Court allows appeal by correcting legal basis for probation suspension and adjusting fine amount due to prior conviction.

Sygnatura akt VI Ka 124/15

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 24 kwietnia 2015 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach, Wydział VI Karny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący SSO Marcin Mierz Sędziowie SSR del. Małgorzata Peteja-Żak (spr.) SSO Arkadiusz Łata Protokolant Aleksandra Studniarz przy udziale Jolanty Mandzij Prokuratora Prokuratury Okręgowej po rozpoznaniu w dniu 24 kwietnia 2015 r. sprawy Z. N. /N./ syna H. i J., ur. (...) w L. oskarżonego o przestępstwo z art. 178a§1 i 4 kk na skutek apelacji wniesionej przez oskarżyciela publicznego od wyroku Sądu Rejonowego w Gliwicach z dnia 28 listopada 2014 r. sygnatura akt IX K 1445/14 na mocy art. 437 kpk, art. 438 kpk, art. 440 kpk i art. 624 §1 kpk 1. zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że: - uzupełnia opis czynu przypisanego oskarżonemu w punkcie 1 ustalając, iż był on wcześniej prawomocnie skazany za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości wyrokiem Sądu Rejonowego w Gliwicach z dnia 10 listopada 2011 r. sygn. akt IX K 1156/11, - uzupełnia podstawę prawną rozstrzygnięcia o warunkowym zawieszeniu wykonania kary orzeczonej w punkcie 1 o przepis art. 69 § 4 kk, - obniża wysokość opłaty zasądzonej w punkcie 5 do kwoty 160 zł (sto sześćdziesiąt złotych), a w podstawie jej orzeczenia przyjmuje art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych w miejsce art. 2 ust. 1 pkt 3 tejże ustawy;

2. w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;

3. zwalnia oskarżonego od zapłaty kosztów sądowych postępowania odwoławczego, obciążając wydatkami Skarb Państwa. Sygn. akt VI Ka 124/15

UZASADNIENIE

WYROKU z dnia 24 kwietnia 2015r. Sąd Rejonowy w Gliwicach wyrokiem z dnia 28 listopada 2014r., w sprawie o sygn. IX K 1445/14, uznał oskarżonego Z. N. za winnego tego, że w dniu 13 września 2014r. w G. na ul. (...), będąc w stanie nietrzeźwości 0,28 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, prowadził samochód osobowy marki S. nr rej. (...) w ruchu lądowym, będąc wcześniej prawomocnie skazanym za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości, tj. występku z art. 178a § 1 i 4 kk i za to na mocy art. 178a § 4 kk skazał go na karę 4 miesięcy pozbawienia wolności, której wykonanie na mocy art. 69 § 1 i 2 kk, art. 70 § 1 pkt 1 kk warunkowo zawiesił na okres próby wynoszący 2 lata.

Na mocy art. 71 § 1 kk wymierzył oskarżonemu karę grzywny w rozmiarze 40 stawek dziennych, przyjmując wysokość każdej z nich na kwotę 10 złotych. Na mocy art. 42 § 2 kk i art. 43 § 1 kk w pkt 4 wyroku orzekł wobec oskarżonego środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 2 lat oraz zasądził od oskarżonego koszty sądowe. Od niniejszego wyroku apelację wywiódł Prokurator, zaskarżając wyrok w części dotyczącej orzeczenia o karze, a konkretnie formułując zarzut obrazy przepisu prawa materialnego, a to art. 69 § 4 kk, polegającej na jego niezastosowaniu i ograniczeniu się przez Sąd I instancji w zakresie orzekania o warunkowym zawieszeniu wykonania kary pozbawienia wolności jedynie do art. 69 § 1 i 2 kk i art. 70 § 1 pkt 1 kk w sytuacji, gdy prawidłową podstawę warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności stanowić powinien art. 69 § 1, 2 i 4 kk w zw. z art. 70 § 1 pkt 1 kk.

Stawiając taki zarzut Prokurator wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez przyjęcie, iż podstawą prawną warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności wobec oskarżonego jest art. 69 § 1, 2 i 4 kk w zw. z art. 70 § 1 pkt 1 kk. Sąd Okręgowy uznał apelację za uzasadnioną. Ma rację skarżący, że Sąd Rejonowy dopuścił się obrazy prawa materialnego, która polega na wadliwym jego niezastosowaniu w orzeczeniu opartym na prawidłowych ustaleniach faktycznych. Art. 69 kk stanowi o przesłankach warunkowego zawieszenia wykonania orzeczonej kary pozbawienia wolności, przy czym w § 4 tegoż przepisu uregulowano zasady stosowania tegoż dobrodziejstwa m. in. wobec sprawcy przestępstwa określonego w art. 178a § 4 kk (wobec sprawcy takiego przestępstwa Sąd może warunkowo zawiesić wykonanie kary pozbawienia wolności w szczególnie uzasadnionych wypadkach).

Zastosowanie zatem jedynie przepisu art. 69 § 1 i 2 kk w niniejszej sprawie stanowiło obrazę prawa materialnego i skutkować musiało zmianą zaskarżonego wyroku w tym zakresie poprzez uzupełnienie podstawy prawnej rozstrzygnięcia o warunkowym zawieszeniu wykonania kary orzeczonej w pkt 1 o przepis art. 69 § 4 kk. Nadto, niezależnie od zakresu zaskarżenia i podniesionych zarzutów, Sąd odwoławczy nie zmieniając ustaleń faktycznych uzupełnił z urzędu opis czynu przypisanego oskarżonemu w pkt 1 zaskarżonego wyroku poprzez doprecyzowanie, iż był on wcześniej prawomocnie skazany za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości wyrokiem Sądu Rejonowego w Gliwicach z dnia 10 listopada 2011r., w sprawie o sygn. akt IX K 1156/11, ponadto – orzekając na korzyść oskarżonego – konieczne stało się obniżenie wysokości błędnie obliczonej i zasądzonej w pkt 5 wyroku opłaty do kwoty 160 złotych (co jest wszak konsekwencją wymierzonych oskarżonemu kar pozbawienia wolności i grzywny), przyjmując w podstawie jej orzeczenia art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o opłatach w sprawach karnych, w miejsce nieprawidłowo wskazanego art. 2 ust. 1 pkt 3 tejże ustawy.

W pozostałym zakresie wyrok Sądu meriti utrzymano w mocy, w pełni akceptując przeprowadzoną przez ten Sąd ocenę dowodów, poczynione w jej efekcie ustalenia faktyczne oraz rozstrzygnięcie o karze, która przystaje do stopnia społecznej szkodliwości czynu i stopnia winy, uwzględniając cele kary. Nie zasługiwał zwłaszcza podniesiony przez oskarżonego na rozprawie apelacyjnej zarzut rażącej niewspółmierności orzeczonego wobec niego środka karnego w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym, zważywszy na okoliczności popełnienia przypisanego oskarżonemu przestępstwa, jego lekceważący stosunek do zasad bezpieczeństwa w ruchu drogowym oraz fakt popełnienia podobnego czynu po raz drugi.

Ze względów słuszności zwolniono oskarżonego od ponoszenia kosztów procesu za postępowanie odwoławcze, obciążając wydatkami Skarb Państwa.