Legislator Case Law & Legislation
IX Ka 229/15 AI generated

Court dismissed appeal against conviction for fraudulently misrepresenting employment to secure a bank loan.

Case Number IX Ka 229/15
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The District Court in Kielce upheld the first-instance verdict convicting E. M. of fraud for falsely declaring her employment status to obtain a bank loan. The defense argued for acquittal, but the appellate court found the evidence, including witness testimonies and documents, conclusively proved the defendant lied about her income source. Consequently, the court rejected the appeal as groundless and ordered the defendant to pay the state court costs.

Legislator headnote

AI generated

Art. 297 § 1 kk; Art. 437 § 1 kpk: A criminal conviction for fraud based on false statements regarding employment and income to secure a loan stands when the first-instance court correctly evaluated witness testimony and documentary evidence proving the deception had significant impact on the loan decision.

Keywords

AI generated
fraudulent loan application false employment declaration criminal appeal dismissal evidence evaluation bank credit fraud first instance verdict court costs award

Cited Legislation

AI generated
Art. 297 § 1 kk
oskarżonej o przestępstwo z art. 297 § 1 kk na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonej od wyroku Sądu Rejonowego w Kielcach z dnia 17 października 2014 roku sygn.
Art. 33 § 1 kk
297§1kk i za czyn ten na podstawie art.297§1kk i art. 33 § 1 kk w brzmieniu sprzed ustawy z dnia 5.11.2009r.
Art. 4 § 1 kk
kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił na okres próby wynoszący 2 lata, na podstawie art. 44 § 2 kk orzekł wobec oskarżonej E.
Art. 33 § 2 kk
297§1kk i za czyn ten na podstawie art.297§1kk i art. 33 § 1 kk w brzmieniu sprzed ustawy z dnia 5.11.2009r.
Art. 33 § 3 kk
297§1kk i za czyn ten na podstawie art.297§1kk i art. 33 § 1 kk w brzmieniu sprzed ustawy z dnia 5.11.2009r.
Art. 69 § 1 kk
Art. 69 § 2 kk
Art. 70 § 1 pkt. 1 kk
Art. 44 § 2 kk
kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił na okres próby wynoszący 2 lata, na podstawie art. 44 § 2 kk orzekł wobec oskarżonej E.
Art. 53 kk
Art. 437 § 1 kpk
53 kk, na podstawie art. 437 § 1 kpk zaskarżony wyrok utrzymał w mocy, uznając apelację za oczywiście bezzasadną.
Art. 627 kpk
O kosztach w postępowaniu odwoławczym orzeczono na podstawie art. 627 kpk.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt IX Ka 229/15

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 30 marca 2015 roku Sąd Okręgowy w Kielcach IX Wydział Karny-Odwoławczy w składzie: Przewodniczący: SSO Leszek Grzesiak Sędziowie: SSO Adam Zarzycki SSO Ewa Opozda-Kałka (spr.) Protokolant: st. sekr. sądowy Anna Misztal przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Kielcach Roberta Jagusiaka po rozpoznaniu w dniu 30 marca 2015 roku sprawy E. M. oskarżonej o przestępstwo z art. 297 § 1 kk na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonej od wyroku Sądu Rejonowego w Kielcach z dnia 17 października 2014 roku sygn. akt II K 598/14 I. utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok, uznając apelację za oczywiście bezzasadną; II. zasądza od oskarżonej na rzecz Skarbu Państwa kwotę 290 (dwieście dziewięćdziesiąt) złotych tytułem kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze. Sygn. akt. IX Ka 229/15

UZASADNIENIE

Prokuratura Rejonowa w Busku-Zdroju oskarżyła E. M. to, że w dniu 28 lipca 2008 roku w K. woj. (...) działając w celu uzyskania dla siebie od banku (...) S.A. we W. kredytu gotówkowego o numerze (...) w kwocie 9985,63 zł., przedłożyła w siedzibie banku nierzetelne, pisemne oświadczenie poświadczające nieprawdę co do miejsca jej zatrudnienia i uzyskiwanych z tego tytułu dochodów, a to w nieistniejącej firmie (...) firma elektryczna" z/s w Z., działając tym samym na szkodę w/w Banku, działającego obecnie pod nazwą (...) Bank S.A. z/s we W., tj. o przestępstwo określone w art. 297 § 1 kk.

Sąd Rejonowy w Kielcach wyrokiem wydanym w dniu 17 października 2014r. w sprawie II K 598/14 uznał oskarżoną za winną tego, że w dniu 28 lipca 2008 roku w K. woj. (...) działając w celu uzyskania dla siebie kredytu gotówkowego o numerze (...) w kwocie 9985,63 zł. w banku (...) S.A. we W. działającego obecnie pod nazwą (...) Bank S.A. z/s we W., przedłożyła w siedzibie banku nierzetelne, pisemne oświadczenie poświadczające nieprawdę co do miejsca jej zatrudnienia i uzyskiwanych z tego tytułu dochodów, a to w nieistniejącej firmie (...) firma elektryczna" z/s w Z., które to oświadczenie dotyczyło okoliczności o istotnym znaczeniu dla uzyskania wymienionego wsparcia finansowego tj. popełnienia przestępstwa określonego w art. 297§1kk i za czyn ten na podstawie art.297§1kk i art. 33 § 1 kk w brzmieniu sprzed ustawy z dnia 5.11.2009r. o zmianie ustawy - Kodeks karny, ustawy - Kodeks postępowania karnego, ustawy Kodeks karny wykonawczy, ustawy - Kodeks karny skarbowy oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. nr 206, póz. 1589) w zw. z art.4 § 1 kk, art. 33 § 2 i § 3 kk wymierzył jej karę 6 miesięcy pozbawienia wolności i grzywnę w rozmiarze stawek 75 stawek dziennych po 10 zł każda, na podstawie art.69 § 1 i § 2 kk i art.70 § 1 pkt. 1 kk wykonanie orzeczonej wobec oskarżonej E. M. kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił na okres próby wynoszący 2 lata, na podstawie art. 44 § 2 kk orzekł wobec oskarżonej E. M. przepadek poprzez pozostawienie w aktach sprawy dowodu rzeczowego w postaci oryginału oświadczenia z dnia 28.07.2008r. k. 153 akt sprawy, na podstawie art.627 kpk zasądził od oskarżonej E. M. na rzecz Skarbu Państwa kwotę 410 zł tytułem kosztów procesu, w tym 270 zł tytułem opłat.

Apelację od wyroku wniosła obrońca oskarżonej, która na podstawie art. 438 pkt 2 i 3 kpk zarzuciła zaskarżonemu wyrokowi: 1.obrazę przepisów postępowania, mającą wpływ na treść wyroku, a mianowicie: - art. 4, art. 7 kpk, art. 410 kpk, art. 5 § 2 kpk, poprzez dokonanie niewłaściwej oceny materiału dowodowego, sprzecznej z zasadą swobodnej oceny dowodów i zasadą in dubio pro reo, polegającej na niewłaściwej ocenie zeznań świadków J. B., A. W. i J. W. oraz dokumentów w postaci wniosku o udzielenie kredytu gotówkowego, informacji (...), pełnomocnictwa z dnia 4,10.2007r. poprzez niezasadne uznanie, iż dowody te wskazują na nierzetelność oświadczenia oskarżonej, zawartego w pisemnym wniosku z dnia 28.07.2008 r., co do miejsca zatrudnienia oskarżonej w rzekomo nieistniejącej firmie elektrycznej A.

W. z siedzibą w Z. i uzyskiwanych dochodów, podczas gdy analiza tych dowodów prowadzi do wniosku, iż w dacie objętej zarzutem aktu oskarżenia firma (...) nie była firmą nieistniejącą, profil działania tej firmy był zgodny z profilem podanym we wniosku o udzieleniu kredytu gotówkowego, natomiast dochody oskarżonej miały swoją podstawę w umowie zlecenia, zawartej w wyniku udzielenia przez A. W. pełnomocnictwa na rzecz oskarżonej do działania na jego rzecz w związku z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą, 2. błąd w ustaleniach faktycznych, przyjętych za podstawę wyroku, polegający na przyjęciu, że oskarżona złożyła w banku nierzetelne pisemne oświadczenie o istotnym znaczeniu dla uzyskania kredytu, w sytuacji gdy prawidłowo oceniony materiał dowodowy, zgromadzony w sprawie, nie pozwala na przyjęcie, że oświadczenie oskarżonej, zawarte we wniosku o udzielenie kredytu gotówkowego było nierzetelne co do miejsca zatrudnienia i wysokości dochodów a także, iż okoliczności te miały istotne znaczenie dla udzielenia przez bank kredytu.

Formułując zarzuty jak wyżej skarżąca wniosła o zmianę zaskarżonego wyroku, poprzez uniewinnienie oskarżonej, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji.

Sąd Okręgowy zważył co następuje:

Apelacja obrońcy oskarżonej jest oczywiście bezzasadna. Wbrew twierdzeniom skarżącej Sąd I instancji w toku prawidłowo przeprowadzonego przewodu sądowego zgromadził wszystkie dowody niezbędne dla rozstrzygnięcia, wnikliwie i szczegółowo je przeanalizował, oraz dokonał na ich podstawie prawidłowych ustaleń faktycznych. Dokonując ustaleń faktycznych w niniejszej sprawie Sąd oparł się na zeznaniach świadków: J. B., A. W., J. W. oraz na treść dokumentu z k. 153 tj. wniosku o udzielenie kredytu gotówkowego. W dokumencie ty, oskarżona zawarła pisemne oświadczenie co do miejsca zatrudnienia i uzyskiwanych z tego tytułu dochodach.

Z zeznań świadków: A. W. i J. W., którym to świadkom, Sąd I instancji, z przyczyn szczegółowo omówionych w pisemnych motywach zaskarżonego wyroku słusznie dał wiarę, wynika ponad wszelką wątpliwość, iż oskarżona nie była zatrudniona w oparciu o umowę o pracę w firmie (...), i nie uzyskiwała w związku z tym dochodów. Faktem oczywistym jest, iż firma jaką prowadzi A. W. w dacie składania przez oskarżoną przedmiotowego oświadczenia posiadała nazwę odmienną od tej, którą wskazała oskarżona w pisemnym oświadczeniu.

Sąd I instancji oceniając „powiązania” oskarżonej z firmą (...), odniósł się również do treści pełnomocnictwa k. 248. Oceniając ten dokument Sąd I instancji zasadnie przyjął, iż nie wynika z niego fakt zatrudnienia oskarżonej w firmie (...), na który powoływała się oskarżona składając przedmiotowy wniosek o udzielenie kredytu. Wbrew twierdzeniom skarżącej z zeznań świadka J. B. (k.94-95) wynika ponad wszelką wątpliwość, iż oświadczenie o zatrudnieniu i uzyskiwanych dochodach składane we wniosku o udzielenie kredytu ma istotne znaczenie, bowiem stanowi podstawę do ustalenia płynności finansowej kredytobiorcy, wysokości kredytu i okresu jego spłaty.

Skarżąca kwestionując ocenę dowodów przeprowadzoną przez Sąd I instancji i idące w ślad za nią ustalenia faktyczne dokonane przez ten Sąd, polemizuje z nimi, przytaczając jedynie własny punkt widzenia nie znajdujący potwierdzenia w dowodach zgromadzonych przez Sąd I instancji. Sąd odwoławczy uznając ustalenia faktyczne poczynione przez Sąd I instancji za prawidłowe, jak również podzielając stanowisko tego Sądu w zakresie winy oskarżonej i kwalifikacji prawnej przypisanego jej czynu oraz uznając, iż wymierzone kary są adekwatne do szczegółowo omówionych przez Sąd Rejonowy dyrektyw określonych w art. 53 kk, na podstawie art. 437 § 1 kpk zaskarżony wyrok utrzymał w mocy, uznając apelację za oczywiście bezzasadną.

O kosztach w postępowaniu odwoławczym orzeczono na podstawie art. 627 kpk. SSO A. Zarzycki SSO L. Grzesiak SSO E. Opozda-Kałka MĆ