Social Security Court dismissed pension appeal due to insufficient special conditions work duration proof.
Legislator summary
AI generatedThe Social Security Court dismissed the appellant's appeal against the Social Insurance Fund's refusal to grant a pension based on special working conditions. The appellant argued that a missing work period should be included to meet the fifteen-year requirement, while the Fund relied on specific employment certificates totaling only fourteen years and three months. The court rejected the claim because the appellant failed to prove the continuous nature of special conditions work during the disputed period, noting that a separate civil court ruling did not establish the required heavy-duty driving status for the entire duration in question.
Legislator headnote
AI generatedArt. 184 ust. 1 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych; Art. 477 § 14 k.p.c.: The court must strictly verify the duration of work under special conditions; an appeal is dismissed if the insured fails to prove the continuous fulfillment of the fifteen-year requirement despite partial evidence of employment.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt IV U 308/14
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 5 lutego 2015r. Sąd Okręgowy w Siedlcach IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący SSO Katarzyna Antoniak Protokolant stażysta Renata Olędzka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 lutego 2015r. w S. odwołania J. P. (1) od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. z dnia 7 lutego 2014 r. Nr (...) w sprawie J. P. (1) przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. o prawo do emerytury oddala odwołanie. Sygn. akt: IV U 308/14
UZASADNIENIE
Decyzją z (...). Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S., działając na podstawie art.184 ustawy z 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych oraz przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze odmówił J. P. (1) prawa do emerytury wskazując, że ubezpieczony nie udowodnił, iż do dnia 1 stycznia 1999r. osiągnął 15-letni staż pracy w warunkach szczególnych, wykonywanej stale i w pełnym wymiarze czasu pracy.
Organ rentowy podniósł, że udowodniony staż pracy w warunkach szczególnych obejmuje okres zatrudnienia w (...) Spółdzielni (...) w S. w okresach od 1 października 1984r. do 31 grudnia 1985r. i od 1 stycznia 1990r. do 31 grudnia 1998r. co (po wyłączeniu okresów zwolnień lekarskich) stanowi łącznie 10 lat i 18 dni. Odwołanie od w/w decyzji złożył J. P. (1) wnosząc o jej zmianę i ustalenie mu prawa do emerytury. W uzasadnieniu odwołania wskazał, że nie udowodnił okresu wykonywania pracy w szczególnych warunkach trwającego od 1 stycznia 1986r. do 31 grudnia 1989r., gdyż zakład, w którym miało to miejsce już nie istnieje (odwołanie k.2).
W toku rozprawy ubezpieczony sprecyzował, że powyższy okres dotyczy pracy w Zakładzie (...) w W. (wyjaśnienia ubezpieczonego k.24-24v – nagranie od minuty 1 do 13). W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie powołując się na przepisy prawa i uzasadnienie zawarte w zaskarżonej decyzji (odpowiedź organu rentowego na odwołanie k.3-4). Sąd ustalił, co następuje: Ubezpieczony J. P. (1) w dniu (...) rok życia. Uprzednio - w dniu 29 stycznia 2014r. wystąpił do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z wnioskiem o ustalenie prawa do emerytury (wniosek o emeryturę z 29 stycznia 2014r. k.1 akt emerytalnych).
Na podstawie przedłożonych do wniosku dokumentów organ rentowy ustalił, że na dzień 1 stycznia 1999r. ubezpieczony udowodnił staż ubezpieczeniowy w wymiarze 25 lat, 3 miesiące i 29 dni, z czego okresy składkowe wynoszą 25 lat, 1 miesiąc i 14 dni, a okresy nieskładkowe 2 miesiące i 15 dni. Ponadto organ rentowy ustalił, że do dnia 1 stycznia 1999r. ubezpieczony osiągnął staż pracy w warunkach szczególnych w wymiarze 10 lat i 18 dni z tytułu zatrudnienia w (...) Spółdzielni (...) w S. w okresie od 1 października 1984r. do 31 grudnia 1985r. i od 1 stycznia 1990r. do 31 grudnia 1998r. (skorygowane świadectwo wykonywania prac w szczególnych warunkach z 20 grudnia 2013r. i pismo przewodnie pracodawcy z 14 stycznia 2014r. k.5-6 akt za wnioskiem ubezpieczonego z 2 lipca 2013r.).
Z uwagi na brak wymaganego ustawą stażu pracy w warunkach szczególnych decyzją z 7 lutego 2014r. organ rentowy odmówił ubezpieczonemu przyznania emerytury (decyzja z 7 lutego 2014r. k.17 akt emerytalnych). Od 21 czerwca 1978r. ubezpieczony był zatrudniony Okręgowej (dawniej Wojewódzkiej) Spółdzielni (...) w S. na stanowisku kierowcy w ramach gospodarstwa samochodowego tej Spółdzielni (umowa o pracę z 21 czerwca 1978r. k.8 części C akt osobowych). W powyższej Spółdzielni ubezpieczony pracował do 31 grudnia 1985r. ,tj. do chwili likwidacji gospodarstwa samochodowego tej Spółdzielni (pismo o rozwiązaniu umowy o pracę z 31 grudnia 1985r. k.23 części C akt osobowych).
Z dniem 1 stycznia 1986r. ubezpieczony został przyjęty do pracy w Zakładzie (...) w W. Oddział w S. z zachowaniem ciągłości pracy i płacy (pismo z 1 stycznia 1986r. o przyjęciu do pracy w Zakładzie (...) k.24 części C akt osobowych). W powyższym Zakładzie ubezpieczony pracował do 31 grudnia 1989r. W tej dacie, w związku z likwidacją Zakładu (...), doszło do rozwiązania umowy o pracę między powyższym Zakładem a ubezpieczonym (porozumienie o rozwiązaniu umowy o pracę z 31 grudnia 1989r. k.38 części C akt osobowych). Z dniem 1 stycznia 1990r. ubezpieczony ponownie stał się pracownikiem (...) Spółdzielni (...) w S. na stanowisku kierowcy z zachowaniem ciągłości pracy (pismo OSM w S. z 4 stycznia 1990r. o ponownym przyjęciu do pracy z dniem 1 stycznia 1990r. k.1 części C akt osobowych).
W (...) Spółdzielni (...) w S. ubezpieczony pracował do 31 sierpnia 2013r. (świadectwo pracy z 2 września 2013r. k.8 akt emerytalnych). W okresie pracy w Zakładzie (...) w W. Oddział w S. ,tj. od 1 stycznia 1986r. do 31 grudnia 1989r. ubezpieczony pracował na stanowisku kierowcy. Jeździł samochodem ciężarowym o dopuszczalnej masie całkowitej powyżej 3,5 tony z cysterną. Odbierał mleko ze zlewni i przywoził je do zakładu pracy. Ubezpieczony obsługiwał określone trasy, w ciągu dnia odbierał mleko z 6 do 8 zlewni. Po przyjeździe do zlewni ubezpieczony samodzielnie przepompowywał mleko do cysterny i wyruszał do następnej zlewni.
Kiedy cysterna była pełna wracał do zakładu pracy i zdawał mleko i ponownie wyjeżdżał do zlewni. Przepompowanie mleka ze zlewni do cysterny zabierało mu każdorazowo od 20 do 30 minut, a w ciągu dnia pracy biorąc uwagę wszystkie odwiedzane zlewnie łącznie około 2 godzin. Po przyjeździe do zakładu pracy podkręcał wąż do cysterny i stojąc na rampie nadzorował proces spuszczania mleka do stałego zbiornika (angaże k.34-37 części C akt osobowych, zeznania świadków: J. P. (2) k.24v-25 – nagranie od minuty 17 do 25 i M. W. k.25 – nagranie od minuty 25 do 31 oraz zeznania ubezpieczonego k.25-25v - nagranie od minuty 34 do 44 i k.24-24v – nagranie od minuty 1 do 13).
Ubezpieczony nie przystąpił do otwartego funduszu emerytalnego (raport z analizy konta k.15 akt emerytalnych).
Sąd zważył, co następuje:
Odwołanie J. P. (1) podlegało oddaleniu. Zgodnie z art.184 ust.1 i 2 ustawy z 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz.U.z 2009r. Nr 153, poz.1227 ze zm.) ubezpieczonym urodzonym po dniu 31 grudnia 1948r. przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku emerytalnego przewidzianego w art.32, jeżeli w dniu wejścia w życie ustawy ,tj. w dniu 1 stycznia 1999r. osiągnęli okres zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wymaganym w przepisach dotychczasowych do nabycia prawa do emerytury w wieku niższym niż 60 lat dla kobiet i 65 lat dla mężczyzn oraz osiągnęli okres składkowy i nieskładkowy, o którym mowa w art.27 ustawy, a także nie przystąpili do otwartego funduszu emerytalnego albo złożyli wniosek o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym, za pośrednictwem Zakładu, na dochody budżetu państwa.
W myśl przywołanego wyżej art.32 ust.1 i 4 ustawy pracownikom zatrudnionym w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze przysługuje emerytura w wieku 55 lat dla kobiet i 60 lat dla mężczyzn, a w myśl przywołanego wyżej art.27 ustawy wymagany okres składkowy i nieskładkowy wynosi co najmniej 20 lat dla kobiet i 25 lat dla mężczyzn. Zgodnie z §4 ust.1 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz.U.
Nr 8, poz.43 ze zm.) pracownik, który wykonywał prace w szczególnych warunkach, wymienione w wykazie A załącznika do rozporządzenia, nabywa prawo do emerytury w w/w wieku jeżeli ma wymagany okres zatrudnienia (co najmniej 25 lat mężczyzna), w tym co najmniej 15 lat pracy w warunkach szczególnych. Ponadto zgodnie z §2 ust.1 przedmiotowego rozporządzenia okresami pracy uzasadniającymi prawo do świadczeń na zasadach określonych w rozporządzeniu są okresy, w których praca w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze jest wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku.
Rozstrzygnięcie niniejszej sprawy wymagało zbadania, czy ubezpieczony spełnia przesłankę wymaganego okresu pracy w szczególnych warunkach. Poza sporem pozostawało bowiem, że ubezpieczony osiągnął wymagany ustawą wiek oraz spełnił przesłankę ogólnego stażu ubezpieczenia. Ubezpieczony podnosił, że posiada 15-letni okres zatrudnienia w szczególnych warunkach, gdyż obok uznanej przez organ rentowy pracy w Okręgowej (...) w S. w S. w okresie od 1 października 1984r. do 13 grudnia 1985r. i od 1 stycznia 1990r. do 31 grudnia 1998r., pracę w szczególnych warunkach wykonywał również w Zakładzie (...) w W.
Oddział w S. od 1 stycznia 1986r. do 31 grudnia 1989r. Na okoliczność wykonywania pracy w szczególnych warunkach w powyższym 4-letnim okresie zatrudnienia ubezpieczony zaoferował dowody w postaci zeznań świadków – w osobach innych pracowników w/w Zakładu (...), w tym M. W. będącego dyrektorem (...) Oddziału Zakładu (...) (zeznania k.24v-25). Z zeznań tych świadków oraz z zeznań samego ubezpieczonego wynika, że we wskazanym okresie zatrudnienia trwającym od 1 stycznia 1986r. do 31 grudnia 1989r. ubezpieczony wykonywał pracę kierowcy samochodu ciężarowego z cysterną o dopuszczalnej masie całkowitej powyżej 3,5 tony, którym przewoził mleko z okolicznych zlewni do zakładu pracy.
Dowody nie pozwoliły jednak na ustalenie, że na dzień 1 stycznia 1999r. ubezpieczony wykazał 15 lat pracy w szczególnych warunkach. W pierwszej kolejności wskazać należy, że brak jest podstaw do ustalenia, że pracując w Zakładzie (...) ubezpieczony stale i w pełnym wymiarze czasu pracy wykonywał pracę kierowcy samochodu ciężarowego o dopuszczalnej masie całkowitej powyżej 3,5 tony ,tj. pracę o której mowa w wykazie A dział VIII poz.2 załącznika do rozporządzenia Rady Ministrów z 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze.
Z ustaleń Sądu opartych o w/w dowody wynika bowiem, że obok pracy polegającej na kierowaniu samochodem z cysterną ubezpieczony przepompowywał mleko ze zlewni do cysterny na samochodzie, co biorąc pod uwagę liczbę odwiedzanych zlewni (od 6 do 8) zajmowało mu około 2 godzin dziennie, nie licząc czasu, jaki zajmowało następnie zlanie mleka z cysterny do zbiornika w zakładzie pracy przed wyjazdem do kolejnych zlewni. Jednakże nawet przy założeniu, że we wskazanym 4-letnim okresie zatrudnienia ubezpieczony stale i w pełnym wymiarze czasu pracy wykonywał pracę kierowcy samochodu ciężarowego o dopuszczalnej masie całkowitej powyżej 3,5 tony, brak było podstaw do zmiany zaskarżonej decyzji i ustalenia prawa ubezpieczonego do emerytury na podstawie art.184 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych.
Organ rentowy uwzględnił do stażu pracy w szczególnych warunkach okres pracy ubezpieczonego w (...) Spółdzielni (...) w S. od 1 października 1984r. do 13 grudnia 1985r. i od 1 stycznia 1990r. do 31 grudnia 1998r. (zgodnie ze świadectwem wykonywania prac w szczególnych warunkach z 20 grudnia 2013r. k.6 akt organu rentowego za wnioskiem ubezpieczonego z 2 lipca 2013r.), co łącznie stanowi 10 lat i 3 miesiące (w tym miejscu zasygnalizować należy, że organ rentowy niezasadnie wyłączył z tego okresu okresy zwolnień lekarskich). Zatem nawet po doliczeniu do tego okresu, okresu pracy ubezpieczonego w Zakładzie (...) w W.
Oddział w S. w wymiarze 4 lat (od 1 stycznia 1986r. do 31 grudnia 1989r.) okres pracy w szczególnych warunkach wynosi 14 lat i 3 miesiące, zamiast wymaganych 15 lat. Na marginesie wskazać należy, że jak wyjaśnił ubezpieczony, przed Sądem Rejonowym w. S.toczyła się sprawa z jego powództwa przeciwko (...) Spółdzielni (...) w S., w której domagał się on między innymi sprostowania świadectwa wykonywania prac w szczególnych warunkach wystawionego w dniu 20 grudnia 2013r. poprzez uwzględnienie w okresie zatrudnienia również okresu pracy w Zakładzie (...) w W.
Oddział w S. od 1 stycznia 1986r. do 31 grudnia 1989r., a w odniesieniu do zatrudnienia w szczególnych warunkach poprzez wskazanie, że trwało ono od 14 września 1982r. (a nie od 1 października 1984r.) oraz obejmowało w/w okres pracy w Zakładzie (...). Nieprawomocnym wyrokiem z 17 października 2014r. w sprawie IV P 609/13 Sąd Rejonowy w S. uwzględnił roszczenie ubezpieczonego w zakresie sprostowania świadectwa wykonywania prac w szczególnych warunkach poprzez uwzględnienie w ogólnym okresie zatrudnienia ubezpieczonego okresu pracy w Zakładzie (...) w W. (uznając, że doszło do przejęcia zakładu pracy w trybie art.23.1 kp).
Nie uwzględnił natomiast roszczenia ubezpieczonego o uznanie, że pracę w szczególnych warunkach wykonywał od 14 września 1982r. To ostatnie rozstrzygnięcie było wynikiem ustalenia, że do 30 września 1984r. ubezpieczony wykonywał pracę kierowcy, ale samochodu marki T. o dopuszczalnym ciężarze całkowitym do 3,5 tony (wyrok Sądu Rejonowego w S. IV Wydziału Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z 17 października 2014r. wraz z uzasadnieniem k.36-46 akt sprawy). Wskazać należy, że w aktach osobowych ubezpieczonego brak jest dokumentów wskazujących na datę powierzenia ubezpieczonemu (w czasie zatrudnienia w OSM S.) pracy kierowcy samochodu ciężarowego o dopuszczalnej masie całkowitej powyżej 3,5 tony.
Natomiast z angaży wynika, że od 14 września 1982r. przyznano ubezpieczonemu wynagrodzenie kategorii II, a od 1 października 1984r. (wg pracodawcy początek pracy ubezpieczonego na stanowisku kierowcy samochodu ciężarowego o masie całkowitej powyżej 3,5 tony) kategorii III (angaże k.20 i 22 części C akt osobowych). Mając na uwadze całokształt powyższych okoliczności Sąd na podstawie art.477.14§1 kpc odwołanie ubezpieczonego oddalił.