Legislator Case Law & Legislation
II Cz 246/15 AI generated

Appeal dismissed because the lawyer's request lacked the mandatory declaration of unpaid fees required by the regulation.

Case Number II Cz 246/15
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Court of Appeal dismissed the appeal filed by the court-appointed lawyer against the Regional Court's refusal to grant legal aid fees. The lawyer admitted her application failed to include the mandatory declaration that fees were not paid, citing an error and the client's poverty as excuses. The court ruled that this specific declaration is a structural element of the request and cannot be added later or excused by mistake.

Legislator headnote

AI generated

§ 16 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych; The declaration that fees were not paid is a structural element of the request for legal aid costs and must be included in the initial application, making any omission fatal to the claim regardless of the lawyer's error or the client's financial situation.

Keywords

AI generated
legal aid fees court appointed lawyer mandatory declaration structural element of request regulation on lawyer fees unpaid fees declaration dismissal of appeal

Cited Legislation

AI generated
§ 16 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych
art. 385 k.p.c.
Mając na uwadze powyższe, Sąd Okręgowy zażalenie pełnomocnika jako bezzasadne - na mocy art. 385 k.p.c. w zw.
art. 397 § 2 k.p.c.
z art. 397 § 2 k.p.c. i art 13 § 2 k.p.c.
art. 13 § 2 k.p.c.
art. 385 k.p.c
Mając na uwadze powyższe, Sąd Okręgowy zażalenie pełnomocnika jako bezzasadne - na mocy art. 385 k.p.c.
art. 397 § 2 k.p.c
Mając na uwadze powyższe, Sąd Okręgowy zażalenie pełnomocnika jako bezzasadne - na mocy art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. i art 13 § 2 k.p.c. - oddalił. Na oryginale właściwe podpisy Za zgodność z oryginałem 2
art 13 § 2 k.p.c
Mając na uwadze powyższe, Sąd Okręgowy zażalenie pełnomocnika jako bezzasadne - na mocy art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. i art 13 § 2 k.p.c. - oddalił. Na oryginale właściwe podpisy Za zgodność z oryginałem 2

Cited Case Law

AI generated
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23 lutego 2012r. VCZ 133/11
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23 lutego 2012r. VCZ 133/11 Lex nr 1215161 czy z dnia 9 września 201 Ir.
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 9 września 2011 r. II ISPP 27/11

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II Cz 246/15 POSTANOWIENIE Dnia 16 kwietnia 2015 r. Sąd Okręgowy w Bydgoszczy II Wydział Cywilny - Odwoławczy w następującym składzie: Przewodniczący: SSO Irena Dobosiewicz /spr/ Sędziowie: SO Wojciech Borodziuk SO Aurelia Pietrzak po rozpoznaniu w dniu 16 kwietnia 2015 r. w Bydgoszczy na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku: D. M. o ustanowienie pełnomocnika z urzędu na skutek zażalenia pełnomocnika z urzędu na postanowienie Sądu Rejonowego w Bydgoszczy z dnia 9 stycznia 2015 r. w sprawie I Co 228/14 postanawia: oddalić zażalenie. Na oryginale właściwe podpisy Sygn. akt II Cz 246/15

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 28 sierpnia 2014 r. Sąd Rejonowy w Bydgoszczy ustanowił dla wnioskodawcy D. M. pełnomocnika z urzędu w osobie radcy prawnego K. Z.. W dniu 23 października 2014 r. pełnomocnik złożyła wniosek o przyznanie wynagrodzenia za udzieloną pomoc prawną z urzędu. Postanowieniem z dnia 9 stycznia 2015 r. Sąd Rejonowy w Bydgoszczy w sprawie o sygn. akt I Co 228/14 powyższy wniosek oddalił. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że pełnomocnik nie zawarła w swoim wniosku oświadczenia, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części zgodnie z § 16 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (t.j.

Dz. U. z 2013 r., poz. 490; dalej: rozporządzenie), co uniemożliwiało jego uwzględnienie. Zażalenie na postanowienie wniosła pełnomocnik z urzędu i domagała się jego zmiany poprzez zasądzenie na jej rzecz stosownego wynagrodzenia. W uzasadnieniu przyznała, że faktycznie jej wniosek nie zawierał oświadczenia, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części, jednakże było to skutkiem omyłki. Niezależnie od tego zauważyła, że sytuacja materialna wnioskodawcy wskazuje na brak możliwości opłacenia pełnomocnika.

Ponadto, w jej ocenie, przedmiotowa deklaracja może być złożone na każdym etapie postępowania, wobec czego oświadczyła, że wynagrodzenie za udzieloną pomoc prawną nie zostało zapłacone w całości, ani w części.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Zażalenie nie jest zasadne. Rozstrzygnięcie Sądu Rejonowego odpowiada prawu. Na wstępie należy podkreślić, że zgodnie z § 16 rozporządzenia, wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. Już literalnie brzmienie przywołanego przepisu wskazuje, że oświadczenie takie powinno znaleźć się we wniosku o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej. Oznacza to, że oświadczenie pełnomocnika o zapłaceniu lub nie opłat za wykonanie czynności w ramach pomocy prawnej przyznanej z urzędu jest elementem 1 konstrukcyjnym wniosku o przyznanie kosztów tej pomocy i zawarcie tego oświadczenia w treści wniosku warunkuje pozytywne jego rozpatrzenie.

W konsekwencji, jeżeli wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej nie zawiera oświadczenia, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części, to należy odmówić przyznania kosztów nieopłaconej pomocy prawnej. Takie stanowisko zostało ugruntowane w orzecznictwie sądów /pr. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23 lutego 2012r. VCZ 133/11 Lex nr 1215161 czy z dnia 9 września 201 Ir. IIISPP 27/11 Lex nr 1106755/. Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy należy zauważyć, że skarżąca, jak sama przyznała, nie zawarła w swoim wniosku o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej wnioskodawcy z urzędu oświadczenia, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części zgodnie z § 16 rozporządzenia.

Uchybienie to nie może być usprawiedliwione omyłką pełnomocnika, bądź ciężką sytuacją materialną wnioskodawcy, z której wynikać ma oczywisty brak możliwości zapłaty przez niego wynagrodzenia. Nie można także zgodzić się ze skarżącą, że przedmiotowe oświadczenie może zostać złożone na każdym etapie postępowania. Pozostaje to bowiem w sprzeczności z treścią § 16 rozporządzenia. Sąd Najwyższy wprost wskazał, że oświadczenie takie powinno być sformułowane już we wniosku p przyznanie takich kosztów. W tych okolicznościach Sąd Rejonowy słusznie oddalił wniosek pełnomocnika z urzędu.

Mając na uwadze powyższe, Sąd Okręgowy zażalenie pełnomocnika jako bezzasadne - na mocy art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. i art 13 § 2 k.p.c. - oddalił. Na oryginale właściwe podpisy Za zgodność z oryginałem 2