Legislator Case Law & Legislation
IV Ka 382/13 AI generated

Court changes sentence to single drunk driving charge, rejecting cumulative legal qualification as improper.

Case Number IV Ka 382/13
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Partially Allowed

Legislator summary

AI generated

The appellate court modified the first-instance judgment by reclassifying the defendant's offense from a cumulative charge to a single count under Article 178a § 4 of the Criminal Code. The prosecution argued for the original qualification, but the court found the combined application of Articles 178a § 1 and § 4, along with Article 244, to be legally redundant and harmful to the accused. Consequently, the court upheld the one-year prison sentence but corrected the legal basis, while also exempting the defendant from court costs.

Legislator headnote

AI generated

Art. 178a § 1, § 4 kk; Art. 244 kk: The court established that when one criminal code provision fully encompasses the elements of another, their cumulative application constitutes a legal error, requiring the selection of the specific provision that best defines the prohibited act.

Keywords

AI generated
cumulative qualification error drunk driving offense Criminal Code provisions legal redundancy appellate review standard specific vs general provision court costs exemption

Cited Legislation

AI generated
Art. 178a § 1 kk
akt IV K 483 / 11, za czyn z art. 178a § 1 kk, którymi to wyrokami orzeczono zakazy prowadzenia pojazdów mechanicznych, w tym ostatnim z nich do dnia 20 września 2014r., znajdując się w stanie nietrzeźwości odpowiadającemu stężeniu 1,31 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu.
Art. 178a § 4 kk
z art. 178a § 4 kk w zb.
Art. 244 kk
z art. 244 kk na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora od wyroku Sądu Rejonowego Szczecin-Centrum w Szczecinie z dnia 10 grudnia 2012 r.
Art. 11 § 2 kk
Na marginesie należy zauważyć, że Sąd pierwszej instancji w przyjętej, zbiegowej kwalifikacji prawnej czynu popełnionego przez oskarżonego nie przywołał art. 11 § 2 kk, jak również pominął art.
Art. 11 § 3 kk
Na marginesie należy zauważyć, że Sąd pierwszej instancji w przyjętej, zbiegowej kwalifikacji prawnej czynu popełnionego przez oskarżonego nie przywołał art. 11 § 2 kk, jak również pominął art.
Art. 437 § 1 k.p.k.
Wobec powyższych uwag, Sąd Okregowy na podstawie art. 437 § 1 i 2 kpk zmienił zaskarżony wyrok we wskazanym zakresie, w pozostałej części utrzymując go w mocy.
Art. 437 § 2 k.p.k.
Wobec powyższych uwag, Sąd Okregowy na podstawie art. 437 § 1 i 2 kpk zmienił zaskarżony wyrok we wskazanym zakresie, w pozostałej części utrzymując go w mocy.
Art. 424 § 1 k.p.k.
Ponieważ oskarżony w żaden sposób nie przyczynił się do konieczności przeprowadzenia kontroli instancyjnej, Sąd Okręgowy kierując się zasadą słuszności, na podstawie art. 424 § 1 kpk w zw.
Art. 434 k.p.k.
Art. 17 ust. 1 ustawy o opłatach w sprawach karnych
oskarżonego z art. 178 § 1 kk w zw.

Cited Case Law

AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt IV Ka 382/13

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 7 maja 2013 r. Sąd Okręgowy w Szczecinie w IV Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie: Przewodniczący: SSO Ryszard Małachowski Protokolant: Aneta Maziarek przy udziale Prokuratora Prok. Okr. Andrzeja Paździórko po rozpoznaniu w dniu 7 maja 2013 r. sprawy P. W. oskarżonego z art. 178 § 1 kk w zw. z art. 178 a § 4 kk w zb. z art. 244 kk na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora od wyroku Sądu Rejonowego Szczecin-Centrum w Szczecinie z dnia 10 grudnia 2012 r. sygn. akt IV K 1106/12 I. zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że przypisany oskarżonemu czyn kwalifikuje z art. 178 a § 4 kk i ten przepis wskazuje jako podstawę prawną wymierzonej oskarżonemu kary pozbawienia wolności, II. w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy, III. zwalnia oskarżonego od zapłaty należnych Skarbowi Państwa kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze. Sygn. akt IV Ka 382 / 13

UZASADNIENIE

P. W. został oskarżony o to, że w dniu 14 sierpnia 2012r., w S., przy ulicy (...), będąc uprzednio skazanym prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego Szczecin - Prawobrzeże i Zachód w Szczecinie z dnia 21 kwietnia 2011r,. sygn. akt IV K 592 / 10 oraz wyrokiem Sądu Rejonowego Szczecin - Centrum z dnia 12 września 2011r., sygn. akt IV K 483 / 11, za czyn z art. 178a § 1 kk, którymi to wyrokami orzeczono zakazy prowadzenia pojazdów mechanicznych, w tym ostatnim z nich do dnia 20 września 2014r., znajdując się w stanie nietrzeźwości odpowiadającemu stężeniu 1,31 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu. prowadził pojazd mechaniczny marki F. (...) o numerze rejestracyjnym (...) w ruchu lądowym, to jest o czyn z art. 178a § 1 kk w zw. z art. 178a § 4 kk w zb. z art. 244 kk w zw. z art. 11 § 2 kk.

Wyrokiem Sądu Rejonowego Szczecin-Centrum w Szczecinie z dnia 10 grudnia 2012r., sygn. akt IV K 1106 / 12, P. W. został uznany za winnego tego, że w dniu 14 sierpnia 2012r., w S., na odcinku między ulicami (...) a J., znajdując się w stanie nietrzeźwości odpowiadającym stężeniu 1,31 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, prowadził pojazd mechaniczny marki F. (...) o numerze rejestracyjnym (...) w ruchu lądowym, wbrew obowiązującemu go w dniu zdarzenia a orzeczonemu wyrokiem Sądu Rejonowego Szczecin - Centrum w Szczecinie z dnia 12 września 2011r. wydanym w sprawie IV K 483 / 11 w sprawie o czyn z art. 178a § 1 kk zakazowi prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym oraz będąc uprzednio skazanym także za czyn z art. 178a § 1 kk wyrokiem Sądu Rejonowego Szczecin -Prawobrzeże i Zachód w Szczecinie z dnia 21 kwietnia 2011r. wydanym w sprawie IV K 592/10.

Przypisany oskarżonemu P. W. czyn został zakwalifikowany jako występek z art. 178a § 1 kk w zw. z art. 178a § 4 kk w zb. z art. 244 kk. Jako podstawę wymiaru kary przyjęto art. 178a § 4 kk i orzeczono wobec oskarżonego karę jednego roku pozbawienia wolności. Na poczet tej kary zaliczono mu okres zatrzymania w dniach 14 - 15 sierpnia 2012r. Ponadto zastosowano wobec P. W. środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 10 lat i zobowiązano go do uiszczenia świadczenia pieniężnego w kwocie 1500 zł na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym i Pomocy Postpenitencjarnej.

Zasądzono od niego także koszty sądowe na rzecz Skarbu Państwa, w tym 180 zł opłaty. Apelację od tego orzeczenia, na korzyść oskarżonego, wywiódł Prokurator Prokuratury Rejonowej Szczecin- Śródmieście w Szczecinie, zarzucając mu obrazę przepisów prawa materialnego, to jest art. 244 kk poprzez jego niesłuszne zastosowanie w przyjętej przez Sąd kwalifikacji prawnej czynu zarzucanego oskarżonemu. W złożonym środku odwoławczym wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez wyeliminowanie z kwalifikacji prawnej czynu zarzucanego oskarżonemu przepisu art. 244 kk.

Sąd odwoławczy zważył, co następuje:

Apelacja prokuratora okazała się zasadna. Sąd meriti prawidłowo przeprowadził postępowanie jurysdykcyjne. W sposób wyczerpujący zebrał dowody, następnie dokonał ich trafnej analizy, czyniąc na tej podstawie rzeczowe ustalenia faktyczne przyjęte za podstawę orzeczenia. Słusznie przypisał oskarżonemu sprawstwo i winę. W tym zakresie procedowanie Sądu pierwszej instancji nie budzi zastrzeżeń Sądu Odwoławczego. Odmiennie przedstawia się sprawa dokonanej przez Sąd meriti subsumcji. Przyjęcie kumulatywnej kwalifikacji prawnej poprzez zastosowanie zbiegu przepisów art. 178a § 1 i 4 oraz art. 244 kk było działaniem na wyrost, ze szkodą dla oskarżonego.

Jak zauważył autor apelacji, art. 178a § 4 kk obejmuje swoją treścią znamiona określone w art. 244 kk. In fine mówi bowiem o prowadzeniu pojazdu w stanie nietrzeźwości w warunkach uprzedniego orzeczenia wobec sprawcy zakazu prowadzenia pojazdów. Stanowi w ten sposób szczególny typ czynu zabronionego wyrażający się właśnie w podwójnym naruszeniu porządku prawnego, mianowicie poprzez spowodowanie stanu zagrożenia w ruchu lądowym (prowadzenie pojazdu w stanie nietrzeźwości) oraz nierespektowanie nałożonego orzeczeniem sądowym środka karnego ( prowadzenie pojazdu w okresie obowiązywania zakazu ).

Zbieg zachodzący pomiędzy omawianymi przepisami ma zatem charakter jedynie pozorny. Zbędnym, a wręcz niedopuszczalnym jest rozszerzanie kwalifikacji prawnej o kolejne przestępstwo ( vide: postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 19 stycznia 2012r., I KZP 22 / 11, OSNKW 2012 / 1 / 6 ). Tym samym należało podzielić zarzut apelacji i uwzględnić zawarty w niej wniosek o wyeliminowanie art. 244 kk z podstawy prawnej skazania P. W.. Nie było to jednak wystarczające, albowiem również przywołanie art. 178a § 1 kk stanowiło superfluum. Art. 178a § 4 kk nie uszczegóławia typu przestępstwa opisanego w § 1 tego przepisu, a konstruuje zupełnie inny czyn zabroniony obejmujący między innymi znamiona określone w § 1.

Zachodzi tu więc stosunek zawierania i w pełni wystarczające jest powoływanie jako podstawy skazania art. 178a § 4 kk. Na marginesie należy zauważyć, że Sąd pierwszej instancji w przyjętej, zbiegowej kwalifikacji prawnej czynu popełnionego przez oskarżonego nie przywołał art. 11 § 2 kk, jak również pominął art. 11 § 3 w podstawie wymiaru kary. Stanowi to niewątpliwie uchybienie, jednak wobec zmian dokonanych przez Sąd odwoławczy, nie wymaga ono szerszego omówienia. Sąd meriti wymierzył karę w sposób prawidłowy, odwołując się do podstawy z art. 178a § 4 kk.

Przekonująco i wyczerpująco uargumentował rozmiar zastosowanej sankcji, zarówno w zakresie jednego roku kary pozbawienia wolności jak i środka karnego – zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na maksymalny okres dopuszczony przez ustawę, czyli 10 lat. Represja ta stanowi poważną dolegliwość dla oskarżonego, jednak w żadnej mierze nie razi swoją surowością. Przy jej stosowaniu Sąd poprawnie uwzględnił dyrektywy wymiaru kary określone w art. 53 kk i w oparciu o nie wydał wyrok zgodnie ze swoim uznaniem, kładąc szczególny nacisk na prewencję ogólną.

Wobec powyższych uwag, Sąd Okregowy na podstawie art. 437 § 1 i 2 kpk zmienił zaskarżony wyrok we wskazanym zakresie, w pozostałej części utrzymując go w mocy. Ponieważ oskarżony w żaden sposób nie przyczynił się do konieczności przeprowadzenia kontroli instancyjnej, Sąd Okręgowy kierując się zasadą słuszności, na podstawie art. 424 § 1 kpk w zw. z art. 434 kpk oraz art. 17 ust. 1 ustawy z dn. 23 czerwca 1973r. o opłatach w sprawach karnych ( t. j. Dz. U., nr 49 z 1983r., poz. 223 z późn. zm. ) zwolnił go od ponoszenia kosztów sądowych za to postępowanie.

SSO Ryszard Małachowski