Appeal dismissed; creditor's appeal on enforcement clause rejected as it lacks substantive review power.
Legislator summary
AI generatedThe Court of Appeal dismissed the creditor's appeal against the district court's order granting enforceability to a judgment. The creditor argued they were deprived of defense rights due to procedural delays and missed deadlines for appeal. The court ruled that granting enforceability is a formal procedure limited to checking if the title is valid, not a substantive trial on the debt's existence or procedural fairness.
Legislator headnote
AI generatedArt. 782 § 1 k.p.c. w zw. z art. 777 § 1 pkt 1 k.p.c.; Art. 397 § 2 k.p.c.; The court granting enforceability lacks jurisdiction to review the substantive existence of the claim or the defendant's procedural rights, limiting the appeal to formal defects of the enforcement clause.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt I ACz 790/15 POSTANOWIENIE Dnia 12 maja 2015 r. Sąd Apelacyjny w Krakowie – Wydział I Cywilny w składzie: Przewodniczący: SSA Jan Kremer Sędziowie: SSA Anna Kowacz Braun SSA Barbara Górzanowska po rozpoznaniu w dniu 12 maja 2015 roku w Krakowie na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa (...) spółki z ograniczona odpowiedzialnością w N. przeciwko M. M. o zapłatę na skutek zażalenia strony powodowej na postanowienie Sądu Okręgowego - w Krakowie z dnia 29 grudnia 2014 roku , sygn. akt IX GC 464/14 p o s t a n a w i a: oddalić zażalenie. I ACz 790/15
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 29 grudnia 2014 roku, sygn. akt IX GC 464/14, Sąd Okręgowy w Krakowie nadał klauzulę wykonalności wyrokowi wydanemu w dniu 6 listopada 2014 roku w sprawie o zapłatę z powództwa (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w N. przeciwko M. M.. W uzasadnieniu postanowienia wskazano, że Sąd wielokrotnie dokonywał doręczeń stronie powodowej na adres wskazany w pozwie. Większość przesyłek po dwukrotnej awizacji była zwracana z adnotacją: „nie podjęto w terminie”. Taka też sytuacja miała miejsce w przypadku doręczenia zawiadomienia o terminie rozprawy w dniu 23 października 2014 roku.
Po dwukrotnej awizacji przesyłka została zwrócona wobec niepodjęcia w terminie (k. 121). Doręczenie to było skuteczne, stosownie do art. 139 § 1 k.p.c. Mimo to Sąd kolejny raz doręczył stronie powodowej zawiadomienie o rozprawie w dniu 23 października 2014 roku. Zawiadomienie to zostało odebrane przez stronę powodową i potwierdzone pieczątką firmową strony powodowej oraz podpisem w dniu 14 października 2014 roku (k. 127). Pomimo prawidłowo doręczonego zawiadomienia przedstawiciel strony powodowej nie stawił się na rozprawie w dniu 23 października 2014 roku, na której Sąd zamknął rozprawę i odroczył ogłoszenie wyroku na dzień 6 listopada 2014 roku.
Strona powodowa nie składała wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku, nie złożyła apelacji, wobec czego wyrok uprawomocnił się w dniu 27 listopada 2014 roku. Tytuł egzekucyjny został zaopatrzony w klauzulę wykonalności stosownie do dyspozycji art. 782 § 1 k.p.c. w zw. z art. 777 § 1 pkt 1 k.p.c. oraz art. 776 k.p.c. Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła strona powodowa wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia i składając wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku i wniesienia apelacji.
Podniosła, że ostatnie pismo w sprawie zostało jej doręczone w dniu 14 października 2014 roku. Na pismo to została sporządzona i wysłana w terminie wyznaczonym przez Sąd odpowiedź. Była to ostatnia korespondencja doręczona przez Sąd w sprawie. Stronie powodowej nie był znany termin rozprawy, ani też termin ogłoszenia wyroku, gdyż o terminach tych przesyłka nie była awizowana. Wskutek powyższego o zapadłym wyroku strona powodowa powzięła wiadomość, gdy otrzymała zawiadomienie o wszczęciu egzekucji przez komornika.
Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie jest zasadne. Sąd Apelacyjny podziela ustalenie Sądu I instancji przyjmując je za własne, a dodatkowo ustala, że wyrokiem z dnia 6 listopada 2014 r. powództwo zostało oddalone i zasądzono koszty postępowania na rzecz pozwanego / k. 134/. Wyrokowi tej treści nadano klauzulę wykonalności. Sąd rozpoznający wniosek o nadanie klauzuli wykonalności bada jedynie, czy przedstawiony tytuł egzekucyjny jest tytułem egzekucyjnym w rozumieniu art. 777 k.p.c. oraz czy nadaje się do wykonania w drodze egzekucji. Sąd nie jest natomiast uprawniony do oceny, czy roszczenie istnieje, a w szczególności nie może badać zasadności roszczenia i obowiązku świadczenia dłużnika wynikającego z tytułu egzekucyjnego (por. postanowienie SN z 5 września 1967 r., I CZ 20/67, OSPiKA 1968, nr 5, poz. 90).
Podkreślić także należy, że nie można postępowania klauzulowego w żadnej mierze utożsamiać z postępowaniem rozpoznawczym, jako że rozpoznanie sprawy o nadanie klauzuli wykonalności nie mieści się w pojęciu rozpoznania spraw. Dłużnik może więc w zażaleniu na postanowienie nadające klauzulę wykonalności podnosić tylko zarzuty przeciwko formalnym warunkom nadania klauzuli wykonalności. W niniejszej sprawie dłużnik nie kwestionował istnienia tytułu wykonawczego, ani formalnych warunków nadania klauzuli wykonalności. Jego zarzuty ograniczały się do podnoszenia, że w toku postępowania został pozbawiony możliwości obrony swoich praw, co skutkowało nieważnością postępowania.
Jak wynika z powyższych rozważań zarzuty strony powodowej znajdowały się poza kognicją Sądu w postępowaniu o nadanie klauzuli wykonalności. Poza zakresem zażalenia pozostawały wnioski o przywrócenie terminu. Sąd Okręgowy nadając klauzulę wykonalności wyrokowi z dnia 6 listopada 2014 roku procedował zgodnie z art. 782 § 1 k.p.c. w zw. z art. 777 § 1 pkt 1 k.p.c. oraz art. 776 k.p.c. Mając na uwadze powyższe Sąd Apelacyjny na podstawie art. 397 § 2 w zw. z art. 385 k.p.c. oddalił zażalenie.