Legislator Case Law & Legislation
II Ca 126/15 AI generated

Court allows appeal against summary judgment, remanding case to lower court to determine debt amount.

Case Number II Ca 126/15
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Partially Allowed

Legislator summary

AI generated

The appellate court upheld the plaintiff's appeal, finding the lower court erred by failing to address the defendant's set-off claim regarding unjust enrichment. The defendant argued that a previously settled debt should offset the current sewage pump usage fees, but the lower court incorrectly applied summary procedure rules. Consequently, the appellate court remanded the case to the district court to properly evaluate the validity and amount of the disputed debt.

Legislator headnote

AI generated

Art. 505 § 1, 4 k.p.c.; A set-off claim based on unjust enrichment cannot be adjudicated in summary proceedings if the underlying claim exceeds the monetary threshold or does not fit the statutory categories, requiring full trial to determine the debt's existence and value.

Keywords

AI generated
summary procedure set-off defense unjust enrichment remand for retrial monetary threshold

Cited Legislation

AI generated
Art. 505 § 1 k.p.c.
Dopuszczalność podniesienia zarzutu potrącenia Sąd Rejonowy uznał na podstawie art. 505 4 § 2 k.p.c.
Art. 505 § 4 k.p.c.
Dopuszczalność podniesienia zarzutu potrącenia Sąd Rejonowy uznał na podstawie art. 505 4 § 2 k.p.c.
Art. 505 § 12 k.p.c.
Dopuszczalność podniesienia zarzutu potrącenia Sąd Rejonowy uznał na podstawie art. 505 4 § 2 k.p.c.
Art. 32 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej
obrazę art. 32 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, tj.
art 379 § 3 k.p.c
pominięcie treści art 379 § 3 k.p.c., z uwagi na to że między stronami sprawa zapłaty faktur wystawionych pozwanemu przez powoda była już wielokrotnie prawomocnie osądzona przez Sąd Rejonowy Wydział Cywilny w Inowrocławiu w sprawach ł Nc 23333/12 I C upr 500/11,1 C 1096/11, I C 3124/11, 5.
art. 32 Konstytucji
obrazę art. 32 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, tj.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II Ca 126/15

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 10 kwietnia 2015 r. Sąd Okręgowy w Bydgoszczy II Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie następującym : Przewodniczący : SSO Aurelia Pietrzak po rozpoznaniu w dniu 10 kwietnia 2015 r. w Bydgoszczy na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa T. S. przeciwko P. J. o zapłatę na skutek apelacji powoda od wyroku Sądu Rejonowego w Inowrocławiu z dnia 1 października 2014 r., sygn. akt I C 1420/14 uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje Sądowi Rejonowemu w Inowrocławiu do ponownego rozpoznania, pozostawiając temu Sądowi rozstrzygnięcie o kosztach postępowania apelacyjnego. II Ca 126/15

UZASADNIENIE

Powód T. S. domagał się zasądzenia od pozwanego P. J. kwoty 4.007,89 zł z odsetkami ustawowymi oraz kosztów procesu. W uzasadnieniu pozwu powód wskazał, że strony łączyła umowa obejmująca korzystanie z przepompowni ścieków, z której za wynagrodzeniem korzystał pozwany. Według powoda, pozwany uregulował zadłużenie za okres do dnia 31 grudnia 2012 r., zaprzestał natomiast płacić w dalszym okresie. W odpowiedzi na pozew, pozwany wniósł o oddalenie powództwa i zasądzenie kosztów procesu. W uzasadnieniu wskazał, że nakazem zapłaty z dnia 25 czerwca 2012 w sprawie I Nc 2333/12 Sąd Rejonowy w Inowrocławiu zasądził od pozwanego na rzecz powoda kwotę 4470,29 zł z odsetkami i obciążył go kosztami procesu.

Po wydaniu nakazu zapłaty pozwany dobrowolnie uregulował powodowi kwotę 4.630,13 złotych obejmującą należność główną oraz częściowo odsetki. Mimo zaspokojenia roszczenia, powód skierował sprawę do egzekucji, w której komornik sądowy wyegzekwował ponownie od pozwanego na rzecz powoda kwotę 5854,70 złotych, na podstawie tego samego tytułu, na podstawie którego pozwany dobrowolnie uregulował zadłużenie.

Sąd Rejonowy ustalił i zważył, co następuje :

Strony łączyła umowa o korzystanie z przepompowni ścieków, która została przez pozwanego wypowiedziana w dniu 25 kwietnia 2013 r. Pismem z dnia 19 września 2013 r. i 1 października 2013 r. pozwany wywodził, że z należności której dochodzi powód w tym postępowaniu potrąca sobie należności wynikające z tytułu wykonawczego w sprawie I Ne 2333/12 które to należności powód zaspokoił dwukrotnie - w postępowaniu egzekucyjnym i dobrowolnie. Nakazem zapłaty z dnia 25 czerwca 2012 r. w sprawie I Nc 2333/12 Sąd Rejonowy w Inowrocławiu nakazał pozwanemu aby zapłacił powodowi kwotę 4.470,29 zł za okres od dnia 1 lutego 2012r do dnia 1 czerwca 2012r.

Należności te zostały uregulowane przelewem z konta pozwanego w następujący sposób : - kwota 1.925,66 zł za styczeń i luty 2012 została przelana w dniu 20 grudnia 2012r - kwota 1802,98 zł za marzec i kwiecień 2012 została przelana w dniu 4 stycznia 2013r - kwota 1802,98 zł za maj i czerwiec 2012r została przelana w dniu 22 lutego 2013r W dniu 6 maja 2013r powód skierował do komornika sądowego A. Z. nakaz zapłaty w sprawie I Nc 2333/12 i wniósł o wszczęcie egzekucji. Pozwany zaspokoił roszczenie powoda w dniu 4 czerwca 2013r , wpłacając kwotę 5736,08 złotych.

W ocenie Sądu Rejonowego zebrany w sprawie materiał dowodowy w sposób niepozostawiający wątpliwości wskazuje, że na podstawie tego samego tytuły wykonawczego powód pozostaje dwukrotnie zaspokojony, co oznacza, bezpodstawne wzbogacenie co do części roszczenia. Zatem Sąd I instancji za słuszne uznał stanowisko pozwanego w zakresie potrącenia z wierzytelności powoda za okres od 1 stycznia 2013 r. do 1 kwietnia 2013 r. wierzytelności w kwocie 4053,67 złotych, którą to kwotę w sposób dobrowolny zaspokoił pozwany, po wydaniu nakazu zapłaty.

Dopuszczalność podniesienia zarzutu potrącenia Sąd Rejonowy uznał na podstawie art. 505 4 § 2 k.p.c. i powództwo oddalił w oparciu o art. 498 § 1 i 2 k.c. Apelację od powyższego orzeczenia wniósł powód, zarzucając mu:

1. błąd w ustaleniach faktycznych, przez błędną ocenę że komornik w sprawie Km 1009/13 przekazał powodowi należności za styczeń, luty, marzec, kwiecień, maj i czerwiec 2012 roku, podczas gdy należności te zostały przekazane bezpośrednio powodowi z konta pozwanego i komornik nie miał z tym nic wspólnego. Zapłata dokonana przez komornika w sprawie Km 1009/13, nastąpiła dopiero 10.06.2013 i została zarachowana na opłatę faktur wystawionych pozwanemu przez powoda za miesiące lipiec, sierpień, wrzesień, październik i listopad 2012 roku.

2. naruszenie przepisów prawa procesowego, mającego wpływ na treść wydanego wyroku, tj. art. 233 i 328 § 2 k.p.c., przez przekroczenie przez Sąd zasady swobodnej oceny dowodów, przyjęcie do oceny dowodów jeszcze nieistniejących, oraz nieustosunkowanie się do zebranego materiału dowodowego, zawartego w przedstawionych dowodach i pismach procesowych powoda oraz braku jednoznacznych kryteriów oceny wiarygodności dowodów przedstawionych przez stronę pozwaną, 3. przyjęcie wybiórczej oceny materiału dowodowego oraz pominięcie rzeczywistej treści zebranych w sprawie dowodów bez rozpoznania istoty sprawy, 4. pominięcie treści art 379 § 3 k.p.c., z uwagi na to że między stronami sprawa zapłaty faktur wystawionych pozwanemu przez powoda była już wielokrotnie prawomocnie osądzona przez Sąd Rejonowy Wydział Cywilny w Inowrocławiu w sprawach ł Nc 23333/12 I C upr 500/11,1 C 1096/11, I C 3124/11, 5. obrazę art. 32 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, tj. naruszenie zasady równości stron wobec prawa.

W odpowiedzi na apelację pozwany wniósł o jej oddalenie i zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania apelacyjnego według norm przepisanych.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Apelacja powoda jest zasadna. Przystępując do rozpoznania apelacji, w pierwszej kolejności należało zwrócić uwagę na to, że postępowanie w niniejszej sprawie jest prowadzone w ramach postępowania odrębnego, jakim jest postępowanie uproszczone. Zatem mają zastosowanie przepisy art. 505 1 k.p.c. i następne. Zgodnie z art. 505 4 § 2 k.p.c. zarzut potrącenia jest dopuszczalny, jeżeli roszczenia nadają się do rozpoznania w postępowaniu uproszczonym. Katalog spraw, które mogą być rozpoznawane w postępowaniu uproszczonym został wymieniony w art. 505 1 k.p.c. i są to sprawy: o roszczenia wynikające z umów, jeżeli wartość przedmiotu sporu nie przekracza dziesięciu tysięcy złotych, a w sprawach o roszczenia wynikające z rękojmi, gwarancji jakości lub z niezgodności towaru konsumpcyjnego z umową sprzedaży konsumenckiej, jeżeli wartość przedmiotu umowy nie przekracza tej kwoty; o zapłatę czynszu najmu lokali mieszkalnych i opłat obciążających najemcę oraz opłat z tytułu korzystania z lokalu mieszkalnego w spółdzielni mieszkaniowej bez względu na wartość przedmiotu sporu.

Niniejsza sprawa zatem niewątpliwie należy do wymienionej powyżej kategorii spraw, które są rozpoznawane w postępowaniu uproszczonym, to jednak roszczenie, którego pozwany żądał potrącenia już do tej kategorii nie należy. Jest to bowiem roszczenie z bezpodstawnego wzbogacenia, zatem Sąd Rejonowy nie mógł w oparciu o treść art. 505 4 § 2 k.p.c. rozpoznać zarzutu potrącenia złożonego przez pozwanego, albowiem było to sprzeczne z powołanym przepisem. Roszczenie pozwanego nie nadawało się bowiem do rozpoznania w postępowaniu uproszczonym.

Zarzut apelacyjny dotyczący przyjęcia przez Sąd I instancji zarzutu potrącenia był zatem słuszny. Skoro zatem nie można w tym postępowaniu rozpoznać tego zarzutu pozwanego, należy rozpoznać roszczenie powoda wynikające z pozwu. W tym miejscu należy jednak podkreślić, iż pozwany w trakcie postępowania przed Sądem I instancji, podniósł zarzuty dotyczące wysokości zgłoszonego roszczenia, albowiem w odpowiedzi na pozew twierdził, że przepompownia nie działa w sposób prawidłowy i zastrzegł prawo złożenia wniosku o dowód z opinii biegłego (k. 25).

Mając powyższe na uwadze, Sąd Okręgowy stwierdził, iż Sąd Rejonowy nie rozpoznał istoty sprawy, tj. nie ustalił czy powodowi należy się wynagrodzenie za korzystanie przez pozwanego z przepompowni ścieków w wysokości przez niego żądanej i na podstawie art. 505 12 § 1 k.p.c. uchylił wyrok i sprawę przekazał do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Inowrocławiu. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy Sąd I instancji winien rozpoznać istotę sprawy, tj. czy powodowi przysługuje roszczenie dochodzone pozwem, a jeśli tak, to w jakiej wysokości.