Criminal appeal dismissed; appeal court quashes lower court verdict due to failure to notify defense counsel of trial date.
Legislator summary
AI generatedThe appeal court quashed the lower court's verdict and remanded the case for retrial because the defense counsel was not notified of the trial date. The defendant argued for a lighter sentence, but the court focused on the procedural violation of Article 117 of the Criminal Procedure Code. Consequently, the appeal was deemed admissible solely on the grounds that the defendant's right to defense was infringed by the lack of notification.
Legislator headnote
AI generatedArt. 117 § 1, 2 k.p.k.; Art. 6 k.p.k.; The court must notify the defense counsel of the trial date; failure to do so constitutes a violation of the right to defense requiring the quashing of the verdict and remittal for retrial.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygnatura akt VI Ka 991/14
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 10 kwietnia 2015 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach, Wydział VI Karny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący SSO Kazimierz Cieślikowski Sędziowie SSO Marcin Mierz SSO Grzegorz Kiepura (spr.) Protokolant Aleksandra Studniarz przy udziale Marka Dutkowskiego Prokuratora Prokuratury Okręgowej po rozpoznaniu w dniu 10 kwietnia 2015 r. sprawy L. K. syna C. i H., ur. (...) w Z. oskarżonego z art. 77§2 kks w zw. z art. 6§2 kks przy zast. art. 9§3 kks, art. 57§1 kks przy zast. art. 9§3 kks na skutek apelacji wniesionej przez oskarżonego od wyroku Sądu Rejonowego w Zabrzu z dnia 27 sierpnia 2014 r. sygnatura akt II K 673/14 na mocy art. 437 kpk i art. 438 kpk uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę Sądowi Rejonowemu w Zabrzu do ponownego rozpoznania. VI Ka 991/14
UZASADNIENIE
Wyrokiem Sądu Rejonowego w Zabrzu z dnia 27.08.2014 r., II K 673/14, oskarżony L. K. został uznany za winnego tego, że: - jako osoba odpowiedzialna za sprawy spółki (...) Sp. z o.o. z siedzibą w Z., działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu tego samego zamiaru, nie dokonał w ustawowym terminie, tj. do dnia 20 miesiąca następującego po miesiącu, w którym pobrano zaliczkę, wpłaty na konto Urzędu Skarbowego w Z., należnych, pobranych, zadeklarowanych zaliczek PIT-4 na podatek dochodowy od osób fizycznych od łącznej kwoty wypłat dokonanych w miesiącach: od stycznia 2012 r. do sierpnia 2012 r., od października 2012 r. do grudnia 2012 r., w łącznej kwocie 13.815 zł; czynem powyższym naruszył przepis art. 38 ust. 1 ustawy z dnia 26.07.1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. przestępstwa skarbowego z art. 77 § 2 kks w zw. z art. 6 § 2 kks i przy zastosowaniu art. 9 § 3 kks i za to na mocy art. 77 § 2 kks skazany został na karę 20 stawek dziennych grzywny, przy ustaleniu wysokości jednej stawki dziennej na kwotę 50 zł; - jako osoba odpowiedzialna za sprawy spółki (...) Sp. z o.o. z siedzibą w Z., uporczywie nie dokonywał w ustawowym terminie, tj. do dnia 25 miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstał obowiązek podatkowy, wpłaty na konto Urzędu Skarbowego w Z. należnego, zadeklarowanego w deklaracjach VAT-7 podatku od towarów i usług za miesiące: od stycznia 2012 r. do grudnia 2012 r., od stycznia 2012 r. do czerwca 2013 r., w łącznej kwocie 33.422 zł; czynem powyższym naruszył przepis art. 103 ustawy z dnia 11.03.2004 r. o podatku od towarów i usług, tj. wykroczenia skarbowego z art. 57 § 1 kks w zw. z art. 9 § 3 kks i za to na mocy art. 57 § 1 kks skazany został na karę grzywny w wysokości 2.000 zł.
Na mocy art. 24 § 1 i § 5 kks za karę grzywny wymierzoną L. K. w pkt. 1 czyni w całości odpowiedzialną spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością (...) z siedzibą w Z. oraz zobowiązuje spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością (...)” z siedzibą w Z. do zwrotu na rzecz Skarbu Państwa korzyści majątkowej w wysokości 13.815 zł uzyskanej z przestępstwa skarbowego określonego w art. 77 § 2 kks w zw. z art. 6 § 2 kks i art. 9 § 3 kks. Apelację od wyroku wywiódł oskarżony, który zaskarżył orzeczenie w całości zarzucając mu: - naruszenie art. 4 kpk polegające na nieuwzględnieniu wszystkich okoliczności świadczących na korzyść oskarżonego; - naruszenie art. 7 kpk polegające na dowolnej ocenie dowodów traktowanych wybiórczo w sposób sprzeczny z zasadami prawidłowego rozumowania; - naruszenie art. 410 kpk polegające na nieuwzględnieniu przy wydaniu wyroku całokształtu okoliczności ujawnionych w toku rozprawy głównej, lecz uwzględnienie ich w sposób wybiórczy i niepełny.
W oparciu o podniesione zarzuty oskarżony wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez zmniejszenie wysokości kary grzywny, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania sądowi pierwszej instancji. Na rozprawie odwoławczej obrońca oskarżonego wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku z uwagi na obrazę art. 439 § 1 pkt 10 kpk, co stanowi bezwzględną przyczynę odwoławczą. Apelacja okazała się zasadna o tyle, iż w wyniku jej wniesienia zaskarżony wyrok należało uchylić i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Zabrzu.
Zarządzeniem z dnia 29.11.2013 r., w toku postępowania przygotowawczego, wyznaczono podejrzanemu L. K. obrońcę z urzędu w osobie adw. P. D. – w oparciu art. 79 § 1 pkt 3 kpk (k. 66); w toku dalszego postępowania nie cofnięto wyznaczenia obrońcy. O terminie rozprawy w dniu 27.08.2014 r. obrońca nie został zawiadomiony. Pomimo tego sąd przeprowadził rozprawę i wydał wyrok (k. 121-122), czym naruszył przepisy art. 117 § 1 i 2 kpk, zgodnie z którymi uprawnionego do wzięcia udziału w czynności procesowej zawiadamia się o jej czasie i miejscu, chyba że ustawa stanowi, a czynności nie przeprowadza się, jeżeli osoba uprawniona nie stawiła się, a brak dowodu, iż została o niej powiadomiona, oraz jeżeli zachodzi uzasadnione przypuszczenie, iż niestawiennictwo wynikło z powodu przeszkód żywiołowych lub innych wyjątkowych przyczyn, a także wtedy, gdy osoba ta usprawiedliwiła należycie niestawiennictwo i wnosi o nieprzeprowadzanie czynności bez jej obecności, chyba że ustawa stanowi inaczej.
Nie może ulegać wątpliwości, iż niezawiadomienie obrońcy o terminie rozprawy i przeprowadzenie rozprawy pod nieobecność obrońcy stanowiło naruszenie prawa oskarżonego do obrony (art. 6 kpk), co mogło mieć wpływ na treść wyroku. Konsekwencją naruszenia przytoczonych przepisów postępowania przez sąd pierwszej instancji musiało być uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Rozpoznanie pozostałych uchybień podniesionych w apelacji byłoby przedwczesne, dlatego też sąd odwoławczy ograniczył rozpoznanie środka odwoławczego w oparciu o art. 436 kpk.
Ponownie rozpoznając sprawę sąd rejonowy przeprowadzi postępowanie dowodowe w pełnym zakresie bacząc aby zachowane zostało prawo oskarżonego do obrony. Mając na uwadze wszystkie przytoczone okoliczności orzeczono jak w wyroku.