Court allows pre-retirement benefit by counting multiple unemployment benefit periods totaling six months.
Legislator summary
AI generatedThe court reversed the Social Insurance Institution's decision denying pre-retirement benefits to the applicant. The institution incorrectly considered only the final 148 days of unemployment benefits, ignoring earlier periods that collectively totaled over six months. The court ruled that the statutory requirement to receive unemployment benefits for at least six months is satisfied by aggregating all qualifying periods, not just the most recent one.
Legislator headnote
AI generatedArt. 2 ust. 3 ustawy o świadczeniach przedemerytalnych; Art. 7 ust. 1 ustawy o świadczeniach przedemerytalnych: The period of receiving unemployment benefits required for pre-retirement benefits must be calculated by aggregating all qualifying periods, not limited to the most recent one.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt VU 6208/14
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 4 maja 2015 roku Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim, Wydział V Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący SSO Magdalena Marczyńska Protokolant stażysta Bożena Sobczyk po rozpoznaniu w dniu 21 kwietnia 2015 roku w Piotrkowie Trybunalskim na rozprawie sprawy z wniosku P. K. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w T. o świadczenie przedemerytalne na skutek odwołania P. K. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w T. z dnia 12 sierpnia 2014 r. sygn. 830583/01/SP2 1. zmienia zaskarżoną decyzję i przyznaje wnioskodawcy P. K. prawo do świadczenia przedemerytalnego od dnia 23 lipca 2014 roku, 2. zasądza od Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w T. na rzecz wnioskodawcy P. K. kwotę 60,00 (sześćdziesiąt) złotych z tytułu zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. VU 6208/14
UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 12 sierpnia 2014 roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w T. odmówił wnioskodawcy P. K. prawa do świadczenia przedemerytalnego. Od decyzji tej wnioskodawca odwołał się w dniu 8 września 2014 roku, wnosząc o przyznanie żądanego prawa. Organ rentowy wnosił o oddalenie odwołania. Sąd Okręgowy Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych ustalił następujący stan faktyczny: Wnioskodawca P. K., urodzony w dniu (...), wystąpił w dniu 26 maja 2014 roku do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w T. z wnioskiem o przyznanie prawa do świadczenia przedemerytalnego. (dowód: wniosek k. 1 – w aktach ZUS) Decyzją z dnia 12 czerwca 2014 roku organ rentowy odmówi wnioskodawcy prawa do świadczenia przedemerytalnego, powołując się na to, że wnioskodawca nie pobierał co najmniej przez 6 miesięcy zasiłku dla bezrobotnych. (dowód: decyzja z dnia 12 czerwca 2014 roku k. 55 – w aktach ZUS) Z ponownym wnioskiem o przyznanie świadczenia przedemerytalnego P. K. wystąpił w dniu 22 lipca 2014 roku.
Przy wniosku o przyznanie prawa do świadczenia przedemerytalnego przedstawił zaświadczenie (...) (...) z dnia 26 czerwca 2014 roku o okresach, w których był zarejestrowany w Urzędzie Pracy jako bezrobotny oraz o okresach pobierania zasiłku dla bezrobotnych. (dowód: wniosek k. 57-60, zaświadczenie k. 61 – w aktach ZUS) Wnioskodawca legitymuje się do dnia 30 listopada 2013 roku okresem ubezpieczenia w wymiarze łącznie 37 lat i 2 dni. (okoliczność niesporna) Od dnia 15 października 2011 roku do dnia 15 kwietnia 2012 roku wnioskodawca był zatrudniony w (...) w P.. na podstawie umowy na czas określony.
Stosunek pracy ustał z upływem okresu, na jaki został zawarty. (dowód: świadectwo pracy k. 41 – w aktach ZUS) Od dnia 16 kwietnia 2012 roku do dnia 11 października 2012 roku wnioskodawca był zarejestrowany jako bezrobotny i pobierał zasiłek dla bezrobotnych w okresie od 24 kwietnia 2012 roku do 11 października 2012. (dowód: zaświadczenia k. 46, 61 – w aktach ZUS, wyjaśnienie PUP k.
39) Następnie od dnia 12 października 2012 roku do dnia 15 kwietnia 2013 roku P. K. był ponownie zatrudniony w (...) w P.. na podstawie umowy na czas określony. Stosunek pracy ustał z upływem okresu, na jaki został zawarty. (dowód: świadectwo pracy k. 42 – w aktach ZUS) Od dnia 16 kwietnia 2013 roku do dnia 31 maja 2013 roku wnioskodawca był zarejestrowany jako bezrobotny i pobierał w tym okresie zasiłek dla bezrobotnych. (dowód: zaświadczenia k. 46, 61 – w aktach ZUS, wyjaśnienie PUP k.
39) W dniu 1 czerwca 2013 roku P. K. wnioskodawca podjął zatrudnienie w G. (...) w T., którego właścicielem jest S. K.. Stosunek pracy ustał z dniem 30 listopada 2013 roku z powodu likwidacji stanowiska pracy. (dowód: świadectwo pracy k. 43 – w aktach ZUS) Po ustaniu powyższego zatrudnienia od 9 grudnia 2013 roku wnioskodawca jest zarejestrowany jako bezrobotny. Pobierał zasiłek dla bezrobotnych do dnia 5 maja 2014 roku. (dowód: zaświadczenia k. 46, 61 – w aktach ZUS, wyjaśnienie PUP k.
39) Sąd Okręgowy Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych ustalił następujący stan faktyczny: Odwołanie jest uzasadnione. Zgodnie z treścią art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004r o świadczeniach przedemerytalnych (Dz. U. z 2013 r., poz. 170), zwanej dalej ustawą, prawo do świadczenia przedemerytalnego przysługuje osobie, która do dnia rozwiązania stosunku pracy lub stosunku służbowego z przyczyn dotyczących zakładu pracy, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz.
U. z 2008 r. Nr 69, poz. 415, z późn. zm.), zwanej dalej "ustawą o promocji zatrudnienia", w którym była zatrudniona przez okres nie krótszy niż 6 miesięcy, ukończyła co najmniej 55 lat - kobieta oraz 60 lat - mężczyzna oraz posiada okres uprawniający do emerytury, wynoszący co najmniej 30 lat dla kobiet i 35 lat dla mężczyzn. Przepis art. 2 ust. 3 stanowi, że świadczenie przedemerytalne przysługuje osobie określonej w ust. 1 po upływie co najmniej 180 dni pobierania zasiłku dla bezrobotnych, o którym mowa w ustawie o promocji zatrudnienia, jeżeli osoba ta spełnia łącznie następujące warunki: 1)nadal jest zarejestrowana jako bezrobotna; 2)w okresie pobierania zasiłku dla bezrobotnych nie odmówiła bez uzasadnionej przyczyny przyjęcia propozycji odpowiedniego zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej, w rozumieniu ustawy o promocji zatrudnienia, albo zatrudnienia w ramach prac interwencyjnych lub robót publicznych; 3)złoży wniosek o przyznanie świadczenia przedemerytalnego w terminie nieprzekraczającym 30 dni od dnia wydania przez powiatowy urząd pracy dokumentu poświadczającego 180-dniowy okres pobierania zasiłku dla bezrobotnych.
Natomiast w ust. 5 art. 2 postanowiono, że do okresu 180 dni pobierania zasiłku dla bezrobotnych, o którym mowa w ust. 3, wlicza się: 1)okresy, za które, zgodnie z art. 75 ust. 2 ustawy o promocji zatrudnienia, prawo do zasiłku dla bezrobotnych nie przysługiwało; 2)okresy zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej, w rozumieniu przepisów ustawy o promocji zatrudnienia, albo zatrudnienia w ramach prac interwencyjnych lub robót publicznych podjętego w tym okresie; w przypadku gdy zatrudnienie lub inna praca zarobkowa ustanie po upływie 180-dniowego okresu, o którym mowa w ust. 3 pkt 3, prawo do świadczenia przedemerytalnego przysługuje, jeżeli wniosek o przyznanie tego świadczenia zostanie złożony w terminie nieprzekraczającym 30 dni od dnia ustania zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej, w rozumieniu przepisów ustawy o promocji zatrudnienia, albo zatrudnienia w ramach prac interwencyjnych lub robót publicznych.
Organ rentowy odmówił wnioskodawcy prawa do świadczenia przedemerytalnego, uznając, że nie spełnia on przesłanki z art. 2 ust. 3 ustawy, to jest, że nie pobierał przez co najmniej 180 dni zasiłku dla bezrobotnych. Spełnienie przez wnioskodawcę pozostałych przesłanek nie było przedmiotem sporu. Niesporne są mianowicie przesłanki: - posiadania odpowiedniego stażu pracy (wnioskodawca wykazał staż w ilości co najmniej 35 lat), - wieku (wnioskodawca ukończył 60 lat), - rozwiązania stosunku pracy trwającego co najmniej 6 miesięcy z przyczyn dotyczących zakładu pracy (zatrudnienie w G. (...) w T.), - zarejestrowania jako bezrobotnego, - oraz złożenia przez wnioskodawcę wniosku o przyznanie świadczenia przedemerytalnego w terminie nieprzekraczającym 30 dni od dnia wydania przez powiatowy urząd pracy dokumentu poświadczającego 180-dniowy okres pobierania zasiłku dla bezrobotnych (zaświadczenie wydano w dniu 26 czerwca 2014 roku, wniosek o świadczenie złożony został w dniu 22 lipca 2014 roku).
Ustalając okres pobierania przez wnioskodawcę zasiłku dla bezrobotnych organ rentowy uwzględnił wyłącznie okres pobierania tego zasiłku po ustaniu zatrudnienia w G. (...) w T.. Tymczasem do okresu pobierania zasiłku dla bezrobotnych od dnia 9 grudnia 2013 roku do dnia 5 maja 2014 roku należy doliczyć także okres jego wcześniejszego pobierania. Wykładnia art. 2 ust. 3 ustawy o świadczeniach przedemerytalnych powinna bowiem uwzględniać regulację dotyczącą nabycia prawa zasiłku dla bezrobotnych. Kwestie te regulowane są w ustawie z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy i z art. 73 ust. 1 wynika, że okresy pobierania zasiłku są limitowane.
Z kolei zgodnie z art. 73 ust. 5 ustawy o promocji zatrudnienia, bezrobotny, który utracił ten status na okres krótszy niż 365 dni, między innymi z powodu podjęcia zatrudnienia, zachowuje prawo do zasiłku na okres skrócony o okres pobierania zasiłku przed utratą statusu bezrobotnego. Z powyższego wynika, że 6-miesięczny okres pobierania zasiłku dla bezrobotnych nie musi trwać nieprzerwanie, gdyż tego nie warunkuje przepis art. 2 ust. 3 omawianej ustawy. Z literalnej treści powyższego unormowania wynika, że warunkiem uprawniającym do uzyskania świadczenia przedemerytalnego jest pobieranie zasiłku dla bezrobotnych przez okres, co najmniej 6 miesięcy, a ustawodawca nie sprecyzował kolejnego wymagania, że ten 6-miesięczny okres nieprzerwanego pobierania zasiłku dla bezrobotnych powinien przypadać po rozwiązaniu ostatniego stosunku pracy.
Powyższą interpretację art. 2 ust. 3 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o świadczeniach przedemerytalnych potwierdził Sąd Najwyższy w uchwale z dnia 7 marca 2013 r., sygn. akt I UK 559/12, której teza brzmi: Okres pobierania zasiłku dla bezrobotnych, określonego w art. 2 ust. 3 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o świadczeniach przedemerytalnych (jednolity tekst: Dz. U. z 2013 r. poz. 170) nie musi przypadać bezpośrednio po rozwiązaniu stosunku pracy z przyczyn wymienionych w art. 2 ust. 1 tej ustawy. Wnioskodawca został zarejestrowany jako bezrobotny w dniu 16 kwietnia 2012 roku.
I z tym dniem, jak wynika także z wyjaśnień Powiatowego Urzędu Pracy z dnia 28 kwietnia 2015 roku, nabył prawo do zasiłku dla bezrobotnych na okres12 miesięcy, to jest od dnia 24 kwietnia 2012 roku do dnia 23 kwietnia 2013 roku. Z dniem 12 października 2012 roku podjął jednak zatrudnienie, a więc utracił status osoby bezrobotnej. Po ustaniu zatrudnienia, w dniu 16 kwietnia 2013 roku wnioskodawca został ponownie zarejestrowany jako bezrobotny z prawem do zasiłku, z tym, że na okres uzupełniający, to jest na okres 194 dni (od dnia 16 kwietnia 2013 roku do dnia 26 października 2013 roku).
Od dnia 1 czerwca 2013 roku wnioskodawca podjął kolejne zatrudnienie i po jego ustaniu, od dnia 9 grudnia 2013 roku stał się znowu osobą o statusie bezrobotnego z prawem do zasiłku na okres uzupełniający o 148 dni. Organ rentowy niezgodnie z art. 2 ust. 3 ustawy o świadczeniach przedemerytalnych do okresu pobierania przez wnioskodawcę zasiłku dla bezrobotnych uwzględnia wyłącznie ten ostatni 148-dniowy okres. Do okresu powyższego należy bowiem wliczyć także ww. poprzednie okresy pobierania zasiłku dla bezrobotnych, a to powoduje, iż wnioskodawca spełnia przesłankę pobierania zasiłku przez co najmniej 6 miesięcy.
Prawo do świadczenia przedemerytalnego należało wnioskodawcy przyznać, zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy, od dnia następnego po dniu złożenia wniosku. Na marginesie wskazać należy, że skoro wnioskodawca złożył ponowny wniosek o świadczenie przedemerytalne w terminie 30 dni od wystawienia mu przez (...) (...) zaświadczenia o okresie pobierania zasiłku dla bezrobotnych, co miało miejsce w dniu 26 czerwca 2014 roku, to nie było podstaw do stosowania w niniejszej sprawie art. 114 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998r o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych ( Dz.
U. z 2009 r., Nr 153, poz. 1227 ze zm) w związku z art. 11 pkt 1 ustawy o świadczeniach przedemerytalnych. Przepis ten miałby zastosowanie wówczas, gdyby wnioskodawca takiego zaświadczenia nie złożył, powołując się wyłącznie na dokumentację złożoną przy pierwszym wniosku o świadczenie przedemerytalne i błędne rozpoznanie sprawy przez organ rentowy. Wówczas to podstawą weryfikacji kolejnego wniosku byłby art. 114 ust. 1 ustawy o emeryturach i rentach z FUS (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 24 października 2012 roku, I UK 213/12) Z powyższych względów, na podstawie art. 477 14 § 2 kpc, orzeczono jak w punkcie „1” sentencji.
Rozstrzygnięcie w przedmiocie obowiązku zwrotu kosztów zastępstwa procesowego znajduje uzasadnienie w treści art. 98 k.p.c. oraz przepisów § 11 ust. 2 w zw. § 2 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (tekst jedn. Dz. U. z 2013r., poz. 490).