Court reduces prison sentence and grants probation for negligent traffic offense causing police officer injury.
Legislator summary
AI generatedThe appellate court modified the first-instance judgment to reduce the prison term to three years and grant probation with a fine. The defense argued the original one-year sentence and five-year driving ban were disproportionately severe given the minor nature of the accident and the defendant's confession. The court agreed that the lack of probation made the original penalty excessively harsh and adjusted the sentence accordingly.
Legislator headnote
AI generatedArt. 53 kk; Art. 69 § 1, 2 kk; Art. 70 § 1 pkt 1 kk; Art. 71 § 1 kk; Art. 73 § 1 kk: A prison sentence may be considered disproportionately severe not only due to its length but also due to the absence of a conditional suspension when circumstances warrant it.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt II Ka 119/15
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ 22 maja 2015 r. Sąd Okręgowy w Koninie Wydział II Karny w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Waldemar Cytrowski – spr. Sędziowie : SO Agata Wilczewska SO Robert Rafał Kwieciński Protokolant: st. sekr. sąd. Arleta Wiśniewska przy udziale Haliny Lewandowskiej Prokuratora Prokuratury Okręgowej po rozpoznaniu 22.05.2015 r. sprawy M. K. oskarżonego o przestępstwo z art. 177§1 kk w zw. z art. 178§1 kk na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę od wyroku Sądu Rejonowego w Kole z 12.03.2015 r. sygn. akt II K 59/15 1. Zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że: - na podst. art. 69§1 i 2 kk i art. 70§1 pkt 1 kk warunkowo zawiesza oskarżonemu M. K. wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności na okres 5(pięciu) lat próby, - na podst. art. 73§1 kk oddaje oskarżonego w okresie próby pod dozór kuratora - na podst. art. 71§1 kk skazuje oskarżonego M. K. na karę grzywny w liczbie 100 (stu) stawek dziennych po 10 ( dziesięć) zł - obniża orzeczony środek karny do 3 (trzech) lat.
2. Utrzymuje zaskarżony wyrok w mocy w pozostałej części.
3. Zwalnia oskarżonego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, w tym od opłaty za obie instancje. Robert Rafał Kwieciński Waldemar Cytrowski Agata Wilczewska II Ka 119/15
UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy w Kole wyrokiem z 12 marca 2015r. w sprawie o sygn. akt II K 59/15 oskarżonego M. K. uznał za winnego tego, że 26.10.2014 roku w B. gmina B. w woj. (...) kierując samochodem marki A. (...) o nr rej. (...) umyślnie naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu lądowym w ten sposób, że z niewyjaśnionych przyczyn zjechał na przeciwny pas ruchu przez co zderzył się z prawidłowo jadącym z przeciwka oznakowanym radiowozem policyjnym m-ki K. (...) o nr rej. (...), w wyniku czego pasażer radiowozu J. G. doznał obrażeń ciała w postaci rany tłuczonej głowy, wstrząśnienia mózgu i otarć naskórka twarzy, które to spowodowały naruszenie prawidłowych funkcji ośrodkowego układu nerwowego na okres powyżej siedmiu dni, po czym zbiegł z miejsca zdarzenia, tj. popełnienia przestępstwa z art. 177 § 1 k.k. w zw. z art. 178 § 1 k.k. i za to na podstawie art. 177 § 1 k.k. w zw. z art. 178 § 1 k.k. skazał go na karę 1 roku pozbawienia wolności.
Na podstawie art. 42 § 2 k.k. w zw. z art. 43 § 1 k.k. orzekł wobec oskarżonego zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 5 lat. Apelację wniosła obrońca, która zarzuciła rażącą niewspółmierność kary wyrażającą się w wymierzeniu oskarżonemu kary 1 roku bezwzględnego pozbawienia wolności i orzeczenie środka karego w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 5 lat podczas gdy wysokość kary jak i długość orzeczonego środka karnego przekraczają stopień winy, motywację, sposób życia przed popełnieniem przestępstwa i sposób zachowania się oskarżonego.
W oparciu o ten zarzut wniosła o zmianę pkt. I zaskarżonego wyroku i wymierzenie oskarżonemu kary w dolnej granicy ustawowego zagrożenia i zastosowanie wobec niego dobrodziejstwa warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności oraz zmianę pkt. II zaskarżonego wyroku i wymierzenie oskarżonemu środka karnego w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w dolnej granicy ustawowego zagrożenia, a także zmianę pkt. III wyroku poprzez zwolnienie oskarżonego od ponoszenia kosztów postępowania ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji oraz o zwolnienie oskarżonego od obowiązku ponoszenia kosztów postępowania apelacyjnego.
Apelacja jest zasadna. Niewspółmierność kary jest pojęciem ocennym i z powodu niedookreśloności kryteriów „współmierności” występuje często, przy czym zmiana w tym zakresie jest dopuszczalna tylko wtedy, gdy kara jest tak rażąco wysoka lub niska, że nie może zostać utrzymana, a więc kiedy kara w powszechnym odczuciu jest karą niesprawiedliwą. Dlatego, aby orzekane kary były odbierane jako sprawiedliwe sąd powinien kierować się wskazaniami zawartymi w art. 53 kk, w szczególności w § 2 tego przepisu. Kara pozbawienia wolności może być uznana za rażąco niewspółmiernie surową nie tylko z powodu jej wysokości, ale również z powodu braku orzeczenia o warunkowym zawieszeniu jej wykonania.
Warunkowe zawieszenie kary pozbawienia wolności powoduje bowiem, że orzeczona kara pozbawienia wolności faktycznie staje się zupełnie innym rodzajem kary. Dlatego brak orzeczenia o warunkowym zawieszeniu wykonania kary przy istnieniu przesłanek przemawiających za orzeczeniem kary wolnościowej trzeba zawsze traktować jako orzeczenie nadmiernie surowe. Taka sytuacja zachodzi w niniejszej sprawie. Wobec zatarcia skazania w sprawach Sądu Rejonowego w Kole o sygn. akt VI K 312/08 i VI K 1004/08 jako okoliczność obciążającą należało wyeliminować uprzednią karalność oskarżonego, a jako łagodzącą uwzględnić dotychczasową jego niekaralność.
Oskarżony nadto przyznał się do winy i zmienił postępowanie, a następstwa wypadku nie były znaczne. Można więc zasadnie przyjąć, iż wobec oskarżonego istnieje podstawowa merytoryczna przesłanka orzeczenia kary probacyjnej, tj. pozytywna prognoza resocjalizacyjna. Dlatego Sąd na podst. art. 69§1 i 2 kk, art. 70§1 pkt 1 kk i art. 73§1 kk warunkowo zawiesił wykonanie orzeczonej wobec oskarżonego kary pozbawienia wolności na okres 5 lat próby i oddał go w tym okresie pod dozór kuratora. Dla zapewnienia realnej dolegliwości kary Sąd na podst. art. 71§1 kk skazał oskarżonego na karę grzywny w liczbie 100 stawek dziennych po 10 zł.
Przy wymiarze liczby stawek Sąd miał na uwadze wskazane w art. 53 kk dyrektywy wymiaru kary, a przy określeniu wysokości stawki treść art. 33§3 kk. Sąd obniżył również wymiar orzeczonego wobec oskarżonego środka karnego do 3 lat. Ze względu na trudną sytuację materialną oskarżonego Sąd na podst. art. 624 § 1 k.p.k. w zw. z art. 634 k.p.k. zwolnił skazanego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, w tym od opłaty za obie instancje. Robert Rafał Kwieciński Waldemar Cytrowski Agata Wilczewska