Court corrects prosecutor's appeal by changing fine basis from Art. 36 to Art. 33 of Criminal Code.
Legislator summary
AI generatedThe Court of Appeal partially upheld the prosecutor's appeal against a first-instance judgment, correcting a legal error regarding the statutory basis for the fine. The lower court had convicted the defendant of fraud but incorrectly cited Article 36 of the Criminal Code for the fine instead of Article 33. The appellate court ruled that while the factual findings were sound, the specific legal provision for the fine was erroneous and constituted an infringement of the material law, necessitating a correction to the proper article.
Legislator headnote
AI generatedArt. 297 § 1 k.k.; Art. 33 § 2 k.k.; Art. 36 § 2 k.k.: When a fine is imposed as a penalty for fraud, the correct legal basis is Article 33 § 2 of the Criminal Code, not Article 36 § 2, and using the latter constitutes an infringement of material law.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygnatura akt VI Ka 283/15
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 19 maja 2015 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach, Wydział VI Karny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący SSO Grażyna Tokarczyk (spr.) Sędziowie SSO Bożena Żywioł SSR del. Małgorzata Peteja-Żak Protokolant Agata Lipke przy udziale Marka Dutkowskiego Prokuratora Prokuratury Okręgowej po rozpoznaniu w dniu 19 maja 2015 r. sprawy K. M. ur. (...) w B., syna J. i K. oskarżonego z art. 297§1 kk na skutek apelacji wniesionej przez oskarżyciela publicznego od wyroku Sądu Rejonowego w Zabrzu z dnia 14 stycznia 2015 r. sygnatura akt VII K 958/14 na mocy art.437 kpk, art. 438 kpk, art. 624 § 1 kpk 1. zmienia zaskarżony wyrok w punkcie 1 w ten sposób, że jako podstawę wymiaru kary grzywny wskazuje art. 33 § 2 kk 2. w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;
3. zwalnia oskarżonego od ponoszenia kosztów postępowania odwoławczego, wydatkami obciążając Skarb Państwa. sygn. akt VI Ka 283/15
UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy w Zabrzu wyrokiem z dnia 14 stycznia 2015 r. sygn. akt VII K 958/14 uznał K. M. za winnego tego, że w dniu 24 lipca 2014 r. w Z. w celu uzyskania od (...) kredytu w kwocie 80,000,00 zł przedłożył poświadczające nieprawdę zeznanie o wysokości osiągniętego przez niego dochodu (poniesionej stracie) w roku podatkowym 2013, PIT- 36L, dotyczące okoliczności o istotnym znaczeniu dla uzyskania wymienionego wsparcia finansowego tj. o czyn z art. 297 § l k.k. i za to „na mocy art. 297 § 1 k.k. i art. 36 § 2 k.k.” skazał go na karę 10 miesięcy pozbawienia wolności i grzywnę w wysokości 20 stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 50 złotych, warunkowo zawieszając wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności ustalając okres próby na 3 lat, zobowiązując oskarżonego w okresie próby do wykonywania pracy zarobkowej oraz na mocy art. 44 § 2 k.k. orzekając przepadek na rzecz Skarbu Państwa dowodu rzeczowego w postaci zeznania o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w roku podatkowym 2013 r.
PIT 36L przez K. M., wraz z potwierdzeniem złożenia zeznania podatkowego w US w Z., poprzez pozostawienie w aktach spawy; Z., dnia 20 lutego 2015 r. Prokurator zaskarżył wyrok na niekorzyść oskarżonego zarzucając obrazę przepisu prawa materialnego, a to art. 36 § 2 kk. poprzez wymierzenie na jego podstawie kary grzywny, podczas gdy z uwagi na to, że sprawca dopuścił się czynu w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, grzywna winna zostać wymierzona na mocy art. 33 § 2 kk. Apelujący wniósł o zmianę orzeczenia wobec oskarżonego poprzez wskazanie art. 33 § 2 kk, jako przepisu na mocy którego została wymierzona kara grzywny.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje. Apelacja Prokuratora jest w pełni uzasadniona. Do aktu oskarżenia przeciwko K. M. dołączono wniosek o ich skazanie zgodnie ze złożonym w trybie art. 335 kpk wnioskiem. Sąd I instancji podzielił wnioski Prokuratora, co do braku wątpliwości dotyczących okoliczności popełnienia czynu oraz pozytywnej prognozy dotyczącej spełnienia celów postępowania i na posiedzeniu dnia 14 stycznia 2015 roku wydał wyrok skazujący bez przeprowadzania rozprawy. Sposób procedowania Sądu I instancji, ocena zgromadzonych dowodów, poczynione w oparciu o nie ustalenia faktyczne, a także ocena zachowania oskarżonego w zakresie wyczerpania przez niego znamion zarzucanego czynu, nie budzą zastrzeżeń.
Stanowisko wyrażone w pisemnych motywach zaskarżonego wyroku, w tym w zakresie zastosowanych kar, środka probacyjnego i karnego, również należy zaakceptować. Rację ma jednak apelujący, że powołanie w orzeczeniu artykułu 36 § 2 kk zamiast art. 33 § 2 kk, jako podstawy orzeczenia grzywny jest błędne i stanowi obrazę prawa materialnego, aczkolwiek jasnym jest, że było to wynikiem błędu redakcyjnego o czym przekonuje prawidłowo wymierzona opłata. Mając powyższe na uwadze Sąd Okręgowy zmienił zaskarżony wyrok w punkcie 1 wskazując art. 33 § 2 kk, jako podstawę wymiaru grzywny, w pozostałym zakresie utrzymując wyrok w mocy, zwalniając oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych w postępowaniu odwoławczym, albowiem wymagają tego względy słuszności.