Legislator Case Law & Legislation
VIII U 2409/14 AI generated

Social security court allows pension by proving special work conditions for 15+ years via witness testimony.

Case Number VIII U 2409/14
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Allowed / Granted

Legislator summary

AI generated

The social security court reversed the ZUS decision denying the claimant a pension due to insufficient special work conditions tenure. The court found that witness testimony and employment records confirmed the claimant performed roofing work in special conditions from August 1994 to December 1998, totaling over 15 years. Consequently, the court granted the pension starting September 2014 based on the established fact pattern.

Legislator headnote

AI generated

Ustawa o emeryturach i rentach społecznych; Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 roku w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze: The court established that witness testimony can substantiate special work conditions tenure when official certificates are missing, provided the work matches the statutory definition and is performed continuously.

Keywords

AI generated
pension entitlement special work conditions witness testimony social security law tenure calculation roofing work administrative review

Cited Legislation

AI generated
art. 477 14 § 2 k.p.c.
Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 477 14 § 2 k.p.c. zmienił zaskarżoną decyzję odmawiającą prawa do emerytury i przyznał ubezpieczonemu emeryturę od 1 września 2014 roku, tj.
Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 roku w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze
Do przepisów tych należy zaliczyć rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 roku w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz.

Cited Case Law

AI generated
wyrok Sądu Najwyższego z dnia 4 lipca 2007 r., I UK 36/07
wyrok Sądu Najwyższego z dnia 4 lipca 2007 r., I UK 36/07, opubl.
wyrok Sądu Apelacyjnego w Łodzi z dnia 6 marca 2014 r., III AUa 887/13
LEX nr 390123; wyrok Sądu Apelacyjnego w Łodzi z dnia 6 marca 2014 r., III AUa 887/13, LEX nr 1439163).
I UK 36/07
Supreme Court dismisses appeal, upholding that social court evidence rules differ from civil procedure regarding salary reconstruction.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt VIII U 2409/14

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 20 marca 2015 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSO Patrycja Bogacińska-Piątek Protokolant: Iwona Sławińska po rozpoznaniu w dniu 20 marca 2015 r. w Gliwicach sprawy L. S. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. o prawo do emerytury na skutek odwołania L. S. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. z dnia 24 października 2014 r. nr (...) zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, że przyznaje ubezpieczonemu L. S. emeryturę począwszy od 1 września 2014r. (-) SSO Patrycja Bogacińska-Piątek Sygn. akt VIII U 2409/14

UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 24.10.2014 roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. odmówił ubezpieczonemu L. S. prawa do emerytury. W uzasadnieniu podał, że ubezpieczony nie udowodnił co najmniej 15 lat pracy w warunkach szczególnych na dzień 31 grudnia 1998 roku. Organ rentowy nie uwzględnił bowiem okresu zatrudnienia od 1.08.1994 roku do 31.12.1998 roku jako pracy w szczególnych warunkach, albowiem brak jest stosownego świadectwa wykonywania takich prac. Zakład (...) przyjął za udowodnione na 1.01.1999 roku okresy: 26 lat, 6 miesięcy i 12 dni okresów składkowych oraz 1 rok i 1 miesiąc okresów nieskładkowych.

W odwołaniu ubezpieczony domagał się zmiany zaskarżonej decyzji i przyznania mu prawa do emerytury. Ubezpieczony domagał się zaliczenia do okresu pracy w warunkach szczególnych także okresu od 1.08.1994 roku do 31.12.1998 roku, kiedy zatrudniony był w (...) sp. z o.o. w G.. W odpowiedzi na odwołanie ZUS wniósł o oddalenie odwołania i podtrzymał dotychczasowe stanowisko. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: L. S. urodził się (...). W okresie od 2.01.1981 roku do 31.07.1994 roku zatrudniony był jako dekarz-blacharz na powierzchni w (...) S.A.

Oddziale Kopalni (...). Okres ten, tj. 13 lat, 6 miesięcy i 21 dni uznany został za okres pracy w warunkach szczególnych. ZUS nie uwzględnił do stażu pracy w warunkach szczególnych okresu od 1.08.1994 roku do 31.12.1998 roku. W tym okresie ubezpieczony był zatrudniony w (...) sp. z o.o. z siedzibą w G. na stanowisku blacharz-dekarz. Spółka ta przejęła obowiązki i pracowników Oddziału 66 KWK (...), w którym ubezpieczony był zatrudniony do 31.07.1994. Ubezpieczony wykonywał niezmiennie dokładnie tę samą pracę, którą wykonywał w KWK (...), pod kierownictwem tej samej osoby – J.

B.. W okresie od marca do listopada pracował na dachach, zakładał rynny, dokonywał obróbek kominów. Praca była wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy. W sezonie zimowym odśnieżał dachy, usuwał sople, przygotowywał w warsztacie materiały blacharskie na okres letni. Nigdy nie był kierowany do innych prac niż prace dekarsko-blacharskie. Świadectwo pracy wystawione przez (...) sp. z o.o. nie poświadcza pracy w szczególnych warunkach. Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie dowodów z akt organu rentowego, akt osobowych, zeznań świadków J.

B. (k. 20, e-protokół płyta k. 21), J. P. (k. 25-26, e-protokół płyta k. 28), zeznań ubezpieczonego (k. 26, e-protokół płyta k.

28) Dokonując powyższych ustaleń Sąd oparł się na dowodach z dokumentów zgromadzonych w aktach organu rentowego oraz w aktach osobowych. Sąd dał w pełni wiarę zeznaniom świadków oraz ubezpieczonego, gdyż są one spójne i wzajemnie korelują ze sobą. Wszyscy przesłuchani potwierdzili, że po zatrudnieniu w firmie (...) obowiązki ubezpieczonego nie zostały zmienione, wykonywał on pracę blacharza-dekarza w tym samym miejscu. Jednocześnie wszyscy przesłuchani wskazali, że ubezpieczony nie wykonywał prac dekarskich na wysokości w okresie grudzień-luty.

Sąd zważył co następuje:

Odwołanie ubezpieczonego było zasadne. Zgodnie z art. 184 ust. 1 i 2 w zw. z art. 32 ust. 1 i 2 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych / Dz. U. z 2004r. Nr 39, poz 353 ze zm. / prawo do emerytury ma ubezpieczony urodzony po 31 grudnia 1948 roku , który: - ukończył 60 lat, - udokumentował do dnia 31 grudnia 1998 roku 25 lat okresów składkowych i nieskładkowych w tym co najmniej 15 lat zatrudnienia przy pracach wymienionych w wykazie A, - nie przystąpił do OFE albo złożył wniosek o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w OFE za pośrednictwem ZUS, na dochody budżetu państwa.

W myśl art. 32 ust. 4 w/w ustawy obniżony wiek emerytalny, rodzaje prac lub stanowisk oraz warunki, na podstawie których osobom zatrudnionym w szczególnych warunkach przysługuje prawo do emerytury ustala się na podstawie przepisów dotychczasowych. Do przepisów tych należy zaliczyć rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 roku w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz. U. nr 8, poz. 43 z późn. zm.). W Dziale V wykazu A stanowiącego załącznik do powołanego rozporządzenia dotyczącym budownictwa i przemysłu materiałów budowlanych pod pozycją 9 wymieniono prace dekarskie, W niniejszej sprawie bezspornym było, że ubezpieczony legitymuje się wymaganym okresem składkowym (ponad 26 lat na dzień 1.01.1999 roku) oraz że wykonywał pracę w warunkach szczególnych stale i w pełnym wymiarze czasu pracy przez okres 13 lat, 6 miesięcy i 21 dni, będąc zatrudnionym jako dekarz-blacharz w KWK (...).

Organ rentowy wskazywał, że nie posiada dowodów świadczących, że także w spornym okresie, tj. od 1.08.1994 roku do 31.12.1998 roku, ubezpieczony pracował w warunkach szczególnych. Z okresu tego bowiem brak jest świadectwa pracy potwierdzającego taki charakter jego pracy. Wobec okoliczności, że w postępowaniu sądowym nie istnieją ograniczenia dowodowe obowiązujące przed organem rentowym, wnioskodawca może udowodnić charakter swojego zatrudnienia przy zastosowaniu różnorodnych środków dowodowych, także zeznań świadków (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 4 lipca 2007 r., I UK 36/07, opubl.

LEX nr 390123; wyrok Sądu Apelacyjnego w Łodzi z dnia 6 marca 2014 r., III AUa 887/13, LEX nr 1439163). Przeprowadzone w toku rozprawy, postępowanie dowodowe – polegające na przeprowadzeniu dowodów z zeznań świadków, wykazało, że także i w okresie od 1.08.1994 roku do 31.12.1998 roku ubezpieczony wykonywał pracę wskazaną wyżej w wykazie A – dekarza. W świetle przeprowadzonych dowodów nie ma wątpliwości co do tego, że zakres obowiązków ubezpieczonego nie zmienił się po dacie 31.07.1994 roku, pracował on na wysokościach, wykonując obowiązki typowe dla dekarza.

W angażu wskazano, że ubezpieczony zajmuje stanowisko blacharz-dekarz. W ocenie Sądu nie budzi jednak wątpliwości, że praca ubezpieczonego była pracą wymienioną w wykazie A, dział V, poz. 9 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 roku w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze czyli pracą dekarza. W zakresie prac blacharskich ubezpieczony wykonywał obróbkę blacharską kominów i zakładał rynny. Były to prace wykonywane na dachach i należące do zakresu prac dekarza.

Sąd uznał, że praca w tych warunkach wykonywana była jednak z wyłączeniem okresu grudzień-luty, gdyż w okresie tym ubezpieczony wykonywał prace bądź odbiegające znacznie od obowiązków dekarza – np. odśnieżanie dachów, bądź też pracował w warsztacie, przygotowując materiały do prac letnich. Okres ten w ocenie Sądu nie może być traktowany jako wykonywanie pracy stale i w pełnym wymiarze czasu w warunkach szczególnych. Wobec powyższego należało uznać, że w okresie od 1.08.1994 roku do 31.12.1998 ubezpieczony przepracował 40 miesięcy w warunkach szczególnych.

Łącznie z okresem pracy w warunkach szczególnych uwzględnionym przez ZUS nie budzi wątpliwości, że ubezpieczony legitymuje się okresem ponad 15 lat pracy w warunkach szczególnych na dzień 31 grudnia 1998 roku. Spełnianie pozostałych warunków – jak już wyżej zaznaczono - nie było sporne. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 477 14 § 2 k.p.c. zmienił zaskarżoną decyzję odmawiającą prawa do emerytury i przyznał ubezpieczonemu emeryturę od 1 września 2014 roku, tj. od pierwszego dnia miesiąca, w którym został złożony wniosek o przyznanie prawa do emerytury.

SSO Patrycja Bogacińska-Piątek