Legislator Case Law & Legislation
III Ca 269/15 AI generated

Court dismissed appeal against compulsory mortgage entry, ruling court lacks jurisdiction to examine substantive tax debt validity.

Case Number III Ca 269/15
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The District Court in Nowy Sącz dismissed the appeal filed by two debtors against a compulsory mortgage entry recorded in the land register. The debtors argued that the underlying tax enforcement titles were invalid due to procedural violations and the expiration of criminal prosecution statutes. The court held that the land registry court's jurisdiction is strictly limited to verifying the form and content of the enforcement title, prohibiting it from examining the substantive validity of the debt or the statute of limitations.

Legislator headnote

AI generated

Art. 626 § 2 k.p.c.; Art. 385 k.p.c.: The court handling a request for entry in the land register examines only the form and content of the request and attached documents, lacking jurisdiction to verify the substantive existence or validity of the underlying claim.

Keywords

AI generated
compulsory mortgage entry land registry jurisdiction enforcement title validity statute of limitations tax debt enforcement limited cognizance procedural appeal dismissal

Cited Legislation

AI generated
Art. 626 § 2 k.p.c.
Zgodnie z treścią art. 626 8§ 2 kpc, rozpoznając wniosek o wpis, sąd bada jedynie treść i formę wniosku, dołączonych do wniosku dokumentów oraz treść księgi wieczystej.
Art. 385 k.p.c.
Z powyższych względów Sąd Okręgowy apelację oddalił na podstawie art. 385 kpc w zw.
Art. 13 § 2 k.p.c.
Art. 33 k.r.o.
art. 33 kro poprzez dokonanie w księdze wieczystej – prowadzonej dla nieruchomości zabudowanej położonej w P., którą uczestniczka Z.
Art. 44 § 5 k.k.s.
– hipoteki przymusowej na kwotę 108 094,99 zł na podstawie w/w tytułu wykonawczego, co skutkowało zajęciem przez Urząd Skarbowy osobistego majątku małżonka, który nie jest dłużnikiem; art. 44 § 5 kks, na mocy którego karalność popełnionego przez uczestnika Z.
Art. 56 § 2 k.k.s.
(1), wnosząc o jego uchylenie, wykreślenie hipoteki przymusowej i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji, celem ustalenia przedawnienia karalności przestępstwa skarbowego z art. 56 § 2 kks, za które nakazem karnym z dnia 28.02.2005r.
Art. 2 § 2 k.p.k.
Zarzucili oni obrazę przepisów postępowania, a to: - art. 2 § 2 kpk w zw.
Art. 4 k.p.k.
– hipoteki przymusowej na kwotę 108 094,99 zł na podstawie w/w tytułu wykonawczego, co skutkowało zajęciem przez Urząd Skarbowy osobistego majątku małżonka, który nie jest dłużnikiem; art. 44 § 5 kks, na mocy którego karalność popełnionego przez uczestnika Z.
Art. 7 k.p.k.
4 kpk, art. 7 kpk oraz art.
Art. 9 § 1 k.p.k.
Art. 366 k.p.k.
4 kpk oraz art. 366 kpk poprzez nierozważenie i niewyjaśnienie wszystkich istotnych okoliczności sprawy.
Art. 109 u.k.w. i h.

Cited Case Law

AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt III Ca 269/15 POSTANOWIENIE Dnia 6 maja 2015 r. Sąd Okręgowy w Nowym Sączu Wydział III Cywilny Odwoławczy w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia SO Ewa Adamczyk Sędzia SO Zofia Klisiewicz Sędzia SO Agnieszka Skrzekut – sprawozdawca po rozpoznaniu w dniu 6 maja 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Skarbu Państwa - Urzędu Skarbowego w P. przy uczestnictwie Z. K. (1) , Z. K. (2) o wpis na skutek apelacji uczestników od wpisu Sądu Rejonowego w Nowym Targu z dnia 3 marca 2015 r. sygn. akt Dz.Kw./NS1T/00002549/15 p o s t a n a w i a: oddalić apelację. Sygn. akt III Ca 269/15

UZASADNIENIE

Zaskarżonym wpisem Sądu Rejonowego w Nowym Targu z dnia 3.03.2015 r. wpisano do KW nr (...) hipotekę przymusową na kwotę 108 094,99 zł na podstawie tytułów wykonawczych z dnia 23.12.2014r.: (...), (...) wystawionych na dłużników Z. K. (2) i Z. K. (1) przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w P.. Powyższy wpis w całości zaskarżyli apelacją dłużnicy Z. K. (2) i Z. K. (1), wnosząc o jego uchylenie, wykreślenie hipoteki przymusowej i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji, celem ustalenia przedawnienia karalności przestępstwa skarbowego z art. 56 § 2 kks, za które nakazem karnym z dnia 28.02.2005r. uczestnik Z.

K. (1) został skazany. Zarzucili oni obrazę przepisów postępowania, a to: - art. 2 § 2 kpk w zw. z art. 4 kpk, art. 7 kpk oraz art. 9 § 1 kpk poprzez zaniechanie obowiązku dążenia do ustalenia prawdy materialnej i odstąpienie przez Sąd I instancji od wyjaśnienia istotnych wątpliwości w sprawie oraz wnikliwej oceny dowodów, skutkiem czego było dokonanie wpisu w KW nr (...) hipoteki przymusowej na kwotę 108 094,99 zł na podstawie tytułu wykonawczego wystawionego przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w P.; - art. 4 kpk oraz art. 366 kpk poprzez nierozważenie i niewyjaśnienie wszystkich istotnych okoliczności sprawy.

Ponadto zarzucili obrazę przepisów prawa materialnego, tj. art. 33 kro poprzez dokonanie w księdze wieczystej – prowadzonej dla nieruchomości zabudowanej położonej w P., którą uczestniczka Z. K. (2) otrzymała w dniu 25.05.2005r. w drodze darowizny od swojej matki M. M. – hipoteki przymusowej na kwotę 108 094,99 zł na podstawie w/w tytułu wykonawczego, co skutkowało zajęciem przez Urząd Skarbowy osobistego majątku małżonka, który nie jest dłużnikiem; art. 44 § 5 kks, na mocy którego karalność popełnionego przez uczestnika Z.

K. (1) przestępstwa skarbowego tj. czynu z art. 56 § 2 kks ustaje (upłynęło ponad 10 lat), a zatem nastąpiło przedawnienie karalności.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Apelacja jest bezzasadna. Zgodnie z treścią art. 626 8§ 2 kpc, rozpoznając wniosek o wpis, sąd bada jedynie treść i formę wniosku, dołączonych do wniosku dokumentów oraz treść księgi wieczystej. Powyższy przepis określa granicę kognicji sądu rozpoznającego wniosek w postępowaniu wieczystoksięgowym, która jest znacznie ograniczona. I tak, przy rozpoznawaniu wniosku sąd jest ograniczony do badania samego wniosku, załączonego doń tytułu wykonawczego i księgi wieczystej. Nie może badać żadnych innych dokumentów ani okoliczności, w szczególności tego, czy wierzytelność objęta wnioskiem istnieje czy wygasła na skutek zdarzeń, które miały miejsce po jej powstaniu (por. m.in. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 17.09.2009r., sygn.

IV CSK 180/09). W niniejszej sprawie Sąd I instancji prawidłowo zbadał i przeanalizował wszelkie istotne przesłanki uzasadniające dokonanie wpisu hipoteki przymusowej. Z treści KW nr (...) wynika, iż właścicielką nieruchomości tą księgą objętą jest Z. K. (2), przeciwko której zostały wystawione przedłożone przez wnioskodawcę tytuły wykonawcze, określone w przepisach o postępowaniu egzekucyjnym. W tytułach tych apelująca została wymieniona jako jedna z dłużników, co stanowiło podstawę dla Sądu Rejonowego do uwzględnienia wniosku.

Poza zakresem badania sądu wieczystoksięgowego, z uwagi na jego ograniczoną kognicję, pozostawały okoliczności, na które wskazują apelujący, a dotyczące w rzeczywistości zasadności wydania przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. przedmiotowych tytułów wykonawczych. Apelujący kwestionowali bowiem możliwość wystawienia tych tytułów, powołując się na przepisy kodeksu postępowania karnego, kodeksu karnego skarbowego. Powołując się z kolei na treść art. 33 kro twierdzili, iż Z. K. (2) nie jest w ogóle dłużnikiem. Tego rodzaju zarzuty nie mogły być skutecznie zgłoszone.

Podkreślenia wymaga, iż dłużnik kwestionujący uprawnienia wierzyciela, posiadającego tytuł wykonawczy określony w art. 109 ustawy o księgach wieczystych i hipotece, może jedynie, w przewidzianym trybie postępowania, innego niż wieczystoksięgowe, zwalczać w stosowny sposób tytuł wykonawczy, który stanowi podstawę ustanowienia hipoteki przymusowej. Dopóki jednak tytuł taki istnieje, wierzyciel w nim wskazany jest uprawniony do żądania wpisu hipoteki przymusowej. Z powyższych względów Sąd Okręgowy apelację oddalił na podstawie art. 385 kpc w zw. z art. 13 § 2 kpc. (...) (...)