Court dismissed appeal against conviction for fuel theft, upholding first-instance verdict on evidence sufficiency.
Legislator summary
AI generatedThe appellate court upheld the first-instance verdict convicting the defendant of fuel theft and ordered the defendant to pay appeal costs. The defense argued that the evidence was insufficient and violated the right to a fair trial, but the court found no procedural defects. The court determined that witness testimonies and video surveillance clearly established the defendant's presence and actions, making the appeal groundless.
Legislator headnote
AI generatedArt. 424 k.p.k. w zw. z art. 82 § 1 k.p.w.; Art. 636 § 1 k.p.k.; Art. 118 k.p.w.; Art. 118 § 4 k.p.w.; § 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 10 października 2001r.; Art. 21 pkt 2 w zw. z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych: An appeal against a criminal conviction for theft is inadmissible if the first-instance court correctly evaluated the evidence and provided a detailed justification for its factual findings.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt II Ka 79/15
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ 23 kwietnia 2015 r. Sąd Okręgowy w Koninie Wydział II Karny w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Waldemar Cytrowski Protokolant st. sekr. sąd. Irena Bąk po rozpoznaniu 23.04.2015 r. sprawy Ł. S. obwinionego o wykroczenie z art. 119§1 kw na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę od wyroku Sądu Rejonowego w Kole z 21.10.2014 r. sygn. akt II W 475/13 1. Utrzymuje zaskarżony wyrok w mocy.
2. Zasądza od obwinionego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe za postępowanie odwoławcze, w tym opłatę w kwocie 30 zł. Waldemar Cytrowski II Ka 79/15
UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy w Kole wyrokiem z 21 października 2014r. w sprawie o sygn. akt II W 475/13 uznał obwinionego Ł. S. winnym tego, że 17 maja 2013 roku około godziny 09:05 w miejscowości P. na stacji paliw Lotos M. P. dokonał kradzieży paliwa(...) w ilości 7 litrów na kwotę 39,13 złotych na szkodę w/w stacji, tj. popełnienia wykroczenia z art. 119 § 1 kw i za to na podstawie art. 119 § 1 kw skazał go na karę grzywny w kwocie 200 złotych. Apelację wniósł obrońca, który zarzucił naruszenie art. 8 kpw w zw. z art. 4 i 7 k.p.k. poprzez brak wszechstronnej analizy zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, w szczególności pominięcie okoliczności świadczących na korzyść obwinionego, co w konsekwencji doprowadziło do przypisania mu popełnienia wykroczenia, pomimo, że materiał dowodowy nie pozwala na takie rozstrzygnięcie.
W oparciu o ten zarzut wniósł o zmianę zaskarżonego orzeczenia poprzez uniewinnienie obwinionego, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu. Apelacja jest niezasadna. Błąd w ustaleniach faktycznych może wynikać bądź z niepełności postępowania dowodowego (błąd braku), bądź z przekroczenia granic swobodnej oceny dowodów (błąd dowolności). Żadnego jednak z tych błędów nie popełnił Sąd I instancji. Sąd ten bowiem nie tylko przeprowadził wszystkie istotne dla rozstrzygnięcia dowody, ale też w oparciu o wskazane w art. 7 k.p.k. kryteria prawidłowo je ocenił i z oceny tej wywiódł jedyny prawidłowy wniosek, iż obwiniony dokonał kradzieży paliwa.
Sąd I instancji w spełniającym wskazane w art. 424 k.p.k. w zw. z art. 82 § 1 k.p.w. wymogi, szczegółowym uzasadnieniu, w oparciu o cały zebrany w sprawie materiał dowodowy wykazał dlaczego takie ustalenia poczynił. Sąd odwoławczy w pełni tę ocenę podzielając, by jej tu ponownie nie przytaczać, powołuje się na nią, czyniąc z niej integralną część niniejszego uzasadnienia. Z zeznań świadków T. Z., P. W. i zapisu monitoringu, na którym wyraźnie widać osobę obwinionego, wprost wynika, iż obwiniony był na stacji paliw.
Nie ulega również wątpliwości, iż obwiniony w dniu zdarzenia był dysponentem samochodu osobowego marki R. (...) o numerze rejestracyjnym (...). Dlatego ogólnikową apelację obrońcy należy ocenić jako całkowicie dowolną. O kosztach sądowych za postępowanie odwoławcze Sąd orzekł na podstawie art. 636 § 1 k.p.k. w zw. z art. 118 k.p.w. oraz art. 118 § 4 k.p.w. w zw. z § 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 10 października 2001r. w sprawie wysokości zryczałtowanych wydatków postępowania oraz wysokości opłaty za wniesienie wniosku o wznowienie postępowania w sprawach o wykroczenie (Dz.
U. 2001, Nr 118, poz. 1269) oraz na podstawie art. 21 pkt 2 w zw. z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych (Dz. U. 1983r., Nr 49, poz. 223 z późn. zm.). Waldemar Cytrowski