Court dismissed appeal, upholding jurisdiction clause agreement directing disputes to defendant's seat court.
Legislator summary
AI generatedThe Court of Appeal dismissed the plaintiff's appeal, upholding the Regional Court's decision to transfer the case to Gdyni based on a valid jurisdiction clause. The plaintiff argued that separate service contracts existed independently of the main agreement and that the submitted contract was merely evidentiary. The court determined that the disputed nature of the alleged additional works meant the jurisdictional issue could not be resolved without a full evidentiary hearing, thus the jurisdiction clause remained valid.
Legislator headnote
AI generatedArt. 46 § 1 k.p.c.; Art. 34 k.p.c.; Art. 454 § 1 k.c.; Art. 200 § 1 k.p.c.; Art. 385 k.p.c.; Art. 397 § 2 k.p.c.: A jurisdiction clause designating the court at the defendant's seat prevails when the existence of separate contracts or additional works is a matter of dispute requiring evidentiary resolution.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt VIII Gz 38/15 POSTANOWIENIE Dnia 24 kwietnia 2015 r. Sąd Okręgowy w Bydgoszczy VIII Wydział Gospodarczy w następującym składzie: Przewodniczący SSO Elżbieta Kala (spr.) Sędziowie: SO Marek Tauer SO Wiesław Łukaszewski po rozpoznaniu w dniu 24 kwietnia 2015r. w Bydgoszczy na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa A. Ż. z udziałem (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka komandytowa w G. o zapłatę na skutek zażalenia powoda na postanowienie Sądu Rejonowego w Bydgoszczy z dnia 14 stycznia 2015 r., sygn. akt VIII GC 2443/14 postanawia: oddalić zażalenie
UZASADNIENIE
Zaskarżonym postanowieniem z dn. 14.01.2015 r. Sąd Rejonowy w Bydgoszczy uznał się niewłaściwym miejscowo i sprawę przekazał do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Gdyni – VI Wydział Gospodarczy. W uzasadnieniu sąd wskazał, iż w przedmiotowej sprawie w § 18 ust. 3 umowy nr (...) z dn. 15.01.2015 r. strony ustaliły, że sądem właściwym wyłącznie do rozstrzygania sporów pomiędzy stronami będzie sąd właściwy miejscowo dla siedziby zamawiającego, tj. pozwanego. Z tego względu Sąd Rejonowy uznał, iż strony skutecznie dokonały prorongacji w/w sądu, który jest wyłącznie właściwy do rozpoznania tej sprawy (art. 46 § 1 k.p.c).
Zażalenie na powyższe orzeczenie złożył powód, wnosząc o jego uchylenie. Skarżący podniósł, iż w niniejszym postępowaniu dochodzi ochrony prawnej z tytułu dwóch umów zlecenia zawartych z pozwanym w trybie przewidzianym w art. 66-70 k.c, które są odrębnymi, niezależnymi czynnościami prawnymi od załączonej do pozwu umowy nr (...) i które nie stanowią przedmiotu tej umowy, a w szczególności prace objęte tymi zleceniami nie były też robotami dodatkowymi w rozumieniu § 10 umowy. Powód dodał, że umowę nr (...) z dn. 15.01.2014 r. dołączył do pozwu jedynie w celu wykazania umocowań L.
W. do akceptowania ofert powoda i J. J. do odbioru prac wykonanych przez powoda. Sąd Okręgowy zważył co następuje. Zażalenie powoda nie zasługuje na uwzględnienie. W pierwszej kolejności stwierdzić należy, że pozwany w sprzeciwie od nakazu zapłaty podniósł, iż prace wskazane przez powoda w fakturach nr (...) stanowiły roboty dodatkowe, w rozumieniu (...) umowy stron nr (...). Ponieważ powód w zażaleniu zakwestionował ten fakt, uznać należy, że jest to okoliczność sporna między stronami, która zostanie ustalona dopiero przez sąd podczas merytorycznego rozpoznawania sprawy.
Tym bardziej, że pozwany w uzasadnieniu sprzeciwu, odpierając roszczenie powoda i argumentując swoje stanowisko i zarzuty, wielokrotnie powoływał się na umowę zawartą między stronami, wywodząc z niej określone skutki, jak również odniósł się do powoływanej przez powoda konieczności sporządzenia aneksu w przypadku robót dodatkowych. Zatem dopiero przeprowadzenie postępowania dowodowego pozwoli sądowi na ustalenie, czy istotnie zastosowanie w niniejszej sprawie będą miały postanowienia łączącej strony umowy nr (...), czy też nie.
Tym samym, nie można w chwili obecnej stwierdzić w sposób jednoznaczny, że roszczenie którego dochodzi powód w niniejszym postępowaniu wynika z odrębnych, niezależnych od umowy stron czynności prawnych. Jednocześnie więc nie można uznać, że powód miał podstawy do wytoczenia powództwa przed Sądem Rejonowym w Bydgoszczy zgodnie z art. 34 k.p.c w zw. z art. 454 § 1 k.c., z pominięciem § 18 ust. 3 umowy nr (...) z dn. 15.01.2014 r., w którym strony postanowiły, że sądem wyłącznie właściwym do rozstrzygania sporów pomiędzy stronami będzie sąd właściwy miejscowo dla siedziby zamawiającego tj. pozwanego.
Stwierdzić też trzeba, że z uzasadnienia pozwu nie wynika aby powód złożył do akt umowę nr 1/2014 jedynie w celu wykazania umocowania L. W. do akceptowania ofert powoda i J. J. do odbioru prac wykonanych przez powoda. Ponadto, skoro powód kwestionuje aby roszczenia z faktur (...) wynikały z w/w umowy, a były odrębnymi zleceniami, trudno uzasadnić przydatność tej umowy dla wykazania umocowania osób do zawierania odrębnych umów. Zgodnie z art. 200 § 1 k.p.c. sąd, który stwierdzi swą niewłaściwość, przekaże sprawę sądowi właściwemu.
Biorąc powyższe pod uwagę, w ocenie Sądu Okręgowego Sąd Rejonowy zasadnie uwzględnił podniesiony przez pozwanego zarzut niewłaściwości miejscowej Sądu Rejonowego w Bydgoszczy i orzekł o przekazaniu sprawy Sądowi Rejonowemu w Gdyni. Tym samym, na podstawie art. 385 k.p.c w zw. z art. 397 § 2 k.p.c Sąd Okręgowy orzekł jak w sentencji.