Court dismissed appeal claiming lawyer travel costs were necessary, ruling them non-essential due to local substitute presence.
Legislator summary
AI generatedThe appellate court dismissed the plaintiffs' appeal regarding the exclusion of their lawyer's travel expenses from the awarded litigation costs. Although the plaintiffs argued that the lawyer's presence was necessary for the final hearing, the court noted that a local substitute had handled earlier proceedings and the case was not legally complex. Consequently, the court determined the travel expenses were not objectively necessary and properly rejected the claim.
Legislator headnote
AI generatedArt. 98 § 3 k.p.c.; Art. 385 k.p.c.; Art. 397 § 1, 2 k.p.c.; Art. 13 § 2 k.p.c.; Art. 98 § 3 k.p.c. - Travel expenses for a lawyer based outside the court location are not automatically considered necessary and useful if a local substitute was available and the case did not require the lawyer's specific expertise.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt III Cz 1252/14 POSTANOWIENIE Dnia 27 listopada 2014 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach III Wydział Cywilny Odwoławczy w następującym składzie: Przewodniczący – Sędzia SO Arkadia Wyraz – Wieczorek Sędziowie SO Anna Hajda SR (del.) Roman Troll (spr.) po rozpoznaniu w dniu 27 listopada 2014 r. w Gliwicach na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa G. K. i B. M. (M.) przeciwko Polskiemu Biuru Ubezpieczycieli Komunikacyjnych w W. o zapłatę na skutek zażalenia powódek od postanowienia w zakresie kosztów postępowania zawartego w wyroku Sądu Rejonowego w Gliwicach z dnia 19 maja 2014 r., sygn. akt I C 1602/12 postanawia: oddalić zażalenie. SSR (del.) Roman Troll SSO Arkadia Wyraz – Wieczorek SSO Anna Hajda Sygn. akt III Cz 1252/14
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 19 maja 2014 r. zawartym w punkcie 2 wyroku Sądu Rejonowego w Gliwicach z tegoż samego dnia zasądzono od pozwanego na rzecz powódek kwotę 4 934 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. W kosztach tych Sąd Rejonowy nie uwzględnił kwoty 272,47 zł tytułem kosztów podróży pełnomocnika powódek na ostatnią rozprawę. Zażalenie od tego rozstrzygnięcia złożyły powódki wskazując, iż został naruszony art. 98 § 2 kpc, gdyż nie uwzględniono w kosztach postępowania kosztów dojazdu pełnomocnika powódek na rozprawę w wysokości 272,47 zł i wniosły o zmianę tego postanowienia poprzez podwyższenie zasądzonych kosztów o kwotę 272,47 zł z tytułu kosztów dojazdu pełnomocnika oraz zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego.
Wyrok ten został w części dotyczącej B. M. zaskarżony apelacją pozwanego, natomiast co do drugiej powódki G. K. uprawomocnił się, gdyż nie został zaskarżony apelacją. Wyrokiem z dnia 27 listopada 2014 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach zmienił zakażony wyrok poprzez obniżenie kwoty zadośćuczynienia zasądzonej na rzecz B. M. do kwoty 10 000 zł oddalając apelację pozwanej w części dotyczącej kosztów postępowania oraz nie obciążył powódki B. M. kosztami postępowania odwoławczego.
Sąd Okręgowy ustalił i zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 98 § 3 kpc do niezbędnych kosztów strony reprezentowanej przez adwokata zalicza się także wydatki jednego adwokata. W spisie kosztów przedstawionym na ostatniej rozprawie wykazano koszty stawiennictwa na ostatniej rozprawie pełnomocnika powódek przed Sądem Rejonowym w Gliwicach w kwocie 272,47 zł z tytułu przejazdu z W. do G. i z powrotem wg stawki 0,8358 zł za kilometr podając jednocześnie, iż w jedną stronę ta odległość wynosi 163 km. Jednocześnie we wcześniejszych dwóch posiedzeniach Sądu Rejonowego wyznaczonych na rozprawę (4 kwietnia 2013 r. i 29 kwietnia 2013 r. - k. 103 – 104, 122 – 123) brał udział ustanowiony przez pełnomocnika powódek substytut, wówczas przeprowadzono dowody z osobowych źródeł dowodowych.
Na ostatniej rozprawie dnia 19 maja 2014 r. /k. 178/ przeprowadzono jedynie dowody z dokumentów zawnioskowane już w pozwie oraz skazującego wyroku karnego, a żadna ze stron nie zgłaszała potrzeby uzupełnienia postępowania dowodowego ani zastrzeżeń do opinii biegłej psycholog. Według orzecznictwa Sądu Najwyższego, z którym Sąd Okręgowy w pełni się zgadza, ustalając czy określone koszty są niezbędne i celowe trzeba wziąć pod uwagę okoliczności sprawy i jej charakter, a w szczególności rozważyć czy czynność powodująca koszty obiektywnie była potrzebna do realizacji praw strony.
Włączenie kosztów przejazdu adwokata do sądu do wydatków opisanych w art. 98 § 3 kpc nie oznacza bowiem ich automatycznego zaliczenia do kosztów celowych i niezbędnych (por. uchwałę Sądu Najwyższego z 18 lipca 2012 r., sygn. akt III CZP 33/12, opubl. W OSNC z 2013 r., nr 2, poz. 14, postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 25 października 2012 r., sygn. akt IV CZ 109/12, LEX 1265575). Należy zauważyć, że w rozpoznawanej sprawie wszelkie czynności związane z przesłuchaniem świadków i stron, co do których obecność pełnomocnika na rozprawie jest szczególnie konieczna zostały przeprowadzone w obecności substytuta tego pełnomocnika mającego siedzibę w G., a do koszów związanych z przejazdami doszło w sytuacji, gdy zostało wyznaczone posiedzenie na rozprawę już po doręczeniu opinii biegłej, co do której strony nie miały zastrzeżeń.
Poza tym sprawa dotycząca ustalenia wysokości zadośćuczynienia w tak zgromadzonym materiale dowodowym uzupełnionym o zgłoszone w pozwie dowody z dokumentów, a dodatkowo o skazujący wyrok karny nie jest szczególnie skomplikowaną zarówno faktycznie jak i prawnie. Z powyższych względów za nieuzasadnione należy uznać wyznaczenie adwokata mającego siedzibę oddaloną od Sądu Rejonowego o 163 km, albowiem w miejscowości stanowiącej siedzibę Sądu Rejonowego wykonują praktykę adwokaci mający wystarczającą wiedzę w zakresie obowiązujących przepisów prawnych.
Ponadto substytut reprezentujący powódki podczas przesłuchiwania świadków i stron był właśnie z G.. Nic nie stało więc na przeszkodzie ustanowieniu pełnomocnikiem adwokata mającego siedzibę w G.. Dlatego też koszty dojazdu pełnomocnika na ostatnią rozprawę należało uznać jako wydatki niecelowe i Sąd Rejonowy w sposób prawidłowy to ocenił. Mając powyższe na uwadze, w oparciu o art. 385 kpc w związku z art. 397 § 1 i 2 kpc i art. 13 § 2 kpc oraz 98 § 3 kpc, zażalenie jako bezzasadne należało oddalić. SSR (del.) Roman Troll SSO Arkadia Wyraz – Wieczorek SSO Anna Hajda