Court dismisses appeal on tuition fee claim, ruling 2-year statute of limitations applies to education service contracts.
Legislator summary
AI generatedThe appellate court dismissed the plaintiff's appeal against the first-instance judgment that rejected the claim for unpaid tuition fees. The plaintiff argued for a 10-year limitation period, but the court found the contract to be an education service agreement governed by a 2-year limitation rule. Consequently, the court upheld the lower court's decision to reject the claim and ordered the plaintiff to pay the defendant's appeal costs.
Legislator headnote
AI generatedArt. 751 pkt 2 k.c.; Art. 160a ust. 1 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym: Claims arising from contracts for educational services are subject to a two-year statute of limitations, not the ten-year period applicable to other contracts.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt II Ca 710/14
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 26 marca 2015 r. Sąd Okręgowy w Bydgoszczy II Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący SSO Janusz Kasnowski Protokolant sekr. sądowy Tomasz Rapacewicz po rozpoznaniu w dniu 26 marca 2015 r. w Bydgoszczy na rozprawie sprawy z powództwa (...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. przeciwko T. C. o zapłatę na skutek apelacji powódki od wyroku Sądu Rejonowego w Bydgoszczy z dnia 23 maja 2014 r. sygn. akt. I C 3529/13-upr I/ oddala apelację, II/ zasądza od powódki na rzecz pozwanego kwotę 90 zł (dziewięćdziesiąt) tytułem zwrotu kosztów postępowania apelacyjnego. II Ca 710 / 14
UZASADNIENIE
Powódka (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w W. domagała się zasądzenia od pozwanego T. C. kwoty 558 zł z ustawowymi odsetkami od dnia wniesienia pozwu oraz zwrotu kosztów postępowania w sprawie według norm przepisanych. Zaskarżonym wyrokiem z dnia 23 maja 2014r. Sąd Rejonowy w Bydgoszczy oddalił powództwo i zasądził od powódki na rzecz pozwanego kwotę 227 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. Sąd Rejonowy ustalił, że pozwany T. C. zawarł z Wyższą Szkołą (...)w Ł. umowę, w ramach której miał obowiązek uiszczania między innymi czesnego za naukę (jego wysokość i termin płatności Sąd bliżej określił).
Decyzją Dziekana z dnia 12.04.2007r. pozwany T. C. skreślony został z listy studentów pierwszego roku, pierwszego semestru w roku akademickim 2006/2007. Na dzień 10.01.2007r. zalegał on w opłacie czesnego w wysokości 310 zł. Z dniem 07.02.2007r. powódka nabyła od Wyższej Szkoły (...) w Ł. wierzytelność w wysokości zaległej kwoty czesnego. Pismem z dnia 14.02.2013r. wezwała pozwanego do zapłaty należności, czego ten nie uczynił. W ramach oceny prawnej tych ustaleń faktycznych Sąd Rejonowy uwzględnił zarzut przedawnienia podniesiony przez pozwanego T.
C., a w konsekwencji przyjmując 2 letni termin przedawnienia dla tego rodzaju roszczeń przewidziany w art.751 pkt 2 kc oddalił powództwo i zasądził od powódki na rzecz pozwanego kwotę 227 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania na podstawie art.98§1 i 2 kpc (zaskarżony wyrok wraz z uzasadnieniem – k.76 oraz k.80 – 87). W apelacji od wyroku powódka (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w W. domagała się jego zmiany w całości poprzez zasądzenie kwoty 557,63 zł z ustawowymi odsetkami od dnia wniesienia pozwu oraz kosztów postępowania za pierwszą instancję według norm przepisanych, a za instancję odwoławczą z uwzględnieniem czterokrotności stawki minimalnej wynagrodzenia pełnomocnika będącego radcą prawnym przewidzianej w ∫ 13 rozporządzenia Min.
Sprawiedliwości z dnia 28.09.2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych…(…), z uwagi na charakter sprawy, duży nakład pracy pełnomocnika i jego wkład w przyczynienie się do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia sprawy. Skarżąca zarzuciła Sądowi Rejonowemu w istocie: - naruszenie przepisów prawa materialnego, a dokładniej art.751 pkt 2 kc poprzez jego wadliwą jego wykładnię i przyjęcie, że umowa o świadczenie usług edukacyjnych przez uczelnię wyższą stanowi umowę nienazwaną, przez co stosuje się do niej przepisy o zleceniu, podczas gdy w ramach szkolnictwa wyższego wykształcił się nowy typ umowy nazwanej i do stosunku prawnego pomiędzy uczelnią wyższa, a studentem stosuje się przepisy ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym z 2005r., nie zaś przepisy o zleceniu, a w konsekwencji dla dochodzenia roszczeń wynikających z takiej umowy stosuje się 10 letni termin przedawnienia przewidziany w art.118 kc.
W dalszej części apelacji skarżący przedstawił bardzo szerokie uzasadnienie przywołanych wyżej zarzutów (apelacja powoda – k.90 do 108).
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja powódki nie znajduje uzasadnienia. Sąd odwoławczy nie przeprowadzał postępowania dowodowego w tej sprawie, a zatem – zgodnie z art.505 13 § 2 kpc – ogranicza się jedynie do przedstawienia podstawy prawnej wyroku. Zarzuty podniesione w apelacji, podobnie jak szerokie ich uzasadnienie, zmierzały w istocie do wykazania, że umowa zawarta przez pozwanego T. C. z Wyższą Szkołą (...) w Ł. (pierwszy semestr nauki przypadł na lata 2006/2007) była jakąś umową nazwaną, a w konsekwencji, że do roszczeń z niej wynikających znajduje zastosowanie 10 letni termin przedawnienia do ich dochodzenia (przewidziany w art.118 kc).
Przedmiotem umowy było w istocie świadczenie przez wyższą uczelnię usług edukacyjnych przez okres 4 semestrów, za co pozwany zobowiązał się uiszczać opłaty w umówionej wysokości, w tym czesne (umowa – k.42). Dotychczas Sąd Okręgowy prezentował stanowisko podobne temu, jakie w niniejszej sprawie przyjął też Sąd Rejonowy, a mianowicie, że była to umowa zbliżona charakterem do umowy usługi, do której znajdują odpowiednie zastosowanie przepisy kodeksu cywilnego dotyczące umowy zlecenia (zgodnie z art.750 kc), a zatem i te przepisy określające krótszy, bo 2 letni termin przedawnienia dla dochodzenia roszczeń z niej wynikających (art.751 pkt 2 kc).
Takie stanowisko było uzasadnione tym, że w przepisach ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym, w treści obowiązującej w chwili zawarcia umowy przez w/w uczelnię z pozwanym, brak było wskazania terminu, w jakim przedawniałyby się roszczenia wynikające z takiej umowy, a dotyczące odpłatności za świadczone usługi edukacyjne. Nadto, że w ocenie właściwego terminu przedawnienia nie można było pominąć faktu, iż studia pozwanego miały trwać jedynie 4 semestry (2 lata), a zatem trudno było znaleźć racjonalne uzasadnienie dla poglądu, że termin dla dochodzenia roszczeń związanych z brakiem opłaty czesnego powinien wynosić aż 10 lat.
Byłby bowiem ponad 5 razy dłuższy niż przewidywany cały okres kształcenia studenta. Z dniem 01.10.2014r., zapewne w wyniku takich problemów pojawiających się w praktyce dochodzenia opłat za studia, ustawodawca dokonał zmiany w ustawie z dnia 27.07.2005r. Prawo o szkolnictwie wyższym (j.t. Dz.U. z 2012r. poz.572 ze zm.) poprzez uregulowanie w sposób kompleksowy warunków pobierania opłat związanych z odbywaniem studiów oraz opłat za usługi edukacyjne, w tym przedawnienia roszczeń z tego tytułu. W art.160 a ustawy wprost wskazał, że tego rodzaju roszczenia przedawniają się z upływem trzech lat.
Jest oczywiste, że tego aktualnego uregulowania nie można zastosować wprost do roszczeń wynikających z umowy o świadczenie usług edukacyjnych zawartej przez pozwanego z Wyższą Szkołą (...) w Ł., to jednak można wykorzystać jako argument przemawiający za niezasadnością poglądu, także prezentowanego przez powódkę, o 10 letnim terminie przedawnienia roszczeń wynikających z umów o świadczenie usług edukacyjnych zawartych wiele lat temu. Z tych zasadniczych przyczyn Sąd odwoławczy uznał, że zaskarżony wyrok Sądu Rejonowego odpowiada prawu i apelację powódki oddalił, jako nieuzasadnioną (na podstawie art.385 kpc w związku z art.13∫ 2 kpc).
O kosztach postępowania orzekł po myśli art.98§1i 3 kpc w związku z art.108 § 1 kpc, a ich wysokość wyznaczyło wynagrodzenie pełnomocnika, który świadczył pomoc pozwanemu w postępowaniu apelacyjnym, ustalone zgodnie z § 6 pkt 2 i § 13 ust.1 pkt 1 rozporządzenia Min. Sprawiedliwości z dnia 28.09.2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie…(j.t. Dz.U. z 2013r. poz.461).