Legislator Case Law & Legislation
VIII U 10156/14 AI generated

Social court allows pre-retirement benefit despite business activity, ruling it was merely procedural. The court found the business activity was not real.

Case Number VIII U 10156/14
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Allowed / Granted

Legislator summary

AI generated

The social court overturned the Social Insurance Agency's refusal to grant pre-retirement benefits to the appellant. The agency had denied the claim because the appellant was registered as conducting business activities between losing her job and becoming unemployed. The court ruled that the business activity was merely a formality to comply with unemployment office procedures and lacked any practical or real dimension. Consequently, the court granted the pre-retirement benefit from July 24, 2014, citing established case law regarding the interpretation of eligibility conditions.

Legislator headnote

AI generated

Art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o świadczeniach przedemerytalnych; Art. 477 § 14 pkt 2 k.p.c.: The court may find that business activity conducted immediately after job loss is merely procedural if it lacks practical substance, thereby not disqualifying the applicant for pre-retirement benefits.

Keywords

AI generated
pre-retirement benefits business activity social insurance procedural formality eligibility conditions unemployment status social court

Cited Legislation

AI generated
Art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o świadczeniach przedemerytalnych
prawa do świadczenia przedemerytalnego na podstawie przepisu art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o świadczeniach przedemerytalnych (Dz.
Art. 477 § 14 pkt 2 k.p.c.
W konsekwencji, Sąd Okręgowy, na podstawie powołanych przepisów prawa materialnego oraz art. 477 14 § 2 kpc, zmienił zaskarżoną decyzję i przyznał odwołującej prawo do świadczenia przedemerytalnego od dnia 24 lipca 2014 r.

Cited Case Law

AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

ODPIS Sygn. akt VIII U 10156/14

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 23 kwietnia 2015 r. Sąd Okręgowy w Poznaniu VIII Wydział Ubezpieczeń Społecznych w składzie : Przewodniczący del. SSR Maciej Nawrocki Protokolant st. prot. sąd. Anna Narożna po rozpoznaniu w dniu 23 kwietnia 2015 r. w Poznaniu odwołania R. N. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych I Oddział w P. z dnia 14 października 2014r., znak: (...) w sprawie R. N. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych I Oddział w P. o świadczenie przedemerytalne zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, że przyznaje odwołującej prawo do świadczenia przedemerytalnego od dnia 24 lipca 2014 roku.

UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 14 października 2014 r., znak (...)Zakład Ubezpieczeń Społecznych I Oddział w P. rozpatrując wniosek z dnia 23 lipca 2014 r. odmówił R. N. prawa do świadczenia przedemerytalnego na podstawie przepisu art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o świadczeniach przedemerytalnych (Dz. U. Nr 120 z 2004 r., poz. 1252 ze zm.; dalej: ustawa o świadczeniach przedemerytalnych ). W uzasadnieniu organ rentowy wskazał, że w okresie pomiędzy rozwiązaniem stosunku pracy z przyczyn dotyczących pracodawcy (31 lipca 2013 r.), a dniem uzyskania statusu osoby bezrobotnej (dnia 14 stycznia 2014 r.), ubezpieczona w okresie od 3 do 8 stycznia 2014 r. podlegała ubezpieczeniom społecznym, jako osoba prowadząca działalność gospodarczą.

Organ rentowy jednocześnie przyznał spełnienie przez ubezpieczoną pozostałych przesłanek przyznania świadczenia przedemerytalnego, tj.: wieku, stażu ubezpieczeniowego, pobierania przez okres 6 miesięcy zasiłku dla bezrobotnych, posiadania nadal statusu osoby bezrobotnej, złożenia wniosku o świadczenie przedemerytalne w terminie 30 dni od dnia wydania zaświadczenia przez powiatowy urząd pracy. Zatem jedyną przesłanką odmowy przyznania świadczenia było podleganie ubezpieczeniom społecznym z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej w okresie pomiędzy ustaniem ostatniego stosunku pracy, a uzyskaniem statusu osoby bezrobotnej. /vide: decyzja w aktach ZUS/ Od powyższej decyzji w ustawowym terminie odwołała się R.

N., wnosząc o ponowne rozpatrzenie sprawy. jej zmianę i przyznanie świadczenia przedemerytalnego. W uzasadnieniu odwołująca podniosła, że działalność „odwiesiła” wyłącznie w celu jej zlikwidowania, zgodnie ze wskazówkami uzyskanymi w Urzędzie Pracy. Podkreśliła również odwołująca, że działalności nie da się zlikwidować w jeden dzień. /vide: odwołanie – k. 2/ W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie, przytaczając argumentację powołaną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji oraz akcentując, że w świetle orzecznictwa niezbędne jest zachowanie ścisłej kolejności (sekwencji) zdarzeń prawnych, które są przesłankami nabycia prawa do świadczenia przedemerytalnego. /vide: odpowiedź na odwołanie – k. 6-7/ Sąd ustalił następujący stan faktyczny:

Odwołująca urodziła się dnia (...) bezsporne Od dnia 1 lutego 2011 r. odwołująca prowadziła działalność gospodarczą – handel materiałami budowlanymi. Dnia 15 maja 2012 r. odwołująca podjęła pracę w (...) spółka z o.o. W związku z podjęciem tego zatrudnienia, zawiesiła prowadzoną działalność gospodarczą – nic nie robiła w ramach działalności gospodarczej, nie opłacała składek. bezsporne; nadto dowód: dokumenty w aktach ZUS, zeznania odwołującej – k. 17-18 Z dniem 31 lipca 2013 r. uległ ustał stosunek pracy łączący odwołującą z (...) spółka z o.o., w związku z rozwiązaniem umowy z powodu likwidacji stanowiska pracy. bezsporne; nadto dowód: dokumenty w aktach ZUS (świadectwo pracy), zeznania odwołującej – k. 17-18 W okresie od dnia 1 sierpnia 2013 r. do dnia 24 grudnia 2013 r. odwołująca pobierała zasiłek chorobowy. bezsporne; nadto dowód: dokumenty w aktach ZUS Dnia 31 grudnia 2013 r. odwołująca sporządziła protokół zniszczenia materiałów budowlanych, będących na stanie jej przedsiębiorstwa, które to materiały uległy przeterminowaniu, zniszczeniu i zamoknięciu, w trakcie przechowywania pod wiatą domu odwołującej.

Pozostałego mienia swego przedsiębiorstwa (laptop) odwołująca nie poddała zniszczeniu ani amortyzacji, ze względu na to, że były to przedmioty zakupione na jej nazwisko, prywatnie, a nie jako mienie przedsiębiorstwa (przedsiębiorcy). dowód: protokół zniszczenia z dnia 31.12.2013 r. – koperta k. 16, zeznania odwołującej – k. 17-18 Na początku stycznia 2014 r. odwołująca udała się do Powiatowego Urzędu Pracy. Tam poinformowano ją, że powinna odwiesić, a następnie zlikwidować działalność gospodarczą. Kierując się tymi wskazówkami, odwołująca dnia 3 stycznia 2014 r. (piątek) udała się do Urzędu Miasta, gdzie złożyła wniosek o podjęcie działalności gospodarczej.

Mimo, że chciała tego samego dnia zlikwidować działalność, to urzędniczki powiedziały jej „dzisiaj odwiesimy jutro zlikwidujemy”. Ze względu na weekend i święto Trzech Króli, odwołująca nie mogła załatwić sporawy zlikwidowania działalności gospodarczej w ciągu następnych trzech dnia i uczyniła to dopiero dnia 8 stycznia 2014 r. (środa) W związku z podjęciem działalności odwołująca zgłosiła się do ubezpieczeń społecznych (dnia 3 stycznia 2014 r.), a w związku z likwidacją działalności wyrejestrowała z tychże ubezpieczeń (od dnia 9 stycznia 2014 r.).

Odwołująca uiściła należne składki z tytułu ubezpieczeń społecznych. dowód: dokumenty w aktach ZUS, zgłoszenia podjęcia i likwidacji działalności gospodarczej, deklaracje do ZUS – koperta k. 16, zeznania odwołującej – k. 17-18 W okresie od 3 do 8 stycznia 2014 r. odwołująca nie prowadziła aktywnie działalności – nic nikomu nie sprzedała, nie zamieniła, nie oddała, nie prowadziła żadnych czynności dotyczących działalności, nie chciała nikomu nic sprzedać, kupić, nie próbowała nawiązać kontaktów handlowych. dowód: zeznania odwołującej – k. 17-18 W okresie od dnia 14 stycznia 2014 r. odwołująca jest zarejestrowana w Powiatowym Urzędzie Pracy w S. jako osoba bezrobotna.

W okresie od dnia 22 stycznia 2014 r. do dnia (co najmniej) 23 lipca 2014 r. pobierała zasiłek dla bezrobotnych. W okresie tym nie otrzymała propozycji pracy, co implikuje również, że nie odmówiła przyjęcia pracy zaproponowanej. bezsporne; nadto dowód: dokumenty w aktach ZUS (zaświadczenie z PUP) Na dzień 31 lipca 2013 r. odwołująca legitymuje się stażem ubezpieczeniowym wynoszącym 30 lat, w tym: 20 lat + 10 m-cy + 3 dni okresów składkowych, 4 lata + 10 m-cy + 17 dni okresów nieskładkowych oraz 4 lata + 3 m-ce + 10 dni okresów uzupełniających. bezsporne; nadto dowód: dokumenty w aktach ZUS Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie dokumentów zgromadzonych w aktach organu rentowego, aktach sprawy niniejszej oraz na podstawie zeznań odwołującej.

Dokonując oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego, Sąd kierował się treścią art. 233 kpc, który stanowi, że sąd ocenia wiarygodność i moc dowodów według własnego przekonania, na podstawie wszechstronnego rozważenia zebranego materiału. Ocena dowodów dokonywana jest przez pryzmat własnych przekonań sądu, jego wiedzy i posiadanego zasobu doświadczeń życiowych, ale powinna także uwzględniać wymagania prawa procesowego oraz reguły logicznego myślenia, według których sąd w sposób bezstronny, racjonalny i wszechstronny rozważa materiał dowodowy jako całość, dokonuje wyboru określonych środków dowodowych i - ważąc ich moc oraz wiarygodność - odnosi je do pozostałego materiału dowodowego (wyrok SN z dnia 10.06.1999 r.

II UKN 685/98 OSNAPiUS 00.17.655). Sąd uznał za wiarygodne w całości dokumenty zawarte w aktach pozwanego organu rentowego oraz w aktach niniejszej sprawy, albowiem zostały one sporządzone przez kompetentne organy, w zakresie przyznanych im upoważnień i w przepisanej formie. Ponieważ nie były one kwestionowane przez żadną ze stron postępowania i nie wzbudziły wątpliwości Sądu co do ich autentyczności bądź prawdziwości zawartych w nich twierdzeń, nie było podstaw, ażeby odmówić im wiary. Także dokumenty prywatne (w szczególności protokół zniszczenia z dnia 31 grudnia 2013 r.) Sąd uznał za wiarygodne, nie powziąwszy zastrzeżeń co do ich autentyczności i wartości dowodowej, wobec faktu, że żadna ze stron w toku postępowania nie kwestionowała ich prawdziwości.

Zeznaniom odwołującej Sąd dał wiarę i uczynił je podstawą ustaleń faktycznych. Zeznania te w znacznej części korespondują ze zgromadzonymi w sprawie dokumentami. Nadto, odwołująca opisała motywy i okoliczności „papierowego”, „formalnego” podjęcia działalności gospodarczej w styczniu 2014 r. Relacja odwołującej w tym zakresie jest dla Sądu zupełnie wiarygodna – (i) po przeszło półtora roku zawieszenia działalności gospodarczej, (ii) po niemal pół roku chorobowej niezdolności do pracy, (iii) w okresie pomiędzy jednymi świętami a świętem kolejnym (Trzech Króli), (iv) w środku zimy, (v) przy braku towaru nadającego się do sprzedaży (uległ protokolarnemu zniszczeniu w dniu 31 grudnia 2013 r.) – nie mogło być i nie było innego uzasadnienia dla „podejmowania” działalności gospodarczej w zakresie handlu materiałami budowlanymi i zgłoszenia się do ubezpieczeń społecznych, jak tylko potrzeba zadośćuczynienia urzędowym procedurom, w sposób wskazany odwołującej przez urzędniczki Powiatowego Urzędu Pracy i Urzędu Miasta w S..

Sąd dał zatem wiarę odwołującej, że w istocie działalności gospodarczej nie podjęła i w okresie od 3 (piątek) do 8 (środa) stycznia 2014 r. (3 dni robocze + 3 dni wolne od pracy) nie prowadziła.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Kwestią sporną było to, czy odwołującej przysługuje świadczenie przedemerytalne, w sytuacji, gdy po rozwiązaniu stosunku pracy z przyczyn dotyczących zakładu pracy, a przed zarejestrowaniem się w Urzędzie Pracy jako osoba bezrobotna, odwołująca była zgłoszona do ubezpieczeń społecznych jako osoba prowadząca działalność gospodarczą w okresie od 3 do 8 stycznia 2014 r. Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy o świadczeniach przedemerytalnych , prawo do świadczenia przedemerytalnego przysługuje osobie, która: 1) (…) [pominięto] 2) do dnia rozwiązania stosunku pracy lub stosunku służbowego z przyczyn dotyczących zakładu pracy, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz.

U. z 2008 r. Nr 69, poz. 415 z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą o promocji zatrudnienia”, w którym była zatrudniona przez okres nie krótszy niż 6 miesięcy, ukończyła co najmniej 55 lat – kobieta oraz 60 lat – mężczyzna oraz posiada okres uprawniający do emerytury, wynoszących co najmniej 30 lat dla kobiet i 35 lat dla mężczyzn 3) (…) [pominięto] 4) (…) [pominięto] 5) (…) [pominięto] 6) (…) [pominięto]. Za okres uprawniający do emerytury, o którym mowa w ust.1, uważa się okres ustalony zgodnie z przepisami art. 5-9, art. 10 oraz art. 11 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (art. 2 ust. 2 ustawy o świadczeniach przedemerytalnych ).

Zgodnie zaś z art. 2 ust. 3 ustawy o świadczeniach przedemerytalnych , świadczenie przedemerytalne przysługuje osobie określonej w ust. 1 po upływie co najmniej 6 miesięcy pobierania zasiłku dla bezrobotnych, o którym mowa w ustawie o promocji zatrudnienia, jeżeli osoba ta spełnia łącznie następujące warunki:

1) nadal jest zarejestrowana jako bezrobotna;

2) w okresie pobierania zasiłku dla bezrobotnych nie odmówiła bez uzasadnionej przyczyny przyjęcia propozycji odpowiedniego zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej, w rozumieniu przepisów ustawy o promocji zatrudnienia, albo zatrudnienia w ramach prac interwencyjnych lub robót publicznych;

3) złoży wniosek o przyznanie świadczenia przedemerytalnego w terminie nieprzekraczającym 30 dni od dnia wydania przez powiatowy urząd pracy dokumentu poświadczającego 6-miesięczny okres pobierania zasiłku dla bezrobotnych. W ocenie organu rentowego podleganie ubezpieczeniom społecznym z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej w okresie między ustaniem zatrudnienia z przyczyn leżących po stronie pracodawcy (które to zatrudnienie trwało dłużej niż 6 miesięcy), a uzyskaniem statusu osoby bezrobotnej (i pobieraniem przez okres co najmniej 6 miesięcy zasiłku dla bezrobotnych) przekreśla możliwość przyznania prawa do świadczenia przedemerytalnego.

Stanowisko organu rentowego jawi się jako chybione ze względu na literalną treść analizowanego przepisu oraz jako jednoznacznie sprzeczne z wykładnią teleologiczną. Celem analizowanej regulacji jest zapewnienie świadczeń osobom, które – pomimo swego doświadczenia zawodowego i pomimo swego wieku (albo ze względu na swój wiek) – nie mogą znaleźć zatrudnienia. Celem regulacji nie jest jednak zniechęcanie takich osób do poszukiwania nowego zatrudnienia, poprzez odbieranie możliwość otrzymania świadczenia przedemerytalnego, jeśli bezpośrednio po ustaniu długiego zatrudnienia, a przed „przejściem” na zasiłek dla bezrobotnych, znajdą na pewien okres czasu inną pracę.

Taka interpretacja byłaby zupełnie nieracjonalna. Była również niezrozumiała w świetle znanej notoryjnie konieczności aktywizowania osób w bardziej zaawansowanym wieku, tak by nie opuszczały przedwcześnie rynku pracy i nie przechodziły z fazy budowania funduszy systemu ubezpieczeń społecznych do fazy konsumowania środków z tych funduszy. Wykładnia zaprezentowana przez organ rentowy jest również sprzeczna z najnowszą judykaturą w omawianej materii. W wyroku z dnia 2 lipca 2013 r. (III UZP 2/13, OSNP 2013.21-22.256) Sąd Najwyższy stwierdził, że okres pobierania zasiłku dla bezrobotnych, określonego w art. 2 ust. 3 ustawy o świadczeniach przedemerytalnych nie musi przypadać bezpośrednio po rozwiązaniu stosunku pracy z przyczyn wymienionych w art. 2 ust. 1 tej ustawy.

Podobnie w wyroku z dnia 14 maja 2009 r. (III AUa5014/08, LEX nr 574503) Sąd Apelacyjny w Katowicach orzekł, że art. 2 ust. 1 pkt. 5 ustawy z 2004 roku o świadczeniach przedemerytalnych, ani inny przepis tej ustawy nie posługuje się warunkiem: „pozostawania w stosunku pracy bezpośrednio przed nabyciem statusu osoby bezrobotnej”, zatem zawarcie umowy zlecenia po rozwiązaniu stosunku pracy z przyczyn dotyczących zakładu pracy nie ma znaczenia z punktu widzenia warunków opisanych w treści art. 2 ust. 1 pkt. 5 ustawy. Sąd orzekający w niniejszej sprawie w pełni podziela argumentację prezentowaną w przywołanych judykatach.

Charakter niniejszej sprawy nie daje Sądowi możliwości wiążącego wypowiedzenia się w kwestii podlegania odwołującej ubezpieczeniom społecznym z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej w okresie od dnia 3 do 8 stycznia 2014 r. Sąd dostrzega jednak i nie może ignorować tego, że owo „podjęcie” i „prowadzenie” działalności gospodarczej przez odwołującą nie miało żadnego wymiaru praktycznego, realnego, sprowadzało się li tylko do zadośćuczynienia procedurom w sposób wskazany odwołującej przez urzędniczki Powiatowego Urzędu Pracy i Urzędu Miasta w S..

W tym kontekście zupełnie nieprzekonujące są wywody pełnomocnika organu rentowego zaprezentowane w uzasadnieniu odpowiedzi na odwołanie, w szczególności budowanie argumentacji ad absurdum o możliwości wieloletniego prowadzenia działalności gospodarczej po utracie zatrudnienia i późniejszego nabycia prawa do świadczenia przedemerytalnego. Argumentacja ta jest skrajnie odległa od stanu faktycznego niniejszej sprawy. W ocenie Sądu odwołująca spełniła wszystkie warunki nabycia prawa do świadczenia przewidziane w ustawie o świadczeniach przedemerytalnych .

W konsekwencji, Sąd Okręgowy, na podstawie powołanych przepisów prawa materialnego oraz art. 477 14 § 2 kpc, zmienił zaskarżoną decyzję i przyznał odwołującej prawo do świadczenia przedemerytalnego od dnia 24 lipca 2014 r. /-/ Maciej Nawrocki