Legislator Case Law & Legislation
VIII U 1356/14 AI generated

Social court allows early pension by recognizing special conditions work period despite missing official certificates.

Case Number VIII U 1356/14
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Partially Allowed

Legislator summary

AI generated

The social court granted the insured's appeal to award an early pension starting from May 23, 2014. Although the Social Insurance Institution denied the claim due to a lack of 15 years of work in special conditions, the insured had only 14 years and 2 months documented. The court ruled that the missing employment certificates for the disputed period did not preclude recognition of the work, as the insured proved through witness testimony and other evidence that he performed hazardous tasks like cleaning with gasoline and metal polishing. Consequently, the court found the insured met the statutory requirements and awarded the pension, noting that civil court proceedings allow broader evidentiary means than administrative ones.

Legislator headnote

AI generated

Art. 184 ust. 1 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych; Art. 477 § 14 ust. 2 k.p.c.: The court may recognize periods of work in special conditions based on all available evidence, including witness testimony, even in the absence of official employment certificates issued by the employer.

Keywords

AI generated
early pension entitlement special conditions work missing employment certificates evidentiary standards social insurance law hazardous work tasks administrative appeal

Cited Legislation

AI generated
Art. 184 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych
prawa do emerytury w niższym wieku w oparciu o art. 184 w związku z art.
Art. 477 § 14 ust. 2 k.p.c.
Mając na względzie powyższe, Sąd z mocy art. 477 14 § 2 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated
uchwała Sądu Najwyższego z 10 marca 1984r. III UZP 6/84
uchwała Sądu Najwyższego z 21 września 1984r. III UZP 48/84
III UZP 6/84, uchwała Sądu Najwyższego z 21 września 1984r. III UZP 48/84, wyrok Sądu Najwyższego z 7 grudnia 2006r., I UK 179/06, LEX nr 342283).
wyrok Sądu Najwyższego z 7 grudnia 2006r., I UK 179/06
III UZP 48/84, wyrok Sądu Najwyższego z 7 grudnia 2006r., I UK 179/06, LEX nr 342283).
I UK 179/06
Supreme Court dismisses social security appeal, ruling court proceedings allow witness testimony unlike administrative limits.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt VIII U 1356/14

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 26 marca 2015 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSO Janina Kościelniak Protokolant: Kamila Niemczyk po rozpoznaniu w dniu 26 marca 2015 r. w Gliwicach sprawy H. K. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. o prawo do emerytury na skutek odwołania H. K. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. z dnia 30 maja 2014 r. nr (...) zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, że przyznaje ubezpieczonemu prawo do emerytury począwszy od 23 maja 2014 r. (-) SSO Janina Kościelniak Sygn. akt. VIII U 1356/14

UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 30 maja 2014r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. odmówił ubezpieczonemu H. K. prawa do emerytury w niższym wieku w oparciu o art. 184 w związku z art. 32 ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (t.j. Dz. U. z 2013r. poz. 1440) w związku z tym, iż nie udowodnił on 15 – letniego okresu zatrudnienia w szczególnych warunkach przy pracach wymienionych w wykazie A, a jedynie 14 lat, 2 miesiące i 14 dni takiej pracy. W odwołaniu od powyższej decyzji ubezpieczony domagał się jej zmiany poprzez przyznanie mu prawa do wcześniejszej emerytury od dnia ukończenia wieku emerytalnego.

Nadto wniósł o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego. W uzasadnieniu odwołania podniósł, że zgodnie z przedłożonymi przez niego świadectwami i zaświadczeniami oraz zeznaniami świadków, o przesłuchanie których wnosił, wykonywał pracę w warunkach szczególnych i tym samym spełnia warunki do przyznania prawa do emerytury. W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, a dodatkowo podniósł, że do okresów pracy w warunkach szczególnych nie zaliczył odwołującemu okresu zatrudnienia od 22 maja 1972r. do 30 kwietnia 1979r. w Zakładach (...) w G. bowiem za ten okres nie przedłożył świadectwa pracy w warunkach szczególnych.

Sąd ustalił co następuje: Ubezpieczony H. K. ur. (...) w dniu 13 maja 2014r. zgłosił wniosek o prawo do emerytury wcześniejszej z tytułu wykonywania pracy w warunkach szczególnych. Ubezpieczony 60 lat ukończył 23 maja 2014r. i nie jest członkiem OFE Skarżący, na dzień 1 stycznia 1999r., legitymuje się okresem składkowym i nieskładkowym w wymiarze ponad 25 lat, z tym, że w ocenie ZUS udowodnił jedynie 14 lat, 2 miesiące i 14 dni okresów pracy w szczególnych warunkach. Po przeanalizowaniu sprawy ZUS w dniu 30 maja 2014r. wydał zaskarżoną decyzję odmowną.

Organ rentowy wydając zaskarżoną decyzję nie uznał za pracę w warunkach szczególnych okresu pracy w Zakładach (...) w G. od 22 maja 1972r. do 30 kwietnia 1979r., z uwagi na brak świadectwa pracy w warunkach szczególnych. W postępowaniu przed Sądem ubezpieczony domagał się uznania z pracę w warunkach szczególnych jego okresów zatrudnienia w Zakładach (...) w G. od 22 maja 1972r. do 30 kwietnia 1979r., gdzie bez względu na zajmowane stanowisko pracy, faktycznie stale i w pełnym wymiarze czasu pracy, wykonywał pracę ślusarza i mechanika precyzyjnego, wykonującego pracę przy oczyszczaniu w benzynie elementów do produkcji urządzeń kontrolno pomiarowych do instalacji chemicznych i technologicznych, jak również przy montowaniu aparatury i urządzeń chemicznych.

W toku procesu Sąd ustalił, iż Zakłady (...) w G. były firmą zajmującą się głównie wykonywaniem różnego rodzaju instalacji, urządzeń i urządzeń pomiarowych na potrzeby przemysłu chemicznego. W trakcie gdy ubezpieczony był zatrudniony w tych zakładach, to zajmowały się one w głównej mierze produkcją na eksport do ZSRR tzw. poziomowskazów i poziomomierzy. Były to specjalne urządzenia pomiarowe do pomiaru i wskazywaniu poziomu oraz natężenia przepływu różnego rodzaju substancji chemicznych w ciągach instalacji technologicznej.

Ich wykonanie wymagało zachowania szczególnych środków ostrożności, jeżeli chodzi o pozostałości innych substancji. Z tego też względu ich elementy składowe, w trakcie prac montażowych wymagały uprzedniego oczyszczenia z jakichkolwiek substancji. Proces ten odbywał się przy użyciu benzyny, w której poszczególne elementy składowe były zanurzane i płukane. Ubezpieczonemu w tym przedsiębiorstwie faktycznie został na stałe przypisany do warsztatu zajmującego się przygotowywaniem elementów do produkcji ww. urządzeń. Sąd ustalił, że w spornym okresie do września 1975r. przeważającą część czasu pracy odwołujący wykonywał swoje obowiązki służbowe wyłącznie w małym pomieszczeniu wydzielonym z hali produkcyjnej, gdzie znajdowało się stanowisko, na którym za pomocą benzyny czyścił elementy do montażu tzw.

świec będących częścią składową poziomowskazów i przepływomierzy. Z kolei w pozostałej części czasu pracy zajmował się napełnianiem tych elementów specjalnym klejem chemicznym na bazie epidianu. Warunkami szkodliwymi na tym stanowisku pracy było narażenia na oddziaływanie oparów benzyny i kleju. Z kolei od 4 września 1975r. został przeniesiony do Wydziału narzędziowni, gdzie stale i w pełnym wymiarze czasu pracy zajmował się odnawianiem i naprawianiem używanych narzędzi do produkcji elementów składowych przyszłych produktów .. (...) praktyce jego praca polegała na oczyszczeniu szlifierką mechaniczną metalowych narzędzi, a następnie za pomocą innej szlifierki ich naostrzeniu.

Sporadycznie, średnio raz w tygodniu, przez kilka godzin, odwołujący również zajmował się naprawą młotków. Praca ta była wykonywana w niewielkim pomieszczeniu, gdzie umieszczono 3 szlifierki, z których przeważnie co najmniej jedna pracowała, a przeważnie wszystkie. Warunkami szkodliwymi na tym stanowisku pracy było narażenia na oddziaływanie pyłów i hałasu od prac przy szlifowaniu mechanicznym. Pracodawca przypisał ubezpieczonemu kolejno stanowisko mechanika precyzyjnego i ślusarza, bowiem w ten sposób pracodawca mógł mu przypisać kolejne stawki zaszeregowania, a tym samym przyznać wyższe wynagrodzenie.

Razem z ubezpieczonym w spornych okresach pracowali G. W. wykonujący pracę spawacza, R. M. – bezpośredni przełożony ubezpieczonego i J. Z. wykonujący pracę ślusarza w narzędziowni. Ubezpieczony nie jest członkiem OFE. Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie: akt organu rentowego, zeznań świadków G. W. (nagranie z rozprawy z dnia 24 listopada 2014r. minuty 3.41 i n.) R. M. i J. Z. (nagranie z rozprawy z dnia 28 stycznia 2015r. minuty 1.53 i n.), a także wyjaśnień odwołującego (nagranie z rozprawy z dnia 18 marca 2015r. minuty 2.14i n.), a także akt osobowych ubezpieczonego (k.54).

Zebrany materiał dowodowy Sąd uznał za kompletny i spójny, a tym samym za wystarczający do poczynienia ustaleń faktycznych oraz na rozstrzygnięcie sprawy. W szczególności Sąd dał w pełni wiarę zeznaniom świadków i samego ubezpieczonego, gdyż są spójne i wzajemnie się potwierdzają, a nadto znajdują potwierdzenie w dokumentacji osobowej odwołującego. Ponadto świadkowie byli współpracownikami ubezpieczonego, zatem mieli oni bezpośrednie informacje w zakresie charakteru i wymiaru świadczonej przez ubezpieczonego pracy w spornym okresie.

Sąd zważył, co następuje:

Odwołanie ubezpieczonego, H. K. zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 32 ust. 1 i 4 ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (t.j. Dz. U. z 2013r. poz. 1440) w powiązaniu z § 3 i 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz.U. Nr 8 poz.43 ze zm.) ubezpieczonym mężczyznom urodzonym przed dniem 1 stycznia 1949r. będącym pracownikami zatrudnionymi w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze przy pracach wymienionych w wykazie A, przysługuje prawo do emerytury w razie łącznego spełnienia następujących warunków:

1. osiągnięcia wieku emerytalnego 60 lat 2. posiadania wymaganego okresu zatrudnienia wynoszącego 25 lat, w tym co najmniej 15 lat pracy w szczególnych warunkach. Zgodnie z treścią § 2 ust. 1 rozporządzenia, okresami pracy uzasadniającymi prawo do świadczeń na zasadach określonych w tym akcie prawnym są okresy, w których praca w szczególnych warunkach jest wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku pracy. Z kolei zgodnie z treścią art. 184 ust 1 ustawy, ubezpieczonym urodzonym po dniu 31 grudnia 1948r. przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku przewidzianego w art. 32, 33, 39 i 40, jeżeli w dniu wejścia w życie ustawy osiągnęli: 1)okres zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wymaganym w przepisach dotychczasowych do nabycia prawa do emerytury w wieku niższym niż 60 lat - dla kobiet i 65 lat - dla mężczyzn oraz 2) okres składkowy i nieskładkowy, o którym mowa w art.

27. W myśl ust. 2 emerytura, o której mowa w ust. 1, przysługuje pod warunkiem nieprzystąpienia do otwartego funduszu emerytalnego albo złożenia wniosku o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym, za pośrednictwem Zakładu, na dochody budżetu państwa oraz rozwiązania stosunku pracy - w przypadku ubezpieczonego będącego pracownikiem. Na podstawie tego przepisu, prawo do emerytury w obniżonym wieku, przysługuje ubezpieczonemu, który w dniu wejścia w życie ustawy tj. w dniu 1 stycznia 1999r. spełnił warunki w zakresie posiadania ogólnego stażu pracy oraz pracy wykonywanej w warunkach szczególnych a nie osiągnął wymaganego wieku.

Ubezpieczony ukończył 60 lat życia, nie jest członkiem OFE. Kwestie te nie były sporne. Okoliczność sporna w przedmiotowej sprawie dotyczyła posiadania przez ubezpieczonego (na dzień 1 stycznia 1999r.) wymaganego 15 letniego okresu pracy wykonywanej w warunkach szczególnych, bowiem organ rentowy nie zaliczył mu żadnego okresu takiej pracy. W świetle zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego Sąd przyjął, że ubezpieczony posiada wymagany 15 letni okres pracy wykonywanej w warunkach szczególnych. Przeprowadzone w niniejszej sprawie postępowanie dowodowe wykazało, że ubezpieczony bez względu na nazwę zajmowanego stanowisko, wykonywał stale i w pełnym wymiarze czasu pracy, prace w szczególnych warunkach niewątpliwie w okresie zatrudnienia w Zakładach (...) w G. od 22 maja 1972r. do września 1975r.

W całym tym okresie ubezpieczony bez względu na nazwę zajmowanego stanowiska pracy, stale i w pełnym wymiarze czasu wykonywał pracę przy oczyszczaniu benzyną i napełnianiu klejami chemicznymi, części do urządzeń pracujących w produktach toksycznych, żrących i parzących. W szczególności jego praca odbywała się przez całe dniówki robocze w małym pomieszczeniu wydzielonym z hali produkcyjnej, gdzie znajdowało się stanowisko, na którym, za pomocą benzyny czyścił elementy do montażu tzw. świec. Z kolei w trakcie pracy w dziale narzędziowym, od 4 września 1975r. ubezpieczony stale i w pełnym wymiarze czasu wykonywał pracę polegającą na szlifowaniu i ostrzeniu wyrobów i narzędzi metalowych oraz polerowaniu mechanicznym.

Praca przy oczyszczaniu benzyną wymieniona została w wykazie A, dział IV, poz. 39, stanowiącym załącznik do Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz.U. Nr 8 poz.43 ze zm.). Z kolei praca przy szlifowaniu i ostrzeniu wyrobów i narzędzi metalowych oraz polerowaniu mechanicznym wymieniona została w wykazie A, dział III, poz.

78. Bez znaczenia pozostaje, że pracodawca nie wystawił mu za te okresy świadectwa wykonywania pracy w warunkach szczególnych. Fakt wykonywania takiej pracy został bowiem w stosunku do spornych okresów, wykazany w postępowaniu sądowym za pomocą innych dowodów. W postępowaniu odwoławczym przed Sądem nie obowiązują bowiem ograniczenia dowodowe jakie występują w postępowaniu o świadczenia emerytalno-rentowe przed organem rentowym, a Sąd może ustalić okoliczności mające wpływ na prawo do świadczeń lub ich wysokość jak: okresy zatrudnienia, w tym wykonywanie pracy w warunkach szczególnych, za pomocą wszelkich środków dowodowych, przewidzianych w kodeksie postępowania cywilnego (por. uchwała Sądu Najwyższego z 10 marca 1984r.

III UZP 6/84, uchwała Sądu Najwyższego z 21 września 1984r. III UZP 48/84, wyrok Sądu Najwyższego z 7 grudnia 2006r., I UK 179/06, LEX nr 342283). Z powyższych przyczyn, Sąd stwierdził, że H. K. z momentem osiągnięcia wieku emerytalnego, spełnia łącznie wszystkie warunki niezbędne do przyznania emerytury z obniżonego wieku, wynikające z treści art. 184, ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (t.j. Dz. U. z 2013r. poz. 1440), a tym samym jego odwołanie zasługuje na uwzględnienie jedynie w zakresie przyznania wcześniejszej emerytury od tej daty.

Mając na względzie powyższe, Sąd z mocy art. 477 14 § 2 k.p.c. orzekł jak w sentencji i przyznał ubezpieczonemu prawo do emerytury od 23 maja 2014r. SSO Janina Kościelniak