Legislator Case Law & Legislation
VII Pa 85/15 AI generated

Labor dispute settled by agreement; court upheld settlement dismissing appeal and awarding costs.

Case Number VII Pa 85/15
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Settled / Struck from Roll

Legislator summary

AI generated

The parties reached a settlement agreement resolving the labor dispute regarding the termination of the teacher's employment contract. The school withdrew its notice of termination, agreed to a mutual termination date, and paid a severance amount plus legal costs. The appellate court validated this settlement, confirming it did not violate the employee's legitimate interests or public law principles.

Legislator headnote

AI generated

Art. 223 § 2 k.p.c.; Art. 203 § 4 k.p.c.; Art. 386 § 3 k.p.c.; Art. 391 § 1 k.p.c.; Art. 469 k.p.c.: A settlement agreement in labor disputes is valid if it involves mutual concessions, does not circumvent the law, and does not violate the employee's legitimate interests, even if it changes the termination method.

Keywords

AI generated
labor dispute settlement termination of employment legitimate interests of employee severance payment withdrawal of termination notice appellate court validation mutual concessions

Cited Legislation

AI generated
Art. 223 § 2 k.p.c.
Nie jest ona bowiem sprzeczna z prawem, zasadami współżycia społecznego, nie zmierza do obejścia prawa, ani też nie narusza słusznego interesu pracownika (art. 223 § 2 k.p.c. w zw.
Art. 203 § 4 k.p.c.
z art. 203 § 4 k.p.c. oraz art.
Art. 469 k.p.c.
Art. 355 § 1 k.p.c.
Art. 391 § 1 k.p.c.
z art. 391 § 1 k.p.c. oraz art.
Art. 386 § 3 k.p.c.
oraz art. 386 § 3 k.p.c. orzekł jak w sentencji postanowienia.
art. 223 § 2 k.p.c
Nie jest ona bowiem sprzeczna z prawem, zasadami współżycia społecznego, nie zmierza do obejścia prawa, ani też nie narusza słusznego interesu pracownika (art. 223 § 2 k.p.c.
art. 203 § 4 k.p.c
art. 469 k.p.c
art. 391 § 1 k.p.c
Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd Okręgowy na podstawie 355 § 1 k.p.c. w zw. z art. 391 § 1 k.p.c. oraz art. 386 § 3 k.p.c. orzekł jak w sentencji postanowienia.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt VII Pa 85/15

UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 12 lutego 2015 roku Sąd Rejonowy w Skierniewicach IV Wydział Pracy przywrócił powódkę E. Ł. do pracy w pozwanej Szkole Podstawowej w W. na dotychczasowych warunkach płacy i pracy (pkt.1 wyroku), zobowiązał pozwaną do udzielenia powódce rocznego urlopu dla poratowania zdrowia (pkt.2), umorzył postępowanie w zakresie roszczenia o nagrodę jubileuszową i o świadczenie urlopowe (pkt.3), zasądził od pozwanej na rzecz powódki kwotę 120 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego (pkt.4), nadto nakazał pobrać od pozwanej na rzecz Skarbu Państwa – Kasy Sądu Rejonowego w Skierniewicach kwotę 205,18 zł tytułem wynagrodzenia biegłej lek. med. przemysłowej K.

S. za sporządzoną w sprawie opinię pisemną (pkt.5). Apelację od powyższego orzeczenia wniosła strona pozwana zarzucając naruszenie prawa materialnego tj.: art. 73 ust. 10 ustawy Karta Nauczyciela w zw. z § 4 ust. 1 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 27 października 2005 r. w sprawie orzekania o potrzebie udzielenia nauczycielowi urlopu dla poratowania zdrowia ( Dz. U. z 2005 r. Nr 233 poz. 1991) oraz art. 23 ust. 1 pkt 2 ustawy Karta Nauczyciela. Wskazując na powyższe skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i uwzględnienie powództwa w całości oraz zasądzenie od powódki na rzecz pozwanego zwrotu kosztów postępowania za obie instancje, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

W odpowiedzi na powyższe pełnomocnik powódki wniósł o oddalenie apelacji i zasądzenie od pozwanej na rzecz powódki zwrotu kosztów postępowania odwoławczego, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego wg norm przepisanych. Na rozprawie apelacyjnej w dniu 21 maja 2015 r. strony zawarły ugodę, na podstawie której: - Pozwana Szkoła Podstawowa w W. cofnęła za zgodą powódki E. Ł. oświadczenie woli z dnia 8 listopada 2013 roku o rozwiązaniu z dniem 30 listopada 2013 roku stosunku pracy na podstawie art. 23 ust. 1 pkt 2. ustawy z dnia 26 stycznia 1982 Karta Nauczyciela; - strony zgodnie oświadczyły, iż łączący je stosunek pracy został rozwiązany z dniem 30 listopada 2013 roku na mocy porozumienia stron; - pozwana zobowiązała się wypłacić na rzecz powódki do dnia 5 czerwca 2015 roku kwoty: 10.323 zł tytułem odszkodowania z ustawowymi odsetkami w przypadku uchybienia terminowi płatności i 360 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego oraz wydać powódce nowe świadectwo pracy uwzględniające postanowienia ugody; - strony zgodnie oświadczyły, że niniejsza ugoda zamyka spór jaki powstał na skutek łączącego je stosunku pracy i wyczerpuje roszczenia w niniejszej sprawie.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Sąd Okręgowy oceniając materiał dowodowy zgromadzony w sprawie uznał zawarcie powyższej ugody za dopuszczalne. Nie jest ona bowiem sprzeczna z prawem, zasadami współżycia społecznego, nie zmierza do obejścia prawa, ani też nie narusza słusznego interesu pracownika (art. 223 § 2 k.p.c. w zw. z art. 203 § 4 k.p.c. oraz art. 469 k.p.c.). Należy podkreślić, iż ugoda została podpisana przez profesjonalnych pełnomocników. Sąd Okręgowy uznał, że zawarta ugoda nie narusza słusznych interesów pracownika. Przede wszystkim podkreślić należy, iż istota ugody polega na czynieniu sobie przez przeciwników sporu wzajemnych ustępstw.

A zatem, w ocenie Sądu Okręgowego, zawarcie ugody polegającej na zmianie trybu roziązania umowy o pracę i wypłaceniu trzy miesięcznego odszkodowania, przy ocenie stopnia skomplikowania sprawy, w żaden sposób nie narusza słusznego interesu pracownika. Ponadto powódka, korzystająca z zawodowej reprezentacji procesowej, wyraziła zgodę na powyższe warunki i oświadczyła, że ugoda wyczerpuje wszelkie roszczenia objęte przedmiotowym pozwem. Tym samym Sąd Okręgowy doszedł do przekonania, że zawarcie wskazanej ugody było jak najbardziej dopuszczalne.

Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd Okręgowy na podstawie 355 § 1 k.p.c. w zw. z art. 391 § 1 k.p.c. oraz art. 386 § 3 k.p.c. orzekł jak w sentencji postanowienia.