Appeal dismissed; separate lawsuits on same property transfer claim barred by identity of subject matter under Civil Procedure Code.
Legislator summary
AI generatedThe Court of Appeal dismissed the appellant's protest against the lower court's decision to reject the lawsuit. The appellant argued that the pending appeal in a prior case involved a different subject matter than the current suit. The court ruled that despite literal differences, both cases seek the same legal effect regarding property transfer, and allowing both would violate the prohibition on duplicate proceedings.
Legislator headnote
AI generatedArt. 199 § 1 pkt 2 k.p.c.; Art. 397 § 2 k.p.c.; Art. 385 k.p.c. - When two proceedings between the same parties concern the same legal claim, even if formulated differently, the court must dismiss the later filing to prevent contradictory judgments and procedural duplication.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt I ACz 332/15 POSTANOWIENIE Dnia 29 kwietnia 2015 roku Sąd Apelacyjny w Katowicach w Wydziale I Cywilnym w składzie następującym: Przewodniczący SSA Piotr Wójtowicz (spr.) Sędziowie: SA Lucyna Świderska-Pilis SO Aneta Pieczyrak-Pisulińska po rozpoznaniu w dniu 29 kwietnia 2015 roku w Katowicach na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa L. L. przeciwko S. G. o zobowiązanie do złożenia oświadczenia woli i wydanie na skutek zażalenia powódki na postanowienie Sądu Okręgowego w Katowicach z dnia 19 stycznia 2015 roku, sygn. akt I C 30/15, p o s t a n a w i a oddalić zażalenie.
UZASADNIENIE
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy na podstawie art. 199§1 pkt 2 k.p.c. odrzucił pozew z tym uzasadnieniem, że przed Sądem Okręgowym w Katowicach zawisła już pod sygnaturą I C 413/14 między tymi samymi stronami sprawa o to samo roszczenie. W zażaleniu na opisane wyżej postanowienie powódka zarzuciła, że postępowanie w sprawie o sygnaturze I C 413/14 ma inny przedmiot, gdyż żądanie obejmuje nakazanie pozwanemu złożenia oświadczenia o zobowiązaniu się do przeniesienia prawa własności, podczas gdy w sprawie niniejszej chodzi o żądanie nakazania złożenia przenoszącego własność oświadczenia woli. W oparciu o ten zarzut wniosła o uchylenie postanowienia i o zasądzenie od pozwanego na jej rzecz kosztów postępowania zażaleniowego.
Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie, uznać bowiem na obecnym etapie postępowania w zawisłej pod sygnaturą I C 413/14 (sygnatura I ACa 238/15 Sądu Apelacyjnego) należy, że – oprócz oczywistej tożsamości podmiotowej – istnieje także tożsamość przedmiotowa. Żądanie pozwu sprawa o sygnaturze I C 413/14 obejmowało nakazanie pozwanemu złożenie w związku z odwołaniem zdziałanej na jego rzecz darowizny oświadczenia woli o zobowiązaniu się do nieodpłatnego przeniesienia własności nieruchomości na powódki oraz wydanie jej tej nieruchomości.
Tak skonstruowane powództwo zostało zapadłym dnia 17 grudnia 2014 r. wyrokiem zaocznym oddalone z tej przyczyny, że uwzględnienie go wywołałoby skutek jedynie zobowiązaniowy, podczas gdy powinien wynikać z niego skutek rzeczowy, a orzeczenie obejmujące taki skutek byłoby wyjściem poza granice żądania. W sprawie tej powódka złożyła w dniu 15 stycznia 2015 r. apelację, domagając się zmiany wyroku przez uwzględnienie powództwa i podnosząc, że Sąd Okręgowy władny był nadać jej żądaniu właściwą, prawnorzeczową treść i takie żądanie rozpoznać.
W niniejszej sprawie powódka, w oparciu o tożsamy stan faktyczny, sformułowała żądanie pozwu w ten sposób, że wniosła o nakazanie pozwanemu złożenia oświadczenia woli o przeniesieniu na nią prawa własności nieruchomości i o nakazanie mu wydania nieruchomości. Zgłoszone w sprawie niniejszej i w sprawie I C 413/14 żądania nie są literalnie identyczne, oba jednak zmierzają do osiągnięcia takiego samego skutku (zwrotnego przeniesienia własności nieruchomości po odwołaniu darowizny). Kwestią kluczową jest to, że zakończone w pierwszej instancji postępowanie w sprawie I C 413/14 na skutek wniesienia przez powódkę apelacji toczy się nadal i że w apelacji tej powódka dąży do nadania jej pierwotnie sformułowanemu żądaniu materialnej treści tożsamej z tą, która zawarta została w pozwie w sprawie niniejszej.
Na obecnym etapie postępowania nie sposób wykluczyć, że jej środek odwoławczy odniesie pożądany przez nią skutek i że sąd drugiej instancji przychyli się do zaprezentowanego przez nią w apelacji stanowiska, to zaś doprowadziłoby do niedopuszczalnej w świetle zawartego w art. 199§1 pkt 2 k.p.c. unormowania sytuacji, że o to samo roszczenie między tymi samymi stronami toczyłyby się jednocześnie dwa postępowania. Z powyższych względów na podstawie art. 397§2 k.p.c. w związku z art. 385 k.p.c. Sąd Apelacyjny orzekł jak w sentencji.