Appeal dismissed; attorney's failure to file objection within time limits binds the client under Polish Civil Procedure Code.
Legislator summary
AI generatedThe Court of Appeal dismissed the appellant's appeal against a district court decision rejecting her objection to a payment order. The appellant argued that her lawyer's failure to file the objection was not her fault, citing a change in representation, but the court held that the lawyer's procedural errors bind the client. The court ruled that the lawyer's inaction constituted the client's fault, precluding the restoration of the deadline under the relevant statutory provisions.
Legislator headnote
AI generatedArt. 168 § 1 k.p.c.; Art. 94 § 1 k.p.c.; Art. 504 § 1 k.p.c.; Art. 385 k.p.c.; Art. 397 § 2 k.p.c.: The failure of a party's attorney to perform a procedural act within the prescribed time limits constitutes the party's own fault, thereby barring the restoration of the deadline.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt VIII Gz 32/15 POSTANOWIENIE Dnia 10 kwietnia 2015 r. Sąd Okręgowy w Bydgoszczy VIII Wydział Gospodarczy w składzie : Przewodniczący : SSO Wojciech Wołoszyk Sędziowie : SSO Barbara Jamiołkowska SSO Elżbieta Kala po rozpoznaniu w dniu 10 kwietnia 2015 r. w Bydgoszczy na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa J. S. przeciwko (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w B. o zapłatę na skutek zażalenia pozwanego na postanowienie Sądu Rejonowego w Bydgoszczy z dnia 18 listopada 2014 r. , sygn. akt VIII GNc 4273/14 postanawia: oddalić zażalenie
UZASADNIENIE
Zarządzeniem z 9 września 2014 r. pełnomocnik pozwanej adwokat A. P. wezwany został do uzupełnienia braku sprzeciwu poprzez złożenie jego odpisu pod rygorem odrzucenia sprzeciwu. Wezwanie to nie zostało wykonane, co skutkowało wydaniem w dniu 9 października 2014r. postanowienia o odrzuceniu sprzeciwu. Pozwana spółka w dniu 17 października 2014r. poinformowała Sąd o wypowiedzeniu pełnomocnictwa dotychczasowemu pełnomocnikowi. Nowy pełnomocnik pozwanej wniósł ponownie sprzeciw wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego wniesienia.
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Rejonowy oddalił wniosek pozwanej o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu oraz odrzucił złożony wraz z tym wnioskiem sprzeciw pozwanej od powyższego nakazu zapłaty. Zdaniem Sądu wypowiedzenie pełnomocnictwa dotychczasowemu pełnomocnikowi odniosło skutek prawny w stosunku do sądu z chwilą zawiadomienia , zgodnie z treścią art. 94 § 1 k.p.c. Wobec powyższego w dniu doręczenia pełnomocnikowi pozwanej wezwania do usunięcia braków formalnych jest skuteczne, albowiem w tym czasie adwokat A. P. był pełnomocnikiem procesowym pozwanej spółki i wszystkie dokonane przez niego czynności procesowe bądź ich zaniechanie odnoszą skutek prawny wobec pozwanej.
Warunkiem przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej jest brak winy strony w uchybieniu terminowi. Wobec nie przywrócenia terminu do złożenia sprzeciwu, sprzeciw ten podlegał odrzuceniu na podstawie art. 504 § 1 k.p.c. Powyższe postanowienie zaskarżyła pozwana , zarzucając naruszenie art. 504 § 1 KPC poprzez jego błędne zastosowanie i odrzucenie sprzeciwu od nakazu zapłaty wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu w okolicznościach, w których pozwany wykazał, że nie ponosi winy w uchybieniu terminowi procesowemu.
Pozwana wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przyjęcie sprzeciwu od nakazu zapłaty do rozpoznania , jak również o zasądzenie od powoda na rzecz pozwanego kosztów procesu według norm przepisanych. Zdaniem pozwanej wykazane zostały wszelkie przesłanki płynące z przepisu art. 168 § 1 KPC. Przy ocenie winy strony lub jej braku w uchybieniu terminowi do dokonania czynności procesowej należy brać pod uwagę także okoliczności świadczące o podjęciu lub niepodjęciu przez stronę działań mających na celu zabezpieczenie się w dotrzymaniu terminu.
Wolą pozwanego było, aby jego interesy były należycie reprezentowane, w związku z czym udzielił pełnomocnictwa profesjonalnemu pełnomocnikowi. Nie może jednak ponosić winy za zachowanie tego pełnomocnika, który uchybił terminowi dokonania czynności procesowej. W orzecznictwie brak winy określa się według kryterium obiektywnego miernika staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje sprawy. Ze względu na brak wymaganego kontaktu z pełnomocnikiem oraz niezawiniony brak wiedzy pozwanego o aktualnym stanie sprawy , nie sposób uznać, że pozwanemu można przypisać jakąkolwiek winę, chociażby w stopniu niedbalstwa.
Pozwany działał bowiem w zaufaniu do reprezentującego go pełnomocnika. W świetle powyższego, strona pozwana nie ponosi winy w niedochowaniu terminu na złożenie sprzeciwu od nakazu zapłaty, co skutkować winno uwzględnieniem złożonego wniosku o przywrócenie terminu na dokonanie czynności w tym zakresie.
Sąd Okręgowy zważył co następuje :
Zażalenie okazało się bezzasadne. W myśl art. 168 § 1 kpc jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności procesowej bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Przesłankami tymi są brak winy strony w uchybieniu terminowi i powstanie w wyniku tego uchybienia ujemnych dla niej skutków procesowych. Przepis art. 168 § 1 nie może być interpretowany w sposób rozszerzający, gdyż jest zasadą, że czynności procesowe powinny być dokonywane w terminie. O braku winy strony można mówić tylko wtedy, gdy istniała jakaś niezależna przyczyna, która spowodowała uchybienie terminowi.
Przyczyna taka zachodzi wówczas, gdy dokonanie czynności w ogóle (w sensie obiektywnym) było wykluczone, jak również w takich przypadkach, w których w danych okolicznościach nie można było oczekiwać od strony, by zachowała dany termin procesowy. Dlatego w każdym przypadku przy ocenie braku winy jako przesłanki przywrócenia terminu uchybionego przez stronę należy uwzględniać wymaganie dołożenia należytej staranności człowieka przejawiającego dbałość o swoje własne życiowo ważne sprawy. Brak winy w uchybieniu terminowi podlega ocenie na podstawie wszystkich okoliczności konkretnej sprawy i z uwzględnieniem obiektywnego miernika staranności, jakiej można i należy wymagać od osoby należycie dbającej o swoje interesy, z uwzględnieniem także lekkiego niedbalstwa ( por.
J. Bodio , komentarz do art. 168 kpc , WKP 2012 ). W tym kontekście nie można uznać za uzasadnione argumentów wskazanych w zażaleniu. Jak słusznie wskazał Sąd Rejonowy , w myśl art. 94 § 1 kpc wypowiedzenie pełnomocnictwa dotychczasowemu pełnomocnikowi odniosło skutek prawny w stosunku do sądu dopiero od dnia 17 października 2014 r. , a więc z chwilą zawiadomienia Sądu o tej okoliczności. Tak więc w pełni skuteczne były czynności zdziałane przez dotychczasowego pełnomocnika. W orzecznictwie i doktrynie utrwalony jest pogląd , iż zaniedbania pełnomocnika obciążają stronę.
Sąd Okręgowy w szczególności , podobnie jak Sąd Rejonowy , podziela pogląd Sądu Najwyższego wyrażony w postanowieniu z 30 maja 2007r. II CSK 167/07, LEX nr 346193, iż „ w myśl art. 168 § 1 k.p.c. przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej może nastąpić tylko w razie, gdy strona nie dokonała czynności procesowej w terminie bez swojej winy. Przez stronę należy przy tym rozumieć także pełnomocnika strony, a jego błąd procesowy obciąża stronę. Wniosku o przywrócenie terminu nie można opierać na tym, że to nie strona, a jej pełnomocnik zaniedbał dokonania czynności procesowej”.
Podobnie Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 27 października 2009 r. , sygn. II UZ 35/09 wskazał , iż przez stronę należy przy tym rozumieć także pełnomocnika strony, a jego błąd procesowy obciąża stronę. W takiej sytuacji skarżąca winna uprawdopodobnić, że uchybienie terminu nastąpiło z przyczyn niezawinionych przez pełnomocnika strony , co w niniejszej sprawie nie miało miejsca. Zażalenie podlegało zatem oddaleniu na podstawie art. 385 kpc w zw. z art. 397 § 2 kpc.