Social court grants early pension to welder by correcting Social Insurance Agency's error in verifying special conditions work period.
Legislator summary
AI generatedThe Social Court overturned the Social Insurance Agency's denial of an early pension, ruling that the applicant met all statutory requirements. Although the agency rejected the applicant's claim based on a job title mismatch between his certificate and official regulations, the court found that the applicant actually performed welding duties throughout the disputed period. The court granted the pension starting from the applicant's 60th birthday and noted the agency's lack of responsibility for the initial oversight.
Legislator headnote
AI generatedArt. 184 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych; Art. 477 § 14 ust. 2 k.p.c.: The social court must verify the actual nature of performed duties rather than solely relying on job titles when determining eligibility for early retirement under special conditions, and the social insurance agency bears no liability if the applicant successfully proves the required work period through court proceedings.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt: III U 149/15
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 7 maja 2015r. Sąd Okręgowy w Ostrołęce III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSO Monika Obrębska Protokolant: sekretarz sądowy Przemysław Dudziński po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 maja 2015r. w O. sprawy z odwołania M. G. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w P. o prawo do emerytury na skutek odwołania M. G. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w P. z dnia 09.02.2015r. znak (...) orzeka:
1. zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, że przyznaje M. G. prawo do emerytury począwszy od dnia 12.02.2015r.;
2. stwierdza brak odpowiedzialności organu rentowego za nieustalenie ostatniej okoliczności niezbędnej do wydania decyzji.
UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 09.02.2015r . Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w P. odmówił M. G. prawa do emerytury. M. G. wniósł odwołanie od tej decyzji podnosząc, że w Zakładach (...) w O. od 16.11.1976r. do 30.11.1996r. faktycznie stale i w pełnym wymiarze czasu pracy wykonywał pracę jako spawacz. W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie. Wskazał, że M. G. nie spełnia warunków do przyznania wcześniejszej emerytury, o których mowa w art. 184 ustawy z dnia 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, gdyż pomimo osiągnięcia wymaganego wieku emerytalnego 60 lat i legitymowania się 25-letnim ogólnym stażem pracy, nie posiada wymaganego 15-letniego okresu pracy w szczególnych warunkach.
ZUS uznał za udowodniony na dzień 01.01.1999r. łączny staż pracy w szczególnych warunkach wynoszący 12 lat, 3 miesiące i 15 dni. Organ rentowy do pracy w szczególnych warunkach nie uwzględnił natomiast odwołującemu okresu pracy od dnia 1.03.1989r. do dnia 30.11.1996r. w Zakładach (...) w O., gdyż podane w świadectwie wykonywania pracy w szczególnych warunkach z dnia 23.10.2014r. stanowisko ślusarz remontowy nie zostało wymienione w zarządzeniu resortowym. Wyjaśnienie pracodawcy, że odwołujący wykonywał stale i w pełnym wymiarze czasu pracy pracę spawacza ZUS uznał za niewiarygodne.
Sąd Okręgowy Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych ustalił i zważył, co następuje: Odwołanie jest zasadne i zostało przez Sąd uwzględnione. M. G. urodził się dnia (...) zatem podstawą ubiegania się przez niego o prawo do emerytury jest art. 184 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń w zw. z §4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 07.02.1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze. Zgodnie z tymi przepisami prawo do emerytury przysługuje ubezpieczonemu urodzonemu przed 1.01.1949r., jeżeli: - osiągnął wiek emerytalny wynoszący 60 lat dla mężczyzn, - nie przystąpił do otwartego funduszu emerytalnego lub złożył wniosek o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w OFE, za pośrednictwem Zakładu na dochody budżetu państwa, - w dniu 01.01.1999r. udowodnił 25-letni okres składkowy i nieskładkowy, w tym co najmniej 15 lat pracy w szczególnych warunkach.
W przedmiotowej sprawie spór sprowadzał się do rozstrzygnięcia, czy odwołujący zgromadził 15 lat pracy w szczególnych warunkach. Spełnienie przez odwołującego pozostałych przesłanek warunkujących przyznanie mu prawa do spornego świadczenia nie było kwestionowane. Na okoliczność pracy w Zakładach (...) S.A.” w O. M. G. złożył do ZUS świadectwo wykonywania pracy w szczególnych warunkach z dnia 23.10.2014r. potwierdzające, że w okresie od 16.11.1976r. do 30.11.1998r. wykonywał on prace w szczególnych warunkach, w tym w okresie od dnia 16.11.1976r. do dnia 28.02.1989r. był zatrudniony na stanowisku ślusarz- spawacz i wykonywał stale i w pełnym wymiarze pracę jako spawacz – prace przy spawaniu i wycinaniu elektrycznym, gazowym, a w okresie od 01.03.1989r. do 30.11.1996r. był zatrudniony na stanowisku ślusarz remontowy i również wykonywał stale i w pełnym wymiarze pracę jako spawacz – prace przy spawaniu i wycinaniu elektrycznym, gazowym.
W powyższym świadectwie zaznaczono, że odwołujący we wskazanych okresach faktycznie i stale (codziennie) wykonywał pracę jako spawacz. Zaznaczono również, że stosowanie różnych nazw stanowisk związane było z wynagrodzeniem z przyczyn awansów finansowych. Stanowiska takie dawały większe możliwości wzrostu stawek wynagradzania. Na okoliczność rzeczywistego i faktycznego charakteru pracy odwołującego w spornym okresie, Sąd dopuścił dowód z zeznań świadków i odwołującego, przeprowadził też dowód z dokumentów. Z zeznań świadków J.
M. i M. Z. oraz odwołującego, przesłuchanego w charakterze strony wynika, że M. G. od początku zatrudnienia w 1976r., aż do końca listopada 1996r. pracował wyłącznie jako spawacz. Spawał elektrycznie i gazowo konstrukcje, maszyny, urządzenia, kotły na całym zakładzie. Wykonywał też cięcie gazowo. Prace te wykonywał stale i w pełnym wymiarze czasu pracy. Nie wykonywał żadnych innych prac, w tym ślusarskich. Świadek M. wyjaśnił, że on pracował dokładnie w takim samym charakterze jak odwołujący i uzyskał prawo do wcześniejszej emerytury.
Świadek wyjaśnił, że w zakładzie była taka praktyka, że zmieniano angaże ze spawaczy na ślusarzy tylko po to, by móc uzyskać wyższą grupę zaszeregowania i w związku z tym wyższe wynagrodzenie. Również on miał zmieniony angaż ze spawacza na ślusarza, a w dalszym ciągu zajmował się tylko spawaniem. Świadek M. Z. zeznał, że on był brygadzistą grupy budowlanej. W grupie tej miał dwóch spawaczy tj. odwołującego i świadka J. M.. Również ten świadek potwierdził, że odwołujący od początku zatrudnienia aż do czasu kiedy przeszedł na wędliniarza, stale i w pełnym wymiarze czasu pracy wykonywał tylko prace typowo spawalnicze pomimo zmiany angażu na ślusarza.
Również ten świadek wyjaśnił, że zmiana angażu wiązała się tylko z podniesieniem pensji, a nie zmianą obowiązków. Zeznania świadków w pełni potwierdził odwołujący, który stanowczo utrzymywał, że od początku zatrudnienia, aż do czasu kiedy przeniesiono go na dział wędlin, wykonywał stale i w pełnym wymiarze czasu prace polegające na spawaniu elektrycznym, gazowym i czasami cięciu gazowym. Sąd dał wiarę zeznaniom świadków i odwołującego. Świadkowie to osoby, które pracowały z odwołującym w spornym okresie, stąd posiadali wiedzę w przedmiocie rzeczywistego charakteru jego pracy i wykonywanych czynności.
Zeznania świadków korespondują z zeznaniami odwołującego. Wprawdzie z dokumentów z akt osobowych wynika, że w spornym okresie zatrudnienia stanowisko pracy odwołującego było określane jako ślusarz remontowy, jednakże Sąd miał na uwadze, że o tym czy pracownik rzeczywiście wykonywał pracę w szczególnych warunkach świadczy nie tyle nazwa zajmowanego przez niego stanowiska pracy, ale rodzaj rzeczywiście powierzonych i wykonywanych obowiązków. Stanowisko to jest aktualnie ugruntowane w orzecznictwie. Z przeprowadzonych w sprawie dowodów wynika, że odwołujący w spornym okresie zatrudnienia od 01.03.1989r. do 30.11.1996r. (podobnie jak w poprzedzającym ten okres uznanym przez ZUS okresie), stale i w pełnym wymiarze czasu pracy wykonywał prace spawacza.
Powyższe ustalenia Sądu w pełni korespondują też z wyjaśnieniami pracodawcy zawartymi w świadectwie wykonywania pracy w szczególnych warunkach, jak też piśmie skierowanym do odwołującego z 14.06.2012r. ( vide akta osobowe). Mając na uwadze omówiony powyżej materiał dowodowy, Sąd doszedł do przekonania, że również w zakwestionowanym przez ZUS okresie od 01.03.1989r. do 30.11.1996r. ( co łącznie daje okres 7 lat i 9 miesięcy) M. G. pracował w Zakładach (...) w O. w pełnym wymiarze czasu pracy jako spawacz, gdzie zajmował się spawaniem elektrycznym, gazowym i wycinaniem elektrycznym.
Prace te wyszczególnione są w wykazie A dziale XIV poz. 12 cyt. wyżej rozporządzenia Rady Ministrów z 07.02.1983r. Powyższy okres łącznie z okresem uznanym przez ZUS daje okres 20 lat i 15 dni pracy w szczególnych warunkach. M. G. spełnił też wszystkie pozostałe przesłanki warunkujące nabycie uprawnień do wcześniejszej emerytury wynikające z art. 184 ustawy o emeryturach i rentach z FUS. Na dzień 01.01.1999 r. udowodnił okres składkowy i nieskładkowy wynoszący 25 lat, osiągnął wiek 60 lat w dniu 12.02.2015r. oraz nie przystąpił do OFE (vide dokumenty z akt emerytalnych).
Biorąc pod uwagę powyższe Sąd w oparciu o art. 477 14§2 kpc zmienił zaskarżoną decyzję z dnia 09.02.2015r. i przyznał M. G. prawo do emerytury począwszy od dnia (...). tj. od dnia, w którym odwołujący ukończył 60 lat. Dopiero bowiem tego dnia została spełniona ostatnia przesłanka warunkująca przyznanie prawa do wcześniejszej emerytury. Zgodnie z treścią art. 118 ust. 1a ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, Sąd był zobowiązany, przyznając odwołującemu prawo do emerytury, do zamieszczenia z urzędu w sentencji wyroku rozstrzygnięcia w przedmiocie odpowiedzialności organu rentowego odnośnie do nieustalenia ostatniej okoliczności niezbędnej do wydania decyzji tj. zarówno przyznającego prawo do świadczenia, jak też jego brak ( vide wyrok Sądu Najwyższego z dnia 28.04.2010 roku, II UK 330/09, LEX 604220).
W ocenie Sądu Okręgowego w przedmiotowej sprawie brak było podstaw do obciążenia organu rentowego odpowiedzialnością za nieustalenie wszystkich okoliczności niezbędnych do wydania decyzji o przyznaniu odwołującemu prawa do wcześniejszej emerytury. ZUS nie dysponował bowiem niezbędnymi i wystarczającymi dokumentami pozwalającymi na uznanie pracy odwołującego w spornym okresie jako pracy wykonywanej w szczególnych warunkach. Dopiero na etapie postępowanie sądowego po przeprowadzeniu stosownego postępowania dowodowego odwołujący w sposób niewątpliwy wykazał, że zgromadził wymagany ustawą 15 letni okres pracy w warunkach szczególnych.
Z tych względów orzeczono jak w pkt. 2 wyroku.