Legislator Case Law & Legislation
II Ca 181/15 AI generated

Civil court partially allows appeal on interest start date but dismisses damages claim in personal injury case.

Case Number II Ca 181/15
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Partially Allowed

Legislator summary

AI generated

The Court of Appeal partially allowed the defendant's appeal, reducing the awarded compensation by 546 zł and correcting the interest start date. The court upheld the high damages amount because the plaintiff suffered severe, long-term physical and psychological injuries that justified the compensation. Consequently, the appeal was dismissed in its entirety except for these specific adjustments.

Legislator headnote

AI generated

Art. 386 § 1 k.c.; Art. 385 k.p.c.: The court may adjust interest start dates when damage scope is unknown after the 30-day period, but damages for severe physical and psychological injuries cannot be reduced merely by the defendant's appeal.

Keywords

AI generated
personal injury damages interest start date medical expert opinion psychological injuries appeal procedure civil compensation costs of litigation

Cited Legislation

AI generated
Art. 817 Kodeksu cywilnego
Art. 386 § 1 k.p.c.
Art. 385 k.p.c.
Art. 100 k.p.c.
Art. 391 § 1 k.p.c.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II Ca 181/15

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 14 kwietnia 2015 r. Sąd Okręgowy w Świdnicy II Wydział Cywilny Odwoławczy w następującym składzie: Przewodniczący SSO Aleksandra Żurawska Sędziowie SO Piotr Rajczakowski SO Alicja Chrzan Protokolant Alicja Marciniak po rozpoznaniu w dniu 14 kwietnia 2015 r. w Świdnicy na rozprawie sprawy z powództwa K. S. przeciwko (...) SA z siedzibą w S. o zapłatę 57.560zł na skutek apelacji strony pozwanej od wyroku Sądu Rejonowego w Kłodzku z dnia 30 grudnia 2014 r. sygn. akt I C 1697/13 I zmienia zaskarżony wyrok w pkt I w ten sposób, że zasądzoną od strony pozwanej na rzecz powódki kwotę 49.480zł obniża do 48.934 (czterdzieści osiem tysięcy dziewięćset trzydzieści cztery)zł z ustawowymi odsetkami od dnia 21 lutego 2014r.;

II oddala dalej idącą apelację; III zasądza od strony pozwanej na rzecz powódki 1.200zł kosztów postępowania apelacyjnego. Sygn. akt II Ca 181/15 ( transkrypcja wygłoszonego uzasadnienia) Początek tekstu [Przewodnicząca 00:00:03.786] Ogłoszenie wyroku. Wyrok w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej. Sąd Okręgowy w Świdnicy po rozpoznaniu w dniu dzisiejszym na rozprawie sprawy z powództwa K. S. przeciwko (...) S.A. z siedzibą w S. o zapłatę 57.560 złotych na skutek apelacji strony pozwanej od wyroku Sądu Rejonowego w Kłodzku z dnia 30 grudnia 2014 roku sygnatura akt I C 1697/13 w punkcie 1. zmienia zaskarżony wyrok w punkcie 1. w ten sposób, że zasądzoną od strony pozwanej na rzecz powódki kwotę 49.480 złotych obniża do 48.934 złotych z ustawowymi odsetkami od dnia 21 lutego 2014 roku, w punkcie 2. oddala dalej idącą apelację, w punkcie 3. zasądza od strony pozwanej na rzecz powódki 1.200 złotych kosztów postępowania apelacyjnego.

Proszę usiąść, będzie wygłoszone uzasadnienie do sprawy II Ca 181/15. Apelacja jest uzasadniona jedynie w niewielkiej części. Sąd Okręgowy rozpoznając sprawę wziął pod uwagę ustalenia faktyczne dokonane przez Sąd Rejonowy, gdyż znajdują one oparcie w zebranym materiale dowodowym i w zasadzie no nie zostały one zakwestionowane przez żadną ze stron. W ocenie Sądu Odwoławczego na akceptację zasługuje również większość wywodów prawnych poczynionych przez Sąd I instancji, są one bowiem wszechstronne i zgodne z obowiązującymi przepisami.

Przechodząc do wniesionej apelacji należy stwierdzić, że jest ona zasadna jedynie, co do kwoty 546 złotych oraz odnośnie daty zasądzenia odsetek za opóźnienie. Jak wynika bowiem z akt ubezpieczeniowych, w lipcu 2012 roku wypłacono powódce z tytułu zwrotu kosztów opieki kwotę 546 złotych. Oznacza to więc, że należna jej z tego tytułu kwota 4.480 złotych przyznana przez Sąd Rejonowy powinna być odpowiednio pomniejszona. Rację ma również skarżący, gdy zarzuca, że zasądzenie odsetek w niniejszej sprawie, tak jak to uczynił Sąd Rejonowy, było niezasadne.

Z dokumentacji zgromadzonej w aktach wynika bowiem, że już po upływie 30-dniowego terminu wynikającego z artykułu 817 Kodeksu cywilnego powódka była hospitalizowana i poddawana kolejnym zabiegom operacyjnym, przechodziła również rehabilitację i była zwolniona od pracy. W takich więc okolicznościach, skoro rzeczywiście rozmiar doznanej krzywdy nie mógł być znany po upływie tego terminu ustawowego, wynikającego z Kodeksu cywilnego, zasadnym było zasądzenie odsetek od dnia doręczenia stronie pozwanej odpisu pozwu, co oczywiście skutkowało koniecznością zmiany zaskarżonego wyroku na podstawie artykułu 386 paragraf 1 k.p.c. Dalej idąca apelacja nie jest jednak trafna.

Jej główny zarzut sprowadzał się do zakwestionowania wysokości przyznanego powódce zadośćuczynienia, które w ocenie skarżącego jest zbyt wygórowane. Z takim stanowiskiem nie sposób jednak się zgodzić, mając na uwadze to, że słusznie Sąd Rejonowy uznał, iż stopień krzywdy, jakiej doznała powódka na skutek wypadku jest wysoki. Nie można tu bowiem brać pod uwagę mechanicznie, jak to zdaje się czynić w apelacji strona pozwana, jedynie stopnia trwałego uszczerbku na zdrowiu, jakiego doznała pokrzywdzona. Trzeba również mieć na uwadze to, że obok trwałego uszczerbku na zdrowie, na zdrowiu określonego łącznie na 14 procent, powódka doznała również długotrwałego uszczerbku na zdrowiu w postaci zaburzeń adaptacyjnych, depresyjno-lękowych w wysokości(...) procent.

Ponadto określając łączną sumę zadośćuczynienia na poziomie 60.000 złotych Sąd Rejonowy miał na uwadze rozliczne obrażenia ciała, jakich doznała powódka, ich długotrwałość, dokuczliwość oraz to, iż łączyły się one z cierpieniem wywołanym koniecznością przebycia przez pokrzywdzoną kilku zabiegów operacyjnych oraz to, że rokowania, co do stanu jej zdrowia nie we wszystkich częściach tutaj są pomyślne. Wszystkie te okoliczności świadczą o tym, iż zadośćuczynienia w łącznej kwocie 60.000 złotych nie można uznać za rażąco wygórowane, a tylko w takim wypadku przyznana przez Sąd I instancji suma mogłaby być skorygowana przez Sąd Odwoławczy.

Za nietrafny należało również uznać zarzut dotyczący kwoty przyznanej powódce tytułem kosztów opieki. Po pierwsze rozmiar tejże opieki i długość jej trwania wynikały nie tylko z zeznań świadków, ale przede wszystkim zostały one ustalone w opinii biegłego lekarza ortopedy i traumatologa na karcie 157, co skarżący w swych wywodach zupełnie pomija. Jeżeli zaś chodzi o wysokość stawki przyjętej przez Sąd Rejonowy, to w tej mierze miał on oczywiście prawo oprzeć się na zeznaniach powódki, skoro w żaden skuteczny sposób zeznania te nie zostały zakwestionowane przez stronę przeciwną.

Reasumując, z tych wszystkich względów Sąd uznał, że dalej idąca apelacja jako bezzasadna podlegała oddaleniu na podstawie artykułu 385 k.p.c. Orzeczenie o zwrocie kosztów postępowania apelacyjnego wydano w oparciu o przepis artykułu 100 k.p.c. w związku z artykułem 391 paragraf 1, przyjmując że powódka no prawie w całości wygrała postępowanie apelacyjne, tak więc należy jej się zwrot kosztów tegoż postępowania w całości. (...) (...) [Przewodnicząca 00:05:49.799] (...)