Legislator Case Law & Legislation
I ACz 232/15 AI generated

Appeal dismissed because bankruptcy trustee's delay in paying appeal fee constitutes appellant's fault under civil procedure law.

Case Number I ACz 232/15
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The appellate court dismissed the appellant's request to restore the deadline for filing an appeal due to the failure to pay the required fee. The appellant argued that the bankruptcy trustee's inaction during the period of the insolvency proceedings caused the delay, but the court found no legal basis for excusing the fault. The court held that the appellant, represented by the trustee, is responsible for the trustee's negligence, and the lack of funds or procedural obstacles did not objectively prevent the payment.

Legislator headnote

AI generated

Art. 168 § 1 k.p.c.; Art. 370 k.p.c.; Art. 380 k.p.c.; Art. 391 § 1 k.p.c.; Art. 385 k.p.c.; Art. 397 § 2 k.p.c.; Art. 364 ust. 1 Prawa upadłościowego i naprawczego: The failure of a party's representative to meet a procedural deadline constitutes the party's fault, and the party cannot claim lack of fault based on the representative's actions or lack of funds.

Keywords

AI generated
bankruptcy trustee liability procedural deadline restoration appeal fee payment fault in civil procedure insolvency proceedings appellant responsibility court fee waiver

Cited Legislation

AI generated
Art. 168 § 1 k.p.c.
W ocenie Sądu w takich okolicznościach nie zostały jednak spełnione przesłanki z art. 168 § 1 k.p.c., gdyż nie sposób jest się zgodzić z argumentacją pozwanego, co do braku winy w uchybieniu terminu.
Art. 370 k.p.c.
Sąd nie znalazł w związku z tym podstaw do uwzględnienia wniosku, co w dalszej konsekwencji uzasadniało na podstawie art. 370 k.p.c.
Art. 380 k.p.c.
Zażalenie na powyższe postanowienie w zakresie punktu 2 złożyła pozwana, domagając się nadto na podstawie art. 380 k.p.c. w zw.
Art. 391 § 1 k.p.c.
z art. 391 § 1 k.p.c. objęcia kontrolą instancyjną również jego punktu 1.
Art. 385 k.p.c.
Z powyższych względów Sąd Apelacyjny na podstawie art. 385 k.p.c. w zw.
Art. 397 § 2 k.p.c.
z art. 397 § 2 k.p.c. oddalił zażalenie.
Art. 364 ust. 1 Prawa upadłościowego i naprawczego
Zgodnie z treścią art. 364 ust. 1 Prawa upadłościowego i naprawczego, z dniem uprawomocnienia się postanowienia o umorzeniu postępowania upadłościowego upadły odzyskuje prawo zarządzania swoim majątkiem i rozporządzania jego składnikami.
art. 168 § 1 k.p.c
W ocenie Sądu w takich okolicznościach nie zostały jednak spełnione przesłanki z art. 168 § 1 k.p.c., gdyż nie sposób jest się zgodzić z argumentacją pozwanego, co do braku winy w uchybieniu terminu.
art. 370 k.p.c
Sąd nie znalazł w związku z tym podstaw do uwzględnienia wniosku, co w dalszej konsekwencji uzasadniało na podstawie art. 370 k.p.c.
art. 380 k.p.c
Zażalenie na powyższe postanowienie w zakresie punktu 2 złożyła pozwana, domagając się nadto na podstawie art. 380 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I ACz 232/15 POSTANOWIENIE Dnia 19 maja 2015 roku Sąd Apelacyjny w Szczecinie I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: SSA Iwona Wiszniewska Sędziowie: SA Maria Iwankiewicz SA Tomasz Żelazowski (spr.) po rozpoznaniu w dniu 19 maja 2015 roku w Szczecinie na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa J. Z. przeciwko (...) spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w S. w likwidacji o ustalenie na skutek zażalenia pozwanej na postanowienie Sądu Okręgowego w Szczecinie z dnia 8 października 2014 roku, sygn. akt I C 771/14 p o s t a n a w i a: oddalić zażalenie. SSA M. Iwankiewicz SSA I. Wiszniewska SSA T. Żelazowski

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 8 października 2014 r. Sąd Okręgowy w Szczecinie oddalił wniosek pozwanej o przywrócenie terminu do wniesienia apelacji (pkt 1) oraz odrzucił apelację pozwanej od wyroku Sądu Okręgowego w Szczecinie z dnia 28 lipca 2014r, wniesioną wraz z pismem z dnia 25 września 2014r. (pkt 2). W uzasadnieniu Sąd Okręgowy wskazał, iż postanowieniem z dnia 16 września 2014r. odrzucono apelację pozwanej w związku z nieuiszczeniem opłaty od apelacji, albowiem termin do jej uiszczenia upłynął bezskutecznie z dniem 5 września 2014r.

Pozwana wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia apelacji, wskazując, że w dniu 22 lipca 2014r. Sąd Rejonowy Szczecin-Centrum w Szczecinie Wydział XII Gospodarczy wydał w sprawie XII GUp 8/12 postanowienie o umorzeniu postępowania w sprawie upadłościowej pozwanej, które to postanowienie uprawomocniło się 11 września 2014r. Z tym też dniem przestał działać syndyk, a z uwagi na małą różnicę w czasie pomiędzy terminem wykonania zobowiązania Sądu a uprawomocnieniem się postanowienia nie doszło do uiszczenia opłaty w terminie.

W ocenie Sądu w takich okolicznościach nie zostały jednak spełnione przesłanki z art. 168 § 1 k.p.c., gdyż nie sposób jest się zgodzić z argumentacją pozwanego, co do braku winy w uchybieniu terminu. W zasadzie bowiem nie wiadomo, na czym brak winy miałby polegać, skoro w okresie biegu terminu do wniesienia opłaty od apelacji przez cały czas pozwaną spółkę reprezentował syndyk i nie wiadomo, co konkretnie stało na przeszkodzie uiszczeniu opłaty. Sąd nie znalazł w związku z tym podstaw do uwzględnienia wniosku, co w dalszej konsekwencji uzasadniało na podstawie art. 370 k.p.c. odrzucenie apelacji wniesionej 25 września 2014r., jako spóźnionej, gdyż wyrok wraz z uzasadnieniem doręczono pozwanej 11 sierpnia 2014r., wobec czego termin do wniesienia apelacji upłynął z dniem 26 sierpnia 2014r.

Zażalenie na powyższe postanowienie w zakresie punktu 2 złożyła pozwana, domagając się nadto na podstawie art. 380 k.p.c. w zw. z art. 391 § 1 k.p.c. objęcia kontrolą instancyjną również jego punktu 1. Zaskarżonemu rozstrzygnięciu zarzuciła naruszenie przepisów postępowania, w szczególności art. 168 k.p.c. poprzez przyjęcie, że niewniesienie apelacji oraz opłaty od apelacji przez pozwaną spowodowane jest okolicznościami przez nią zawinionymi. Skarżąca wniosła w związku z tym o zmianę zaskarżonego postanowienia i przywrócenie pozwanej terminu do wniesienia apelacji wraz z opłatą sądową oraz zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego postanowienia i skierowanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd Okręgowy.

W uzasadnieniu zażalenia podniesiono, że co prawda wezwanie do uiszczenia opłaty sądowej od apelacji zostało doręczone pozwanej w dniu 29 sierpnia 2014r., w związku z czym termin do uiszczenia opłaty upływał z dniem 5 września 2014r., ale przed sporządzeniem rzeczonego wezwania tj. w dniu 22 lipca 2014r. Sąd Rejonowy Szczecin- Centrum w Szczecinie Wydział XII Gospodarczy wydał w sprawie XII GUp 8/12 postanowienie o umorzeniu postępowania w sprawie o ogłoszenie upadłości pozwanej, które uprawomocniło się z dniem 11 września 2014r.

Od momentu wydania postanowienia o umorzeniu postępowania upadłościowego do momentu jego uprawomocnienia się syndyk nie podejmował czynności przekraczających zwykły zarząd, w szczególności nie podejmował czynności mających na celu upłynnianie majątku pozwanej spółki (poprzez sprzedaż nieruchomości, wierzytelności, akcji, udziałów etc.). Dodatkowo zauważono, iż zgodnie z treścią postanowienia z dnia 22 lipca 2014r. w toku postępowania o ogłoszenie upadłości pozwanej syndyk nie dysponował wystarczającą kwotą pieniężną, pozwalającą na normalne wykonywanie przez syndyka zobowiązań z tytułu kosztów postępowania.

Tym samym syndyk nie miał wolnych środków pieniężnych pozwalających na bieżące zaspokajanie kosztów postępowania, w tym nie miał środków na uiszczenie rzeczonej opłaty od apelacji. Z kolei z chwilą przejęcia przez pozwaną zarządu nad jej majątkiem mogła ona szybciej uzyskać środki pieniężne i uiścić opłatę sądową, co też nastąpiło.

Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. Sąd Apelacyjny podziela stanowisko Sądu Okręgowego, iż w realiach niniejszej sprawy brak jest podstaw do przywrócenia pozwanej terminu do wniesienia opłaconej apelacji od wyroku tego Sądu z dnia 28 lipca 2014 r., sygn. akt I C 771/14, co znalazło odzwierciedlenie w punkcie 1 zaskarżonego postanowienia i co następnie determinowało treść rozstrzygnięcia w jego punkcie 2. Wedle art. 168 § 1 k.p.c. przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej może nastąpić w sytuacji, w której strona nie dokonała tej czynności w terminie bez swojej winy.

Przepis ten, dotyczący przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej, nie może być interpretowany w sposób rozszerzający, ponieważ zasadą jest, że czynności procesowe powinny być dokonywane w terminie (zob. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 16 lutego 2011 r., II CZ 209/10, LEX nr 738553, i z dnia 5 maja 2009 r., I UO 3/08, LEX nr 687093). Zgodnie z poglądami wyrażanymi w judykaturze, na stronie zobowiązanej do dokonania czynności procesowej w określonym terminie ciąży obowiązek zachowania należytej staranności w celu jego dotrzymania, której miernikiem jest obiektywnie oceniana staranność, jakiej można wymagać od osoby właściwie dbającej o swoje interesy procesowe.

Uchybienie w tym względzie, spowodowane nawet lekkim niedbalstwem, narusza obiektywny miernik staranności i stanowi podstawę do oddalenia wniosku o przywrócenie terminu, skoro nawet lekkie niedbalstwo świadczy o zawinionym niedokonaniu czynności w terminie (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 23 listopada 2005 r., II CZ 103/05, LEX nr 188555, i z dnia 26 kwietnia 2007 r., III CZ 22/07, LEX nr 319631). Natomiast w analizowanym przypadku z ustaleń Sądu pierwszej instancji poczynionych na podstawie dokumentów znajdujących się w aktach sprawy, wynikało, że w okresie pomiędzy doręczeniem pozwanej wezwania do uiszczenia opłaty sądowej od apelacji w dniu 29 sierpnia 2014 r. a upływem terminu na jego wykonanie w dniu 5 września 2014 r. pozwana spółka posiadała reprezentującego ją przedstawiciela w postaci syndyka masy upadłości, który miał prawo i zarazem obowiązek działania na jej rzecz, lecz stosowna opłata nie została w tym terminie uiszczona.

Także zaś w ocenie Sądu Apelacyjnego takiego oglądu sprawy nie zmienia powołana we wniosku o przywrócenie terminu okoliczność, iż w dniu 22 lipca 2014r. Sąd Rejonowy Szczecin - Centrum w Szczecinie wydał w sprawie o sygn. akt XII GUp 8/12 postanowienie o umorzeniu postępowania o ogłoszenie upadłości pozwanej spółki, skoro jak sama pozwana przyznała w swym wniosku postanowienie to uprawomocniło się dopiero w dniu 11 września 2014r. i dopiero z tym dniem syndyk przestał działać. Zmiana pozycji syndyka następuje bowiem z chwilą prawomocnego ukończenia postępowania upadłościowego.

Z tym momentem upadły wchodzi w miejsce syndyka i może dokonywać czynności, do których prawa wcześniej tylko dlatego został pozbawiony, że doszło do ogłoszenia upadłości. Upadły wraca więc do uprzedniego stanu prawnego, tj. sprzed ogłoszenia upadłości(wyrok Sądu najwyższego z dnia 12 kwietnia 2012 r., sygn. akt II CSK 394/11, LEX nr 1214633, wyrok Sądu Najwyższego z dnia 23 marca 2005 r., sygn. akt I CK 674/04, OSNC 2006/2 poz. 52). Zgodnie z treścią art. 364 ust. 1 Prawa upadłościowego i naprawczego, z dniem uprawomocnienia się postanowienia o umorzeniu postępowania upadłościowego upadły odzyskuje prawo zarządzania swoim majątkiem i rozporządzania jego składnikami.

Zawinienie przedstawiciela tej spółki w tym okresie czasu w zakresie dochowania wyznaczonego terminu na opłacenie apelacji stanowi zatem zawinienie samej strony pozwanej. Podobnie, zamierzonego przez skarżącą skutku nie mogły odnieść argumenty wskazujące na brak w owym czasie takich środków finansowych, dzięki którym syndyk mógłby wywiązać się z wezwania nałożonego na pozwaną, jak i na powstrzymanie się przez syndyka - z uwagi na nieprawomocne postanowienie z dnia 22 lipca 2014 r. - od podejmowania czynności związanych z rozporządzaniem majątkiem pozwanej spółki.

O braku winy można bowiem mówić tylko wtedy, gdy dokonanie czynności było niemożliwe w sensie obiektywnym przy dołożeniu przez stronę należytej staranności. Nawet zatem gdyby było tak, jak twierdzi skarżąca, to nadal takie okoliczności, zdaniem Sądu odwoławczego, nie mogły usprawiedliwić zaniechania złożenia w tej sytuacji choćby tylko wniosku o zwolnienie jej od kosztów sądowych, czy to przez samego syndyka czy przez pełnomocnika procesowego pozwanej, co umożliwiłoby jej co najmniej oddalenie w czasie perspektywy uiszczenia opłaty sądowej od apelacji.

Natomiast zaniedbania osób, które reprezentują stronę, powodują, że nie można uznać braku jej winy w uchybieniu terminowi (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 28 lutego 2013 r., III CZ 6/13, LEX nr 1314372). W rezultacie Sąd pierwszej instancji wydał także prawidłowe rozstrzygnięcie o odrzuceniu apelacji pozwanej, wniesionej pismem z dnia 25 września 2014 r., jako spóźnionej. Z powyższych względów Sąd Apelacyjny na podstawie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. oddalił zażalenie. SSA M. Iwnakiewicz SSA I. Wiszniewska SSA T.

Żelazowski