Appeal against dismissal of appeal reinstatement request rejected as appealable decision not listed in statute.
Legislator summary
AI generatedThe court dismissed the appellant's challenge to the first instance court's refusal to reinstate the appeal deadline. The appellant failed to submit the required appeal transcript, leading to the initial dismissal, and later sought reinstatement of the deadline without proving force majeure. The appellate court held that a decision denying reinstatement of an appeal deadline does not conclude the proceedings and is not listed as appealable under the Civil Procedure Code, rendering the challenge inadmissible.
Legislator headnote
AI generatedArt. 394 § 1 k.p.c.; Art. 370 k.p.c.; Art. 397 § 2 k.p.c.: A decision denying a request to reinstate an appeal deadline does not conclude the proceedings and is not enumerated in Art. 394 § 1 k.p.c., thus no appeal is admissible against it.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt I ACz 1163/13 POSTANOWIENIE Dnia 9 lipca 2013r. Sąd Apelacyjny w Poznaniu Wydział I Cywilny w następującym składzie: Przewodniczący- Sędzia SA Mariola Głowacka (spr.) Sędziowie SA Piotr Górecki SA Roman Stachowiak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 9 lipca 2013r. sprawy z powództwa T. J. przeciwko Skarbowi Państwa reprezentowanemu przez (...) w L. o zapłatę na skutek zażalenia powoda na postanowienie Sądu Okręgowego w Zielonej Górze z dnia 17 maja 2013r. sygn. akt I C 417/11 postanawia: odrzucić zażalenie. /-/P. Górecki /-/M. Głowacka /-/R. Stachowiak
UZASADNIENIE
Sąd Okręgowy w Zielonej Górze postanowieniem z dnia 17 maja 2013r. oddalił wniosek powoda o przywrócenie terminu do złożenia apelacji. Sąd pierwszej instancji w uzasadnieniu do postanowienia wskazał, że wyrokiem z dnia 23 sierpnia 2012r. zasądził od pozwanego na rzecz powoda kwotę 1.500 zł, w pozostałej części powództwo oddalił i orzekł o kosztach procesu. Powód od powyższego wyroku wniósł apelację nieprawidłowo nazwaną zażaleniem. Zarządzeniem z dnia 26 października 2012r. wezwano powoda do uzupełnienia braków formalnych apelacji przez nadesłanie odpisu apelacji i wskazanie w jakiej części powód skarży wyrok.
Powód nie przedłożył odpisu apelacji, stąd postanowieniem z dnia 21 grudnia 2012r. Sąd odrzucił apelację. Powód pismami z 10 stycznia 2013r., 28 stycznia 2013r. i z 17 kwietnia 2013r. wniósł o przywrócenie terminu do złożenia apelacji, ale nadal - mimo wezwania - nie przedłożył odpisu apelacji. Sąd pierwszej instancji wskazał, że zgodnie z art. 168 § 1 zdanie pierwsze k.p.c. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności procesowej bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. W myśl art. 168 § 1 i 3 k.p.c. wniosek o przywrócenie terminu należy wnieść do sądu w którym czynność miała być dokonana w ciągu tygodnia od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, a wraz z wnioskiem należy dokonać czynności procesowej.
Sąd pierwszej instancji uznał brak podstaw do przywrócenia powodowi terminu do złożenia apelacji. Powód nie wykazał, że istniały jakiekolwiek okoliczności uzasadniające niemożność dokonania czynności. W ocenie Sądu taką okolicznością nie jest fakt, że powód nie jest prawnikiem i nie zna się na prawie. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł powód T. J.. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje. Stosownie do art. 394 § 1 k.p.c. zażalenie do sądu drugiej instancji przysługuje na postanowienie sądu pierwszej instancji kończące postępowanie w sprawie, a ponadto na postanowienia sądu pierwszej instancji i zarządzenia przewodniczącego enumeratywnie wyszczególnione w punktach od 1 do 12 tego przepisu.
Sąd Najwyższy w uzasadnieniu do postanowienia z dnia 19 kwietnia 2001r. II CKN 575/00 ( LEX nr 1168446) wskazał, że charakter - nie kończący postępowania w sprawie - mają orzeczenia oddalające wniosek o przywrócenie terminu. Postanowienie, którego przedmiotem jest oddalenie wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych apelacji nie zostało także wymienione w art. 394 § 1 punkt 1-12 k.p.c. W konsekwencji uznać należy, że od tego postanowienia nie przysługuje zażalenie, gdyż orzeczenie to nie jest postanowieniem kończącym postępowanie w sprawie i nie zostało wymienione w art. 394 § 1 punkt 1-12 k.p.c. Zażalenie więc powoda jako niedopuszczalne, na podstawie art. 370 k.p.c. w związku z art. 397 § 2 k.p.c., odrzucono. /-/P. Górecki /-/ M.
Głowacka /-/ R. Stachowiak