Legislator Case Law & Legislation
I C 116/12 AI generated

Civil court partially allows property damage claim against state for zoning restrictions while dismissing most costs.

Case Number I C 116/12
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Partially Allowed

Legislator summary

AI generated

The court awarded the plaintiff 14,530 PLN for property damage caused by a local zoning restriction but dismissed the remainder of the claim due to lack of evidence regarding the building's value loss. The defendant argued the plaintiff failed to prove a causal link between the administrative act and the alleged depreciation, while the court noted the plaintiff did not verify the compensation amount beforehand. Although the plaintiff requested a waiver of court costs due to financial hardship, the court rejected this, ruling that losing a case does not exempt a party from paying costs unless specific circumstances justify it.

Legislator headnote

AI generated

Art. 98 § 1 k.p.c.; Art. 108 ust. 1 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych: A party who loses a civil dispute must bear the opponent's litigation costs, and financial hardship alone does not constitute a valid ground for exemption unless combined with other special circumstances.

Keywords

AI generated
property damage compensation zoning restrictions liability litigation costs allocation financial hardship exemption causal link evidence state administrative act civil procedure costs

Cited Legislation

AI generated
Art. 98 § 1 k.p.c.
Oznacza to, że przyczyny usprawiedliwiające ubieganie się przez stronę o zwolnienie od kosztów sądowych nie wystarczą, by wyłączyć działanie ustanowionej w art. 98 § 1 kpc reguły, że ten kto przegrał spór zwraca koszty procesu temu, czyje racje zostały uznane za słuszne (por.
Art. 108 ust. 1 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych
Art. 113 ust. 4 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych
O zwrocie wydatków poniesionych tymczasowo przez Skarb Państwa (powódka korzystała ze wolnienia od kosztów sądowych), Sąd orzekł na podstawie art. 113 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, nakazując je pobrać od pozwanego stosownie do wyniku sprawy, tj.

Cited Case Law

AI generated
postanowienie SN z dnia 11 sierpnia 2010r., II PZ 21/10
III, postanowienie SN z dnia 11 sierpnia 2010r., II PZ 21/10, LEX nr 661507).
postanowienie SN z dnia 26 stycznia 2007 r., V CSK 292/06
postanowienie SN z dnia 26 stycznia 2007 r., V CSK 292/06, niepubl.
postanowienie SN z dnia 13 grudnia 2007 r., I CZ 110/07
postanowienie SN z dnia 13 grudnia 2007 r., I CZ 110/07 niepubl., Postanowienie SN z dnia 11 lutego 2010 r., I CZ 112/09, LEX nr 564753).
Postanowienie SN z dnia 11 lutego 2010 r., I CZ 112/09
postanowienie SN z dnia 13 grudnia 2007 r., I CZ 110/07 niepubl., Postanowienie SN z dnia 11 lutego 2010 r., I CZ 112/09, LEX nr 564753).
I ACa 884/10
wyrok Sądu Apelacyjnego w Poznaniu z 18 listopada 2010 r., I ACa 884/10, lex 756735).
V CSK 292/06
Supreme Court dismisses lawyer's claim for damages for failing to file a valid cassation appeal.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I C 116/12

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 02 kwietnia 2015 roku Sąd Okręgowy w Sieradzu Wydział I Cywilny w następującym składzie: Przewodnicząca: Sędzia SO Joanna Składowska Protokolant: staż. Magdalena Kierniakiewicz po rozpoznaniu w dniu 02 kwietnia 2015 roku w Sieradzu na rozprawie sprawy z powództwa W. S. przeciwko Skarbowi Państwa – (...) Zarządowi (...) w B. o odszkodowanie I. zasądza od pozwanego Skarbu Państwa – (...) Zarządu (...) w B. na rzecz powódki W. S. kwotę 14 530 (czternaście tysięcy pięćset trzydzieści) złotych, z ustawowymi odsetkami od dnia 15 maja 2012r. do dnia zapłaty;

II. oddala powództwo w pozostałej części; III. zasądza od powódki W. S. na rzecz Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa 3 022 (trzy tysiące dwadzieścia dwa) złote z tytułu częściowego zwrotu kosztów zastępstwa procesowego; IV. nakazuje pobrać od pozwanego Skarbu Państwa – (...) Zarządu (...) w B. na rzecz Sądu Okręgowego w Sieradzu kwotę 393 (trzysta dziewięćdziesiąt trzy) złote z tytułu zwrotu wydatków; V. nakazuje ściągnąć z zasądzonego na rzecz powódki w pkt I świadczenia na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Okręgowego w Sieradz kwotę 4 523,38 (cztery tysiące pięćset dwadzieścia trzy i 38/100) złotych z tytułu zwrotu wydatków.

Sygn. akt I C 129/12

UZASADNIENIE

W pozwie skierowanym do Sądu Okręgowego w Sieradzu w dniu 13 kwietnia 2012r. (data wpływu), sprecyzowanym na rozprawie w dniu 2 kwietnia 2015r., powódka wnosiła o zasądzenie od Skarbu Państwa - (...) Zarządu (...) w B. na jej rzecz kwoty 183 679 złotych, z ustawowymi odsetkami od dnia 15 maja 2012r. do dnia zapłaty oraz kosztami procesu wg obowiązujących norm. Roszczenia powódki wynikały z wprowadzenia uchwałą Sejmiku Wojewódzkiego na obszarze obejmującym jej nieruchomości strefy ograniczonego użytkowania. W odpowiedzi na pozew strona pozwana - Skarb Państwa (...) Zarząd (...) w B., zastępowany przez Prokuratorię Generalną Skarbu Państwa wniósł o oddalenie powództwa w całości oraz zasądzenie od powódki kosztów procesu, podnosząc między innymi, że strona powodowa nie dowiodła, a nawet nie uprawdopodobniła spadku wartości nieruchomości, a tym bardziej istnienia związku przyczynowego pomiędzy wprowadzeniem uchwały a rzekomą utratą wartości.

Odnosząc się do kwestii dochodzonego odszkodowania z tytułu kosztów rewitalizacji akustycznej budynków, pozwany podkreślał, że należy zbadać, czy przed wejściem w życie uchwały wprowadzającej strefę ograniczonego użytkowania budynek spełniał normy prawa budowlanego (odpowiedź na pozew – k. 43 - 51). Sąd Okręgowy ustalił następujący stan faktyczny: Powódka W. S. jest właścicielką: - nieruchomości położonej w miejscowości D. gm. B., składającej się z działek o nr (...), dla której Sąd Rejonowy w Łasku V Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą nr (...), - nieruchomości położonej w miejscowości D. gm.

B., składającej się z działek o nr (...), dla której Sąd Rejonowy w Łasku V Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą nr (...), - nieruchomości położonej w miejscowości S. gm. B., składającej się z działki o nr (...), dla której Sąd Rejonowy w Łasku V Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą nr (...), Właścicielami wymienionych w pozwie działek o nr (...) położonych w miejscowości D. są S. A., A. S., i K. S.. (bezsporne, odpisy ksiąg wieczystych- k. 155 - 185) W dniu 09 lutego 2010r. Sejmik Województwa (...) podjął uchwałę Nr (...) w sprawie utworzenia obszaru ograniczonego użytkowania lotniska Ł. (Dz.

U. Woj. (...) Nr 2010.88.689 z 29 marca 2010 roku). Przedmiotowa uchwała weszła w życie 12 kwietnia 2010r. Na jej podstawie obszar ograniczonego użytkowania został podzielony na dwa podobszary oznaczone symbolami A (podobszar, którego granicę wewnętrzną wyznacza granica terenu lotniska, zewnętrzną natomiast wyznacza izolinia równoważnego poziomu dźwięku A dla pory nocy - przedział czasu od godz. 22.00 do 6.00 - wyrażonego wskaźnikiem hałasu L AeqN = 50 dB) i podobszar B (granicę wewnętrzną wyznacza izolinia równoważnego poziomu dźwięku A dla pory nocy, wyrażonego wskaźnikiem hałasu L AeqN = 50 dB, zewnętrzną granicę podobszaru B wyznacza izolinia równoważnego poziomu dźwięku A dla pory nocy, wyrażonego wskaźnikiem hałasu L AeqN = 45 dB).

Uchwała Sejmiku Województwa (...) Nr (...) ogranicza właścicieli działek położonych w obszarze ograniczonego użytkowania w ten sposób, że nie mogą oni skutecznie dochodzić zaniechania emisji hałasu przez lotnisko. Ponadto w obszarze A wymieniona uchwała wprowadziła zakaz (§ 8, § 9): - przeznaczania terenu pod zabudowę mieszkaniową jedno i wielorodzinną, zagrodową i zamieszkania zbiorowego oraz mieszkaniowo – usługową, - tworzenia terenów rekreacyjno – wypoczynkowych, tworzenia stref ochronnych „A” uzdrowisk, - przeznaczenia terenu pod budowę: szpitali, domów opieki społecznej, obiektów związanych ze stałym lub czasowym pobytem dzieci i młodzieży, - budowy budynków jedno i wielorodzinnych oraz zamieszkania zbiorowego, zagrodowych, mieszkaniowo – usługowych, szpitali, domów opieki społecznej, obiektów związanych ze stałym lub czasowym pobytem dzieci i młodzieży, - zmiany sposobu użytkowania obiektów budowlanych w całości lub części na budynki mieszkalne jedno i wielorodzinne oraz zamieszkania zbiorowego, mieszkaniowo – usługowego oraz na zabudowę zagrodową i na szpitale, domy opieki społecznej oraz obiekty związane ze stałym lub czasowym pobytem dzieci i młodzieży.

W podobszarze A dopuszcza się zmianę sposobu użytkowania budynków w całości lub w części na cele mieszkaniowe oraz budowę nowych budynków mieszkalnych jednorodzinnych jako towarzyszących innym funkcjom, na warunkach określonych w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku planu miejscowego na warunkach określonych w decyzji o warunkach zabudowy (§10). Natomiast w obszarze B wprowadzono zakazy: - tworzenia stref ochronnych „A” uzdrowisk, - przeznaczenia terenu pod budowę: szpitali, domów opieki społecznej, obiektów związanych ze stałym lub czasowym pobytem dzieci i młodzieży, działających w porze nocy, - zmiany sposobu użytkowania obiektów budowlanych w całości lub części na szpitale, domy opieki społecznej oraz obiekty związane ze stałym lub czasowym pobytem dzieci i młodzieży, działające w porze nocy.

W § 11 uchwały wprowadzono także następujące wymagania techniczne dotyczące budynków: - w budynkach nowo projektowanych należy zapewnić izolacyjność ścian zewnętrznych, okien, drzwi w ścianach zewnętrznych, dachów i stropodachów, zgodnie z Polskimi Normami dotyczącymi izolacyjności przegród w budynkach oraz izolacyjności akustycznej elementów budowlanych, - w budynkach istniejących należy zastosować zabezpieczenia zapewniające izolacyjność ścian zewnętrznych, okien, drzwi ścianach zewnętrznych, dachów i stropodachów, zgodnie z Polskimi Normami dotyczącymi izolacyjności przegród w budynkach oraz izolacyjności akustycznej elementów budowlanych. (dowód: opinia biegłego z zakresie szacowania nieruchomości K.

N. wraz z załącznikami - k. 100 - 195) Gmina B. nie posiada aktualnego planu zagospodarowania przestrzennego, co wynika z art. 87 ust. 3 ustawy z 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (tekst jedn. Dz. U. z 2012r. poz. 647 z późn. zm.), na podstawie którego obowiązujące w dniu wejścia w życie ustawy miejscowe plany zagospodarowania przestrzennego uchwalone przed dniem 1 stycznia 1995r. wygasły w dniu 31 grudnia 2003r. Aktualnie obowiązuje studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy przyjęte uchwałą Rady Gminy w B. nr V/38/07 z 15 lutego 2007r.

Z informacji w nim przedstawionych wynika, że według aktualnych uwarunkowań przedmiotowa nieruchomość usytuowana jest na różnych obszarach: - północna część działki (...) oraz południowa część działki (...) znajdują się w obszarze pasa przydrogowego o głębokości 75 m od drogi, określonego jako obszar zabudowy mieszkaniowej z towarzyszącymi usługami nieuciążliwymi (w tym usługi publiczne) oraz zabudowa letniskowa i zabudowa zagrodowa oznaczona symbolem Mr, - pozostałe części nieruchomości powódki to gruntu rolne oznaczone symbolem R, łąki i pastwiska - trwale użytki zielone oznaczone symbolem Rz oraz lasy - Lz. (...) powódki znajdują się: - poza obszarem ograniczonego użytkowania: działka nr (...), północno - wschodni skraj działki (...) oraz południowa część działki (...), - w obszarze ograniczonego użytkowania w podobszarze A: północna część działki rolnej nr (...), - w obszarze ograniczonego użytkowania w podobszarze B: pozostały obszar nieruchomości. (dowód: opinia biegłego z zakresie szacowania nieruchomości K.

N. wraz z załącznikami - k. 100 - 195) Zabudowania znajdują się na działce nr (...). Zabudowę stanowi murowany budynek mieszkalny, murowany budynek gospodarczy oraz drewniana stodoła. Teren jest uzbrojony w energię elektryczną i wodociąg, z przyłączami do działek zabudowanych. Działka jest ogrodzona w ramach siedliska. Pozostała jej cześć jest użytkowana rolniczo. Wymagania dotyczące izolacyjności akustycznej przegród zewnętrznych budynku mieszkalnego powódki, wynikające z uchwały Sejmiku Województwa (...) Nr (...) są spełnione i nie jest konieczne wykonanie żadnych prac prowadzących do zwiększenia izolacyjności akustycznej.

Prac takich nie wykonywano również po wejściu w życie uchwały. (dowód: opinia biegłych z Politechniki (...) w zakresie akustyki budowlanej - k. 236 - 248) Utrata wartości nieruchomości na skutek wprowadzenia strefy ograniczonego użytkowania dotyczy działek: - części działki siedliskowej nr (...) o powierzchni 0,1430 wraz z wybudowanymi na niej budynkami - 11 680 złotych, - części działki nr (...) o powierzchni 0,1300 ha z dopuszczalną uprzednio zabudową mieszkaniową według studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy - 2 850 złotych. (dowód: opinia biegłego z zakresie szacowania nieruchomości K.

N. wraz z załącznikami - k. 100 - 195) Żadna kwota nie została z tego tytułu wypłacona. (niesporne) Powyższych ustaleń Sąd dokonał na podstawie dowodów z powołanych dokumentów, których prawdziwości nie kwestionowała żadna ze stron, a Sąd nie znalazł żadnych podstaw, by czynić to z urzędu. Ponadto wykorzystano sporządzone na potrzeby niniejszego postępowania opinie biegłych. Opinie te są jasne, wewnętrznie niesprzeczne oraz naukowo i logicznie uzasadnione. Zostały wydane po dokonaniu oględzin nieruchomości i analizie dotyczących ich stanu prawnego dokumentów, z uwzględnieniem zasad fachowej wiedzy i doświadczenia zawodowego.

Biegli w opiniach uzupełniających lub ustnych odpowiedzieli na wątpliwości i pytania stron, w sposób należyty ustosunkowali się do stawianych zarzutów i w sposób wyczerpujący wyjaśnili i uzasadnili, a w konsekwencji również podtrzymali swoje wcześniejsze stanowiska. Sąd nie dostrzegł przy tym żadnych czynników osłabiających zaufanie do wiedzy biegłych i ich bezstronności, ani żadnych ważnych powodów, które zmuszałyby do dopuszczenia dowodu z opinii innych specjalistów.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Powództwo zasługuje na częściowe uwzględnienie. Stosownie do treści art. 129 ust. 2 ustawy Prawo ochrony środowiska z 27 kwietnia 2001r. (Dz. U. z 2008 roku Nr 25, poz. 150 z późn. zm.), w związku z ograniczeniem sposobu korzystania z nieruchomości jej właściciel może żądać odszkodowania za poniesioną szkodę. Szkoda obejmuje również zmniejszenie wartości nieruchomości. Przesłankami wynikającej z powyższej regulacji odpowiedzialności są: wejście w życie rozporządzenia lub aktu prawa miejscowego powodującego ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości, szkoda poniesiona przez właściciela nieruchomości, jej użytkownika wieczystego lub osobę, której przysługuje prawo rzeczowe do nieruchomości i związek przyczynowy między wprowadzonym ograniczeniem sposobu korzystania z nieruchomości a szkodą.

W niniejszej sprawie powódka wskutek wprowadzenia obszaru ograniczonego użytkowania, obejmującego część stanowiących jej własność nieruchomość poniosła szkodę polegającą na ograniczeniu w sposobie korzystania z gruntów przewidzianych w studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego pod zabudowę, a w konsekwencji zmniejszeniu ich wartości. W przypadku odpowiednich części nieruchomości zlokalizowanych w podobszarze B następstwem wejścia w życie uchwały jest zmniejszenie popytu. Wskazać należy także, że w związku z ustanowieniem obszaru ograniczonego użytkowania pozostaje nie tylko obniżenie wartości nieruchomości, będące następstwem ograniczeń przewidzianych bezpośrednio w treści uchwały o utworzeniu obszaru (zwłaszcza dotyczących ograniczeń zabudowy), lecz także obniżenie wartości nieruchomości wynikające z tego, że wskutek wejścia w życie rozporządzenia doszło do zawężenia granic własności (art. 140 kc w zw. z art. 144 kc), a tym samym ścieśnienia wyłącznego władztwa właściciela względem nieruchomości położonej na obszarze ograniczonego użytkowania.

Powódka nie może bowiem skutecznie dochodzić zaniechania immisji w postaci generowania przez lotnisko nadmiernego hałasu, czyli realizować uprawnień związanych z podejmowaniem działań ochronnych wobec swojej własności (por. wyrok Sądu Apelacyjnego w Poznaniu z 18 listopada 2010 r., I ACa 884/10, lex 756735). Brak jest natomiast ograniczeń i spadku wartości w odniesieniu do gruntów określonych w studium jako rolne oznaczone symbolami R, Rz i Lz. Wobec powyższego oraz mając na uwadze opinię biegłego rzeczoznawcy K. N., Sąd Okręgowy ustalił wartość szkody z tego tytułu na kwotę 14 530 złotych.

Stosownie do treści art. 136 ust. 3 w/w ustawy, w razie określenia na obszarze ograniczonego użytkowania wymagań technicznych dotyczących budynków szkodą, o której mowa w przepisie art. 129 ust. 2 ustawy, są także koszty poniesione w celu wypełnienia tych wymagań przez istniejące budynki. Uchwała Sejmiku Województwa (...) nr (...) wprowadziła wymóg zastosowania w istniejących budynkach zabezpieczeń zapewniających izolacyjność ścian zewnętrznych, okien, drzwi w ścianach zewnętrznych, dachów i stropodachów, zgodnie z Polskimi Normami dotyczącymi izolacyjności przegród w budynkach oraz izolacyjności akustycznej elementów budowlanych.

Obowiązek naprawienia szkody polega zatem na uiszczeniu odpowiedniej sumy pieniężnej, odpowiadającej wartości prac koniecznych do wykonania wskazanych nakładów rewitalizacyjnych. W związku z ustaleniem, że wymagania dotyczące izolacyjności akustycznej przegród zewnętrznych budynku mieszkalnego powódki, wynikające z uchwały Sejmiku Województwa (...) Nr (...) są i były spełnione w dacie wejścia w życie uchwały i nie jest konieczne wykonanie żadnych prac prowadzących do zwiększenia izolacyjności akustycznej, stwierdzić należy brak po stronie powódki szkody z tego tytułu.

W związku z tym Sąd uznał, iż powódce przysługuje odszkodowanie w łącznej wysokości 14 530 złotych. W pozostaje części zaś powództwo podlegało oddaleniu. O odsetkach od zasądzonego roszczenia Sąd orzekł na podstawie art. 481 § 1 kc, zasądzając je, zgodnie z żądaniem, od dnia 15 maja 2012 roku, który przypadał już po doręczeniu pozwanemu odpisu pozwu. Termin spełnienia świadczenia odszkodowawczego nie jest oznaczony, ani nie wynika z właściwości zobowiązania, jego wymagalność należy określać zgodnie z art. 455 kc, a więc niezwłocznie po wezwaniu dłużnika do wykonania zobowiązania.

Zatem roszczenie odszkodowawcze staje się pieniężnym po skonkretyzowaniu jako żądania zapłaty określonej sumy. Opóźnienie w zapłacie po takim wezwaniu rodzi roszczenie o zasądzenie odsetek ustawowych, zgodnie z art. 481 § 1 kc. Żaden przepis ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 roku prawo o ochronie środowiska (art. 129 – 136), która stanowi podstawę odpowiedzialności pozwanego, nie przewiduje konieczności ustalenia przez sąd wysokości odszkodowania. Wyrok sądu w tym zakresie nie ma charakteru konstytutywnego, nie jest zatem źródłem zobowiązania pozwanego do zapłaty, pozostaje nim ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości.

Szkoda powstaje w dacie wejścia w życie uchwały wprowadzającej strefę ograniczonego użytkowania i w sprawie niniejszej brak jest podstaw do przyjęcia, że ustalona kwota odszkodowania odbiega w jakimkolwiek stopniu od wartości szkody właśnie z tej daty, co mogłoby stanowić podstawę zasądzenia odsetek od daty wyrokowania. O kosztach procesu orzeczono na podstawie art 100 kpc, stosownie do wyniku sprawy (powódka wygrała sprawę w 8 %), zasądzając od powódki na rzecz zastępcy pozwanego zwrot części poniesionych kosztów pełnomocnictwa w wysokości 3 022 złotych.

Całość kosztów poniesionych przez strony to: wynagrodzenia pełnomocników obu stron - po 3 600 złotych, opłata skarbowa od pełnomocnictwa – 17 złotych (powódka). O zwrocie wydatków poniesionych tymczasowo przez Skarb Państwa (powódka korzystała ze wolnienia od kosztów sądowych), Sąd orzekł na podstawie art. 113 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, nakazując je pobrać od pozwanego stosownie do wyniku sprawy, tj. w 8 % - 393 złote. Zgodnie bowiem z treścią art. 94 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, Skarb Państwa nie ma obowiązku ponoszenia jedynie opłat sądowych, co nie dotyczy poniesionych w toku procesu wydatków.

W pozostałej części - 4 523,38 złotych nakazano ściągnięcie wydatków z zasądzonego na rzecz powódki roszczenia. Sąd nie znalazł natomiast podstaw do zastosowania w sprawie, zgodnie z postulatem powódki, art. 102 kpc i odstąpienia od obciążenia W. S. obowiązkiem zwrotu kosztów przeciwnikowi oraz Skarbowi Państwa. Uzasadniając wniosek w tym zakresie powódka powoływała się na swoją trudną sytuację materialną. Tymczasem w orzecznictwie sądowym i piśmiennictwie utrwaliła się wykładnia, zgodnie z którą zastosowanie przez sąd wskazanego przepisu powinno być oceniane z uwzględnieniem zasad współżycia społecznego, w całokształcie okoliczności, które uzasadniają odstępstwo od podstawowych zasad decydujących o rozstrzygnięciu w przedmiocie kosztów procesu.

Do kręgu „wypadków szczególnie uzasadnionych” należą okoliczności zarówno związane z samym przebiegiem postępowania, jak i leżące na zewnątrz. Do pierwszych zalicza się np. charakter żądania poddanego rozstrzygnięciu, jego znaczenie dla strony, subiektywne przekonanie strony o zasadności roszczeń, przedawnienie, do drugich - sytuację majątkową i życiową strony. Tym niemniej za utrwalony w doktrynie i judykaturze uznać należy pogląd, zgodnie z którym sama sytuacja ekonomiczna strony przegrywającej, nawet tak niekorzystna, że strona bez uszczerbku dla utrzymania własnego i członków rodziny nie byłaby w stanie ponieść kosztów, nie stanowi podstawy zwolnienia od obowiązku zwrotu kosztów przeciwnikowi, chyba że na rzecz tej strony przemawiają dalsze szczególne okoliczności, które same mogłyby być niewystarczające, lecz łącznie z trudną sytuacją ekonomiczną wyczerpują znamiona wypadku szczególnie uzasadnionego (J.

Bodio, J. Domendecki, A. Jakubecki, O. Marcewicz, P. Telenga, M.P.Wójcik: Kodeks postępowania cywilnego. Komentarz, Oficyna, 2008, wyd. III, postanowienie SN z dnia 11 sierpnia 2010r., II PZ 21/10, LEX nr 661507). Zważyć nadto jeszcze należy, iż jak wynika z treści art. 108 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, zwolnienie od kosztów procesu oparte na ustaleniu, iż strona nie może ich pokryć bez uszczerbku dla utrzymania koniecznego, nie uchyla odpowiedzialności za wynik sporu w stosunku do przeciwnika procesowego. Oznacza to, że przyczyny usprawiedliwiające ubieganie się przez stronę o zwolnienie od kosztów sądowych nie wystarczą, by wyłączyć działanie ustanowionej w art. 98 § 1 kpc reguły, że ten kto przegrał spór zwraca koszty procesu temu, czyje racje zostały uznane za słuszne (por. postanowienie SN z dnia 26 stycznia 2007 r., V CSK 292/06, niepubl. postanowienie SN z dnia 13 grudnia 2007 r., I CZ 110/07 niepubl., Postanowienie SN z dnia 11 lutego 2010 r., I CZ 112/09, LEX nr 564753).

Odnoszą się zaś do wysokości dochodzonego roszczenia należało zauważyć, iż powódka przed wszczęciem procesu nie wystąpiła do strony pozwanej o wypłatę świadczeń i nie podjęła nawet próby jakiejkolwiek weryfikacji prawidłowości wyliczenia żądanej sumy odszkodowania, choćby przez skorzystanie z prywatnej opinii rzeczoznawcy majątkowego, czy też specjalisty z zakresu budownictwa lub jakakolwiek analizę rynku lokalnego. Weryfikacja dokonywana przez Sąd wymagała przeprowadzenia kosztownych dowodów, w tym opinii Politechniki Wrocławskiej na okoliczność izolacyjności akustycznej budynku, która podważyła twierdzenia powódki o konieczności wykonania jakichkolwiek prac, a zatem istnienie związanej z tym szkody.

W ocenie Sadu przerzucanie tych kosztów na ogół podatników nie znajduje w tej sytuacji żadnego uzasadnienia. Należy też zauważyć, że pomniejszenie przyznanej powódce kwoty o część kosztów procesu jest w znaczne mierze kompensowane naliczanymi za jego czas trwania odsetkami, wynoszącymi na dzień wyrokowania 5 243,14 złotych. Sąd natomiast, co należy podkreślić, na podstawie art. 113 ust. 4 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, odstąpił od ściągnięcia z zasądzonego na rzecz powódki świadczenia opłaty sadowej od nieuwzględnionej części powództwa wynoszącej 8 458 złotych, mając na względzie okoliczność, że zabieg ten de facto pozbawiłby W.

S. jakiegokolwiek zaspokojenia roszczeń odszkodowawczych.