Criminal appeal dismissed; court quashed lower verdict for failing to order mandatory drug addiction expert opinion under Anti-Narcotics Act.
Legislator summary
AI generatedThe appellate court quashed the first-instance judgment and remanded the case for retrial due to a procedural violation. The prosecutor argued that the lower court failed to order a mandatory expert opinion on the defendant's drug addiction, which was evident from her own statements and psychiatric reports. The court held that collecting such information is obligatory under the Anti-Narcotics Act and essential for assessing criminal liability, thus invalidating the original verdict.
Legislator headnote
AI generatedArt. 70a ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii; The court must order an expert opinion on drug addiction when there is justified suspicion of addiction, as this information is mandatory for determining the degree of criminal liability and cannot be omitted without violating procedural rules.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt. IV Ka 309/15
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 7 maja 2015r. Sąd Okręgowy we Wrocławiu Wydział IV Karny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący: SSO Stanisław Jabłoński (spr.) Sędziowie: SSO Krzysztof Głowacki SSR del do SO Łukasz Franckiewicz Protokolant: Jowita Sierańska przy udziale Leszka Karpiny Prokuratora Prokuratury Okręgowej po rozpoznaniu w dniu 7 maja 2015r. sprawy A. S. (1) oskarżonej z art. 278 § 5 kk i art. 275 § 1 kk i art. 276 kk i art. 13 § 1 kk w zw z art. 278 § 1 kk w zw z art. 12 kk i w zw z art. 11 § 2 kk; art. 62 ust 1 Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii; na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora od wyroku Sądu Rejonowego dla Wrocławia – Fabrycznej z dnia 13 stycznia 2015r. sygn. akt II K 474/14 uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje Sądowi Rejonowemu dla Wrocławia – Fabrycznej do ponownego rozpoznania.
UZASADNIENIE
A. S. (1) została oskarżona o to, że: I. w okresie od 19 stycznia do 21 stycznia 2014 r. we W. przy ul. (...) V dokonała kradzieży na terenu klubu (...) portfela o wartości 100 zł z zawartością dowodu osobistego, legitymacji studenckiej i karty M. na nazwisko P. M., karty bankomatowej Banku (...), karty bankomatowej (...) Bank, gotówki w kwocie 50 zł, dwóch kompletów kluczy do mieszkania o wartości 35 zł, a następnie działając czynem ciągłym w krótkich odstępach czasu posłużyła się skradzionymi kartami bankowymi dokonując przy ich pomocy transakcji w różnych sklepach, a także usiłowała dokonać wypłat gotówki w bankomatach, a w tym: - w dniu 19 stycznia 2014 roku trzykrotnie w sklepie (...) przy ul. (...) we W. na kwoty 45,77 zł, 38,03 zł oraz 31,97 zł, - w dniu 19 stycznia 2014 roku w sklepie (...) przy ul. (...) we W. na kwotę 38,89 zł, - w dniu 19 stycznia 2014 roku dwukrotnie w sklepie (...) przy ul. (...) we W. na kwoty 42,39 zł oraz 15,97 zł - w dniu 19 stycznia 2014r. usiłowała w dokonać Kradzieży pieniędzy z konta bankowego próbując dwukrotnie pobrać z bankomatu (...) przy ul. (...) gotówkę w kwocie 500 zł oraz 200 zł, lecz zamierzonego celu nie osiągnęła, gdyż nie znała numeru (...), - w dniach 19-21 stycznia 2014 r. wielokrotnie usiłowała dokonać transakcji w mennicy automatycznej, lecz zamierzonego celu nie osiągnęła, gdyż nie znała numeru (...) czym działała na szkodę P. M., to jest o czyn z art. 278 § 5 kk i art. 275 § 1 kk i art 276 kk i art 13 § 1 kk w zw. z art 278 § 1 kk w zw. z art. 12 kk. i w zw. z art. 11§ 2 kk II. w dniu 26 maja 2012 roku we W. przy ul. (...) dokonała kradzieży z terenu klubu ,.(...)" pieniędzy w kwocie 40 zł oraz telefonu komórkowego m-ki S. (...) o wartości 500 zł tj. mienia na szkodę I.
P., to jest o czyn z art 278 § 1 kk III. w dniu 20 stycznia 2014 roku w pociągu relacji J.-W. Główny - dokonała kradzieży z kieszeni kurtki telefonu komórkowego m-ki N. (...) t o wartości 830 zł, tj. mienia na szkodę T. B., to jest o czyn z art. 278 § 1 kk IV. w dniu 25 listopada 2012 roku we W. przy ul. (...) dokonała kradzieży z terenu klubu (...) telefonu komórkowego m-ki S. (...) o wartości 1800 zł, czym działała na szkodę D. W., to jest o czyn z art. 278 § 1 kk V. w dniu 13 maja 2012 roku we W. przy ul. (...) dokonała kradzieży z terenu klubu (...) telefonu komórkowego m-ki H. (...) o wartości 500 zł tj. mienia na szkodę K.
M., to jest o czyn z art. 278 § 1 kk VI. w dniu 4 listopada 2012 roku we W. przy ul. (...) dokonała kradzieży z terenu klubu (...) portfela o wartości 100 zł z zawartością dowodu osobistego, prawa jazdy i legitymacji studenckiej na nazwisko M. P., karty bankomatowej (...), pieniędzy w kwocie 100 zł, czym działała na szkodę M. P., to jest o czyn z art. 278 § 5 kk i art.275 § 1 kk i art. 276 kk w zw. z art. 11§ 2 kk VII. w dniu 19 sierpnia 2012 roku we W. przy ul. (...) dokonała kradzieży z terenu klubu (...) torby o wartości 80 zł z zawartością portfela o wartości 15 zł, dowodu osobistego, karty płatniczej (...), telefonu m-ki B. (...) o wartości 1500 zł, pieniędzy w kwocie 80 zł, trzech kluczy do mieszkania w komplecie o wartości 20 zł, papierosów (...) o wartości 11,50 zł, tj. mienia na szkodę M.
C., to jest o czyn z art. 278 § 1 kk i art. 275 § 1 kk i art. 278 § 5 kk , w zw. z art 11§ 2 kk VIII. w dniu 14 kwietnia 2012 roku we W. przy ul. (...) dokonała kradzieży z terenu klubu (...) portfela o wartości 50 zł z zawartością dowodu osobistego, prawa jazdy i legitymacji studenckiej na nazwisko K. L., karty bankomatowej (...), pieniędzy w kwocie 30 zł, czym działała na szkodę K. L., to jest o czyn z art. 278 § 5 kk i art. 275 § 1 kk i art. 276 kk w zw. z art 11§ 2 kk IX. w dniu 3 czerwca 2012 roku we W. przy ui. Z. 18 dokonała kradzieży z terenu klubu (...) telefonu komórkowego m-ki (...) o wartości 2000 zł, czym działała na szkodę K.
S., to jest o czyn z art. 278 § 1 kk X. w dniu 7 kwietnia 2013 roku we W. przy ul. (...) dokonała kradzieży z terenu klubu (...) torebki z zawartością portfela, dowodu osobistego, prawa jazdy, legitymacji studenckiej, karty bankowej (...), telefonu m-ki S. (...) o wartości 150 zł, pieniędzy w kwocie 20 zł, rękawiczek i czapki, tj. mienia o łącznej wartości 200 zł na szkodę K. H., to jest o czym z art. 276 kk i art. 275 § 1 kk i art 278 § 5 kk w zw. z art 11§ 2 kk XI. w dniu 20 lipca 2012 roku we W. przy ul. (...) dokonała kradzieży z terenu klubu (...) torby o wartości 20 zł z zawartością portfela o wartości 20 zł, dowodu osobistego, prawa jazdy, legitymacji studenckiej, karty bankowej (...), karty bankowej (...), karty (...) O., czym działała na szkodę M.
N., to jest o czyn z art 276 kk i art. 275 § 1 kk i art 278 § 5 kk w zw. z art 11 § 2 kk XII. W dniu 11 sierpnia 2012 roku we W. przy ul. (...) dokonała kradzieży z terenu klubu (...) telefonu komórkowego m-ki S. (...) o wartości 1100 zł, czym działała na szkodę A. S. (2), to jest o czyn z art. 278 § 1 kk XIII. w dniu 15 grudnia 2012 roku we W. przy ul. (...) dokonała kradzieży z terenu klubu (...) portfela o wartości 400 zł z zawartością pieniędzy 600 zł, dowodu osobistego, karty kredytowej (...), karty kredytowej (...), karty kredytowej (...), karty kredytowej (...), tj. mienia na szkodę E. K., to jesto czyn. z art 278 § 1 kk i art. 275 § 1 kk i art 278 § 5 kk w zw. z art 11 § 2 kk XIV. w dniu 14 września 2013 roku we W. przy ul. (...) dokonała kradzieży z terenu klubu ,„(...)” telefonu komórkowego m-ki N. (...), czym działała na szkodę K.
R., to jest o czyn z art. 278 § 1 kk XV. w dniu 6 marca 2014 roku wbrew przepisom ustawy, posiadała w mieszkaniu przy ul. (...) we W. znaczną ilość środka odurzającego w postaci (...) o wadze 15,40 grama netto, to jest o czyn z art. 62 ust. 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii. Wyrokiem z dnia 13 stycznia 2015 r., sygn. akt II K 474/14 Sąd Rejonowy dla Wrocławia-Fabrycznej w II Wydziale Karnym: I. oskarżoną A. S. (1) uznał za winną tego, że w okresie od 19 stycznia do 21 stycznia 2014 roku we W. przy ulicy (...) w klubie (...) dokonała zaboru w celu przywłaszczenia portfela o wartości 100 złotych z zawartością dowodu osobistego, legitymacji studenckiej, karty M., karty bankomatowej (...) i karty bankomatowej (...) Bank, po czym działając czynem ciągłym w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru posłużyła się skradzionymi kartami dokonując przy ich pomocy transakcji sklepowych oraz w mennicy automatycznej, a także usiłowała dokonać wypłat gotówki w bankomatach, a w tym: - w dniu 19 stycznia 2014 r. trzykrotnie w sklepie (...) przy ulicy (...) we W. dokonała płatności na kwoty 45, 77 zł, 38,03 zł oraz 31,97 zł, - w dniu 19 stycznia 2014 r. w sklepie (...) przy ulicy (...) dokonała płatności kwoty 38,89 zł, - w dniu 19 stycznia 2014 r. dwukrotnie w sklepie (...) przy ulicy (...) dokonała płatności na kwoty 42,39 zł oraz 15,97 zł, - w dniu 19 stycznia 2014 r. usiłowała dokonać kradzieży pieniędzy z konta bankowego, próbując dwukrotnie pobrać z bankomatu (...) przy ulicy (...) gotówkę w kwocie 500 zł oraz 200 zł, lecz zamierzonego celu nie osiągnęła, gdyż nie znała numeru (...), - w dniach od 19 stycznia 2014 r. do 21 stycznia 2014 r. wielokrotnie dokonała transakcji w mennicy automatycznej na kwoty od 5 zł do 30 zł, wypłacając łącznie kwotę 620 złotych, czym działała na szkodę P. M. tj. za winną popełnienia przestępstwa z art. 278 § 5 kk i art. 275 § 1 kk i art. 276 kk i art. 13 § 1 kk w zw. z art. 278 § 1 kk w zw. z art. 12 kk. i w zw. z art. 11§ 2 kk i za to, na podstawie art. 278 § 1 i 5 kk. w zw. z art. 11§ 3 kk, wymierzył jej karę 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności;
II. oskarżoną A. S. (1) uznał za winną tego, że w dniu 6 marca 2014 roku we W. wbrew przepisom ustawy w mieszkaniu przy ulicy (...) posiadała środek odurzający w postaci (...) o wadze 15,23 grama tj. za winną popełnienia przestępstwa z art. 62 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii i za to, na podstawie tego przepisu wymierzył jej karę 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności; III. uniewinnił oskarżoną A. S. (1) od popełnienia czynów opisanych w punktach od II do XIV części wstępnej wyroku i w tym zakresie kosztami postępowania obciążył Skarb Państwa IV. na podstawie art. 85 kk i art. 86 §1 kk połączył kary pozbawienia wolności orzeczone wobec oskarżonej w punkcie I i II części dyspozytywnej niniejszego wyroku i wymierzył jej karę łączną 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności;
V. na podstawie art. 69 § 1 i § 2 kk i art. 70 § 1 pkt 1 kk wykonanie orzeczonej wobec oskarżonej kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił na okres próby wynoszący 3 (trzy) lata; VI. na podstawie art. 72 § 2 k.k. zobowiązał oskarżoną A. S. (1) do naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem poprzez zapłatę kwoty 833,02 (osiemset trzydzieści trzy 02/100) na rzecz P. M., w terminie 6 (sześciu) miesięcy od uprawomocnienia się orzeczenia; VII. na podstawie art. 71 § 2 pkt 5 kk zobowiązał oskarżoną A. S. (1) do powstrzymywania się od nadużywania alkoholu i używania środków odurzających;
VIII. na podstawie art. 73 § 1 k.k. oddał oskarżoną w okresie próby pod dozór kuratora sądowego; IX. na podstawie art. 63 § 1 k.k. na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności - w przypadku zarządzenia jej wykonania - zaliczył oskarżonej okres jej zatrzymania i tymczasowego aresztowania od 6 marca 2014 roku do 12 sierpnia 2014 roku, przyjmując, że jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności równa się jednemu dniowi kary pozbawienia wolności; X. na podstawie art. 70 ust 2 Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii orzekł przepadek na rzecz Skarbu Państwa dowodu rzeczowego opisanego na karcie 248 akt, pozycja 4 zarządzając jego zniszczenie;
XI. na podstawie art. 230 § 1 kpk polecił zwrot oskarżonej dowodów rzeczowych opisanych n karcie 248, pozycja 2-3; XII. zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adw. M. S. kwotę 1505,52 zł za nieopłaconą obronę udzieloną z urzędu; XIII. zwolnił oskarżoną od ponoszenia kosztów postępowania, obciążając nimi Skarb Państwa i nie wymierzył jej opłaty. Apelację od w/w wyroku wywiódł prokurator i zaskarżając wyrok w całości, na korzyść oskarżonej, zarzucił obrazę przepisów postępowania, tj. art. 70a ust.1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii polegającą na zaniechaniu przeprowadzenia dowodu z opinii osoby, która na zasadach wskazanych w ustawie uzyskała certyfikat specjalisty terapii uzależnień, informacji na temat używania przez oskarżoną środków odurzających, substancji psychotropowych lub środków zastępczych w sytuacji, gdy z wyjaśnień oskarżonej z dnia 08 lipca 2014 r. oraz z opinii sądowo-psychiatrycznej z dnia 22 lipca 2014 r. jednoznacznie wynika, że A.
S. (1) jest osobą uzależnioną od (...). Podnosząc powyższy zarzut apelujący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja zasługuje na uwzględnienie. Zarzut rzecznika oskarżenia publicznego, iż procedując w niniejszej sprawie Sąd Rejonowy dopuścił się obrazy przepisów postępowania, a to art. 70a ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, jest słuszny. Powyższy przepis nakłada bowiem na prokuratora oraz sąd obowiązek zbierania informacji na temat używania przez podejrzanego/oskarżonego substancji psychoaktywnych, jeżeli zachodzi uzasadnione podejrzenie, że sprawca jest osobą uzależnioną lub używającą szkodliwie tych substancji. Wspomniana czynność dowodowa nie ma charakteru fakultatywnego, lecz obligatoryjny, a jej wyniki winny być następnie przeanalizowane pod kątem możliwości i celowości zastosowania alternatywnych środków leczniczych określonych w ustawie o przeciwdziałaniu narkomanii.
Co więcej, materiały uzbierane przez specjalistę terapii uzależnień są niezbędne do określenia stopnia winy sprawcy zarzuconych przestępstw narkotykowych (por. wyrok Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 26 czerwca 2013 r., II AKa 57/13). Analiza akt sprawy nie pozostawia wątpliwości co do faktu, iż Sąd meriti pozyskał w toku rozpoznania sprawy wiedzę o uzależnieniu A. S. (1) od (...), co wynikało wprost z wyjaśnień oskarżonej złożonych na rozprawie w dniu 08 lipca 2014 r. oraz z opinii sądowo-psychiatrycznej z dnia 22 lipca 2014 r. sporządzonej przez biegłych na potrzeby niniejszej sprawy.
W powyższym stanie rzeczy stwierdzić tym samym należało, że nie realizując dyspozycji art. 70a ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii Sąd Rejonowy uchybił przepisom procedury, zaś uchybienie powyższe miało wpływ na treść wydanego w sprawie rozstrzygnięcia końcowego. Obligowało to Sąd Odwoławczy do uchylenia zaskarżonego wyroku i przekazania sprawy Sądowi I instancji do ponownego jej rozpoznania. Przy ponownym jej rozpoznaniu Sąd Rejonowy uwzględni uwagi ujęte w niniejszym uzasadnieniu, a ferując rozstrzygnięcie końcowe mieć będzie na względzie związanie zakazem reformationis in peius.