Legislator Case Law & Legislation
III U 633/14 AI generated

Court allows pension recalculation based on expert salary data despite employer's lack of pre-1978 wage records.

Case Number III U 633/14
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Partially Allowed

Legislator summary

AI generated

The court overturned the Social Insurance Agency's refusal to recalculate the applicant's pension, which had relied on average contribution periods due to missing wage records for 1964-1974. Although the employer claimed archival documents for that era were unavailable, the court accepted an expert witness's salary calculations derived from collective agreements and employment contracts. Consequently, the decision was modified to include the expert-determined earnings, allowing the pension to be recalculated from the date the recalculation request was filed.

Legislator headnote

AI generated

Ustawa o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych; ustawa Kodeks postępowania cywilnego: When primary wage records are missing, the court may rely on expert opinions based on collective agreements and employment contracts to determine earnings for pension recalculation purposes.

Keywords

AI generated
pension recalculation missing wage records expert witness opinion collective agreement social insurance agency employment contract evidence salary determination

Cited Legislation

AI generated
art. 111 of the Act on Pensions and Allowances from the Social Insurance Fund
W tej sytuacji zdaniem ZUS brak jest podstaw do zastosowania art. 111 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych i przeliczenia emerytury, dlatego zaskarżona decyzja jest prawidłowa.
art. 477 § 1 and 2 of the Code of Civil Procedure
Z tych względów w oparciu o art. 477 14 § 1 i 2 kpc Sąd zmienił zaskarżoną decyzję i do ustalenia wysokości emerytury przyjął S.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt: III U 633/14

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 18 lutego 2015r. Sąd Okręgowy w Ostrołęce III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSO Bożena Beata Bielska Protokolant: sekretarz sądowy Ewelina Asztemborska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 lutego 2015r. w O. sprawy z odwołania S. K. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w P. o wysokość emerytury na skutek odwołania S. K. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w P. z dnia 17.06.2014r. znak (...) orzeka: zmienia zaskarżoną decyzję i do ustalenia wysokości emerytury przyjmuje S. K. od dnia 01.06.2014r. wynagrodzenie osiągnięte w okresie zatrudnienia w Przedsiębiorstwie Budownictwa (...) w P.: w 1964r. w kwocie 8.211zł, w 1965r. w kwocie 13.936zł, w 1966r. w kwocie 4.464zł, w 1967r. w kwocie 0zł, w 1968r. w kwocie 8.724zł, w 1969r. w kwocie 16.111zł, w 1970r. w kwocie 24.737zł, w 1971r. w kwocie 22.284zł, w 1972r. w kwocie 22.218zł, w 1973r. w kwocie 23.696zł, w 1974r. w kwocie 32.122zł.

UZASADNIENIE

W odwołaniu od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w P. z dnia 17.06.2014r. S. K. wniósł o uwzględnienie przy ustalaniu wysokości emerytury wynagrodzenia osiągniętego w okresie zatrudnienia w Przedsiębiorstwie Budownictwa (...) w P. w latach 1964-1974 wg stawek wynikających z angaży. W odpowiedzi na odwołanie ZUS wniósł o jego oddalenie. W uzasadnieniu wskazał, iż że decyzją z dnia 13.12.2011r. przyznano S. K. prawo do emerytury. Do ustalenia podstawy wymiaru emerytury przyjęto przeciętną podstawę wymiaru składek z 20 lat kalendarzowych wybranych z całego okresu ubezpieczenia, tj. z lat od 1976-1978, 1981-1983, 1987-1988, 1991, 1994r., 1998-2000, 2003-2009i (...) 40,53%.

W decyzji tej uwzględniono kwoty minimalnego wynagrodzenia za lata, za które odwołujący nie przedstawił zarobków. ZUS podniósł, iż w dniu 05.06.2014r. S. K. wniósł o przeliczenie podstawy wymiaru emerytury. Do wniosku załączył pismo Przedsiębiorstwa Budownictwa (...) w P. z dnia 28.05.2014r., z którego wynika, że zakład nie może wystawić odwołującemu zaświadczenia o zatrudnieniu i wynagrodzeniu za lata 1964-1974 gdyż w zasobach archiwalnych przedsiębiorstwa brak jest źródłowej dokumentacji płacowej sprzed 1978r. W tej sytuacji zdaniem ZUS brak jest podstaw do zastosowania art. 111 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych i przeliczenia emerytury, dlatego zaskarżona decyzja jest prawidłowa.

Sąd ustalił i zważył, co następuje:

Zaskarżoną decyzją z dnia 17.06.2014r. ZUS odmówił S. K. przeliczenia podstawy wymiaru emerytury wskazując, iż odwołujący nie przedstawił dokumentacji pozwalającej na zastosowanie art. 111 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych. W odwołaniu od tej decyzji S. K. wniósł o uwzględnienie przy ustalaniu wysokości emerytury wynagrodzenia osiągniętego w okresie zatrudnienia w Przedsiębiorstwie Budownictwa (...) w P. w latach 1964-1974 wg stawek wynikających z angaży. Z akt emerytalnych odwołującego i odpowiedzi na odwołanie wynika, że za w/w lata uwzględniono kwoty minimalnego wynagrodzenia uznając, że za te lata odwołujący nie przedstawił zarobków.

W ocenie Sądu odwołanie jest zasadne. Z akt emerytalnych wynika, że S. K. był zatrudniony w Przedsiębiorstwie Budownictwa (...) w P. od 01.09.1962r. do 30.09.1975r., w tym w okresie od27.04.1966r. do 18.05.1968r. odbywał zasadniczą służbę wojskową. Na okoliczność zatrudnienia w tym zakładzie odwołujący złożył świadectwo pracy (k. 7a.r.). Odwołujący wywodził, że zakład pracy nie może wystawić mu Rp-7 za lata 1962-1974, gdyż nie ma jego kart wynagrodzeń za te lata. Domagał się jednak przyjęcia zarobków wyliczonych w oparciu o stawki wynagrodzenia.

W toku postępowania Sąd uzyskał z Przedsiębiorstwa Budownictwa (...) w P. w likwidacji akta osobowe odwołującego, w których znajdowały się m.in. umowa o pracę i angaże regulujące jego wynagrodzenie w okresie jego zatrudnienia w tym zakładzie. Dysponując w/w aktami osobowymi i aktami emerytalnymi Sąd uznał, że w oparciu o stawki godzinowe wynikające w umów o pracę i angaży możliwe jest ustalenie zarobków miesięcznych i rocznych w spornym okresie1964-1974. Na tę okoliczność Sąd dopuścił dowód z opinii biegłej z zakresu rachunkowości H.

G. zlecając jej wyliczenie wynagrodzenia uzyskiwanego przez odwołującego w okresie od 01.01.1964r. do 31.12.1974r. przy przyjęciu stawek osobistego zaszeregowania wynikających z akt osobowych odwołującego i nominalnego czasu pracy w w/w okresie oraz przy uwzględnieniu okresów nieobecności w pracy, o ile takie okresy wynikają z dokumentacji. W pisemnej opinii z 16.12.2014r.biegła H. G. wyliczyła wynagrodzenie w okresie zatrudnienia S. K. w Przedsiębiorstwie Budownictwa (...) w P.. Odnosząc się do wynagrodzeń osiąganych w w/w zakładzie biegła wskazała, że odwołujący był tam zatrudniony od 01.09.1962r. do 30.09.1975r., w tym w okresie od 27.04.1966r. do 18.05.1968r. odbywał zasadniczą służbę wojskową.

Zgodnie z angażami załączonymi do akt osobowych wynagrodzenie odwołującego w okresie zatrudnienia wynosiło: •od 26 czerwca 1964r. –wstępny staż absolwenta Zasadniczej Szkoły Budowlanej - 5,20 zł/godz., •od 01 lutego 1965r. -6 zł/godz., •od 01 lipca 1969r. -8 zł/godz., •od 1 maja 1970r. - zasadnicze 2.300zł, prawo do premii regulaminowej, przy czym zakład pracy wykazał w zaświadczeniu, że w tym okresie przysługiwał też dodatek mistrzowski w wysokości 200 zł, •od 22 września 1970r. -9,50 zł/godz., •od 14 maja 1973r. -10,50 zł/godz., •od 15 marca 1974r.–zasadnicze 3.100 zł, dodatek funkcyjny 300 zł, z prawem do premii, •od 25 września 1974r. - 10,50 zł/godz.

Biegła wskazała też, że odwołujący od 27.04.1966r. został powołany do odbycia służby wojskowej a według adnotacji w aktach, powrót z wojska nastąpił w dniu 18.05.1968r. Biegła podniosła, iż w spornym okresie czas pracy wszystkich pracowników zatrudnionych na mocy umowy wynosił bez wliczenia przerw odpoczynkowych najwyżej 8 godzin na dobę, w sobotę 6 godzin na dobę i nie mógł przekraczać 46 godzin na tydzień. Ubezpieczeni w razie choroby mieli prawo do zasiłku chorobowego za każdy dzień stwierdzonej niezdolności do pracy wskutek choroby, nie wyłączając niedziel i świąt, nie dłużej niż dwadzieścia sześć tygodni.

Zasiłek chorobowy wynosił tygodniowo 70% przeciętnego tygodniowego zarobku ubezpieczonego z okresu zatrudnienia w ciągu ostatnich trzynastu tygodni przed zachorowaniem. Wysokość zasiłków z ubezpieczenia społecznego, przysługujących pracownikom za czas niezdolności do pracy z powodu choroby, podwyższono w stosunku miesięcznym do 100% miesięcznego zarobku poczynając od dnia 1 lipca 1974r. Do czasu podwyższenia do 100% miesięcznego zarobku zasiłków przysługiwały one w wysokości: •85% miesięcznego zarobku - w okresie od dnia 1 lipca 1972r. do dnia 30 czerwca 1973r., •90% miesięcznego zarobku - w okresie od dnia 1 lipca 1973r. do dnia 30 czerwca 1974r.

Zasiłki wypłacało się za czas niezdolności do pracy z powodu choroby, nie wyłączając dni wolnych od pracy. Zasiłek za jeden dzień wynosił jedną trzydziestą część zasiłku miesięcznego. Biegła H. G. w opinii wyliczyła wynagrodzenie S. K., biorąc pod uwagę normatywny czas pracy z uwzględnieniem nieobecności w pracy, w tym zwolnień lekarskich oraz stawki wynagrodzenia wskazane w angażach. Wyliczając wynagrodzenie za 1970r. biegła wskazała je w dwóch wariantach, bez uwzględnienia dodatku funkcyjnego i z uwzględnieniem tego dodatku.

Wskazywała bowiem, że z zaświadczenia zakładu pracy o wysokości przysługujących wynagrodzeń wynika, że od 1 maja 1970r. płaca zasadnicza wynosiła 2.300 zł a ponadto odwołującemu przysługiwał dodatek funkcyjny 200 zł, natomiast w aktach osobowych nie ustalono informacji o wysokości w/w dodatku. Odnosząc się do w/w opinii organ rentowy w piśmie z dnia 19.01.2015r. wskazywał, iż można przyjąć tylko wynagrodzenie stałe w okresach od 01.05.1970r. do 21.09.1970r. i od 15.03.1974r. do 24.09.1974r., zaś w pozostałym zakresie można przyjąć tylko najniższe wynagrodzenie, gdyż brak jest dokumentów dotyczących przepracowanych w tym okresie godzin.

Wnosił również od dopuszczenie dowodu z opinii uzupełniającej biegłej, celem ustosunkowania się do zgłoszonych zastrzeżeń. Sąd na rozprawie w dniu 18.02.2015r. na podstawie art. 217 § 3 kpc oddalił powyższy wniosek uznając, iż sporne okoliczności zostały już dostatecznie wyjaśnione. Zdaniem Sąd nie było potrzeby dopuszczania dowodu z opinii uzupełniającej biegłej, gdyż zarzuty ZUS nie dotyczyły kwestii związanych z rachunkowym wyliczeniem wynagrodzenia a kwestii merytorycznych zastrzeżonych dla Sądu. W ocenie Sądu należy podzielić w całości wyliczenia biegłej, przedstawione w opinii.

Wyliczając wynagrodzenie biegła uwzględniła dokumentację złożoną do akt ZUS: świadectwo pracy i zaświadczenie o zarobkach, a także dokumentację znajdującą się aktach osobowych S. K.. Opinia biegłej jest szczegółowa, wyczerpująco uzasadniona i logicznie powiązana ze zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym. Wskazuje również regulacje prawne dotyczące zasiłku chorobowego i wynagrodzeń. Biegła uwzględniła okresy nieobecności jak służba wojskowa, urlopy i okresy niezdolności do pracy z powodu choroby, wynikające z akt osobowych, dlatego nie ma podstaw do przyjmowania, iż odwołujący miał jeszcze inne nieobecności.

Uwzględniła też normatywny czas pracy, obowiązujący w spornym okresie, wskazała również dni ustawowo wolne od pracy i wysokość stawek wynagrodzenia. Zdaniem Sądu wyliczając wynagrodzenie S. K. za 1970r. należy przyjąć wariant uwzględniający dodatek funkcyjny w kwocie 200zł, dlatego wynagrodzenie za 1974r. wyniesie 24.737zł.Dodatek funkcyjny za 1970r. stanowi kwotę 940zł. Biegła wyliczyła, iż dodatek mistrzowski przysługiwał odwołującemu w okresie od 01.05.1970r. do 21.09.1970r. w kwocie 200zł a za wrzesień w kwocie 140zł.Biegła w tym zakresie uwzględniła pismo Przedsiębiorstwa Budownictwa (...) w P. z dnia 28.05.2014r., które wskazuje dodatek mistrzowski.

Pismo to wskazuje też, że odwołujący otrzymywał dodatek funkcyjny w kwocie 300zł, uwzględniony przez biegłą a dotyczący okresu od 15.03.1974r. zaś jego otrzymywanie jest potwierdzone angażem z 15.03.1974r. (k. 27 akt osobowych). Z angażu tego wynika, iż dodatek funkcyjny był wypłacany w oparciu o przepisy Układu Zbiorowego Pracy w Budownictwie, a więc w oparciu o przepisy wewnętrzne. W piśmie z dnia 28.05.2014r. zakład wskazał, że odwołujący otrzymywał od 15.03.1974r. dodatek funkcyjny w kwocie 300zł. Skoro więc w w/w piśmie z dnia 28.05.2014r. zakład prawidłowo podał ten dodatek, to należy uznać, iż prawidłowo podał też dodatek mistrzowski w 1970r., który zdaniem biegłej również był wypłacany w oparciu o przepisy wewnętrzne zakładu.

Nadto zauważyć trzeba, że w aktach osobowych odwołującego znajduje się angaż – przeniesienie ze stanowiska pracownika fizycznego na stanowisko majstra budowy z powołaniem się na wysokość wynagrodzenia wskazaną w Układzie Zbiorowym Pracy w Budownictwie (k. 16 akt osob.). Przeniesienie to nastąpiło z dniem 01.05.1970r., a więc z dniem wskazanym w opinii biegłej i w piśmie zakładu z 28.05.2014r. W aktach osobowych jest też wniosek odwołującego o przeniesienie go na stanowisko instruktora i pismo zakładu przenoszące go na to stanowisko z dniem 22.09.1970r. (k. 18-19 akt osob.), dlatego z tym dniem utracił on prawo do dodatku mistrzowskiego.

Mając powyższe na uwadze Sąd przyjął kwoty wynagrodzenia z opinii biegłej H. G., w tym za 1970r. również dodatek funkcyjny (mistrzowski). Uwzględnienie tych kwot zdaniem Sądu powinno nastąpić od 01.06.2014r., tj. od miesiąca złożenia wniosku o przeliczenie (k. 14a.e.). Z tych względów w oparciu o art. 477 14 § 1 i 2 kpc Sąd zmienił zaskarżoną decyzję i do ustalenia wysokości emerytury przyjął S. K. od dnia 01.06.2014r. wynagrodzenie osiągnięte w okresie zatrudnienia w Przedsiębiorstwie Budownictwa (...) w P.: w 1964r. w kwocie 8.211zł, w 1965r. w kwocie 13.936zł, w 1966r. w kwocie 4.464zł, w 1967r. w kwocie 0zł, w 1968r. w kwocie 8.724zł, w 1969r. w kwocie 16.111zł, w 1970r. w kwocie 24.737zł, w 1971r. w kwocie 22.284zł, w 1972r. w kwocie 22.218zł, w 1973r. w kwocie 23.696zł, w 1974r. w kwocie 32.122zł.