Court allows alimentary claim against absent mother, ruling child lives solely with father.

Sygn. akt III RC 364/13

UZASADNIENIE

K. P. reprezentujący małoletniego K. P. pozwem z dnia 05 listopada 2013r. wniósł o zasądzenie od J. M. na rzecz małoletniego powoda tytułem alimentów kwoty po 500 zł miesięcznie. Postanowieniem z dnia 14 listopada 2013 r. Sąd w ramach zabezpieczenia powództwa zobowiązał pozwaną do łożenia na utrzymanie syna kwoty po 400,-zł. miesięcznie. Pozwana udzielając odpowiedzi na pozew wniosła o oddalenie powództwa w całości. Wskazała, iż zamieszkuje w Szwecji, nie podając swego adresu. W sprawie III RC 27/15 matka pozwanej, na której adres wysyłany był odpis pozwu wskazała, iż córka mieszka w Szwecji, a ona nie zna jej adresu.

Z uwagi na brak możliwości ustalenia prawidłowego adresu pozwanej, tut. Sąd postanowieniem z dnia 10 września 2014 roku ustanowił dla nieznanej z miejsca pobytu J. M. kuratora procesowego. Kurator na rozprawie w dniu 19 marca 2015 roku pozostawił powództwo do uznania Sądu. Na podstawie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, Sąd ustalił następujący stan faktyczny. Małoletni K. P. ma dziesięć lat i pochodzi z nieformalnego związku (...). (d. odpis skrócony aktu urodzenia małoletniego k. 3 akt) Rodzice małoletniego nie prowadzą wspólnego gospodarstwa domowego.

Od 2013 roku małoletni zamieszkuje wspólnie ze swoim ojcem w Polsce. Wcześniej małoletni przebywał pod opieką pozwanej J. M. na terytorium Szwecji. J. M. nadal przebywa w Szwecji gdzie miejsce jej pobytu nie jest znane. Pozwana nie wywiązuje się z nałożonego na nią zabezpieczenia. Utrzymuje sporadyczny kontakt telefoniczny z synem. Przedstawiciel ustawowy małoletniego powoda w chwili obecnej prowadzi własną działalność gospodarczą, z której uzyskuje dochód ok. 1000 zł miesięcznie. Wraz z małoletnim zamieszkuje u swoich rodziców.

Małoletni ma obecnie 10 lat i pozostaje na wyłącznym utrzymaniu swojego ojca. Ojciec zajmuje się również osobistą opieką nad synem. Ojciec ponosi koszty związane z obiadami dla syna w kwocie 80,-zł. miesięcznie. Na początku roku szkolnego kupił synowi podręczniki, przybory szkolne za kwotę około 400,-zł. Małoletni uczestniczy w wycieczkach szkolnych, wyjściach do teatru czy muzeów. Ojciec opłaca składki na ubezpieczenie, nie płaci za Komitet Rodzicielski. (d. zeznania K. P. k. 47-48 akt sprawy III RC 27/13, k. 45 akt sprawy III RC 364/13).

Sąd zważył co następuje:

Zgodnie z dyspozycją art. 133 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego rodzice obowiązani są do świadczeń alimentacyjnych względem dziecka, które nie jest jeszcze w stanie utrzymać się samodzielnie. Niezdolne do samodzielnego utrzymania się dzieci mają prawo do równej stopy życiowej z rodzicami, którzy obowiązani są podzielić się z nimi nawet bardzo skromnymi dochodami. Z kolei art. 135 § 1 k. r. i op. stanowi, że zakres świadczeń alimentacyjnych zależy od usprawiedliwionych potrzeb uprawnionego oraz zarobkowych i majątkowych możliwości zobowiązanego.

Zgodnie z paragrafem drugim wskazanego przepisu wykonanie obowiązku alimentacyjnego względem dziecka, które nie jest jeszcze w stanie utrzymać się samodzielnie może polegać w całości lub w części na osobistych staraniach o utrzymanie lub o wychowanie uprawnionego; w takim wypadku świadczenie alimentacyjne pozostałych zobowiązanych polega na pokrywaniu w całości lub w części kosztów utrzymania lub wychowania uprawnionego. W niniejszej sprawie Sąd uznał powództwo w całości. Małoletni K. P. pozostaje na wyłącznym utrzymaniu swojego ojca K.

P.. Pozwana J. M. sporadycznie kontaktuje się z synem wyłącznie telefonicznie. Nie doposaża go w inny sposób, nie wywiązywała się także z ciążącego na niej obowiązku partycypacji w kosztach utrzymania dziecka orzeczonego w postanowieniu o zabezpieczeniu roszczenia. Matka również nie zajmuje się opieką i wychowaniem syna. W ocenie Sądu kwota 500 zł. nie jest zawyżoną. Biorąc powyższe pod uwagę Sąd na podstawie art. 135 k.r. i op. zasądził od J. M. tytułem alimentów na rzecz małoletniego K. P. kwotę po 500 złotych miesięcznie.

Sąd nie obciążył pozwanej kosztami procesu co znajduje uzasadnienie w art. 102 Kodeksu postępowania cywilnego.