Appeal dismissed; tenant's claim that lease converted to indefinite term is rejected; court applies old law to contract.
Legislator summary
AI generatedThe Court of Appeal dismissed the tenant's appeal regarding the eviction of a commercial property, ruling the appeal was unfounded. The tenant argued the fixed-term lease had automatically converted to an indefinite term under the old Civil Code, while the landlord claimed the contract ended naturally and was terminated by conduct. The court held that the old Civil Code provisions applied to the 2002 contract and that the landlord's repeated demands for vacating constituted a valid termination, making the tenant's argument incorrect.
Legislator headnote
AI generatedArt. 661 k.c. w brzmieniu obowiązującym w dniu zawarcia umowy; Art. 3 k.c.; Art. 60 k.c.; Art. 385 k.p.c.; Art. 98 § 1 k.p.c. w zw. z art. 108 § 1 k.p.c.; W postępowaniu uproszczonym apelacja oddalana jest, gdy sąd odwoławczy prawidłowo ocenił dowody i zastosował właściwe przepisy prawa materialnego, w tym przepisy intertemporalne dotyczące umów zawartych przed zmianą ustawy.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygnatura akt VIII Ga 105/15
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 2 kwietnia 2015 r. Sąd Okręgowy w Szczecinie, VIII Wydział Gospodarczy w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Agnieszka Woźniak po rozpoznaniu w dniu 2 kwietnia 2015 r. w Szczecinie na posiedzeniu niejawnym w postępowaniu uproszczonym sprawy z powództwa Towarzystwo Budownictwa (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w S. przeciwko A. S. o opróżnienie lokalu użytkowego na skutek apelacji pozwanego od wyroku Sądu Rejonowego Szczecin-Centrum w Szczecinie z dnia 2 października 2014r. sygnatura akt XI GC 597/14. I. oddala apelację, II. zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 600 zł (sześćset złotych) tytułem kosztów postępowania apelacyjnego. VIII Ga 105/15
UZASADNIENIE
Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Apelacja pozwanego okazała się bezzasadna i podlegała oddaleniu. Zaznaczyć należy, że sprawa była rozpoznawana w postępowaniu uproszczonym, zaś Sąd odwoławczy nie przeprowadzał postępowania dowodowego, zatem zgodnie z art. 505 13 § 2 k.p.c. uzasadnienie niniejszego orzeczenia powinno zawierać jedynie wyjaśnienie podstawy prawnej wyroku z przytoczeniem przepisów prawa Katalog zarzutów, które skarżący może uczynić podstawą apelacji jest w postępowaniu uproszczonym ograniczony do zarzutu naruszenia prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie oraz naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć wpływ na wynik sprawy (art. 505 9 § 1 k.p.c.).
Enumeratywne wyliczenie zarzutów mogących stanowić podstawę apelacji oznacza, że w postępowaniu uproszczonym ten środek odwoławczy ma charter ograniczony, a sąd odwoławczy rozpoznaje sprawę w granicach wyznaczonych przez treść podniesionych zarzutów apelacyjnych. Przed przystąpieniem do rozważania podniesionych w apelacji zarzutów należy w pierwszej kolejności wskazać, że w niniejszej sprawie Sąd Rejonowy prawidłowo ocenił wszystkie zebrane w sprawie dowody, rozważania prawne nie budzą wątpliwości. W wywiedzionej apelacji skarżący wskazywał, że Sąd Rejonowy nieprawidłowo zastosowania normę art. 675 § 1 k.c gdyż nie ma on w sprawie zastosowania.
Przywołano normę art. 661 k.c w brzmieniu obowiązującym w dniu 25 listopada 2002 roku to jest w d. zawarcia przedmiotowej umowy najmu. Skarżący wskazywał także, że na mocy art. 3 k.c ustawa nie ma mocy wstecznej zatem znowelizowane przepisy nie mogą mieć w sprawie zastosowania. W niniejszej sprawie zawarcie przez strony umowy najmu i jej literalna treść nie były sporne. Pozwany podnosił w toku sprawy, że umowa stron nadal obowiązuje, gdyż przekształciła się w umowę na czas nieoznaczony, skoro zawarta została na okres ponad 1 lat i nie została skutecznie wypowiedziana.
Pozwany powoływał się przy tym na treść art. 661 k.c. w brzmieniu obowiązującym w czasie zawierania umowy, zgodnie z którym najem zawarty na czas dłuższy niż lat dziesięć poczytuje się po upływie tego terminu za zawarty na czas nie oznaczony. Trafnie Sąd Rejonowy wskazał, iż od 1 stycznia 2009 r. przepis ten ma brzmienie następujące: § 1 Najem zawarty na czas dłuższy niż lat dziesięć poczytuje się po upływie tego terminu za zawarty na czas nieoznaczony. § 2. Najem zawarty między przedsiębiorcami na czas dłuższy niż lat trzydzieści poczytuje się po upływie tego terminu za zawarty na czas nieoznaczony.
Pozwany wskazywał, iż z uwagi na zasadę niedziałania prawa wstecz nowe brzmienie przepisu (§2) nie obejmuje jego sytuacji, skoro umowa została zawarta przed jego wejściem w życie, ponadto w momencie zawierania umowy nie był przedsiębiorcą. Argumentacja dot. czasowego zakresu działania art. 661 § 2 k.c. nie jest trafna. Ustawa z dnia 23 października 2008 r. o zmianie ustawy - Kodeks cywilny, która dodała do art. 661 k.c. § 2 nie przewidywała żadnych unormowań międzyczasowych. W takim wypadku prawidłowo Sąd Rejonowy wskazał, że rozstrzygnięcia kwestii intertemporalnych należy poszukiwać w przepisach ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r.
Przepisy wprowadzające kodeks cywilny. Art. L. tej ustawy przewidywał, że do istniejących już zobowiązań z umów kontraktacji, najmu, dzierżawy, rachunku bankowego, ubezpieczenia, renty lub dożywocia stosuje się z dniem wejścia w życie kodeksu cywilnego przepisy tego kodeksu. Z przepisu tego płynie wniosek, że zmiana prawa materialnego, dotycząca stosunków o charakterze ciągłym, odnosi skutek do umów zawartych przed jej dokonaniem, co z kolei oznacza, że do umowy stron, zawartej w 2002 r., można zastosować § 2 art. 661 k.c. Powyższe prowadzi do wniosku, że umowa wygasła z końcem okresu, na jaki została zawarta, tj. z dniem 31 marca 2014 roku.
Treść prowadzonej przez strony korespondencji wskazuje jednoznacznie, że faktu wygaśnięcia umowy świadome były obie strony, stąd wnioski pozwanego o przedłużenie umowy, a następnie zawarcia nowej. Pozwany twierdził, że nie otrzymał od powódki pism zawierających oświadczenie o wypowiedzeniu umowy, jednakże zgodnie z art. 60 k.c. z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych, wola osoby dokonującej czynności prawnej może być wyrażona przez każde zachowanie się tej osoby, które ujawnia jej wolę w sposób dostateczny.
Pisma kierowane do pozwanego, które pozwany bezspornie odebrał, podpisane były przez prezesa powódki i zawierały jednoznaczne żądanie wydania lokalu oraz odmowę podpisania nowej umowy. Z pism tych wynika nie budząca wątpliwości wola zakończenia udostępniania pozwanemu lokalu do korzystania, toteż nawet przy przyjęciu, że najem przekształcił się w umowę na czas nieoznaczony, pisma te powinny być potraktowane jako wypowiedzenie pozwanemu umowy. Pierwsze takie pismo (k.
41) pozwany otrzymał już 4 kwietnia 2014 r. potem otrzymywał kolejne, zatem w dniu orzekania okres wypowiedzenia z pewnością upłynął i przedmiot najmu winien być zwrócony wynajmującemu. Pisma jak wynika ze zgromadzonych w aktach sprawy dowodów zostały doręczone pozwanemu za pośrednictwem poczty polskiej i ich odbiór został każdorazowo pokwitowany przez pozwanego. Biorąc powyższe pod uwagę na podstawie art. 385 k.p.c. oddalono apelację jako niezasadną. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 98 § 1 k.p.c. w zw. z art. 108 § 1 k.p.c. Pozwany przegrał w całości postępowanie apelacyjne, jest zatem zobowiązany zwrócić powodowi poniesione przez nią koszty tego postępowania, na które składa się wynagrodzenie reprezentującego pozwaną radcy prawnego w kwocie 600 zł ustalone w oparciu o § 6 pkt 4 w zw. z § 12 ust 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (tekst jednolity Dz.
U. z 2013 poz. 490 ze zm.). (...) ZARZĄDZENIE 1. (...) 2. (...) 3. (...)