Legislator Case Law & Legislation
V GC 399/13 AI generated

Italian company wins partial claim against Polish defendant for unpaid goods minus shared exhibition costs.

Case Number V GC 399/13
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Partially Allowed

Legislator summary

AI generated

The court awarded the Italian plaintiff 3,138.16 euros, reducing the claimed 3,650.30 euros by the defendant's share of exhibition expenses. The defendant argued they had already settled with the predecessor company and incurred costs for displaying equipment at a trade fair, which the witness confirmed were split equally. The court accepted the witness testimony and deducted the defendant's half-share of the verified costs before applying Italian law to calculate interest rates.

Legislator headnote

AI generated

Art. 1470 c.c. Italian Civil Code; Art. 100 k.p.c. Italian Code of Civil Procedure: When a debt is partially offset by validly proven expenses incurred by the debtor, the court must deduct the appropriate share from the claim, and interest rates are determined by the lex causae governing the transaction.

Keywords

AI generated
partial debt satisfaction exhibition cost deduction witness testimony admissibility lex causae application Italian Civil Code 1470 trade fair expenses interest rate calculation

Cited Legislation

AI generated
Art. 1470 c.c.
Zgodnie z normą art. 1470 włoskiego kodeksu cywilnego umowa sprzedaży zdefiniowana jest jako umowa , której przedmiotem jest przeniesienie własności rzeczy lub innego prawa w zamian zapłaty ceny.
Art. 100 k.p.c.
O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 100 k.p.c. Ponieważ powództwo zostało uwzględnione w 86 % powodowi należy się od pozwanego zwrot 86 % poniesionych kosztów procesu.
Art. 108 § 1 zd. 2 k.p.c.
Jednocześnie na podstawie art. 108 § 1 zd. 2 k.p.c. szczegółowe wyliczenie kosztów pozostawiono referendarzowi sądowemu.
art. 118 k.c
Nadto powołując się na treść art. 118 k.c.
art. 120 k.c
art. 100 k.p.c
O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 100 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt V GC 399/13

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 19 listopada 2014 roku Sąd Rejonowy w Ostrołęce V Wydział Gospodarczy w składzie następującym: Przewodniczący: SSR Maciej Mulewski Protokolant: sekr. sądowy Emilia Górna po rozpoznaniu w dniu 19 listopada 2014 roku w Ostrołęce na rozprawie sprawy z powództwa firmy (...) z siedzibą w C. (Włochy) przeciwko M. U. (nr NIP: (...) o zapłatę 3.650,30 euro orzeka:

1. zasądza od pozwanego M. U. na rzecz powoda(...) z siedzibą w C. (Włochy) kwotę 3.138,16 euro (trzy tysiące sto trzydzieści osiem 16/100) z odsetkami liczonymi w stosunku rocznym w wysokości: - 11,10% od dnia 17.07.2008 roku do dnia 31.12.2008 roku; - 9,50% od dnia 01.01.2009 roku do dnia 30.06.2009 roku; - 8,00% od dnia 01.07.2009 roku do dnia 30.06.2011 roku; - 8,25% od dnia 01.07.2011 roku do dnia 31.12.2011 roku; - 8,00% od dnia 01.01.2012 roku do dnia 31.12.2012 roku; - 8,75% od dnia 01.01.2013 roku do dnia 30.06.2013 roku; - 8,50% od dnia 01.07.2013 roku do dnia 31.12.2013 roku; - 8,25% od dnia 01.01.2014 roku do dnia 30.06.2014 roku; - 8,15% od dnia 01.07.2014 roku do dnia zapłaty; z uwzględnieniem ewentualnych dalszych zmian wysokości odsetek za opóźnienie, liczonych według stopy obowiązującej w prawie włoskim w odniesieniu do transakcji handlowych;

2. oddala powództwo w pozostałej części;

3. pozostawia referendarzowi sądowemu szczegółowe rozliczenie kosztów procesu, ustalając że powód wygrał sprawę w 86%. SSR Maciej Mulewski Sygn. akt. V GC 399/13

UZASADNIENIE

Powód firma (...). z siedzibą w C. ( Włochy ) w pozwie złożonym przeciwko M. U. domagał się zapłaty kwoty 3.650,30 euro wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 17.07.2008 r. do dnia zapłaty i kosztami procesu , w tym kosztami zastępstwa adwokackiego. W uzasadnieniu pozwu powód wskazał że firma (...) ..w ramach prowadzonej działalności gospodarczej sprzedała pozwanemu towar o łącznej wartości 11.167,50 euro . Ze względu na zwrot przez pozwanego części towaru z poprzednich dostaw firma (...) w dniu 01.11.2009 r. wystawiła pozwanemu notę kredytową , która obniżyła jego zadłużenie o kwotę 7.517,20 euro.

Rozliczenie noty kredytowej z wystawionymi fakturami powoduje , że do uregulowania pozostała kwota 3.650,30 euro. Dalej w pozwie wskazano , że w dniu 01.07.2010 r. doszło do fuzji poprzez wcielenie firmy (...) do przedsiębiorstwa powoda(...) , w wyniku czego podmiotem praw i obowiązków spoczywających na firma (...) stał się powód – (...) Nakazem zapłaty w postępowaniu upominawczym wydanym w dniu 26.06.2013 r. w sprawie sygn. akt V GNc 713/13 Sąd Rejonowy w Ostrołęce V Wydział Gospodarczy orzekł zgodnie z żądaniem pozwu. W ustawowym terminie pozwany M.

U. wniósł sprzeciw od nakazu zapłaty , zaskarżając go w całości i domagając się oddalenia powództwa. W uzasadnieniu sprzeciwu pozwany zarzucił , że rozliczył się z firmą (...) , reprezentowaną przez F. V., przed fuzją obu firm w dniu 01.07.2010 r. Podniósł , że powód nie uwzględnił poniesionych przez pozwanego kosztów wystawy urządzeń firmy (...) na Targach (...) oraz wartości urządzeń uszkodzonych w czasie transportu i zareklamowanych z powodu ujawnionych wad. Nadto powołując się na treść art. 118 k.c. w zw. z art. 120 k.c. pozwany podniósł zarzut przedawnienia roszczeń powoda.

Pismem procesowym z dnia 16.09.2013 r. strona powodowa podtrzymała powództwo , ustosunkowując się do zarzutów pozwanego zgłoszonych w sprzeciwie od nakazu zapłaty. Powód podniósł , że nigdy nie otrzymał od pozwanego reklamacji na dostarczony towar i nie uzgadniał z nim zwrotu kosztów udziału w (...) Jednocześnie powód wskazał , że wbrew twierdzeniom pozwanego F. V. nie był reprezentantem powoda w okresie gdy powstało zobowiązanie dochodzone w niniejszym postępowaniu , jak również nie był nim później - jednoznacznie wynika to z zaświadczenia o wpisie firmy (...) do rejestru firm , zgodnie z którym jedyną osobą upoważnioną do reprezentacji (...)jest od 10.05.2007 r.

E. B. – prezes zarządu powoda. Wobec powyższego jakiekolwiek uzgodnienia co do potrącenia należności z tytułu faktur ( z których pierwsza jest z dnia 15.07.2008 r. ) gdyby takowe były poczynione a czemu powód zaprzeczył , mogły być podejmowane jedynie przez w/w , co według powoda nie miało miejsca. Odnośnie zarzutu przedawnienia powód wskazał , że strony nie dokonały wyboru innego prawa , wobec czego zgodnie z art. 4 ust. 1 lit a Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady WE nr 593/2008 z dnia 17.06.2008 r. w sprawie prawa właściwego do zobowiązań umownych ( Rzym I) zastosowanie znajdzie prawo siedziby sprzedawcy , a więc prawo włoskie .

Zgodnie z prawem włoskim ogólny termin przedawnienia roszczeń z tytułu umowy sprzedaży wynosi 10 lat . Sąd ustalił następujący stan faktyczny : Pozwany M. U. w ramach prowadzonej działalności gospodarczej dokonał zakupu we włoskiej firmie (...) towaru o łącznej wartości 11.167,50 euro , zgodnie z fakturami : - nr (...) z dnia 15.07.2007 r. na kwotę 3.545,00 euro , - nr (...) z dnia 17.10.2007 r. na kwotę 238,85 euro , - nr (...) z dnia 05.11.2007 r. na kwotę 2.965,50 euro , - nr (...) z dnia 13.12.2007 r. na kwotę 1.512,06 euro , - nr (...)z dnia 06.02.2008 r. na kwotę 1.466,20 euro , - nr (...) z dnia 16.07.2008 r. na kwotę 5.915,50 euro. / w/w faktury – k.64-84 / Pozwany uregulował w części należność z faktury nr (...) do kwoty 48,00 euro , z faktury nr (...) do kwoty 2.273,84 euro.

Nadto w związku ze zwrotem części towaru z poprzednich dostaw firma (...) wystawiła pozwanemu w dniu 01.11.2009 r. notę na kwotę 7.517,20 euro. W związku z tym pozwanemu do uregulowania z w/w faktur pozostała kwota 3.650,30 euro. / bezsporne / Od 10.05.2007 r. przedstawicielem firmy (...) , uprawnionym do jej reprezentacji był E. B.. / wypis z rejestru z tłumaczeniem firmy (...) – k. 32- 61 / W styczniu 2008 r. pozwany M. U. uczestniczył w Targach (...) 2008 organizowanych przez (...) Sp. z o.o. , w trakcie których wystawiał stoisko firmy (...) .

Z tego tytułu pozwany został obciążony fakturą VAT nr (...) z dnia 15.01.2008 r. na kwotę 4.294,40 zł oraz poniósł koszt czterech kart wstępu na łączną kwotę 100,00 zł. Zgodnie z ustnymi ustaleniami pozwanego z reprezentantem firmy (...) , koszty wystawy w/w stoiska pozwany i firma (...) mieli ponieść po ½ . / faktura VAT nr (...) - k. 115 , karta informacyjna – k. 116 , potwierdzenie zgłoszenia uczestnictwa – k. 114 , karty wstępu – k.112-113 , zeznania świadka F. V. k. 180-181 / W dniu 01.07.2010 r. doszło do fuzji poprzez wcielenie firmy (...) do firmy powoda (...) / wypis z rejestru z tłumaczeniem firmy (...)– k.9- 31 , wypis z rejestru z tłumaczeniem firmy (...) – k. 32- 61 /

Sąd zważył , co następuje :

Powództwo zasługiwało na uwzględnienie do kwoty 3.138,16 euro. W sprawie bezsporne było , że pozwany M. U. w latach 2007 – 2008 dokonał zakupu we włoskiej firmie (...) towaru o łącznej wartości 11.167,50 euro , z której po częściowej zapłacie oraz rozliczeniu zwrotu towaru z wcześniejszych dostaw, do zapłaty pozostawała pozwanemu kwota 3.650,30 euro. Zgodnie z art. 27 § 1 pkt 1 p.p.m , jeżeli – tak jak w niniejszej sprawie – strony nie mają siedziby w tym samym państwie i nie dokonały wyboru prawa , do zobowiązania z umowy sprzedaży rzeczy ruchomych stosuje się prawo państwa , w którym w chwili zawarcia umowy ma siedzibę sprzedawca.

Dlatego w sprawie zastosowanie winno mieć prawo włoskie. Zgodnie z normą art. 1470 włoskiego kodeksu cywilnego umowa sprzedaży zdefiniowana jest jako umowa , której przedmiotem jest przeniesienie własności rzeczy lub innego prawa w zamian zapłaty ceny. Kwestia przedawnienia w prawie włoskim regulowana jest przez przepisy Księgi V . Podstawowy okres przedawnienia , zwany także ,, przedawnieniem zwyczajnym ” , wynosi 10 lat i ma on zastosowanie zawsze w sytuacji braku reguły szczególnej dotyczącej dawności ( art. 2946 włoskiego kodeksu cywilnego ) oraz dla roszczeń o krótszym terminie przedawnienia , które zostały zasądzone prawomocnym orzeczeniem sądu ( art. 2953 włoskiego kodeksu cywilnego ) .

Szczególny , krótszy termin przedawnienia ( roczny ) znajduje zastosowanie m.in. do roszczeń kupców o zapłatę ceny za towary sprzedane osobom niezajmującym się handlem ( art. 2955 włoskiego kodeksu cywilnego ) , co zgodnie z orzecznictwem włoskich sądów dotyczy roszczeń wynikających z umów sprzedaży zawartych pomiędzy profesjonalistą a konsumentem , mających za przedmiot rzeczy przeznaczone do użytku prywatnego konsumenta lub jego rodziny. W konsekwencji do roszczeń z tytułu sprzedaży profesjonalnej zastosowanie znajduje art. 2946 włoskiego kodeksu cywilnego , przewidujący 10-letni termin przedawnienia /vide Justyna Balcarczyk - Kolizyjne ujęcie kwestii przedawnienia w umowach sprzedaży zawartych z włoskim sprzedawcą - Problemy Współczesnego Prawa Międzynarodowego , Europejskiego i Porównawczego , vol.

VIII , A.D. MMX oraz wyrok SN z 17.10.2008 ,I CSK 105/08/. Mając powyższe na uwadze zgłoszony przez pozwanego zarzut przedawnienia nie zasługiwał na uwzględnienie . Roszczenia powoda objęte żądaniem pozwu były wymagalne w latach 2007 – 2008 , a powód wniósł pozew w 2013 r. Podobnie zarzut dotyczący uszkodzenia i wad części zakupionych towarów nie był skuteczny , albowiem pozwany nie powołał żadnych dowodów na jego poparcie. Sąd podzielił natomiast w części zarzut pozwanego dotyczący braku rozliczenia kosztów wystawy urządzeń firmy (...) na Targach (...).

Przesłuchany w charakterze świadka F. V. / k.180-181 / potwierdził fakt ustnych ustaleń pozwanego z reprezentantem firmy (...) . Zgodnie z tymi ustaleniami pozwany i firma (...) mieli ponieść koszty wystawy stoiska po 1/2 . W ocenie Sądu nie ma podstaw aby kwestionować wiarygodność zeznań w/w świadka . Świadek wcześniej był przedstawicielem ustawowym i udziałowcem firmy (...) , a następnie jej agentem handlowym . Z zeznań świadka wynika , że towarzyszył panu B. na Targach (...) i słyszał ustalenia stron odnośnie podziału kosztów wystawy stoiska.

Zeznania świadka były jasne , logiczne i zdaniem Sądu zasługiwały na uwzględnienie. Pozwany wykazał koszty związane z wystawą przedmiotowego stoiska na łączną kwotę 4.394,40 zł / kwota 2.294,40 zł z faktury VAT nr (...) z dnia 15.01.2008 r. – k.115 oraz kwota 100 zł za zakup czterech kart wstępu – k.112-113 / , dlatego ½ tych kosztów tj. kwotę 2.197,20 zł należało rozliczyć z roszczeniem dochodzonym pozwem . Pozostałe koszty wskazane w załączniku do sprzeciwu / k. 111 / nie zostały przez pozwanego wykazane . Pozwany nie przedstawił żadnych dowodów na potwierdzenie faktu poniesienia tych kosztów i ich wysokości.

Z racji tego , że strona powodowa sformułowała swoje roszczenie w walucie euro , celem rozliczenia uznanych roszczeń pozwanego Sąd dokonał przeliczenia kwoty 2.197,20 zł na kwotę w euro wg. średniego kursu NBP na dzień złożenia pozwu ( 1 € = 4,2902 zł ) . Kwota 2.197,20 zł stanowi równowartość 512,14 euro. Kierując się w/w argumentacją Sąd uwzględnił powództwo do kwoty 3.138,16 euro ( 3.650,30 euro – 512,14 euro ) . Podstawą prawną orzeczenia jest powołany wyżej art. 1470 włoskiego kodeksu cywilnego . O wysokości stopy odsetek należnych powodowi również należało orzec zgodnie z prawem włoskim .

Wysokość odsetek za opóźnienie według prawa włoskiego jest ustalana w odniesieniu do stopy bazowej ustalanej przez Europejski Bank Centralny, do której dodaje się 7 punktów procentowych, a od dnia 1.07.2013r. 8 punktów procentowych. Kalkulator odsetek dostępny jest na stronie internetowej pod adresem : http://www.avvocati.it/strumento/5/interessi-moratori. Na tej podstawie Sąd ustalił, że : od dnia 17.07.2008 r. do dnia 31.12.2008 r. odsetki wynosiły 11,10 % , od dnia 01.01.2009 r. do 30.06.2009 r. – 9,50 % , od dnia 01.07.2009 r. do 30.06.2011 r.

– 8 % , od dnia 01.07.2011 r. do 31.12.2011 r. – 8,25 % , od dnia 01.01.2012 r. do 31.12.2012 r. – 8,00 % , od dnia 01.01.2013 r. do 30.06.2013 r. – 8,75 % , od dnia 01.07.2013 r. do 31.12.2013 r. – 8,50 % , od dnia 01.01.2014 r. do 30.06.2014 r. – 8,25 % , a od dnia 01.07.2014 r. wynoszą 8,15 % . Biorąc pod uwagę w/w stopy odsetek za opóźnienie obowiązuje w prawie włoskim , należało orzec jak w pkt 1 wyroku . Dalej idące roszczenie odsetkowe podlegało oddaleniu . O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 100 k.p.c. Ponieważ powództwo zostało uwzględnione w 86 % powodowi należy się od pozwanego zwrot 86 % poniesionych kosztów procesu.

Jednocześnie na podstawie art. 108 § 1 zd. 2 k.p.c. szczegółowe wyliczenie kosztów pozostawiono referendarzowi sądowemu. /-/ SSR Maciej Mulewski