Appeal against cost allocation in debt collection dismissed; case remanded for proper cost calculation under Polish Civil Procedure Code.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe appellate court overturned the first-instance judgment's cost allocation, remanding the case for a new ruling on expenses. The lower court had ordered the plaintiff to pay the defendant's costs without clearly distinguishing between court fees and legal representation fees, despite the defendant having incurred no court fees. The court found the original reasoning insufficient and inconsistent, necessitating a fresh analysis of costs under the Civil Procedure Code.
Legislator headnote
AI generatedArt. 100 k.p.c.; Art. 386 § 4 k.p.c.; Art. 397 § 1, 2 k.p.c.; Art. 108 § 2 k.p.c.: Costs must be allocated based on actual expenses incurred by each party, and appellate courts must ensure the lower court's reasoning regarding the distinction between court fees and legal representation fees is clear and controllable.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt VI Gz 119/15 POSTANOWIENIE Dnia 30 kwietnia 2015 r. Sąd Okręgowy w Rzeszowie VI Wydział Gospodarczy w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Michalina Sanecka Protokolant: st. sekr. sądowy Halina Ramska po rozpoznaniu w dniu 30 kwietnia 2015 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa (...) Sp. z o.o. w S. przeciwko K. W. prowadzącemu działalność gospodarczą pod nazwą K. W. Zakład (...)w B. o zapłatę po rozpoznaniu zażalenia powoda na postanowienie o kosztach zawartych w pkt III wyroku Sądu Rejonowego w Tarnobrzegu V Wydziału Gospodarczego z dnia 20 lutego 2015 r., sygn. akt V GC 435/14 postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Tarnobrzegu V Wydział Gospodarczy, pozostawiając temu Sądowi rozstrzygniecie o kosztach instancji odwoławczej.
UZASADNIENIE
Sąd I instancji rozstrzygając merytorycznie w sprawie, w pkt III wyroku rozdzielił koszty sądowe i zasądził od powoda na rzecz pozwanego kwotę 1.013,36 zł. tytułem zwrotu kosztów procesu. Na postanowienie to zażalenie złożył powód zarzucając, że pozwany zapłacił część należności już po wytoczeniu sporu, a zatem kosztami powinien zostać obciążony pozwany i to pozwany winien zwrócić powodowi poniesione koszty procesu, w tym koszty zastępstwa procesowego. Strona powodowa wniosła o zmianę zaskarżonego postanowienia i zasądzenia od pozwanego na jej rzecz kwotę 6.397 zł, w tym koszty zastępstwa procesowego w kwocie 3.600 zł. lub uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.
Pozwany w odpowiedzi na zażalenie wniósł o oddalenie zażalenia i zasądzenie na jego rzecz kosztów procesu według norm przepisanych. Sąd ustalił co następuje: Powód wnosząc pozew o wydanie nakazu zapłaty w postępowaniu upominawczym dokonał opłaty sądowej w pełnej wysokości. Sprzeciw pozwanego od nakazu zapłaty w postępowaniu upominawczym nie podlegał opłacie. Rozstrzygając sprawę merytorycznie, Sąd I instancji zasądził od powoda na rzecz pozwanego zwrot kosztów postępowania nie określając, czy kwota ta zawiera również koszty zastępstwa procesowego.
Uzasadnienie w tym zakresie jest lakoniczne i niekonsekwentne w wyliczeniach, nie poddaje się kontroli Sądu II instancji.
Sąd zważył co następuje:
Zażalenie jest uzasadnione o ile skutkuje uchylenie i przekazanie do ponownego rozpoznania. Przede wszystkim należy zauważyć, że pozwany nie poniósł żadnych kosztów sądowych, co najwyżej koszty zastępstwa procesowego. Jak ustalono wyżej, opłatę sądową od pozwu uiścił powód w pełnej wysokości. Należy zauważyć, że zwrócić można tylko koszty poniesione, co w przypadku pozwanego nie miało miejsca. Rozpoznając ponownie sprawę kosztów Sąd I instancji winien mieć na względzie fakt, że pozwany nie poniósł żadnych kosztów sądowych. Należy również zaznaczyć, czy rozstrzygnięcie o kosztach zawiera w sobie rozstrzygniecie o kosztach zastępstwa procesowego stron oraz przeanalizować sposób ustalenia stosunkowego rozdzielenia kosztów (art.100 kpc.) W tym stanie rzeczy Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 397 § 1 i 2 kpc w zw. z art. 386 § 4 kpc. O kosztach orzeczono w myśl art. 108 § 2 kpc. ZARZĄDZENIE (...) (...) T..