Appeal dismissed because ruling on objection to bailiff's seizure does not end proceedings and is not appealable.
Legislator summary
AI generatedThe Court of Appeal dismissed the debtor's appeal against the regional court's decision rejecting an objection to a bailiff's seizure. The debtor argued that the bailiff incorrectly failed to note a ticket cancellation, but the court found the appeal procedurally inadmissible. The court ruled that a decision resolving an objection to a seizure does not terminate the proceedings and is not listed as appealable under the Civil Procedure Code.
Legislator headnote
AI generatedArt. 767 § 4 k.p.c.; Art. 394 § 1 k.p.c.; Art. 370 k.p.c.; Art. 397 § 2 k.p.c.: A decision resolving an objection to a bailiff's seizure does not end the proceedings and is not subject to appeal.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygnatura akt II Cz241/15 POSTANOWIENIE K., dnia 21 kwietnia 2015 r. . Sąd Okręgowy w Kaliszu, Wydział II Cywilny w składzie: Przewodniczący: SSO. Janusz Roszewski Sędziowie: SSO. Barbara Mokras SSO. Wojciech Vogt – spr. po rozpoznaniu w dniu 21 kwietnia 2015 r. w Kaliszu na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Miejskiego Zakładu (...) S.A. z siedziba w O. z udziałem dłużnika M. K. w sprawie prowadzenia egzekucji na skutek zażalenia dłużniczki M. K. od postanowienia Sądu Rejonowego w Ostrowie Wielkopolskim z dnia 12 grudnia 2014 r., sygn. akt I Co 1416/14 postanawia: oddalić zażalenie
UZASADNIENIE
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Rejonowy w Ostrowie Wielkopolskim odrzucił zażalenie dłużniczki na postanowienie sądu oddalające skargę na czynność komornika w sprawie Km 852/14 W myśl art 767 4 § 1 k.p.c. zażalenie na postanowienie sądu w zakresie postanowień Sądu rozstrzygających skargi na czynność komornika przysługuje w wypadkach wskazanych w ustawie. Zgodnie z art. 394 § 1 kpc, mający odpowiednie zastosowanie w postępowaniu egzekucyjnym za pośrednictwem art. 13 § 2 kpc, zażalenie do sądu drugiej instancji przysługuje na postanowienia sądu pierwszej instancji kończące postępowanie w sprawie, a ponadto na postanowienia sądu pierwszej instancji i zarządzenia przewodniczącego enumeratywnie w tym przepisie wymienione.
Postanowienie Sądu rozstrzygające skargę na wszczęcie egzekucji i zajęcie wierzytelności nie kończy postępowania w sprawie, nie jest też wskazane w art. 767 4 § 1 k.p.c. W myśl art. 370 kpc w zw. z art. 397 § 2 zd. pierwsze kpc sąd pierwszej instancji odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie przepisanego terminu, nieopłacone lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Przepisy te stosuje się odpowiednio w postępowaniu egzekucyjnym na podstawie art. 13 § 2 kpc.
Zażalenie dłużniczki M. K. na wyżej wskazane postanowienie o oddalenie skargi na czynność komornika sądowego było więc niedopuszczalne i stąd podlegało odrzuceniu na podstawie art. 370 k.p.c w zw. z art. 397 § 2 zd. pierwsze k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c i dlatego Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia. Zażalenie od tego rozstrzygnięcia złożyła dłużniczka podnosząc, że nie jechała bez biletu i bilet skasowała ale kasownik źle działał i to nie jest jej wina. Nie może odpowiadać za wariacje kontrolera.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd Rejonowy w oparciu o powołane wyżej przepisy był obowiązany odrzucić zażalenie dłużniczki. Dłużniczka bowiem złożyła skargę na czynności komornika dotyczące wszczęcia egzekucji i zajęcia wierzytelności. Na rozstrzygnięcie sądu w przedmiocie tej skargi nie przysługuje zażalenie. Skoro więc dłużniczka złożyła zażalenie na decyzje sądu, od której zażalenie nie przysługuje, to Sąd był obowiązany takie zażalenie odrzucić (art. 370 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c.) W niniejszym postępowaniu ani Sąd Rejonowy ani Sąd Okręgowy nie bada, czy dług istnieje i dlatego argument, że M. K. odbiła bilet w autobusie a kasownik tego nie zaznaczył i kontroler niesłusznie uznał, że jedzie bez biletu jest na tym etapie postępowania bez znaczenia. Mając na uwadze powyższe okoliczności należało zgodnie z art. 385 w zw. z art. 397 § 2 k.p.c., orzec jak w sentencji.