Legislator Case Law & Legislation
II Ka 85/15 AI generated

Appeal court corrects legal basis for suspended sentence but upholds conviction and penalty for drunk driving.

Case Number II Ka 85/15
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Partially Allowed

Legislator summary

AI generated

The appeal court modified the first-instance judgment by correcting the statutory citation for the suspended sentence to Article 69, Section 4 of the Criminal Code. While the defense argued for acquittal based on factual errors and excessive punishment, the court found no errors in the evidence evaluation or the proportionality of the penalty. Consequently, the conviction and original sentence were upheld, with only the legal basis for the suspension amended.

Legislator headnote

AI generated

Art. 69 § 4 k.k.; Art. 424 k.p.k.: The appellate court may correct the legal basis of a judgment if the substantive decision remains sound, provided the error does not affect the outcome of the case.

Keywords

AI generated
suspended sentence legal basis drunk driving conviction appellate correction of law proportionality of penalty unpaid legal defense costs

Cited Legislation

AI generated
Art. 69 § 4 k.k.
Zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że w podstawie prawnej orzeczenia o warunkowym zawieszeniu wykonania kary pozbawienia wolności , przyjmuje art. 69 § 4 kk.
Art. 178a § 4 k.k.
oskarżonego o przestępstwo z art. 178a§4 kk na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę od wyroku Sądu Rejonowego w Koninie z 15.01.2015 r.
Art. 71 § 1 k.k.
178a § 4 kk wymierzył mu karę 1 roku pozbawienia wolności, a na podstawie art. 71 § 1 kk w zw.
Art. 42 § 2 k.k.
Sąd I instancji w spełniającym wskazane w art. 424 k.p.k.
Art. 43 § 1 k.k.
Art. 69 § 1, 2 k.k.
Zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że w podstawie prawnej orzeczenia o warunkowym zawieszeniu wykonania kary pozbawienia wolności , przyjmuje art. 69 § 4 kk.
Art. 70 § 1 pkt 1 k.k.
69 § 1 i 2 kk oraz art. 70 § 1 pkt 1 kk Sąd warunkowo zawiesił wykonanie ww.
Art. 5 § 2 k.p.k.
Orzeczone wobec niego kary pozbawienia wolności i grzywny oraz środek karny znajdują bowiem oparcie we wskazanych w art. 53 kk i art.
Art. 424 k.p.k.
Sąd I instancji w spełniającym wskazane w art. 424 k.p.k. wymogi, szczegółowym uzasadnieniu, w oparciu o cały zebrany w sprawie materiał dowodowy wykazał dlaczego takie ustalenia poczynił.
Art. 627 k.p.k.
O kosztach sądowych za postępowanie odwoławcze Sąd orzekł na podstawie art. 627 k.p.k. w zw.
Art. 636 k.p.k.
§ 2 ust. 3, § 14 ust. 2 pkt 4 i § 19 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28.09.2002 r.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II Ka 85/15

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ 17 kwietnia 2015 r. Sąd Okręgowy w Koninie Wydział II Karny w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Waldemar Cytrowski – spr. Sędziowie : SO Robert Rafał Kwieciński SO Anna Walczak-Sarnowska Protokolant: st. sekr. sąd. Arleta Wiśniewska przy udziale Jacka Górskiego Prokuratora Prokuratury Okręgowej po rozpoznaniu 17.04.2015 r. sprawy D. T. oskarżonego o przestępstwo z art. 178a§4 kk na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę od wyroku Sądu Rejonowego w Koninie z 15.01.2015 r. sygn. akt II K 257/14 1. Zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że w podstawie prawnej orzeczenia o warunkowym zawieszeniu wykonania kary pozbawienia wolności , przyjmuje art. 69 § 4 kk.

2. Utrzymuje zaskarżony wyrok w mocy w pozostałej części.

3. Zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe za postępowanie odwoławcze, w tym opłatę w kwocie 260 zł.

4. Zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adwokata R. M. kwotę 516,60 zł z tytułu nie opłaconej obrony udzielonej z urzędu w postępowaniu odwoławczym Anna Walczak-Sarnowska Waldemar Cytrowski Robert Rafał Kwieciński II Ka 85/15

UZASADNIENIE

Sąd Rejonowy w Koninie wyrokiem z 15 stycznia 2015 roku w sprawie o sygn. akt II K 257/14 uznał oskarżonego D. T. za winnego tego, że w dniu 12 listopada 2013 roku ok. godz. 23.50 w K. na ul. (...) prowadził pojazd mechaniczny w ruchu lądowym - kierował samochodem osobowym marki R. (...) nr rej. (...) w stanie nietrzeźwości 2,0 promile alkoholu etylowego we krwi, będąc wcześniej skazanym prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Koninie sygn. akt VII K 548/12 z dnia 28.05.2012 r za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości, tj. popełnienia przestępstwa z art. 178a § 4 kk i za to na podstawie art. 178a § 4 kk wymierzył mu karę 1 roku pozbawienia wolności, a na podstawie art. 71 § 1 kk w zw. z art. 33 § 1,3 kk wymierzył oskarżonemu karę grzywny w liczbie 40 stawek dziennych, przyjmując wysokość każdej stawki na kwotę 20 złotych.

Na podstawie art. 69 § 1 i 2 kk oraz art. 70 § 1 pkt 1 kk Sąd warunkowo zawiesił wykonanie ww. kary na okres próby 4 lat. Na podstawie art.42 § 2 k.k. w zw. z art.43 § 1 k.k. orzekł wobec oskarżonego zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych na okres 3 lat. Apelację wniósł obrońca, który zarzucił dokonanie błędnych ustaleń faktycznych wynikających z dowolnej oceny materiału dowodowego, w szczególności w zakresie wyjaśnień oskarżonego, który nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu przestępstwa, przy jednoczesnym istnieniu niewyjaśnionych okoliczności, które zgodnie z art. 5 § 2 k.p.k. należało rozstrzygnąć na korzyść oskarżonego.

Z ostrożności procesowej obrońca zarzucił rażącą niewspółmierność orzeczonej wobec oskarżonego kary. W oparciu o ten zarzut wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego oraz zasądzenie kosztów nieopłaconej obrony, oświadczając, że nie zostały uiszczone w żadnej części. Apelacja okazała się o tyle celowa, że doprowadziła do wydania orzeczenia o charakterze reformatoryjnym. Sąd nie dopuścił się błędu w ustaleniach faktycznych. Błąd w ustaleniach faktycznych może wynikać bądź z niepełności postępowania dowodowego (błąd braku), bądź z przekroczenia granic swobodnej oceny dowodów (błąd dowolności).

Żadnego jednak z tych błędów nie popełnił Sąd I instancji. Sąd ten bowiem nie tylko przeprowadził wszystkie istotne dla rozstrzygnięcia dowody, ale też w oparciu o wskazane w art. 7 k.p.k. kryteria prawidłowo je ocenił i z oceny tej wywiódł prawidłowy wniosek, iż oskarżony dopuścił się zarzucanego mu czynu. Sąd I instancji w spełniającym wskazane w art. 424 k.p.k. wymogi, szczegółowym uzasadnieniu, w oparciu o cały zebrany w sprawie materiał dowodowy wykazał dlaczego takie ustalenia poczynił. Sąd odwoławczy w pełni tę ocenę podzielając, by jej tu ponownie nie przytaczać, powołuje się na nią, czyniąc z niej integralną część niniejszego uzasadnienia.

Brak było przede wszystkim jakichkolwiek podstaw ażeby w jakikolwiek sposób zakwestionować zeznania policjantów M. R. i Ł. J., tym bardziej iż wyjaśnienia oskarżonego są nie tylko nielogiczne ale i sprzeczne z doświadczeniem życiowym. Przeczy im również opinia z badań retrospektywnych na zawartość alkoholu. Niezasadny okazał się również zarzut rażącej niewspółmierności orzeczonej kary. Rażąca niewspółmierność kary jest pojęciem ocennym i z powodu niedookreśloności kryteriów ,,współmierności’’ występuje często.

Zmiana zatem w zakresie wymiaru kary jest dopuszczalna tylko wówczas, gdy wyrok jest tak rażąco błędny, że nie może zostać utrzymany, a więc kiedy kara w powszechnym odczuciu jest karą niesprawiedliwą. Taka sytuacja nie zachodzi jednak wobec oskarżonego. Orzeczone wobec niego kary pozbawienia wolności i grzywny oraz środek karny znajdują bowiem oparcie we wskazanych w art. 53 kk i art. 33§3kk dyrektywach wymiaru kary. W podstawie prawnej orzeczenia Sąd nie wskazał jednak art. 69 § 4 k.p.k. Dlatego Sąd odwoławczy tylko w tym zakresie zmienił zaskarżony wyrok.

O kosztach obrony z urzędu Sąd orzekł na podst. §2 ust. 3, §14 ust. 2 pkt 4 i § 19 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28.09.2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (t.j. Dz.U. 2013, Nr 461). O kosztach sądowych za postępowanie odwoławcze Sąd orzekł na podstawie art. 627 k.p.k. w zw. z art. 636 k.p.k. i art. 2 ust. 1 pkt 3 w zw. z art. 3 ust. 1 o opłatach w sprawach karnych (tj. Dz. U. z 1983 r., Nr 49, poz. 223 z późn. zm.), zasądzając je od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa, w tym opłatę w kwocie 260 zł.

Robert Rafał Kwieciński Waldemar Cytrowski Anna Walczak-Sarnowska