnych tego oświadczenia przed sądem, przy czym powinien on jednocześnie oświadczyć, czy i jak spadek przyjmuje, czy też go odrzuca.

Uchylenie się wymaga zatwierdzenia przez sąd, podlega ono zatem jego merytorycznej kontroli, która jest prowadzona na rozprawie (art. 690 § 1 k.p.c.) i obejmuje badanie, czy spełnione zostały przesłanki uchylenia się, w szczególności wystąpienie błędu lub groźby, okoliczności powstania tych wad oraz zachowania terminu uchylenia się określonego w art. 88 § 2 k.c. Sąd wskazał, że zakresem tego unormowania nie jest objęta sytuacja, gdy spadkobierca z przyczyn obiektywnych nie składa oświadczenia w terminie na skutek np. braku uzyskania we właściwym czasie prawomocnego postanowienia sądu opiekuńczego co do zezwolenia na złożenie tego oświadczenia.

Sąd uznał, że w niniejszej sprawie niezachowanie terminu do złożenia oświadczenia spadkowego na skutek uzyskania zgody sądu opiekuńczego dla złożenia przez małoletniego oświadczenia w przedmiocie spadku po upływie sześciomiesięcznego terminu przewidzianego w art. 1015 § 2 k.c. nie jest błędem w rozumieniu art. 1019 k.c., gdyż nie jest to błąd co do treści czynności prawnej. W ocenie Sądu jednakże bezskuteczny upływ terminu z art. 1015 k.c. nie wyklucza złożenia skutecznego wniosku o zatwierdzenie oświadczenia o uchyleniu się od skutków prawnych nie złożenia oświadczenia o odrzuceniu spadku po spadkodawcy.

Sąd wskazał, że wykładnia przepisów prawa spadkowego, chroniących małoletnich spadkodawców w przypadku nie złożenia oświadczenia spadkowego w terminie oraz treści art. 1019 k.c. i 1015 k.c. prowadzi do wniosku, że występują tutaj luka w prawie. Obowiązujące przepisy nie normują bowiem przypadku, o jaki chodzi w sprawie, czyli braku oświadczenia z przyczyn niezależnych od spadkobiercy a sytuacja ta nie jest prawnie obojętna. W ocenie tego Sądu, do tego przypadku należy zastosować przepis, którego hipoteza dotyczy podobnego stanu faktycznego przy takiej samej ratio legis.

Przepisem takim jest art. 1019 § 2, który należy zastosować w drodze analogii, gdyż analogia legis jest bowiem uznanym sposobem wypełniania luk w prawie. Sąd uznał, że dla uniknięcia dziedziczenia na podstawie art. 1015 § 2 k.c. złożenie oświadczenia spadkowego wymaga jednoczesnego uchylenia się od skutków prawnych nie złożenia oświadczenia w terminie a następnie zatwierdzenia sądu, podobnie jak zatwierdzenia takowego wymaga uchylenie się od skutków nie złożenia oświadczenia o przyjęciu lub odrzuceniu spadku pod wpływem błędu lub groźby.

Stąd też w drodze analogii legis koniecznym jest sięgnięcie do hipotezy art. 1019 k.c. Zastosowanie per analogiam art. 1019 k.c. w sytuacji np. upływu terminu do złożenia oświadczeń spadkowych z powodów leżących po stronie wymiaru sprawiedliwości jest w ocenie Sądu najbezpieczniejszym dla pewności obrotu. Efektem kontroli uchylenia się od skutków nie złożenia oświadczenia spadkowego w terminie przeprowadzonej przez sąd spadku, jest rozstrzygnięcie pozytywne lub negatywne w formie postanowienia. Konsekwencją powyższego musi być odrzucenie dopuszczalności potraktowania kwestii uchylenia się od skutków prawnych oświadczenia o przyjęciu lub o odrzuceniu spadku (skutków prawnych niezachowania terminu) jako przesłanki orzeczenia stwierdzającego nabycie spadku.

W efekcie Sąd odrzucił też dopuszczalność stwierdzenia skuteczności oświadczenia o odrzuceniu spadku, które zostało złożone po terminie bez wcześniejszego złożenia spadkobiercę oświadczenia o uchyleniu się od skutków prawnych nie złożenia tego oświadczenia w terminie a następnie zatwierdzenia tego oświadczenia lub odmowy jego zatwierdzenia przez sąd spadku. Postanowienie sądu rodzinnego o udzieleniu matce małoletnich wnioskodawców zgody na złożenie oświadczenia o odrzuceniu spadku uprawomocniło się 26 marca 2013r., czyli po upływie terminu do złożenia oświadczenia o odrzuceniu spadku.

Wobec tego w ocenie Sądu oświadczenie złożone przez matkę małoletnich w dniu 17 kwietnia 2013r. w imieniu małoletnich dzieci P. C. i Z. K. w formie aktu notarialnego o odrzuceniu spadku po spadkodawczyni było nieskuteczne jako złożone po terminie określonym art. 1015 § 1 k.c. a bez jednoczesnego zatwierdzenia go przez Sąd, czego wymaga art. 1019 § 1 k.c. stosowany per analogiam. Jednakże ponieważ niezwłocznie po prawomocności tego orzeczenia matka małoletnich złożyła oświadczenie o przywrócenie terminu do jego złożenia, które należało zakwalifikować jako wniosek o zatwierdzenie oświadczenia o odrzuceniu spadku w imieniu małoletnich Sąd wniosek uwzględnił jako uzasadniony w świetle art. 1019 k.c. stosowanego per analogiam.

W dniu 25 marca 2014r. na rozprawie przedstawicielka ustawowa wnioskodawców złożyła wymagane treścią art. 1019 k.c. oświadczenie. Wobec tego oświadczenie to zostało złożone w terminie określonym art. 88 § 1 k.c. w zw. z art. 1019 § 1 k.c. Jak bowiem wynika z oświadczenia przedstawicielki ustawowej uczestników została ona pouczona w dniu 17 kwietnia 2013r. przez notariusza o konieczności zatwierdzenia oświadczenia składanego po terminie przez sąd. Okoliczności tej nikt z uczestników nie kwestionował a jest spójna z pozostałymi faktami, wobec czego Sąd uznał ją za przyznaną (art. 230 k.p.c. i art. 231 k.p.c.).

W związku z powyższym Sąd orzekł, jak w punkcie pierwszym sentencji postanowienia na podstawie art. 1019 k.c. stosowanego per analogiam. W punkcie drugim tego orzeczenia Sąd odrzucił wniosek o uzasadnienie zgłoszony 17 lutego 2014r. jako przedwczesny w rozumieniu art. 328 § 1 k.p.c. w zw. z art. 361 k.p.c. stosując per analogiam art. 328 § 1 zd. 2 k.p.c. O kosztach postępowania Sąd orzekł na zasadzie art. 520 § 1 k.p.c. Apelację od tego orzeczenia wniosła uczestniczka postępowania (...) sp. z o.o. w zakresie pkt 1 i 3 zarzucając obrazę przepisów prawa materialnego, a to art. 1015 § 1 k.c. w związku z art. 101 § 3 k.r.o. poprzez jego błędną wykładnię polegającą na uznaniu, że podjęcie czynności zmierzających do uzyskania zezwolenia na odrzucenie w imieniu małoletniego spadku w terminie 6 miesięcznym od chwili, gdy przedstawiciel ustawowy dowiedział się o tytule swego powołania powoduje, że termin z art. 1015 § 1 k.c. jest zachowany, a także art. 1019 § 1-3 k.c. oraz art. 84 k.c. przez jego niewłaściwą interpretację i błędne przyjęcie, że w sprawie tej zachodzi podstawa do zatwierdzenia uchylenie się przez P. C. i Z.

K. od skutków prawnych niezłożenia oświadczenia o odrzuceniu spadku po zmarłej U. S. w ustawowym terminie. Na tych podstawach wniósł o zmianę punktu 1 postanowienia i oddalenie wniosku P. C. i Z. K. oraz zasądzenie od wnioskodawców na rzecz uczestniczki kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego za I i II instancję według norm przepisanych. Wnioskodawczyni wniosła o oddalenie apelacji.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Sąd pierwszej instancji prawidłowo ustalił wszystkie okoliczności faktyczne istotne dla rozstrzygnięcia sprawy. Poczynione ustalenia dotyczące okoliczności faktycznych mają podstawę w zgromadzonym w sprawie materialne dowodowym, który w zakresie dokonanych ustaleń jest logiczny i wzajemnie spójny. Dokonana przez Sąd Rejonowy ocena materiału dowodowego została dokonana w granicach określonych przez art. 233 § 1 k.p.c. w związku z art. 13 § 2 k.p.c. Wnioski tego Sądu, co do faktów w sposób logiczny wynikają z treści dowodów zgromadzonych w sprawie, poddanych przez ten Sąd wnikliwej i starannej ocenie.

Ustalenia te Sąd Okręgowy przyjmuje za własne. Sąd Rejonowy prawidłowo doszedł do wniosku o skuteczności i konieczności zatwierdzenia oświadczenia o uchyleniu się od skutków prawnych niezłożenia w terminie oświadczenia o odrzuceniu spadku przez P. C. i Z. K. po spadkodawczyni U. S. z domu F. zmarłej 5 kwietnia 2012r. w J.. Konstrukcja prawna wywodów poczynionych przez Sąd Rejonowy zmierzała do zastosowania w drodze analogii art. 1019 k.c., jednakże dla Sądu Okręgowego, podstawą dla uwzględnienia wniosku było stanowisko zajęte przez Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 20 listopada 2013r. (I CSK 329/13), w którym to stwierdził, że złożenie wniosku o zezwolenie na odrzucenie spadku w imieniu małoletniego powoduje zawieszenie - na czas trwania postępowania - biegu terminu określonego w art. 1015 § 1 k.c. Mając na względzie powyższe, należało uznać, że termin do złożenia oświadczenia z art. 1015 § 1 k.c. biegł od 5 kwietnia 2012r.

Wskutek złożenia, w dniu 24 maja 2012r., przez J. C. wniosku do Sądu Rejonowego w Jastrzębiu-Zdroju o zezwolenie na złożenie oświadczenia o odrzuceniu spadku w imieniu małoletnich wnuków spadkodawczyni a jej dzieci - P. C. i Z. K., nastąpiło z tym dniem zawieszenia biegu terminu z art. 1015 § 1 k.c. Sąd Rejonowy w Jastrzębiu-Zdroju w sprawie o sygn. akt III Nsm 339/12 postanowieniem z dnia 4 marca 2013r. zezwolił J. C. na dokonanie czynności prawnej w imieniu małoletnich P. C. i Z. K. polegającej na odrzuceniu spadku po zmarłej dnia 5 kwietnia 2012r.

U. S. – babce małoletnich. Postanowienie to uprawomocniło się z dniem 26 marca 2013r. Z tym też dniem, bieg terminu określonego w art. 1015 § 1 k.c. zaczął biec dalej. Wobec zatem złożenia w dniu 17 kwietnia 2013r. przez J. C. w imieniu małoletnich P. C. i Z. K. oświadczenie w formie aktu notarialnego o odrzuceniu spadku po spadkodawczyni, uznać należało, że zostało ono złożone w terminie określonym w art. 1015 § 1 k.c. Mając na względzie powyższe, orzeczenie Sądu Rejonowego, wobec wywołania identycznych skutków, musiało się ostać.

Z tych też względów apelacja uczestnika postępowania podlegała oddaleniu w oparciu o art. 385 k.p.c. w związku z art. 13 § 2 k.p.c. SSR (del.) Maryla Majewska – Lewandowska SSO Leszek Dąbek SSO Andrzej Dyrda